Adhyaya 37

Verse 1

ऽनशनमृत गतिनिरूपणं नाम षट्त्रिंशो ऽध्यायः तार्क्ष्य उवाच / उदकुम्भप्रदानं मे कथयस्व यथातथम् / विधिना केन कर्तव्या कृतिरेषा जनार्दन

‘ಉಪವಾಸಮರಣ ಹೊಂದಿದವರ ಗತಿ-ನಿರೂಪಣೆ’ ಎಂಬ ಮುವತ್ತಾರನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ (ಗರುಡ)ನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಜನಾರ್ದನ, ಉದಕುಂಭದಾನವನ್ನು ನನಗೆ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳು; ಯಾವ ವಿಧಿಯಿಂದ ಈ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು?

Verse 2

किंलक्षणाः केन पूर्णाः कस्य देया जनार्दन / कस्मिन् काले प्रदातव्या प्रेततृप्तिप्रसाधकाः

ಓ ಜನಾರ್ದನ, ಆ ದಾನಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಏನು, ಯಾವವುಗಳಿಂದ ಅವು ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳಬೇಕು? ಯಾರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು, ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು—ಪ್ರೇತತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುವವುಗಳೇ ಅವು ಅಲ್ಲವೇ?

Verse 3

श्रीकृष्ण उवाच / सत्यं पुनः प्रवक्ष्यामि उदकुम्भप्रदानकम् / प्रेतोद्देशेन दातव्या अन्नपानीयसंयुताः / विशेषेण महापक्षिन् प्रेतमुक्तिप्रदायकाः

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು—ಉದಕುಂಭದಾನವನ್ನು ನಾನು ಮತ್ತೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರೇತೋದ್ದೇಶದಿಂದ, ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಪಾನೀಯ ಸಹಿತ ಈ ದಾನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಓ ಮಹಾಪಕ್ಷಿ, ಇದು ಪ್ರೇತಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 4

द्वादशाहे च पण्मासे त्रैपक्षे वापि वत्सरे / उदकुम्भाः प्रदातव्या मार्गे तस्य सुखाय वै

ದ್ವಾದಶಾಹದಲ್ಲಿ, ಆರು ತಿಂಗಳು ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ, ತ್ರಿಪಕ್ಷಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ವರ್ಷಾಂತದಲ್ಲಿ—ಅವನ ಪರಲೋಕಯಾತ್ರೆಯ ಸುಖಾರ್ಥ ಜಲಕುಂಭಗಳನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 5

अहन्यहनि दातव्या उदकुम्भास्तिलैर्युताः / सुलिप्ते भूमिभागे तु पक्कान्नजलपूरिताः

ಪ್ರತಿದಿನ ಎಳ್ಳು ಮಿಶ್ರಿತ ಜಲಕುಂಭಗಳನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು; ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಲೇಪಿಸಿದ ನೆಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪಕ್ವಾನ್ನದೊಂದಿಗೆ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಘಟಗಳನ್ನು ಇಡಬೇಕು।

Verse 6

प्रेतस्य तत्र दातव्यं भाजनञ्च यदृच्छया / सुप्रीतस्तेन दत्तेन प्रेतो याम्यैः स गच्छति

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತಕ್ಕೆ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಒಂದು ಪಾತ್ರೆ (ಭಿಕ್ಷಾಪಾತ್ರ) ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು; ಆ ದಾನದಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಪ್ರೇತನು ಯಮದೂತರೊಂದಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 7

द्वादशाहे विशेषेण उदकम्भान् प्रदापयेत् / विधिना तत्र सङ्कल्पय घटान् द्वादशसंख्यकान्

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದ್ವಾದಶಾಹ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಜಲಕುಂಭಗಳನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ ಹನ್ನೆರಡು ಸಂಖ್ಯೆಯ ಘಟಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 8

एकाषि बर्धनी तत्र पक्वान्नफलपूरिता / विष्णुमुद्दिश्य दातव्या संकल्प्य ब्राह्मणे शुभे

ಏಕಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಪಕ್ವಾನ್ನ ಮತ್ತು ಫಲಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಒಂದು ಬರ್ಧನೀ (ಪಾತ್ರೆ/ತಟ್ಟೆ) ಸಿದ್ಧಮಾಡಿ, ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಸಂಕಲ್ಪಪೂರ್ವಕ ಶುಭ ಯೋಗ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 9

एको वै धर्मराजाय तेन तुष्टेन मुक्तिभाक् / चित्रगुप्ताय चैकं तु गतस्तत्र सुखी भवेत्

ಧರ್ಮರಾಜ ಯಮನಿಗೆ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಯಥಾವಿಧಿ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವರು ತೃಪ್ತರಾದಾಗ ಜೀವನು ಮೋಕ್ಷಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನಿಗೆ ಒಂದೇ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದವನು ಅವರ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಸುಖಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 10

षोडशाद्याः प्रदातव्या माषान्नजलपूरिताः

ಷೋಡಶ (ನಿಯತ) ಅರ್ಪಣೆಗಳಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಮಾಷಾನ್ನ ಮತ್ತು ಜಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

Verse 11

उक्त्रान्तिश्राद्धमारभ्य श्राद्धषोडषोडशकस्य तु / षोडशब्राह्मणानान्तु एकैकं विनिवदयेत्

ಅಂತ್ಯೇಷ್ಠಿ-ಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಶೋಡಶ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳ ಸಮೂಹದವರೆಗೆ, ಶೋಡಶ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿನಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 12

एकादशाहात्प्रभृति देयो नित्यं दृढाह्वयः / पक्वान्नजलपूर्णो हि यावत् संवत्सरं दिनम्

ಏಕಾದಶ ದಿನದಿಂದ ಮುಂದಾಗಿ, ‘ದೃಢಾಹ್ವಯ’ ಎಂಬ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ನಿತ್ಯ ನೀಡಬೇಕು—ಪಕ್ವಾನ್ನ ಮತ್ತು ಜಲದಿಂದ ತುಂಬಿರುವಂತೆ—ಇದು ಪ್ರತಿದಿನ ಪೂರ್ಣ ಒಂದು ವರ್ಷವರೆಗೆ ನಡೆಯಬೇಕು.

Verse 13

जलपात्राणि वृद्धानि दत्तानिघटकानि च / एका वै वर्धनी तत्र तस्यां पात्रन्तु वंशजम्

ಹಳೆಯ ಜಲಪಾತ್ರಗಳನ್ನೂ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದ ಘಟಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ‘ವರ್ಧನೀ’ ಎಂಬ ಒಂದು ಪಾತ್ರವಿದೆ; ಆ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ವಂಶಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಯೋಗ್ಯ ಪಾತ್ರನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 14

वस्त्रेणाच्छादयेत् तान्तु पूजयित्वा सुगन्धिभिः / ब्राह्मणेभ्यो विशेषेण जलपूर्णानि दापयेत्

ಅದನ್ನು ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 15

अहन्यहनि सङ्कल्प्य विधिपूर्वं खगेश्वर / ब्राह्मणाय कुलीनाय वेदवृत्तयुताय च

ಓ ಖಗೇಶ್ವರಾ! ಪ್ರತಿದಿನ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ, ವೇದವೃತ್ತಿ ಹಾಗೂ ವೈದಿಕ ಆಚರಣೆಯುಳ್ಳ ಕುಲೀನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 16

विद्यावृत्तवते देयं मूर्खे तन्न कदाचन / समर्थो वेदवृत्ताढ्यस्तारणे तरणे ऽपि च

ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ಸದಾಚಾರವಿರುವವರಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು; ಮೂರ್ಖನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಬೇಡ. ಸಮರ್ಥನಾಗಿ ವೇದಜ್ಞಾನ-ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧನಾದವನು ತಾರಿಸುವುದಲ್ಲಿಯೂ ತಾನೇ ತಾರುವುದಲ್ಲಿಯೂ ಆಧಾರನಾಗುತ್ತಾನೆ.