Adhyaya 42

Verse 1

वृषोत्सर्गनिरूपणं नामै कचत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः श्रीविष्णुरुवाच / यथा धेनुसहस्रेषु वत्सो विन्दति मातरम् / तथा पूर्वकृतं कर्म कर्तारमनुगच्छति

ಶ್ರೀವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು—ಸಾವಿರ ಧೇನುಗಳ ನಡುವೆ ಕರು ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಪೂರ್ವಕೃತ ಕರ್ಮವು ಕರ್ತನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 2

आदित्यो वरुणो विष्णुर्ब्रह्मा सोमो हुताशनः / शूलपाणिश्च भगवानभिनन्दति भूमिदम्

ಆದಿತ್ಯ, ವರುಣ, ವಿಷ್ಣು, ಬ್ರಹ್ಮ, ಸೋಮ, ಹುತಾಶನ (ಅಗ್ನಿ) ಮತ್ತು ಭಗವಾನ್ ಶೂಲಪಾಣಿ—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಭೂಮಿದಾನ ಮಾಡುವವನನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 3

नास्ति भमिसमं दानं नास्ति भमिसमो निधिः / नास्ति सत्यसमो धर्मो नानृतात्पातकं परम्

ಭೂಮಿದಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ದಾನವಿಲ್ಲ, ಭೂಮಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ನಿಧಿಯಿಲ್ಲ. ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲ, ಅಸತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಪಾತಕವಿಲ್ಲ.

Verse 4

अग्नेरपत्यं प्रथमं सुवर्णं भूर्वैष्णवी सूर्यसुताश्च गावः / लोकत्रयं तेन भवेत्प्रदत्तं यः काञ्चनं गां च महीं च दद्यात्

ಸುವರ್ಣವನ್ನು ಮೊದಲಿಗೆ ಅಗ್ನಿಯ ಅಪತ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಭೂಮಿ ವೈಷ್ಣವೀ, ಮತ್ತು ಗೋವುಗಳು ಸೂರ್ಯನ ಪುತ್ರಿಯರೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾರು ಚಿನ್ನ, ಗೋವು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನಮಾಡುವರೋ, ಅವರು ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನೇ ದಾನ ಮಾಡಿದವರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 5

त्रीण्याहुरतिदानानि गावः पृथ्वी सरस्वती / नरकादुद्धरन्त्येते जपपूजनहोमतः

ಮೂರು ದಾನಗಳನ್ನು ಅತಿದಾನವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಗೋವುಗಳು, ಭೂಮಿ, ಸರಸ್ವತೀ (ವಿದ್ಯೆ). ಜಪ, ಪೂಜೆ, ಹೋಮಗಳಿಂದ ಇವು ನರಕದಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 6

कृत्वा बहूनि पापानि रौद्राणि विपुलानि च / अपि गोचर्ममात्रेण भूमिदानेन शुध्यति

ಬಹಳ ಕ್ರೂರ ಹಾಗೂ ಭಾರೀ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ, ಗೋಚರ್ಮಮಾತ್ರ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಮನುಷ್ಯನು ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 7

हरन्तमपि लोभेन निरुध्यैनं निवारयेत् / स याति नरके घोरे यस्तं न परिरक्षति

ಲೋಭದಿಂದ ಪರರದ್ದನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವವನನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ಅವನನ್ನು ತಡೆಯದೆ ರಕ್ಷಿಸದವನು ಘೋರ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 8

अकर्तव्यं न कर्तव्यं प्राणैः कण्ठगतैरपि / कर्तव्यमेव कर्तव्यमिति धर्मविदो विदुः

ಪ್ರಾಣ ಕಂಠಗತವಾದರೂ ಅಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮಾಡಬಾರದು; ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು—ಎಂದು ಧರ್ಮವಿದರಾದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 9

आकारप्रवर्तने पापं गोसहस्रवधैःसमम् / वृत्तिच्छेदे तथा वृत्तेः करणं लक्षधेनुकम्

ಹಾನಿಕರ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವುದು (ಅಥವಾ ಹರಡುವುದು) ಸಾವಿರ ಗೋವಧದಷ್ಟು ಪಾಪ; ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕುವುದು—ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು—ಲಕ್ಷ ಗೋವಧಕ್ಕೆ ಸಮಾನ.

Verse 10

वरमेकाप्यपहृता न तु दत्तं गवां शतम् / एकां हृत्वा शतं दत्त्वा न तेन समता भवेत्

ಒಂದು ಗೋವನ್ನೂ ಅಪಹರಿಸದೆ ಇರುವುದು—ನೂರು ಗೋಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಒಂದು ಗೋವನ್ನು ಕದ್ದಿಟ್ಟು ನೂರು ದಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಅದರಿಂದ ಸಮತೆ ಆಗದು (ಪಾಪ ನಿವಾರಣೆಯಾಗದು).

Verse 11

स्वयमेव तु यो दत्त्वा स्वयमेव प्रबाधते / स पापी नरकं याति यावदाभूतसंप्लवम्

ತಾನೇ ದಾನ ನೀಡಿ, ನಂತರ ತಾನೇ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಿ ಕಿರುಕುಳ ನೀಡುವವನು ಪಾಪಿ; ಅವನು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಭೂತಸಂಪ್ಲವ (ಪ್ರಳಯ) ವರೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 12

न चाश्वमेधेन तथा विधिवद्दक्षिणावता / अवृत्तिकर्शिते दीने ब्राह्मणे गक्षिते यथा

ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ನಿಗದಿತ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗದಿಂದಲೂ ಅಷ್ಟು ಪುಣ್ಯ ದೊರೆಯದು; ಜೀವನೋಪಾಯದ ಅಭಾವದಿಂದ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದ ದೀನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದರಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಅದು ಸಮವಲ್ಲ.

Verse 13

न तद्भवति वेदेषु यज्ञे सुबहुदक्षिणे / यत्पुण्यं दुर्बले त्रस्ते ब्राह्मणे परिरक्षिते

ವೇದಾಧ್ಯಯನದಿಂದಲೂ ಬಹುದಕ್ಷಿಣೆಯ ಯಜ್ಞದಿಂದಲೂ ಅಷ್ಟು ಪುಣ್ಯ ಉಂಟಾಗದು; ದುರ್ಬಲನಾಗಿ ಭಯಗೊಂಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದಾಗ ದೊರಕುವ ಪುಣ್ಯವೇ ಮಹತ್ತರ।

Verse 14

ब्रह्मस्वैश्चसुपुष्टानि वाहनानि बलानि च / युद्धकाले विशीर्यन्ते सैकताः सेतवो यथा

ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವದಿಂದ ಪೋಷಿತವಾದ ಸುಸಂಪನ್ನ ವಾಹನಗಳೂ ಬಲಿಷ್ಠ ಸೇನೆಯೂ ಯುದ್ಧಕಾಲದಲ್ಲಿ ಚೂರಾಗುತ್ತವೆ; ಮರಳಿನ ಅಣೆಕಟ್ಟು ಕುಸಿಯುವಂತೆ।

Verse 15

स्वदत्तां परदत्तां वा यो हरेच्च वसुन्धराम् / षष्टिवर्षसहस्राणि विष्ठायां जायते कृमिः

ತಾನು ದಾನಕೊಟ್ಟದಾಗಲಿ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ದಾನಕೊಟ್ಟದಾಗಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಯಾರು ಅಪಹರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ಮಲದಲ್ಲಿ ಹುಳುವಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 16

ब्रह्मस्वं प्रणयाद्भुक्तं दहत्यासप्तमं कुलम् / तदेव चौर्यरूपेण दहत्याचन्द्रतारकम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ವವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೇ ಉಪಭೋಗಿಸಿದರೂ ಅದು ಏಳನೇ ತಲೆಮಾರಿನವರೆಗೆ ಕುಲವನ್ನು ದಹಿಸುತ್ತದೆ; ಅದೇ ಚೌರ್ಯರೂಪದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ ಚಂದ್ರತಾರೆಗಳಿರುವವರೆಗೆ ದಹಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 17

लोहचूर्णाश्मचूर्णानि कदाचिज्जरयेत्पुमान् / ब्रह्मस्वन्त्रिषु लोकेषु कः पुमाञ्जरयिष्यति

ಮನುಷ್ಯನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಬ್ಬಿಣದ ಪುಡಿಗೂ ಕಲ್ಲಿನ ಚೂರ್ಣಕ್ಕೂ ಕ್ಷಯ ತರುವಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು; ಆದರೆ ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಯಮವಾಗಿ ಸ್ಥಿತವಾದ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವದ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಯಾವ ಮನುಷ್ಯ ಕ್ಷೀಣಗೊಳಿಸಬಲ್ಲ?

Verse 18

देवद्रव्यविनाशेन ब्रह्मस्वहरणेन च / कुलान्यकुलतां यान्ति ब्राह्मणातिक्रमेण च

ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿತವಾದ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದರಿಂದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ವವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವುದರಿಂದ ಹಾಗೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸುವುದರಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತ ಕುಲಗಳೂ ಅಪಕೀರ್ತಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಕುಲಹೀನರಂತೆ ಆಗುತ್ತವೆ.

Verse 19

ब्राह्मणाति क्रमो नास्ति विप्रे विद्याविवर्जिते / ज्वलन्तमग्निमुत्सृज्य न हि भस्मनि हूयते

ಸತ್ಯವಿದ್ಯೆಯಿಲ್ಲದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣತ್ವದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಜ್ವಲಿಸುವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಭಸ್ಮದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಹೋಮಾಹುತಿ ಸಲ್ಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 20

संक्रान्तौ यानि दानानि हव्यकव्यानि यानि च / सप्तकल्पक्षयं यावद्ददात्यर्कः पुनः पुनः

ಸಂಕ್ರಾಂತಿಯ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ನೀಡುವ ದಾನಗಳು ಮತ್ತು ಆಗ ಅರ್ಪಿಸುವ ದೇವಹವ್ಯ ಹಾಗೂ ಪಿತೃಕವ್ಯ—ಅವುಗಳ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಸೂರ್ಯದೇವನು ಪುನಃ ಪುನಃ ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅದು ಏಳು ಕಲ್ಪಗಳ ಕ್ಷಯದವರೆಗೆ ಇರುತ್ತದೆ.

Verse 21

प्रतिग्रहाध्यापनयाजनेषु प्रतिग्रहं स्वेष्टतमं वदन्ति / प्रतिग्रहाच्छ्रुध्यति जाप्यहोमं न याजनं कर्म पुनन्ति वेदाः

ಪ್ರತಿಗ್ರಹ, ಅಧ್ಯಾಪನ ಮತ್ತು ಯಾಜನ—ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಗ್ರಹವೇ ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕರವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿಗ್ರಹದಿಂದ ಜಪ-ಹೋಮಗಳ ಶುದ್ಧತೆ ಹಾನಿಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಕೇವಲ ಯಾಜನಕರ್ಮದಿಂದಲೇ ಆ ಕರ್ಮದೋಷ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ವೇದಗಳು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 22

सदा जापी सदा होमी परपाकविवर्जितः / रत्नपूर्णामपि महीं प्रतिगृह्णन्न लिप्यते

ಯಾವನು ಸದಾ ಜಪದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದು, ಸದಾ ಹೋಮ ಮಾಡುವವನಾಗಿದ್ದು, ಪರಪಾಕ (ಇತರರು ಬೇಯಿಸಿದ ಆಹಾರ)ವನ್ನು ವರ್ಜಿಸುವನೋ—ಅವನು ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನೇ ಪ್ರತಿಗ್ರಹವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೂ ಲಿಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.