काम्येष्टयः प्रायश्चित्तानि च (TS 2.3)
TS 2.3 functions as a deployable catalogue of targeted rites (kāmyeṣṭi) and corrective rites (prāyaścitta) that can be inserted into the Srauta calendar as needed. The text organizes efficacy through deity-selection (Āditya, Varuṇa, Indra, Agni-Soma, Bṛhaspati, etc.), offering-forms (caru, puroḍāśa, multi-kapāla structures), and bandhu-logic that ties social order (viś/ rāṣṭra/ sajāta cohesion), bodily integrity (āyus, indriya, prāṇa), and cosmic stability (dhruva, budhna–agra movement) to ritual geometry. Several units explicitly encode “repair” semantics: restoring radiance, releasing bonds, re-stabilizing community alignment, and reconstituting vitality. In the Shrauta year, these modules serve as a technical toolkit for the Adhvaryu to address contingencies—loss of standing, obstruction, illness-signs, or social fragmentation—while maintaining continuity with the larger yajña-system through standardized implements, altar-space movements, and mantra-vidhi coupling.
Mantra 1
देवा वै मृत्योर्बिभयुस्ते प्रजापतिमुपाधावन् । तेभ्य एतां प्राजापत्यां सतकृष्णलां निरवपत् । तयैवैष्वमृतमदधात् । यो मृत्योर्बिभीयात् तस्मा एतां प्राजापत्यां सतकृष्णलां निर्वपेत् । प्रजापतिमेव स्वेन भागधेयेनोपधावति । स एवास्मिन्नायुर् दधाति । सर्वमायुरेति । सतकृष्णला भवति । सतायुः पुरुषः सतेन्द्रियस् आयुष्य् एवेन्द्रिये ॥
ದೇವರುಗಳು ಮರಣವನ್ನು ಭಯಪಟ್ಟರು; ಅವರು ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು. ಪ್ರಜಾಪತಿ ಅವರಿಗೆ ಈ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ‘ಸತಕೃಷ್ಣಲಾ’ (ಏಳು ಕಪ್ಪು ಕಣಗಳು/ದಾಣೆಗಳು) ಎಂಬ ಹವಿರರ್ಪಣವನ್ನು ವಿಧಿಸಿದನು; ಅದರಿಂದಲೇ ಅವರಿಗೆ ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಯಾರು ಮರಣವನ್ನು ಭಯಪಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಈ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ಸತಕೃಷ್ಣಲಾವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅವನು ತನ್ನ ಪಾಲಾದ ಹವಿಸಿನಿಂದ ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನುಲೇ ಶರಣಾಗುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರಜಾಪತಿ ಅವನಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅದು ‘ಸತಕೃಷ್ಣಲಾ’ ಆಗುತ್ತದೆ—ಪುರುಷನು ಏಳು-ಆಯುಷ್ಯವಂತನಾಗಿ, ಏಳು ಇಂದ್ರಿಯಗಳವಂತನಾಗಿ; ಆಯುಷ್ಯವೇ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತದೆ.
Mantra 2
प्रति तिष्ठति घृते भवति । आयुर्वै घृतम् अमृतं हिरण्यम् । आयुश्चैवास्मा अमृतं च समीची दधाति । चत्वारि चत्वारि कृष्णलान्यव द्यति चतुरवत्तस्याप्त्यै । एकधा ब्रह्मण उप हरति । एकधैव यजमान आयुर्दधाति । असावादित्यो न व्यरोचत । तस्मै देवाः प्रायश्चित्तिमैच्छन् । तस्मा एतं सौर्यं चरुं निरवपन् । तेनैवास्मैन् ॥
ಘೃತದಲ್ಲಿ (ಹವನ) ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತದೆ; (ಅದು) ಘೃತದಲ್ಲೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಘೃತವೇ ಆಯು; ಅಮೃತ; ಹಿರಣ್ಯ (ಸುವರ್ಣ)ವೂ ಹೌದು. (ಈ ವಿಧಿಯಿಂದ) ಅವನಿಗೆ ಆಯು ಮತ್ತು ಅಮೃತ—ಎರಡನ್ನೂ ಸಮೀಚಿಯಾಗಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ನಾಲ್ಕು-ನಾಲ್ಕು ಕೃಷ್ಣಲ (ಕಾಳು)ಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಇಡುತ್ತಾನೆ—ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣತೆ/ಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಏಕರೂಪವಾಗಿ (ಒಂದೇ ಭಾಗವನ್ನು) ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಯಜಮಾನನಿಗೆ ಆಯುವನ್ನು ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಆ ಸೂರ್ಯ ಆದಿತ್ಯನು (ಒಮ್ಮೆ) ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿಲ್ಲ; ದೇವರುಗಳು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಹುಡುಕಿದರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಈ ಸೌರ್ಯ ಚರುವನ್ನು ನಿವೇದಿಸಿದರು; ಅದರಿಂದಲೇ ಅವನಿಗೆ (ಮತ್ತೆ) …
Mantra 3
रुचम् अदद्धुः । यो ब्रह्मवर्चसकामः स्यात् । तस्मा एतं सौर्यं चरुं निर्वपेत् । अमुम् एवादित्यं स्वेन भागधेयेनोपधावति । स एवास्मिन् ब्रह्मवर्चसं दधाति । ब्रह्मवर्चस्य् एव भवति । उभयतो रुक्मौ भवतः । उभयत एवास्मिन् रुचं दधाति । प्रयाजेप्रयाजे कृष्णलं जुहोति । दिग्भ्य एवास्मै ब्रह्मवर्चसम् अवरुन्द्धे । आग्नेयम् अष्टाकपालं निर्वपेत् । सावित्रं द्वादशकपालम् । भूम्यै ।
ಬ್ರಹ್ಮವರ್ಚಸ್ಸನ್ನು (ಬ್ರಾಹ್ಮ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು) ಬಯಸುವವನು, ಅವನಿಗಾಗಿ ಈ ಸೌರ್ಯ ಚರುವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅವನು ತನ್ನ ಭಾಗಧೇಯದಿಂದ ಆ ಆದಿತ್ಯನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅದೇ ಈ ಯಜಮಾನನಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮವರ್ಚಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ; ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮವರ್ಚಸ್ಸುಳ್ಳವನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಎರಡೂ ಕಡೆ ರುಕ್ಮಗಳು (ಸುವರ್ಣಾಭರಣಗಳು) ಇರುತ್ತವೆ; ಎರಡೂ ಕಡೆಗಳಿಂದಲೇ ಅವನಲ್ಲಿ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು (ರುಚಿಯನ್ನು) ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರಯಾಜ-ಅನುಪ್ರಯಾಜಗಳಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು ಎಳ್ಳಿನ ಕಣದಷ್ಟು ಹವಿಸನ್ನು ಹೋಮ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದಲೇ ಅವನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮವರ್ಚಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಭೂಮಿಗಾಗಿ ಅಗ್ನೇಯ ಅಷ್ಟಾಕಪಾಲ ಮತ್ತು ಸಾವಿತ್ರ ದ್ವಾದಶಕಪಾಲವನ್ನು ನಿರ್ವಪಿಸಬೇಕು.
Mantra 4
चरुं यः कामयेत हिरण्यं विन्देय हिरण्यं मा उप नमेद् इति । यद् आग्नेयो भवत्य् आग्नेयं वै हिरण्यं यस्यैव हिरण्यं तेनैवैनद् विन्दते । सावित्रो भवति सवितृप्रसूत एवैनद् विन्दते । भूम्यै चरुर् भवत्य् अस्याम् एवैनद् विन्दते । उपैनं हिरण्यं नमति । वि वा एष इन्द्रियेण वीर्येणर्ध्यते यो हिरण्यं विन्दते । एताम् ॥
ಯಾರು ಚರುದಿಂದ ‘ನಾನು ಸುವರ್ಣವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ; ಸುವರ್ಣವು ನನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ/ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ವಾಲಲಿ’ ಎಂದು ಬಯಸುವನೋ—(ಅವನಿಗೆ) (ಚರು) ಆಗ್ನೇಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಸುವರ್ಣವು ಆಗ್ನೇಯವೇ; ಯಾರಿಗೆ ಸುವರ್ಣ (ಲಕ್ಷ್ಯ)ವೋ, ಅದೇ ಮೂಲಕ ಅವನು ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. (ಚರು) ಸಾವಿತ್ರವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಸವಿತೃನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದಲೇ ಅವನು ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಭೂಮಿಗೆ ಚರುವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲೇ ಅವನು ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಸುವರ್ಣವು ಅವನ ಕಡೆಗೆ ವಾಲುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಸುವರ್ಣವನ್ನು ಪಡೆಯುವವನು ಇಂದ್ರಿಯ ಮತ್ತು ವೀರ್ಯದಿಂದ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ—ಈ (ವಿಧಿ) …
Mantra 5
एव निर् वपेद् धिरण्यं वित्त्वा नेन्द्रियेण वीर्येण व्य् र्ध्यते । एताम् एव निर् वपेद् यस्य हिरण्यं नस्येत् । यद् आग्नेयो भवत्य् आग्नेयं वै हिरण्यं यस्यैव हिरण्यं तेनैवैनद् विन्दति । सावित्रो भवति सवितृप्रसूत एवैनद् विन्दति । भूम्यै चरुर् भवत्य् अस्यां वा एतन् नस्यति यन् नस्यत्य् अस्याम् एवैनद् विन्दति । इन्द्रः ॥
ಹೀಗೆಯೇ ನಿರ್ವಪಿಸಬೇಕು. ಹಿರಣ್ಯ (ಚಿನ್ನ)ವನ್ನು ಪಡೆದು ಅವನು ಇಂದ್ರಿಯ ಮತ್ತು ವೀರ್ಯದಿಂದ ವಂಚಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾರ ಹಿರಣ್ಯ ನಷ್ಟವಾಗಿದೆಯೋ ಅವನು ಕೂಡ ಇದೇ ವಿಧವಾಗಿ ನಿರ್ವಪಿಸಬೇಕು. ಅದು ಆಗ್ನೇಯ (ಅಗ್ನಿ-ಸಂಬಂಧಿ) ಆಗಿರುತ್ತದೆ—ಹಿರಣ್ಯವು ಆಗ್ನೇಯವೇ—ಯಾರ ಹಿರಣ್ಯ (ನಷ್ಟ) ಆಗಿದೆಯೋ ಅವನು ತನ್ನದೇ ಹಿರಣ್ಯದಿಂದಲೇ ಅದನ್ನು ಮರಳಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅದು ಸಾವಿತ್ರ (ಸವಿತೃ-ಸಂಬಂಧಿ) ಆಗಿರುತ್ತದೆ; ಸವಿತೃನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದಲೇ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಭೂಮಿಗಾಗಿ ಚರು ಆಗಿರುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಇದರಲ್ಲಿ (ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲೇ) ಅದು ನಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ—ನಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲೇ ಅವನು ಮರಳಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. (ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ) ಇಂದ್ರನು (ಸಹಾಯಕರಾಗುತ್ತಾನೆ).
Mantra 6
त्वष्टुः सोमम् अभ्यैषहापिबत् । स विश्वङ् व्यार्च्छत् । स इन्द्रियेण सोमपीथेन व्यार्ध्यत । स यद् ऊर्ध्वम् उदवमीत् ते स्यामाका अभवन् । स प्रजापतिम् उपाधावत् । तस्मा एतं सोमेन्द्रं स्यामाकं चरुं निरवपत् । तेनैवास्मिन्न् इन्द्रियं सोमपीथम् अदधात् । वि वा एष इन्द्रियेण सोमपीथेनार्ध्यते यः सोमं वमिति । यः सोमवामी स्यात् तस्मै ॥
ತ್ವಷ್ಟೃನು ಸೋಮವನ್ನು ಸಹಿಸಿ ಕುಡಿದನು; ಅವನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಗರ್ಜಿಸಿದನು. ಅವನು ಇಂದ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಸೋಮಪಾನದಿಂದ ವ್ಯಾಪಿಸಿ ವೃದ್ಧಿಯಾದನು. ಅವನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ವಾಂತಿ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವು ಸ್ಯಾಮಾಕ (ಒಂದು ಧಾನ್ಯ)ಗಳಾದವು. ಅವನು ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗಾಗಿ ಈ ಸೋಮೇಂದ್ರ ಸ್ಯಾಮಾಕ ಚರುವನ್ನು ನಿರ್ವಪಿಸಿದನು. ಅದರಿಂದಲೇ ಈ ಯಜಮಾನನಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಸೋಮಪಾನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಯಾರು ಸೋಮವನ್ನು ವಾಂತಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ—ಯಾರು ಸೋಮವಾಮಿ ಆಗುತ್ತಾರೋ—ಅವರು ಇಂದ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಸೋಮಪಾನದಿಂದ ವಿಚ್ಛಿನ್ನರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗಾಗಿ…
Mantra 7
एतं सोमेन्द्रं स्यामाकं चरुं निर् वपेत् । सोमं चैवेन्द्रं च स्वेन भागधेयेनोपधावति । ताव् एवास्मिन्न् इन्द्रियं सोमपीथं दत्तस् । नेन्द्रियेण सोमपीथेन व्यृध्यते । यत् सौम्यो भवति सोमपीथम् एवावरुन्द्धे । यद् ऐन्द्रो भवतीन्द्रियं वै सोमपीथः । इन्द्रियम् एव सोमपीथम् अवरुन्द्धे । स्यामाको भवति एष वाव स सोमः ॥
ಈ ಸೋಮೇಂದ್ರ ಸ್ಯಾಮಾಕ ಚರುವನ್ನು ನಿರ್ವಪಿಸಬೇಕು; ಅವನು ತನ್ನ ಭಾಗಧೇಯದಿಂದ ಸೋಮ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರ—ಇವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಈ ಯಜಮಾನನಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಸೋಮಪಾನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ಇಂದ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಸೋಮಪಾನದಿಂದ ವಿಚ್ಛಿನ್ನನಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಸೌಮ್ಯವೂ ಆಗಿದೆ ಮತ್ತು ಐಂದ್ರವೂ ಆಗಿದೆ. ಸೌಮ್ಯವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಸೋಮಪಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಐಂದ್ರವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇಂದ್ರಿಯವೇ ಸೋಮಪಾನ, ಸೋಮಪಾನವೇ ಇಂದ್ರಿಯ—ಹೀಗೆ ಅವನು ಇಂದ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಸೋಮಪಾನ ಎರಡನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅದು ಸ್ಯಾಮಾಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ನಿಜವಾಗಿ ಅದೇ ಸೋಮ.
Mantra 8
साक्षाद् एव सोमपीत्थम् अव रुन्द्धे । अग्नये दात्रे पुरोडासम् अष्टाकपालं निर्वपेत् । इन्द्राय प्रदात्रे पुरोडासम् एकादशकपालम् । पशुकामः । अग्निर् एव अस्मै पशून् प्रजनयति वृद्धान् । इन्द्रः प्र यच्छति । दधि मधु घृतम् आपो धाना भवन्ति । एतद् वै पशूनां रूपम् । रूपेण एव पशून् अव रुन्द्धे । पञ्चगृहीतम् भवति । पाङ्क्ता हि पशवः । बहुरूपम् भवति । बहुरूपा हि पशवः ॥
ಅವನು ನೇರವಾಗಿ ಸೋಮಪಾನದ (ಫಲವನ್ನು) ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಪಶುಕಾಮ ಯಜಮಾನನು ಅಗ್ನಿ—ದಾತೃಗಾಗಿ ಎಂಟು ಕಪಾಲಗಳ ಪುರೋಡಾಶವನ್ನು, ಇಂದ್ರ—ಪ್ರದಾತೃಗಾಗಿ ಹನ್ನೊಂದು ಕಪಾಲಗಳ ಪುರೋಡಾಶವನ್ನು ನಿರ್ವಪಿಸಬೇಕು. ಅಗ್ನಿಯೇ ಅವನಿಗೆ ಪಶುಗಳನ್ನು ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಇಂದ್ರನು ಅವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಯಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಮೊಸರು, ಮಧು, ತುಪ್ಪ, ಆಪಃ (ನೀರು) ಮತ್ತು ಧಾನಾ—ಇವುಗಳಾಗುತ್ತವೆ; ಇದೇ ಪಶುಗಳ ರೂಪ. ರೂಪದ ಮೂಲಕವೇ ಅವನು ಪಶುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅದು ಪಂಚಗ್ರಹೀತ (ಐದು ಭಾಗವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿದ) ಆಗಿರುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಪಶುಗಳು ಪಂಕ್ತಿಮಯ. ಅದು ಬಹುರೂಪವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಪಶುಗಳು ಬಹುರೂಪಗಳು.
Mantra 9
समृद्ध्यै प्राजापत्यम् भवति । प्राजापत्या वै पशवः । प्रजापतिर् एव अस्मै पशून् प्र जनयति । आत्मा वै पुरुषस्य मधु । यन् मध्व् अग्नौ जुहोति आत्मानम् एव तत् यजमानोऽग्नौ प्र दधाति । पङ्क्त्यौ याज्यानुवाक्ये भवतः । पाङ्क्तः पुरुषः । पाङ्क्ताः पशवः । आत्मानम् एव मृत्योर् निष्क्रीय पशून् अव रुणद्धे ॥
ಸಮೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಈ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ (ಕರ್ಮ) ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯವೇ ಪಶುಗಳು; ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ ಅವನಿಗಾಗಿ ಪಶುಗಳನ್ನು ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪುರುಷನ ಆತ್ಮವೇ ಮಧು; ಅವನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಮಧುವನ್ನು ಹೋಮಿಸಿದಾಗ, ಯಜಮಾನನು ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ಅಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಅನುವಾಕ್ಯಗಳು ಪಂಕ್ತಿ ಛಂದಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ; ಪುರುಷನು ಪಂಕ್ತಿಮಯನು, ಪಶುಗಳೂ ಪಂಕ್ತಿಮಯ. ಹೀಗೆ ಆತ್ಮವನ್ನು ಮರಣದಿಂದ ಹೊರತೆಗೆದು ಪಶುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
Read Krishna Yajur Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.