Adhyaya 9

Verse 1

श्राद्धकर्त्रात्मश्राद्धयोर्निरूपणं नामाष्टमो ऽध्यायः गरुड उवाच / उक्तमाद्यां क्रियां यावन्नृपो ऽपीतित्वयानघ / कस्यचित्केनचिद्राज्ञा किमाद्या सा कृता पुरा

‘ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ತೃ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಶ್ರಾದ್ಧದ ನಿರೂಪಣೆ’ ಎಂಬ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಗರುಡನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಅನಘ, ನೀನು ಆರಂಭಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ರಾಜನಿಗೂ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುವವರೆಗೂ ವಿವರಿಸಿದ್ದೆ. ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ಮೊದಲ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ, ಯಾವ ರಾಜನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು?

Verse 2

श्रीकृष्ण उवाच / सुपर्ण शृणु वक्ष्यामि यथा राज्ञा क्रिया कृता / आसीत् कृतयुगे राजा वाङ्गो वै बभ्रुवाहनः

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಸುಪರ್ಣ, ಕೇಳು; ಒಬ್ಬ ರಾಜನು ಆ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ನೆರವೇರಿಸಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ‘ವಾಂಗ’ ಎಂಬ ರಾಜನು ಇದ್ದನು; ಅವನು ‘ಬಭ್ರುವಾಹನ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 3

पृथिव्याश्चतुरन्ताया गोप्ता पक्षीन्द्र धर्मतः / चतुर्भागां भुवं कृत्स्नां स भुङ्के वसुधाधिपः

ಹೇ ಪಕ್ಷೀಂದ್ರ, ಅವನು ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಿರುವ ಭೂಮಿಯ ರಕ್ಷಕನಾಗಿದ್ದನು. ಆ ವಸುದಾಧಿಪತಿ ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿತವಾದ ಸಮಸ್ತ ಭುವನವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿ ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 4

न पापकृत्कश्चिदासीत्तस्मिन्राज्यं प्रशासति / नासीच्चौरभयं तार्क्ष्य न क्षुद्रभयमेव हि

ಹೇ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ (ಗರುಡಾ)! ಅವನು ಆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಪಾಪಕರ್ಮ ಮಾಡುವವನು ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕಳ್ಳರ ಭಯವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ನಿಜವಾಗಿ ಅಣುವಷ್ಟು ಭಯವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.

Verse 5

नासीद्व्याधिभयञ्चापि तस्मिञ्जनपदेश्वरे / स्वधर्मे रेमिरे चासीत्तेजसा भास्करोपमः

ಆ ಅಧಿಪತಿ ದೇಶದಲ್ಲಿ ರೋಗಭಯವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಜನರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ರಮಿಸಿದರು; ಅಲ್ಲಿನ ರಾಜನು ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.

Verse 6

अक्षुब्धत्वेर्ऽचलसमः सहिष्णुत्वे धरासमः / स कदाचिन्महाबाहुः प्रभूतबलवाहनः

ಅಚಲ ಸ್ಥೈರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಪರ್ವತದಂತೆ, ಸಹಿಷ್ಣುತೆಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಂತೆ ಇದ್ದನು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಆ ಮಹಾಬಾಹು—ಅಪಾರ ಬಲ ಮತ್ತು ವಾಹನಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ—ಉಪಸ್ಥಿತನಾದನು.

Verse 7

वनं जगाम गहनं हयानाञ्च शतैर्वृतः / सिंहनादैश्च योधानां शङ्खदुन्दुभिनिः स्वनैः

ಅವನು ನೂರಾರು ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ದಟ್ಟವಾದ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಯೋಧರ ಸಿಂಹನಾದಗಳು ಮತ್ತು ಶಂಖ-ದುಂದುಭಿಗಳ ಘೋಷಗಳು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಗೊಳಿಸಿದವು.

Verse 8

आसीत्किलकिलाशब्दस्तस्मिन् गच्छती पार्थिवे / तत्रतत्र च विप्रेन्द्रैः स्तूयमानः समन्ततः

ಆ ಪಾರ್ಥಿವನು ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಹರ್ಷಭರಿತ ಕಿಲಕಿಲಾ ಶಬ್ದ ಎದ್ದಿತು. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರರಿಂದ ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆಗೂ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 9

निर्ययौ परया प्रीत्या वनं मृगजिघांसया / स गच्छन्ददृशे धीमान्नन्दनप्रतिमं वनम्

ಅವನು ಪರಮ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಜಿಂಕೆಗಳನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು. ಸಾಗುತ್ತಿರಲು ಆ ಧೀಮಂತನು ನಂದನವನದಂತೆ ಇರುವ ವನವನ್ನು ಕಂಡನು.

Verse 10

बिल्वार्कखदिराकीर्णं कपित्थध्वजसंयुतम् / विषमैः पर्वतैश्चैव सर्वतश्च समन्वितम्

ಆ ವನವು ಬಿಲ್ವ, ಅರ್ಕ, ಖದಿರ ಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ಕಪಿತ್ಥ-ಧ್ವಜಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿದ್ದು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಸಮ ಹಾಗೂ ದುರ್ಗಮ ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.

Verse 11

निर्जलं निर्मनुष्यञ्च बहुयोजनमायतम् / मृगसिंहैर्महाघोरैन्यैश्चापि वनेचरैः

ಆ ಪ್ರದೇಶವು ನೀರಿಲ್ಲದದು, ಮಾನವರಿಲ್ಲದದು, ಅನೇಕ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರವಾದದು; ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ಜಿಂಕೆ-ಸಿಂಹಗಳು ಹಾಗೂ ಇತರ ವನಚರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.

Verse 12

तद्वनं मनुज व्याघ्रः सभृत्यबलवाहनः / लीलया लोडयामास सूदयन्विविधान्मृगान्

ಆಮೇಲೆ ಆ ಮನುಜವ್ಯಾಘ್ರನು ಸೇವಕರು, ಸೇನೆ ಮತ್ತು ವಾಹನಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆ ವನದಲ್ಲಿ ಲೀಲೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸಿ, ವಿವಿಧ ಜಿಂಕೆಮೃಗಗಳನ್ನು ವಧಿಸಿದನು.

Verse 13

मृगस्य कस्यचित्कुक्षिं ततो विव्याध भूमिपः / राजा मृगप्रसङ्गेन तमनु प्राविशद्वनम्

ಆಮೇಲೆ ಭೂಪತಿಯಾದ ರಾಜನು ಒಂದು ಜಿಂಕೆಯ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಬಾಣದಿಂದ ಭೇದಿಸಿದನು. ಮೃಗದ ಬೆನ್ನಟ್ಟುವ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ರಾಜನು ಅದರ ಹಿಂದೆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

Verse 14

एकाकी वै हृतबलः क्षुत्प्रिपासासमन्वितः / स वनस्यान्तमासाद्य महच्चारण्यमासदत्

ಅವನು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ, ಬಲ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ, ಹಸಿವು-ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಅರಣ್ಯದ ಅಂಚಿಗೆ ತಲುಪಿ, ನಂತರ ವಿಶಾಲವಾದ ಭಯಾನಕ ಕಾಡಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು।

Verse 15

तृषया परयाविष्टो ऽन्विष्यज्जलमितस्ततः / स दूरात्पूरचक्राह्वं हंससारसनादितैः

ತೀವ್ರ ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ ಅವನು ನೀರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು. ದೂರದಿಂದಲೇ ಹಂಸ-ಸಾರಸಗಳ ಕೂಗುಗಳಿಂದ ನಾದಿಸುವ ‘ಪೂರಚಕ್ರ’ ಎಂಬ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕಂಡನು।

Verse 16

सूचितं सर आगत्य साश्व एव व्यगाहत / पद्मानाञ्च परागेण उत्पलानां रजेन च

ಸೂಚಿಸಲಾದ ಸರೋವರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಅವನು ಕುದುರೆಯೊಡನೆ ತಕ್ಷಣವೇ ನೀರಿಗೆ ಇಳಿದನು; ಪದ್ಮದ ಪರಾಗ ಮತ್ತು ನೀಲೋತ್ಪಲದ ರಜದಿಂದ ಅವನು ಆವೃತನಾದನು।

Verse 17

सुगन्धममलं शीतं पीत्वाम्भो निर्जगाम ह / मार्गश्रमपरिश्रान्तस्तडागतटमण्डपम्

ಸುಗಂಧಯುಕ್ತ, ನಿರ್ಮಲ, ಶೀತಲ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದು ಅವನು ಹೊರಬಂದನು; ದಾರಿಯ ದಣಿವಿನಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟು ಕೆರೆಯ ತೀರದ ಮಂಟಪವನ್ನು ತಲುಪಿದನು।

Verse 18

न्यग्रोधं वीक्ष्य तस्याशु जटास्वश्वं बबन्ध ह / स तत्रास्तरमास्तीर्य खेटकानुपधाय च

ಆಲದ ಮರವನ್ನು ಕಂಡು ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಅದರ ಜಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿದನು. ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಹಾಸಿ, ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಟ್ಟು ಮಲಗಿದನು।

Verse 19

सूष्वाप वायुना तत्र सेव्यामातस्तदा क्षणम् / क्षणं सुप्ते नृपे तत्र प्रेतो वै प्रेतवाहनः

ಅಲ್ಲಿ ವಾಯುವಿನ ಮೃದು ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಶಮನಗೊಂಡು, ತಾಯಿಯ ಸೇವೆ ದೊರೆತಂತೆ, ಅವನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ನಿದ್ರಿಸಿದನು. ಆ ಅಲ್ಪ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ರಾಜನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರಲು, ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತನು—ಪ್ರೇತವಾಹನನು—ಉಪಸ್ಥಿತನಾದನು.

Verse 20

कश्चिदत्राजगामाथ युक्तः प्रेतशतेन च / अस्थिचर्मशिराशेषशरीरः परिविभ्रमन्

ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಬಂದನು; ಅವನು ನೂರು ಪ್ರೇತಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದ್ದನು. ಎಲುಬು, ಚರ್ಮ, ನರಗಳ ಅವಶೇಷಮಾತ್ರ ದೇಹದಿಂದ ಅವನು ಅತ್ತಿತ್ತ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 21

भक्ष्यंपेयं मार्गमाणो न बध्नाति धृतिं क्वचित् / तमपूर्वं नृपो दृष्ट्वाकरोदस्त्रं शरासने

ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಆಹಾರಪಾನೀಯವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಅವನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಿರ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಆ ಅಪೂರ್ವ ವಿಚಿತ್ರ ಸತ್ತ್ವವನ್ನು ಕಂಡ ರಾಜನು ತಕ್ಷಣವೇ ಧನುಸ್ಸಿಗೆ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಏರಿಸಿದನು.

Verse 22

दृष्ट्वा सो ऽपि चिरं भूपं तस्थौ स्थाणुपिवाग्रतः / तमवस्थितमालोक्य राजा प्राप्तकुतूहलः

ಅವನು ಕೂಡ ರಾಜನನ್ನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ನೋಡುತ್ತಾ, ಮುಂದೆ ಕಂಬದಂತೆ ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿ ನಿಂತನು. ಅವನು ಹಾಗೆ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ರಾಜನಿಗೆ ಕೌತೂಹಲ ಉಂಟಾಯಿತು.

Verse 23

पप्रच्छ तञ्च को ऽसीति कुतो वा विकृतिं गतः / प्रेत उवाच / प्रेतभावो मया त्यक्तो गतिं प्राप्तो ऽरम्यहं पराम्

ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ಕೇಳಿದನು—“ನೀನು ಯಾರು? ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದು ಈ ರೀತಿಯ ವಿಕೃತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದೆ?” ಪ್ರೇತನು ಹೇಳಿದನು—“ನಾನು ಪ್ರೇತಭಾವವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಪರಮ ರಮ್ಯವಾದ ಉನ್ನತ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.”

Verse 24

त्वत्संयोगान्महाबाहो नास्ति धन्यतरो मया / बभ्रुवाहन उवाच / किमेतत्दिपिने घोरे सर्वत्रातिभयानके

ಓ ಮಹಾಬಾಹೋ! ನಿನ್ನ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ನನ್ನಿಗಿಂತ ಧನ್ಯನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಬಭ್ರುವಾಹನನು ಹೇಳಿದನು—ಇದು ಏನು ಈ ಘೋರ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವಾಗಿರುವುದು?

Verse 25

दोधूयमाने वातेन वात्यारूपेण कोणप / पतङ्गा मशकाः क्षुद्राः कवन्धाश्च शिरांसि च

ಸುತ್ತುಗಾಳಿ ರೂಪದ ಪ್ರಚಂಡ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಶ್ಮಶಾನಭೂಮಿ ನಡುಗುವಾಗ, ಚಿಟ್ಟೆಗಳು, ಸಣ್ಣ ಸೊಳ್ಳೆಗಳು, ತಲೆರಹಿತ ದೇಹಗಳು ಮತ್ತು ಕತ್ತರಿಸಿದ ತಲೆಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ.

Verse 26

मत्स्याः कूर्माः कृकलासा वृश्चिका भ्रमराहयः / अधोमुखोर्ध्वपादास्ते क्रन्दमानाः सुदारुणम्

ಮೀನುಗಳು, ಆಮೆಗಳು, ಹಲ್ಲಿಗಳು, ಚೇಳುಗಳು, ಜೇನುಹುಳುಗಳು ಮತ್ತು ಹಾವುಗಳು—ಮುಖ ಕೆಳಗೆ, ಕಾಲು ಮೇಲಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದು, ಅತ್ಯಂತ ದಾರುಣ ವೇದನೆಯಲ್ಲಿ ಅಳಲುತ್ತಿವೆ.

Verse 27

प्रवान्ति वायवो रूक्षा ज्वलन्तो विद्युदग्नयः / इतस्ततो भ्रमन्तीव वायुना तृणसन्ततिः

ಒಣ ಮತ್ತು ಕಠಿಣ ಗಾಳಿಗಳು ಬೀಸುತ್ತವೆ; ಮಿಂಚಿನ ಕಿಡಿಗಳು ಹಾಗೂ ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಗಳು ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತವೆ. ಗಾಳಿಯಿಂದ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ಹುಲ್ಲಿನ ಹರಡುವಿಕೆ ಇಲ್ಲಿ-ಅಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

Verse 28

दृश्यन्ते विविधा जीवा नागाश्च शलभव्रजाः / श्रूयन्ते बहुधा रावा न दृश्यन्ते क्वचित्क्वचित्

ಅಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಜೀವಿಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ—ಹಾವುಗಳು ಹಾಗೂ ಮಿಡತೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳೂ. ಅನೇಕ ವಿಧದ ಕೂಗುಗಳು ಕೇಳಿಸುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಏನೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 29

दृष्ट्वेदं विकृतं सर्वं वेपते हृदयंमम / प्रते उवाच / येषां नैवाग्निसंस्कारो न श्राद्धं नोदकक्रियाः

ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ವಿಕೃತವಾದ ಭಯಾನಕ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ನನ್ನ ಹೃದಯ ಕಂಪಿಸಿತು. ಪ್ರೇತನು ಹೇಳಿದನು—ಯಾರಿಗಾದರೂ ಅಗ್ನಿಸಂಸ್ಕಾರವಿಲ್ಲ, ಶ್ರಾದ್ಧವಿಲ್ಲ, ಉದಕಕ್ರಿಯೆಗಳಿಲ್ಲ…

Verse 30

षट् पिण्डा दश गात्राणि सपिण्डीकरणं न हि / विश्वासघातिनो ये च सुरापाः स्वर्णहारिणः

ಅಂತಹವರಿಗೆ ಷಟ್‌ಪಿಂಡದಾನವಿಲ್ಲ, ದಶಗಾತ್ರಕರ್ಮವಿಲ್ಲ, ಸಪಿಂಡೀಕರಣವೂ ವಿಧಿಯಲ್ಲ—ವಿಶ್ವಾಸಘಾತಕರು, ಸುರಾಪಾನಿಗಳು, ಸ್ವರ್ಣಹಾರಿಗಳು (ಬಂಗಾರ ಕಳ್ಳರು) ಅವರಿಗೆ।

Verse 31

मृता दुर्मरणाद्ये च ये चासूयापरा जनाः / प्रायश्चित्तविहीना ये अगम्यागमने रताः

ದುರ್ಮರಣದಿಂದ ಸತ್ತವರು, ಹಾಗೆಯೇ ಅಸೂಯೆ-ದ್ವೇಷದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಜನರು; ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲದವರು, ಅಗಮ್ಯಾಗಮನದಲ್ಲಿ (ನಿಷಿದ್ಧ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ) ರತರು—ಅವರು ಘೋರ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 32

कर्मभिर्भ्राम्यमाणास्ते प्राणिनः स्वकृतैरिह / दुर्लभाहारपानीया दृश्यन्ते पीडिता भृशम्

ತಮ್ಮದೇ ಕೃತಕರ್ಮಗಳಿಂದ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟು ಆ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆಹಾರವೂ ಕುಡಿಯುವ ನೀರೂ ದುರ್ಲಭವಾಗಿ, ಅವರು ಬಹಳ ಪೀಡಿತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ।

Verse 33

एतेषां कृपया राजंस्त्वं कुरुष्वौर्ध्वदेहिकम् / येषां न माता न पिता न पुत्रो न च बान्धवाः

ಓ ರಾಜನೇ, ಇವರ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿ ಇವರಿಗಾಗಿ ಔರ್ಧ್ವದೇಹಿಕ (ಉತ್ತರಕ್ರಿಯೆ) ನೆರವೇರಿಸು—ಯಾರಿಗಾದರೂ ತಾಯಿ ಇಲ್ಲ, ತಂದೆ ಇಲ್ಲ, ಪುತ್ರ ಇಲ್ಲ, ಬಂಧುಗಳೂ ಇಲ್ಲ।

Verse 34

तेषा राजा स्वयं कुर्यात्कर्माणि तु यतो नृपः / आत्मनश्च शुभं कर्म कर्तव्यं पारलौकिकम्

ಆದುದರಿಂದ ರಾಜನು ತಾನೇ ಆ ಕರ್ತವ್ಯಗಳ ಸಮ್ಯಕ್ ಅನುಷ್ಠಾನವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿಸಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ನೃಪನು ತನ್ನ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಪರಲೋಕಫಲಪ್ರದ ಶುಭಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಸ್ವತಃ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 35

विमुक्तः सर्वदुः खेभ्यो येनाञ्जो दुर्गातिं तरेत् / भ्रातरः कस्य के पुत्रास्त्रियो ऽपि स्वार्थकोविदाः

ಇದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ದುರ್ಗತಿಯನ್ನು ದಾಟಬಹುದು—ಚಿಂತಿಸು: ಸಹೋದರರು ಯಾರವರು? ಪುತ್ರರು ಯಾರವರು? ಪತ್ನಿಯರೂ ಸ್ವಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು।

Verse 36

न कार्यस्तेषु विश्रम्भ स्वकृतं भुज्यतेयतः / गृहेष्वर्था निवर्न्त्तन्ते श्मशाने चैव बान्धवाः

ಅವರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಡಬೇಡ; ಏಕೆಂದರೆ ಸ್ವಕೃತ ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ತಾನೇ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು. ಸಂಪತ್ತು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ, ಬಂಧುಗಳೂ ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲೇ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 37

शरीरं काष्ठामादत्ते पापं पुण्यं सह व्रजेत् / तस्मादाशु त्वया सम्यगात्मनः श्रेय इच्छता

ದೇಹವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಗೆಯಂತೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಪಾಪಪುಣ್ಯಗಳು ಆತ್ಮದೊಂದಿಗೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ತನ್ನ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸನ್ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕು।

Verse 38

अस्थिरेण शरीरेण कर्तव्यञ्चौर्ध्वदोहिकम् / राजोवाच / कृशरूपः करालाक्षस्त्वं प्रेत इव लक्ष्यसे

ಈ ಅಸ್ಥಿರ ದೇಹದಿಂದ ಔರ್ಧ್ವದೇಹಿಕ (ಮರಣೋತ್ತರ) ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು—ನೀನು ಕೃಶರೂಪ, ಕರಾಳಾಕ್ಷ; ನೀನು ಪ್ರೇತದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೀಯೆ।

Verse 39

कथयस्वः मम प्रीत्या प्रेतराज यथातथम् / तथा पृष्टः स वै राज्ञा उवाच सकलं स्वकम्

ಹೇ ಪ್ರೇತರಾಜ ಯಮಾ! ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಯಥಾತಥವಾಗಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು. ರಾಜನು ಕೇಳಿದಾಗ ಅವನು ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.

Verse 40

प्रेत उवाच / कथयामि नृपश्रेष्ठ सर्वमेवादितस्तव / प्रेतत्वे कारणं श्रुत्वा दयां कर्तुमिहार्हसि

ಪ್ರೇತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ಆರಂಭದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಪ್ರೇತತ್ವದ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳಿ ಇಲ್ಲಿ ದಯೆ ತೋರಬೇಕು.

Verse 41

वैदिशं नाम नगरं सर्वसम्पत्सुखावहम् / नानाजनपदाकीर्णं नानारत्नसमाकुलम्

‘ವೈದಿಶ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಒಂದು ನಗರವಿದೆ; ಅದು ಸರ್ವ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುವದು. ಅನೇಕ ಜನಪದಗಳ ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ನಾನಾ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದೆ.

Verse 42

नानापुष्पवनाकीर्णं नानापुण्यजनावृतम् / तत्राहं न्यवसं भूप देवार्चनरतः सदा

ಹೇ ಭೂಪಾ! ಅದು ನಾನಾ ಪುಷ್ಪವನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ಅನೇಕ ಪುಣ್ಯಜನರಿಂದ ಆವರಿತವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ; ಸದಾ ದೇವಾರ್ಚನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದೆ.

Verse 43

वैश्यजातिः सुदेवो ऽहं नाम्ना विदितमस्तु ते / हव्येन तर्पिता देवाः कव्येन पितरो मया

ನಾನು ವೈಶ್ಯಜಾತಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವನು; ನನ್ನ ಹೆಸರು ಸುದೇವ—ಇದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿ. ಹವ್ಯದಿಂದ ದೇವರನ್ನು, ಕವ್ಯದಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ನಾನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದೆ.

Verse 44

विविधैर्दानयोगैश्च विप्राः सन्तर्पिता मया / आहारश्च विहारश्च मया वै सुनिवेशितः

ನಾನು ವಿವಿಧ ದಾನಯೋಗಗಳಿಂದ ವಿಪ್ರರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದೆನು; ಅವರ ಆಹಾರವೂ ವಿಹಾರವೂ (ಸುಖಸೌಕರ್ಯಗಳೂ) ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಒದಗಿಸಿದೆನು।

Verse 45

दीनानाथविशिष्टेभ्यो मया दत्तमनेकधा / तत्सर्वं निष्फलं जातं मम दैवादुपागतम्

ನಾನು ದೀನರು ಮತ್ತು ಅನಾಥರಿಗೆ ಅನೇಕ ವಿಧವಾಗಿ ದಾನ ನೀಡಿದೆನು; ಆದರೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಂದ ದೈವಗತಿಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಅದು ಎಲ್ಲವೂ ನನಗೆ ನಿಷ್ಫಲವಾಯಿತು।

Verse 46

न मे ऽस्ति सन्ततिस्तात न सुहृन्न च बान्धवाः / न च मित्रं हितस्तादृग्यः कुर्यादौर्ध्वदैहिकम्

ತಾತಾ, ನನಗೆ ಸಂತತಿ ಇಲ್ಲ, ಸುಹೃದರೂ ಇಲ್ಲ, ಬಂಧುಗಳೂ ಇಲ್ಲ; ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಔರ್ಧ್ವದೈಹಿಕ (ಮರಣಾನಂತರ) ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಹಿತಮಿತ್ರನೂ ಇಲ್ಲ।

Verse 47

प्रेतत्वं सुस्थिरं तेन मम जातं नृपोत्तम / एकादशं त्रिपक्षञ्च षाण्मासिकमथाब्दिकम्

ಆ ಕಾರಣದಿಂದ, ಹೇ ನೃಪೋತ್ತಮ, ನನ್ನ ಪ್ರೇತತ್ವವು ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾಯಿತು—ಏಕಾದಶಾಹ, ತ್ರಿಪಕ್ಷ, ಷಾಣ್ಮಾಸಿಕ ಮತ್ತು ನಂತರ ಆಬ್ದಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧದವರೆಗೆ।

Verse 48

प्रतिमास्यानि चान्या नि ह्येवं श्राद्धानि षोडश / यस्यैतानि न दीयन्ते प्रेतश्राद्धानि भूपते

ಈ ರೀತಿ ಪ್ರತಿಮಾಸಾದಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳು ಹದಿನಾರು. ಹೇ ಭೂಪತೇ, ಯಾರಿಗೆ ಈ ಪ್ರೇತಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸದಿರಲೋ, ಅವನ ಮರಣಾನಂತರ ಕರ್ಮಗಳು ಅಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 49

प्रेतत्वं सुस्थिरं तस्यः दत्तैः श्राद्धशतैरपि / एवं ज्ञात्वा महाराज प्रेतत्वादुद्धरस्व माम्

ನೂರಾರು ಶ್ರಾದ್ಧದಾನಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಅವನ ಪ್ರೇತತ್ವವು ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತಿರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮಹಾರಾಜ, ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೇತಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸಿರಿ।

Verse 50

वर्णानाञ्चैव सर्वेषां राजा बन्धुरिहोच्यते / तन्मां तारय राजेन्द्र मणिरत्नं ददामि ते

ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಿಗೂ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ರಾಜನೇ ಬಂಧು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಜೇಂದ್ರ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿರಿ; ನಿಮಗೆ ಮಣಿರತ್ನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ।

Verse 51

यथा मम शुभावाप्तिर्भवेन्नृपवरोत्तम / तथा कार्यं महीपाल दयां कृत्वा मयि प्रभो

ನೃಪವರೋತ್ತಮನೇ, ನನಗೆ ಶುಭಕಲ್ಯಾಣ ದೊರೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿರಿ. ಮಹೀಪಾಲನೇ, ಪ್ರಭೋ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದಯೆ ಮಾಡಿ ತಕ್ಕಂತೆ ಕಾರ್ಯಮಾಡಿರಿ।

Verse 52

सपिण्डैर्वा सगोत्रैर्वा निष्टुरैर्न कृतो हिमे / वृषोत्सर्गस्ततो दुष्टं प्रेतत्वं प्राप्तवानहम्

ನನ್ನ ಸಪಿಂಡರೂ ಸಗೋತ್ರರೂ ನನ್ನಿಗಾಗಿ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗವನ್ನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ದುಃಖಿತನಾಗಿ ನಾನು ಪ್ರೇತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ।

Verse 53

क्षुत्तृषाविष्टदेहश्च भक्ष्यं पानं न चाप्नुयाम् / अतो विकृतिरेषा वै कृशात्वादिरमांसका

ಹಸಿವು-ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಆವೃತ ದೇಹವಿದ್ದರೂ ಅವನಿಗೆ ಆಹಾರವೂ ಪಾನೀಯವೂ ದೊರೆಯದು. ಅದರಿಂದ ಕೃಶತೆ ಮೊದಲಾದ ವಿಕೃತಿಗಳು ಉಂಟಾಗಿ, ಅವನು ಮಾಂಸರಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 54

क्षुत्तृड्जन्यं महादुः खमनुभवामि पुनः पुनः / अकल्याणं हि प्रेतत्वं वृषोत्सर्गं विना कृतम्

ಹಸಿವು ಮತ್ತು ದಾಹದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಮಹಾದುಃಖವನ್ನು ನಾನು ಮರುಮರು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇನೆ. ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗ (ವೃಷದಾನ/ವಿಮೋಚನೆ) ಇಲ್ಲದೆ ಉಂಟಾದ ಪ್ರೇತತ್ವ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಶುಭಕರ.

Verse 55

तस्माद्राजन्दयासिन्धो प्रार्थयामि तवाग्रतः / राजोवाच / वर्तते मत्कुले प्रेत इति ज्ञेयं कथं नरैः

ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ರಾಜನೇ—ದಯಾಸಮುದ್ರನೇ—ನಿನ್ನ ಮುಂದೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ‘ನನ್ನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತವಿದೆ ಎಂದು ಜನರು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು?’

Verse 56

तन्ममाचक्ष्व हि प्रेत प्रेतत्वान्मुच्यते कथम् / प्रेत उवाच / लिङ्गेन पीडया प्रेतो ऽनुमातव्यो नरैः सदा

‘ಓ ಪ್ರೇತನೇ, ಹೇಳು—ಪ್ರೇತತ್ವದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೇಗೆ?’ ಪ್ರೇತನು ಹೇಳಿದನು: ‘ಲಕ್ಷಣಗಳು ಮತ್ತು ಪೀಡೆಗಳಿಂದ ಜನರು ಸದಾ ಪ್ರೇತದ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ಊಹಿಸಬೇಕು.’

Verse 57

वक्ष्यामि पीडास्ता राजन्या वै प्रेतकृता भुवि / ऋतुः स्यादफलः स्त्रीणां यदा वंशो न वर्धते

ಓ ರಾಜನೇ, ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಆ ಪೀಡೆಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ವಂಶವು ವೃದ್ಧಿಯಾಗದಾಗ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಋತು (ಗರ್ಭಧಾರಣ ಕಾಲ) ಫಲರಹಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 58

मियन्ते चाल्पवयसः सा पीडा पेतसम्भवा / अकस्माद्वृत्तिहरणमप्रतिष्ठा जनेषु वै

ಪ್ರೇತಜನ್ಯ ಆ ಪೀಡೆಯಿಂದ ಜನರು ಅಲ್ಪವಯಸ್ಸಲ್ಲೇ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಜೀವನೋಪಾಯ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯೂ ಇರದು.

Verse 59

अकस्माद्गहदाहः स्यात्सा पीडा प्रेतसम्भवा / स्वगेहे कलहो नित्यं स्याच्च मिथ्याभिशंसनप

ಅಕಸ್ಮಾತ್ತಾಗಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡರೆ, ಆ ಪೀಡೆ ಪ್ರೇತಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಉಂಟಾದದೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವಗೃಹದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಕಲಹವಾಗುತ್ತದೆ; ಸುಳ್ಳು ಆರೋಪ ಮತ್ತು ನಿಂದೆಯೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 60

गजयक्ष्मादिसम्भूतिः सा पीडा प्रेतसम्भवा / अपि स्वयं धनं मुक्तं प्रयत्नादनवे पथि

ಗಜಕ್ಷ್ಮಾ ಮುಂತಾದ ರೋಗಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಯಾತನೆ ಪ್ರೇತಭಾವದಿಂದ ಜನಿಸುತ್ತದೆ. ತಾನೇ ಬಿಡಿಸಿದ (ವೆಚ್ಚ/ದಾನ ಮಾಡಿದ) ಧನವೂ ಆ ದುರ್ಗಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮಹಾಪ್ರಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆ ದೊರಕದು.

Verse 61

नैव लभ्येत नश्येतः सा पीडा प्रेतसंमवा / सुवृष्टौ कृषिनाशः स्याद्वाणिज्याद्वृत्तिनाशनम्

ಪ್ರೇತಸಂಭವವಾದ ಈ ಪೀಡೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಉಪಾಯದಿಂದಲೂ ಶಮನವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಉತ್ತಮ ಮಳೆಯಿದ್ದರೂ ಬೆಳೆ ನಾಶವಾಗಬಹುದು; ವ್ಯಾಪಾರದಿಂದಲೂ ಜೀವನೋಪಾಯ ನಾಶವಾಗಬಹುದು.

Verse 62

कलत्रं पतिकूलं स्यात्सा पीडा प्रेतसम्भवा / एवन्तु पीडया राजन्प्रेतज्ञानं भवेन्नृणाम्

ಪತ್ನಿ ಪತಿಗೆ ಪ್ರತಿಕೂಲಳಾಗಿದರೆ, ಆ ಪೀಡೆ ಪ್ರೇತಸಂಭವ. ಓ ರಾಜನೇ, ಇಂತಹ ದುಃಖದಿಂದಲೇ ಜನರಿಗೆ ಪ್ರೇತಸಾನ್ನಿಧ್ಯದ ಜ್ಞಾನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 63

वृषोत्सर्गो यदि भवेत्प्रेतत्वान्मुच्यते तदा / तस्मान्नप त्वमप्येवं वृषोत्सर्गं कुरु प्रभो

ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರೆ, ಪ್ರೇತತ್ವದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ದೊರಕುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ರಾಜನಾದ ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವೂ ಇದೇ ವಿಧವಾಗಿ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗವನ್ನು ಮಾಡು.

Verse 64

मामुद्दिश्य नृपे ऽप्यत्राधिकारो ऽत्यनुकम्पया / राजपुत्रो हतः कश्चिन्मयैवाप्तस्ततो मया

ಹೇ ನೃಪಾ! ನಿನ್ನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಮಹಾ ಅನುಕಂಪೆಯಿಂದ ನನಗೆ ಅಧಿಕಾರ ದೊರಕಿತು. ಒಬ್ಬ ರಾಜಕುಮಾರ ಹತನಾದನು; ಅವನು ನನ್ನಿಂದಲೇ ಪಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು, ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ನನ್ನಿಂದಲೇ ನೆರವೇರಿತು.

Verse 65

कुरुष्व त्वं गृहीत्वा मे तद्धनेन वृषोत्सवम् / कार्तिक्यां पौर्णमास्यां वाऽश्वयुङ्मध्ये ऽथवा नृप

ಹೇ ನೃಪಾ! ನನ್ನ ಧನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅದೇ ಧನದಿಂದ ವೃಷೋತ್ಸವವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು—ಕಾರ್ತಿಕ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಂದು ಅಥವಾ ಆಶ್ವಯುಜ (ಆಶ್ವಿನ) ಮಾಸದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ.

Verse 66

रेवतीयुक्तदिवसे कृषीष्ठा मे वृषोत्सवम् / पुण्यान्विप्रान्समाहूय वह्निं स्थाप्य विधानतः

ರೇವತೀ ನಕ್ಷತ್ರಯುಕ್ತ ದಿನದಲ್ಲಿ ನನ್ನಿಗಾಗಿ ವೃಷೋತ್ಸವವನ್ನು ಮಾಡು. ಪುಣ್ಯವಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು.

Verse 67

मन्त्रैर्हेमस्तथा कार्यः षड्भिर्नृप विधानतः / बहून्विप्रान् भोजयेथास्तद्रत्नाप्तधनेन वै / एवं कृते महीपाल मम मुक्तिर्भविष्यति

ಹೇ ನೃಪಾ! ವಿಧಾನದಂತೆ ಆರು ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಬೇಕು. ಆ ಚಿನ್ನ-ರತ್ನದಿಂದ ದೊರಕಿದ ಧನದಿಂದ ಅನೇಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಹೇ ಮಹೀಪಾಲ, ನನ್ನ ಮುಕ್ತಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 68

श्रीकृष्ण उवाच / तथेति प्रतिजग्राह मणिं राजा ततः खग

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು—“ತಥಾಸ್ತು।” ನಂತರ, ಹೇ ಖಗ! ರಾಜನು ಆ ಮಣಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು; ಆಮೇಲೆ…

Verse 69

क्रियाधिकारस्तस्यैव यो धनग्राहको भवेत् / कुर्वतोस्तु तयोर्वार्तामेवं प्रेतमहीक्षितोः

ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯ ಅಧಿಕಾರ ಮೃತನ ಧನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನಿಗೇ. ದಾತ‑ಗ್ರಾಹಕರ ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ಯಮನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 70

झणत्कारस्तु घण्टानां भेरीणां भाङ्कृतिस्तथा / जातस्तदा राजसेना चतुरङ्गा समापतत्

ಆಗ ಗಂಟೆಗಳ ಝಣಝಣ ಮತ್ತು ಭೇರಿಗಳ ಗಂಭೀರ ನಾದ ಎದ್ದಿತು. ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಚತುರಂಗ ರಾಜಸೇನೆ ವೇಗವಾಗಿ ಧಾವಿಸಿ ಬಂತು.

Verse 71

तस्यामागतमात्रायां प्रेतश्चादृश्यतां गतः / तस्माद्वनाद्विनिः सृत्य राजापि पुरमागमत्

ಅವಳು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಪ್ರೇತನು ಅದೃಶ್ಯನಾದನು. ನಂತರ ಆ ಕಾಡಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು ರಾಜನೂ ನಗರಕ್ಕೆ ಮರಳಿದನು.

Verse 72

स कार्तिक्यां पूर्णिमायां प्रेतमुद्दिश्य संव्यधात् / वृषोत्सर्गं विधानेन तन्मण्याप्तधनेन च

ಕಾರ್ತಿಕ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಂದು ಅವನು ಪ್ರೇತನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳಂತೆ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ಅದು ಧರ್ಮಸಮ್ಮತವಾಗಿ ಪಡೆದ ಧನದಿಂದಲೇ.

Verse 73

प्रेतो ऽप्ययं सपदिलब्धसुवर्णदेहः कर्मान्त आगत इति प्रणनाम भूपम् / देव त्वदीयमहिमायमिति स्तुवन् स यातो दिवं गरुड भूपतिना कृतज्ञः

ಆ ಪ್ರೇತನು ಕೂಡ ತಕ್ಷಣವೇ ಸ್ವರ್ಣದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದನು. ‘ನನ್ನ ಕರ್ಮಸ್ಥಿತಿಯ ಅಂತ್ಯ ಬಂದಿದೆ’ ಎಂದು ತಿಳಿದು ರಾಜನಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದನು. “ದೇವಾ, ಇದು ನಿಮ್ಮ ಮಹಿಮೆಯೇ” ಎಂದು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ, ಕೃತಜ್ಞನಾದ ಅವನು—ಹೇ ಗರುಡ—ರಾಜನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

Verse 74

एतत्ते सर्वमाख्यातं यथा भूपतिनापि सः / उद्धृतः प्रेतभावाद्वै किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि

ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ—ಆ ರಾಜನೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪ್ರೇತಭಾವದಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀಯ?