Shloka 48
Vāraṇāvata-prasaṃsā and the Pāṇḍavas’ Departure (वरणावत-प्रशंसा तथा पाण्डव-प्रयाणम्)
तच्च वाक्यमहं नित्यं मनसा धारयंस्तदा । सो<हं पितृनियोगेन पुत्रलोभाद् यशस्विनीम्,उनकी उस समय कही हुई इस बातको मैं अपने मनमें सदा याद रखता था। कुछ दिनोंके बाद पितरोंकी प्रेरणासे मैंने पुत्र-प्राप्तिके लोभसे परम बुद्धिमती, महान् व्रतका पालन करनेवाली, अन्निहोत्र, सत्र तथा शम-दमके पालनमें मेरे साथ सदा संलग्न रहनेवाली शरद्वानकी पुत्री यशस्विनी कृपीसे, जिसके केश बहुत बड़े नहीं थे, विवाह किया
tac ca vākyam ahaṃ nityaṃ manasā dhārayans tadā | so 'haṃ pitṛniyogena putralobhād yaśasvinīm kṛpīm vivāham akaravam |
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—“ಆ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ಸದಾ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನಂತರ ಪಿತೃಗಳ ನಿಯೋಗದಿಂದಲೂ ಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿಯ ಆಸೆಯಿಂದಲೂ ನಾನು ಶರದ್ವತನ ಪುತ್ರಿ ಯಶಸ್ವಿನಿ ಕೃಪಿಯನ್ನು ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ—ಅವಳು ನಾತಿಕೇಶಿ, ಮಹಾಪ್ರಜ್ಞೆ, ಮಹಾವ್ರತಪರಾಯಣೆ; ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ, ಸತ್ರ ಹಾಗೂ ಶಮ-ದಮ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ನಿರತಳಾಗಿದ್ದಳು.”
वैशम्पायन उवाच