Adhyaya 45

Verse 1

दुर्मरणे कार्याकार्यक्रियादिनिरूपणं नाम चतुश्चत्वारिंशो ऽध्यायः श्रीविष्णुरुवाच / प्रत्यब्दं श्राद्धमेवं ते कथयामि खगेश्वर / प्रत्यब्दं पार्वणेनैव कुर्यातां क्षेत्रजोरसौ

ದುರ್ಮರಣದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕಾದದು-ಮಾಡಬಾರದದು ಎಂಬ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ನಿರ್ಣಯವೆಂಬ ನಲವತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಶ್ರೀವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಖಗೇಶ್ವರ! ನಿನಗೆ ವಾರ್ಷಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ ಮತ್ತು ರಸಯುಕ್ತ ದೇಹಿ—ಈ ಇಬ್ಬರ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಪಾರ್ವಣ ವಿಧಾನದಲ್ಲೇ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

Verse 2

विधिनाचेतरैरेवमेकोद्दिष्टं न पार्वणम्

ಶಾಸ್ತ್ರವಿಧಿಯಂತೆ ನೆರವೇರಿಸಿದರೆ ಇದು ‘ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ’ (ಒಬ್ಬ ಪಿತೃಗಾಗಿ) ಶ್ರಾದ್ಧ; ಇದು ‘ಪಾರ್ವಣ’ (ಬಹು-ಪಿತೃ) ಶ್ರಾದ್ಧವಲ್ಲ।

Verse 3

अनग्नेश्च सुतौ स्यातामनग्नी क्षेत्रजोरसौ / एकोद्दिष्टं न कुर्यातां प्रत्यब्दं तौ तु पार्वणम्

ಮೃತನು ಅನಗ್ನಿ (ಗೃಹ್ಯಾಗ್ನಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸದವನು) ಆಗಿದ್ದರೆ, ಅವನ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು—ಅನಗ್ನಿ ಹಾಗೂ ಕ್ಷೇತ್ರಜ ಮತ್ತು ಔರಸ—ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಬಾರದು; ಅವರು ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಪಾರ್ವಣ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 4

यदा त्वन्यतरः साग्निः पुत्रो वाप्यथवा पिता / प्रत्यब्दं पार्वणं तत्र कुर्यातां क्षेत्रजौरसौ

ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸಾಗ್ನಿ ಪುತ್ರನೋ ಅಥವಾ ತಂದೆಯೋ ಇದ್ದರೆ, ಕ್ಷೇತ್ರಜ ಮತ್ತು ಔರಸ—ಆ ಇಬ್ಬರೂ—ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಪಾರ್ವಣ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 5

अनग्नयः साग्नयो वा पुत्रा वा पितरो ऽपि वा / एकोद्दिष्टं सुतैः कार्यं क्षयाह इति केचन

ಮೃತನು ಅನಗ್ನಿಯಾಗಿರಲಿ ಸಾಗ್ನಿಯಾಗಿರಲಿ; ಅವನು ಪುತ್ರನಾಗಿರಲಿ ತಂದೆಯಾಗಿರಲಿ—ಕೆಲವರು ಆಚಾರ್ಯರು ‘ಕ್ಷಯಾಹ’ ದಿನ ಪುತ್ರರು ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ।

Verse 6

दर्शकाले क्षयो यस्य प्रेतपक्षे ऽथ वा पुनः / प्रत्यब्दं पार्वणं कार्यं तस्य सर्वैः सुतैरपि

ಯಾರ ಮರಣವು ದರ್ಶಕಾಲದಲ್ಲಿ (ಅಮಾವಾಸ್ಯಾ ಸಮಯ) ಅಥವಾ ಪ್ರೇತಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದರೆ, ಅವನಿಗಾಗಿ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಪಾರ್ವಣ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಪುತ್ರರೂ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 7

एकोद्दिष्टमपुत्राणां पुंसां स्याद्योपितामपि / एकोद्दिष्टे कुशा ग्राह्याः समूला यज्ञकर्मणि / बहिर्लूनाः सकृल्लनाः श्राद्धं वृद्धिमृते सदा

ಪುತ್ರರಹಿತ ಪುರುಷನಿಗೆ—ದತ್ತಪುತ್ರನಿದ್ದರೂ ಸಹ—ಏಕೋದ್ಧಿಷ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಏಕೋದ್ಧಿಷ್ಟ ಯಜ್ಞಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಕುಶೆಯನ್ನು ಬೇರುসহ ಗ್ರಹಿಸಿ, ಹೊರಗಿನಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು. ವೃದ್ಧಿ-ಲಾಭಾಪೇಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದೆ ಸದಾ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 8

कर्तव्ये पार्वणे श्राद्धे आशौचं यदि जायते / आशौचावगमे कुर्याच्छ्राद्धं हि तदनन्तरम्

ಪಾರ್ವಣ (ಪರ್ವಕಾಲೀನ) ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಾದಾಗ ಆಶೌಚ ಉಂಟಾದರೆ, ಆ ಆಶೌಚ ನಿವೃತ್ತಿಯಾದ ತಕ್ಷಣ ಅದರ ನಂತರವೇ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 9

एकोद्दिष्टे तु सम्प्राप्ते यदि विघ्नः प्रजायते / मासेन्यस्मिन् तिथौ तस्यां कुर्याच्छ्राद्धं तदैव हि

ಏಕೋದ್ಧಿಷ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧದ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಯಾವುದಾದರೂ ವಿಘ್ನ ಉಂಟಾದರೆ, ಮತ್ತೊಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಅದೇ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 10

तूष्णीं श्राद्धान्तु शूद्रस्य भार्यायास्तत्सुतस्य च / कन्यायाश्च द्विजातीनामनुपेतद्विजस्य च

ಶೂದ್ರನಿಗೆ, ಅವನ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಮಗನಿಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ದ್ವಿಜರ ಅವಿವಾಹಿತ ಪುತ್ರಿಗೆ ಮತ್ತು ಉಪನಯನವಾಗದ ದ್ವಿಜನಿಗೆ—ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮೌನವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 11

एककाले गता सूनां बहूनामथ वा द्वयोः / तन्त्रेण श्रपणं कुर्याच्छ्राद्धं कुर्यात् पृथक्पृथक्

ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಂಶದ ಅನೇಕರು—ಅಥವಾ ಇಬ್ಬರು—ಗತಿಯಾದರೆ, ಪಾಕವನ್ನು ಒಂದೇ ತಂತ್ರದಿಂದ (ಒಟ್ಟಾಗಿ) ಮಾಡಬಹುದು; ಆದರೆ ಶ್ರಾದ್ಧ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 12

दद्यात् पूर्वं मृतस्यादौ द्वितीयस्य ततः पुनः / तृतीयस्य ततः कुर्यात् संनिपाते त्वयं विधिः (क्रमः)

ಅರ್ಪಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ ಮೊದಲು ಹಿಂದೆ ಮರಣಿಸಿದವನಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು; ನಂತರ ಎರಡನೆಯವನಿಗೆ; ಆಮೇಲೆ ಮೂರನೆಯವನಿಗೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಸಂನಿಪಾತ (ಸಂಯುಕ್ತ) ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇದೇ ವಿಧಿ, ಇದೇ ಕ್ರಮವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಾಗಿದೆ.

Verse 13

प्रत्यब्दमेवं यः कुर्याद्यथातथमतन्द्रितः / तारयित्वा पितॄन् सर्वान् प्राप्नोति परमां गतिम्

ಯಾರು ಪ್ರತಿವರ್ಷವೂ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಯಥಾವಿಧಿ ಅತಂದ್ರಿತನಾಗಿ ಈ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಸಮಸ್ತ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ತಾರಿಸಿ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು (ಮೋಕ್ಷವನ್ನು) ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 14

न ज्ञायते मृताहश्चेत् प्रस्थानदिनमेव च / मासश्चेत् स्यात् परिज्ञातस्तद्दर्शे स्यान्मृताहिकम्

ಮರಣದ ದಿನ ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೆ, ಪ್ರಸ್ಥಾನ (ಪ್ರಯಾಣ) ದಿನವನ್ನೇ ಮೃತದಿನವೆಂದು ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ತಿಂಗಳು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ಆ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಆ ತಿಥಿ ದರ್ಶನವಾದಾಗ ಮೃತಾಹಿಕವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 15

यदा मासो न विज्ञातो विज्ञातं दिनमेव च / तदा मार्गशिरे मासि माघे वा तद्दिनं भवेत्

ತಿಂಗಳು ತಿಳಿಯದೆ ದಿನ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ಆ ದಿನವನ್ನು ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಮಾಸದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಮಾಘ ಮಾಸದಲ್ಲಾಗಲಿ ಎಂದು ಗ್ರಹಿಸಿ (ಕರ್ಮ) ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 16

दिनमासावविज्ञातौ मरणस्य यदा पुनः / प्रस्थानदिनमासौ तु ग्राह्यौ श्राद्धे मयोदितौ

ಮರಣದ ದಿನವೂ ತಿಂಗಳೂ ಎರಡೂ ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೆ, ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ಥಾನ (ಪ್ರಯಾಣ) ದಿನ-ತಿಂಗಳುಗಳನ್ನು—ನಾನು ಹೇಳಿದಂತೆ—ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು.

Verse 17

प्रस्थानस्यापि न ज्ञातौ दिनमासौ यदा पुनः / मृतवार्ताश्रुतौ ग्राह्यौ पूर्वप्रोक्तक्रमेण तु

ಪ್ರಸ್ಥಾನ (ಮರಣ)ದ ದಿನ-ಮಾಸಗಳು ಮತ್ತೆ ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೆ, ಮರಣವಾರ್ತೆ ಯಾವ ದಿನ ಯಾವ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಬಂದಿತೋ, ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ಕ್ರಮದಂತೆ ಅದನ್ನೇ ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು।

Verse 18

प्रवासमन्तरेणापि स्यातां तौ विस्मृतौ यदा / तदानीमपि तौ ग्राह्यौ पूर्ववत् तु मृताहिके

ಪ್ರವಾಸವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಆ ಎರಡು (ದಿನ-ಮಾಸ/ವಿಧಿ) ಮರೆತಿದ್ದರೆ, ನಂತರದ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಮೃತಾಹಿಕದಂತೆ ಪೂರ್ವವತ್ ಅವನ್ನೇ ಗ್ರಹಿಸಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 19

गृहस्थे प्रोषिते यच्च कश्चित्तु म्रियते गृहे / आसौचापगमे यत्र प्रारब्धे श्राद्धकर्मणि

ಗೃಹಸ್ಥನು ದೂರವಿದ್ದಾಗ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಮರಣಿಸಿದರೆ, ಆಶೌಚ ನಿವೃತ್ತಿಯಾದ ನಂತರ, ಅಗಲಿದವನಿಗಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಬೇಕು।

Verse 20

प्रत्यागतश्चेज्जानाति तत्र वृत्तं गृही तथा / आशौचं गृहिणस्तेषां न द्रव्यादेस्तदा भवेत्

ಗೃಹಸ್ಥನು ಮರಳಿ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿ ನಡೆದದ್ದನ್ನು ತಿಳಿದರೆ, ಆ ಗೃಹಸ್ಥರಿಗೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದ್ರವ್ಯಾದಿ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಆಶೌಚ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 21

पुत्रादिना यदारब्धं श्राद्धं तत्त्वेन वाखिलम् / समापनीयं तत्रापि श्राद्धं गृहीतु दूरतः

ಪುತ್ರಾದಿಗಳು ತತ್ತ್ವಾನುಸಾರ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆರಂಭಿಸಿದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಅಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ದೂರದಿಂದಲೇ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು।

Verse 22

दात्रा बोक्त्रा च न ज्ञातं सूतकं मृतकं तथा / उभयोरपि तद्दोषं नारोपयति कर्हिचित्

ದಾತನಿಗೂ ಭೋಕ್ತನಿಗೂ ಸೂತಕ ಅಥವಾ ಮೃತಕ ಅಶೌಚದ ತಿಳಿವು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಆ ದೋಷವನ್ನು ಇಬ್ಬರ ಮೇಲೂ ಎಂದಿಗೂ ಆರೋಪಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 23

यदा त्वन्यतरज्ञातं सूतकं मृतकं तथा / भोक्तुरेव तदा दोषो नान्यो दाता प्रदुष्यति

ಆದರೆ ಸೂತಕ ಅಥವಾ ಮೃತಕ ಅಶೌಚಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ತಿಳಿಯದೆ ಇದ್ದರೆ, ಆಗ ದೋಷವು ಭೋಕ್ತನಿಗೇ ಸೇರಿದೆ; ದಾತನು ದೂಷಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 24

इत्युक्तेन प्रकारेण यः कुर्यान्मृतवासरम् / अविज्ञातमृताहस्य सततं तारयत्यसौ

ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ವಿಧಾನದಂತೆ ಯಾರು ಮೃತವಾಸರವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ—ಮರಣದ ದಿನ ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೂ—ಅವರು ಸದಾ ಪ್ರೇತನನ್ನು ತಾರಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 25

नित्यश्राद्धे ऽथ गन्धाद्यैर्द्विजानभ्यर्च्य भक्तितः / सर्वान् पितृगणान् सम्यक् सहैवोद्दिश्य योजयेत्

ನಿತ್ಯ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗಂಧಾದಿಗಳಿಂದ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಚಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ಪಿತೃಗಣಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ವೇಳೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕರ್ಮವನ್ನು ಯೋಜಿಸಬೇಕು।

Verse 26

आवाहनं स्वधाकारो पिण्डाग्नौकरणादिकम् / ब्रह्मचर्यादिनियमा विश्वदेवास्तथैव च

ಆವಾಹನ, ‘ಸ್ವಧಾ’ ಉಚ್ಚಾರಣೆ, ಪಿಂಡದಾನ ಹಾಗೂ ಅಗ್ನೌಕರಣಾದಿ ಕರ್ಮಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಾದಿ ನಿಯಮಗಳು, ಮತ್ತು ವಿಶ್ವದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 27

नित्यश्राद्धे त्यजेदेतान् भोज्यमन्नं प्रकल्पयेत् / दत्त्वा तु दक्षिणां शक्त्या नमस्कारैर्विसर्जयेत्

ನಿತ್ಯ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಈ ನಿಷಿದ್ಧ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಭೋಜನಯೋಗ್ಯ ಅನ್ನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿ, ನಮಸ್ಕಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಗೌರವದಿಂದ ವಿಸರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 28

देवानुद्दिश्य विश्वादीन् यद्दद्याद्द्विजभोजनम् / तन्नित्यश्राद्धवत् कार्यं देवश्राद्धं तदुच्यते

ವಿಶ್ವದೇವಾದಿ ದೇವರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಭೋಜನವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ, ಅದನ್ನು ನಿತ್ಯ ಶ್ರಾದ್ಧದಂತೆಲೇ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು; ಅದನ್ನೇ ದೇವ-ಶ್ರಾದ್ಧವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 29

मातृश्राद्धन्तु पूर्वेण कर्मादौ पैतृकं तथा / उत्तरे ऽहनि वृद्धौ स्यान्मातामहगणस्य तु

ಕರ್ಮದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಮಾತೃ-ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪೈತೃಕ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಮುಂದಿನ ದಿನ, ವೃದ್ಧಿ (ವಿಸ್ತೃತ ಆಚರಣೆ) ಇದ್ದರೆ ಅದು ಮಾತಾಮಹಗಣಕ್ಕೆ ಸೇರಿದೆ.

Verse 30

श्राद्धत्रयं प्रकुर्र्वीत वैश्वदेवन्तुतान्त्रिकम्

ಶ್ರಾದ್ಧತ್ರಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ತಾಂತ್ರಿಕ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ವೈಶ್ವದೇವ ಅರ್ಪಣವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 31

मातृभ्यः कल्पयेत्पूर्वं पितृभ्यस्तदनन्तरम् / मातामहेभ्यश्च तथा दद्यादित्थं क्रमेण तु

ಮೊದಲು ಮಾತೃಪಕ್ಷದ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಣಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಪಿತೃಪಕ್ಷದ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಮಾತಾಮಹರಿಗೋ ನೀಡಬೇಕು—ಇದೇ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ.

Verse 32

मातृश्राद्धे तु विप्राणामभावे सुकुलोद्गताः / पतिपुत्रान्विताः साध्व्यो योषितो ऽष्टौ च भावयेत्

ಮಾತೃಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಸುಕೂಲೋದ್ಭವ, ಪತಿಸಹವಾಸಿನಿ ಮತ್ತು ಪುತ್ರವತಿಯಾದ ಎಂಟು ಸಾಧ್ವೀ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 33

इष्टापूर्तादिके श्राद्धं कुर्यादाभ्युदयं तथा / उत्पातादिनिमित्तेषु नित्य श्राद्धवदेव तु

ಯಜ್ಞಾದಿ ಇಷ್ಟಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಕೂಪ-ತಟಾಕಾದಿ ಪೂರ್ಥಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಆಭ್ಯುದಯಿಕ (ಮಂಗಳ) ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು. ಉತ್ಪಾತಾದಿ ನಿಮಿತ್ತಗಳಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯಶ್ರಾದ್ಧದಂತೆಲೇ ವಿಧಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕು।

Verse 34

नित्यं दैवञ्च वृद्धिञ्च काम्यं नैमित्तिकं तथा / श्राद्धान्युक्तप्रकारेण कुर्वन् सिद्धिमवाप्नुयात् / इति ते कथितं तार्क्ष्य किमन्यत्परिपृच्छसि

ನಿತ್ಯ, ದೈವ, ವೃದ್ಧಿ, ಕಾಮ್ಯ ಮತ್ತು ನೈಮಿತ್ತಿಕ—ಈ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುವವನು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಓ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ (ಗರೂಡ), ನಿನಗೆ ಇದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯ?