Adhyaya 9

Verse 1

अजानजस्वरूपं च ब्रूहि कृष्ण महामते / तदन्यांश्च क्रमेणेव वक्तुं कृष्ण त्वमर्हसि

ಹೇ ಕೃಷ್ಣ, ಮಹಾಮತೇ! ಅಜಾನ (ಅಜನ್ಮ)ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹೇಳು; ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇತರ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ವಿವರಿಸಲು ನೀನೇ ಅರ್ಹನು, ಹೇ ಕೃಷ್ಣ।

Verse 2

श्रीकृष्ण उवाच / अजानाख्या देवतास्तु तत्तद्देवकुले भवाः / अजानदेवतास्ता हि तेभ्योग्याः कर्मदेवताः

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು—‘ಅಜಾನ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ದೇವಕುಲಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಅಜಾನ-ದೇವತೆಗಳೇ ಆ ಕುಲಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕ ಕರ್ಮಾಧಿಷ್ಠಾತೃ ದೇವತೆಗಳು.

Verse 3

विराधश्चारुदेष्णश्च तथा चित्ररथस्तथा / धृतराष्ट्रः किशोरश्च हूहूर्हाहास्तथैव च

ವಿರಾಧ, ಆರುದೇಷ್ಣ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರರಥ; ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಹಾಗೂ ಕಿಶೋರ; ಹಾಗೆಯೇ ಹೂಹೂ ಮತ್ತು ಹಾಹಾ ಕೂಡ.

Verse 4

विद्याधरश्चोग्रसेनो विश्वावसुपरावसू / चित्रसेनश्च गोपालो बलः पञ्चदश स्मृताः

ವಿದ್ಯಾಧರ, ಉಗ್ರಸೇನ, ವಿಶ್ವಾವಸು ಮತ್ತು ಪರಾವಸು; ಹಾಗೆಯೇ ಚಿತ್ರಸೇನ, ಗೋಪಾಲ ಮತ್ತು ಬಲ—ಇವರು ಹದಿನೈದು ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 5

एवमाद्यश्च गन्धर्वाः शतसंख्याः खगेश्वर / अजानजसमा ज्ञेया मुक्तौ संसार एव च

ಹೇ ಖಗೇಶ್ವರ ಗರುಡಾ! ಆದ್ಯ ಗಂಧರ್ವರು ಶತಸಂಖ್ಯೆಯೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಮುಕ್ತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಸಾರಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ಅಜಾನಜರಿಗೆ ಸಮಾನರೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರು.

Verse 6

अज्ञानजास्तु मे देवाः कर्मजेभ्यः शतावराः / घृताची मेनका रंभा उर्वशी च तिलोत्तमा

ಆದರೆ ನನ್ನ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ದೇವಗಣವು ಕರ್ಮಜರಿಗಿಂತ ಶತಗುಣ ಅಧಿಕ—ಘೃತಾಚೀ, ಮೇನಕಾ, ರಂಭಾ, ಉರ್ವಶೀ, ತಿಲೋತ್ತಮಾ ಮುಂತಾದವರು।

Verse 7

सुकेतुः शबरी चैव मञ्जुघोषा च पिङ्गला / इत्यादिकं यक्षरत्नं सह संपरिकीर्तितम्

ಸುಕೇತು, ಶಬರೀ, ಮಂಜುಘೋಷಾ, ಪಿಂಗಲಾ ಮೊದಲಾದವರು—ಇಲ್ಲಿ ಯಕ್ಷರತ್ನಗಳೆಂದು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

Verse 8

अजानजसमा ह्येते कर्मजेभ्यः शतावराः / विश्वामित्रो वसिष्ठश्च नारदश्च्यवनस्तथा

ನಿಜಕ್ಕೂ ಇವರು ಅಜಾನಜ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಸಮಾನರು; ಕೇವಲ ಕರ್ಮಜರಿಗಿಂತ ಶತಗುಣ ಶ್ರೇಷ್ಠರು—ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ, ವಸಿಷ್ಠ, ನಾರದ ಹಾಗೂ ಚ್ಯವನ।

Verse 9

उतथ्यश्च मुनिश्चैतान्द्राजपित्वा खगेश्वर / ऋषयश्च महात्मानो ह्यजानजसमाः स्मृताः

ಹೇ ಖಗೇಶ್ವರಾ! ಮುನಿ ಉತಥ್ಯನು ಇವುಗಳನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ ಹೇಳಿದನು; ಮತ್ತು ಈ ಮಹಾತ್ಮ ಋಷಿಗಳು ಅಜಾನಜರಿಗೆ ಸಮಾನರೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 10

शतर्चिः कश्यपो ज्ञेयो मध्यमश्च पराशरः / पावमान्यः प्रगाथश्च क्षुद्रसूक्तश्च देवलः

ಶತರ್ಚಿ ಋಷಿಯನ್ನು ಕಶ್ಯಪನೆಂದೂ ತಿಳಿಯಬೇಕು; ‘ಮಧ್ಯಮ’ನು ಪರಾಶರನು. ಪಾವಮಾನ್ಯನು ಪ್ರಗಾಥನು, ಕ್ಷುದ್ರಸೂಕ್ತನು ದೇವಲನು.

Verse 11

गृत्समदो ह्यासुरिश्च भरद्वाजोथ मुद्गलः / उद्दालको ह्यृ शृङ्गः शङ्खः सत्यव्रतस्तथा

ಗೃತ್ಸಮದ, ಆಸುರಿ, ಭರದ್ವಾಜ ಮತ್ತು ಮುದ್ಗಲ; ಹಾಗೆಯೇ ಉದ್ದಾಲಕ, ಋಷ್ಯಶೃಂಗ, ಶಂಖ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವ್ರತ—ಇವರೂ ಪೂಜ್ಯ ಋಷಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ.

Verse 12

सुयज्ञश्चैव बाभ्रव्यो माण्डूकश्चैव बाष्कलः / धर्माचार्यस्तथागस्त्यो दाल्भ्यो दार्ढ्यच्युतस्तथा

ಸುಯಜ್ಞ, ಬಾಭ್ರವ್ಯ, ಮಾಣ್ಡೂಕ ಮತ್ತು ಬಾಷ್ಕಲ; ಹಾಗೆಯೇ ಧರ್ಮಾಚಾರ್ಯ, ಅಗಸ್ತ್ಯ, ದಾಲ್ಭ್ಯ ಮತ್ತು ದಾರ್ಢ್ಯಚ್ಯುತ—ಇವರೂ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

Verse 13

कवषो हरितः कण्वो विरूपो मुसलस्तथा / विष्णुवृद्धश्च आत्रेयः श्रीवत्सो वत्सलेत्यपि

ಕವಷ, ಹರಿತ, ಕಣ್ವ, ವಿರೂಪ ಮತ್ತು ಮುಸಲ; ಹಾಗೆಯೇ ವಿಷ್ಣುವೃದ್ಧ, ಆತ್ರೇಯ, ಶ್ರೀವತ್ಸ ಮತ್ತು ವತ್ಸಲ—ಇವರೂ ಋಷಿಗಳು.

Verse 14

भार्गवश्चाप्नवानश्च माण्डूकेयस्तथैव / मण्ड्कश्चैव जाबचलिः वीतिहव्यस्तथैव च

ಭಾರ್ಗವ, ಆಪ್ನವಾನ ಮತ್ತು ಮಾಣ್ಡೂಕೇಯ; ಹಾಗೆಯೇ ಮಂಡಕ, ಜಾಬಚಲಿ ಮತ್ತು ವೀತಿಹವ್ಯ—ಇವರೂ (ಋಷಿಗಳು).

Verse 15

गृत्समदः शौनकश्च इत्याद्या ऋषयः स्मृताः / एतेषां श्रवणादेव हरिः प्रीणाति सर्वदा

ಗೃತ್ಸಮದ, ಶೌನಕ ಮೊದಲಾದ ಋಷಿಗಳು ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು. ಅವರ ನಾಮಶ್ರವಣ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಹರಿ (ವಿಷ್ಣು) ಸದಾ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 16

ब्रुवे द्व्यष्टसहस्रं च शृणु तार्क्ष्य मम स्त्रियः / अग्निपुत्रास्तु यद्द्व्यष्टसहस्रञ्च मम स्त्रियः / अजानजसमा ह्येता (ते) नात्र कार्या विचारणा

ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಶ್ರವಿಸು, ಓ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ—ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯರು ಎರಡು ಸಾವಿರ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು. ಆ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಪತ್ನಿಯರು ಅಗ್ನಿದೇವನ ಪುತ್ರಿಯರೇ; ಅವರು ಅಜನ್ಮ-ಜನ್ಮಸಮಾನವಾಗಿ ಶುದ್ಧರು, ಆದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಸಂಶಯ-ವಿಚಾರ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

Verse 17

त्वष्टुः पुत्री कशेरूश्च तासां मध्ये गुणाधिका / तदनन्तरजान्वक्ष्ये शृणु सम्यक् खगेश्वर

ತ್ವಷ್ಟೃನ ಪುತ್ರಿ ಕಶೇರೂ ಅವರಲ್ಲಿ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳು. ಈಗ ಅವರ ನಂತರ ಜನಿಸಿದವರನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ—ಓ ಖಗೇಶ್ವರ, ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಕೇಳು.

Verse 18

आजानेभ्यस्तु पितरः सप्तभ्योन्ये शतावराः / तथाधिका हि पितर इति वेदविदां मतम्

ಆಜಾನಗಳಿಂದ ಪಿತೃಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆ ಏಳು (ವರ್ಗ)ಗಳಿಂದ ಇತರ ಪಿತೃಗಳು ನೂರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಪಿತೃಗಳು ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ—ಇದು ವೇದವಿದರ ಮತ.

Verse 19

तदनन्तराजान्वक्ष्ये शृणु त्वं द्विजसत्तम / अष्टाभ्यो देवगन्धर्वा अष्टोत्तरशतं विना

ಈಗ ಮುಂದಿನ ರಾಜರನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ—ಓ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ, ಕೇಳು. ಆ ಎಂಟು (ಪ್ರಧಾನ)ರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ದೇವಗಂಧರ್ವರು ನೂರ ಎಂಟು ಎಂದು ಸ್ಮೃತವಾಗಿದೆ.

Verse 20

तेभ्यः शतगुणानन्दा देवप्रेष्यास्तु मुख्यतः / स्वमुकेनेव देवैश्च आज्ञाप्याः सर्वदा गणाः

ಅವರಿಗಿಂತ ಶತಗುಣಾನಂದವುಳ್ಳ ದೇವಪ್ರೇಷ್ಯರು ಮುಖ್ಯರು; ಅವರ ಗಣಗಳು ದೇವರ ಸ್ವಮುಖದಂತೆ ಸದಾ ದೇವರಿಂದ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ।

Verse 21

आख्याता देवगन्धर्वास्तेभ्यस्ते च शतावराः / तेभ्यस्तु क्षितिपा ज्ञेया अवराश्च शतैर्गुणैः

ದೇವಗಂಧರ್ವರು ಉನ್ನತ ವರ್ಗವೆಂದು ಘೋಷಿತರು; ಅವರ ಕೆಳಗೆ ‘ಶತಾವರ’ ಎಂಬವರು ಶತಗುಣದಿಂದ ಹೀನರು; ಅವರಿಗಿಂತಲೂ ಕೆಳಗೆ ಭೂಪತಿಗಳು ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಮಟ್ಟಗಳಿಂದ ಅಧಮರೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು।

Verse 22

तेभ्यः शतगुणाज्ञेया मानुषेषूत्तमा गणाः / एवं प्रासंगिकानुक्त्वा प्रकृतं ह्यनुसराम्यहम् / एवं ब्रह्मादयो देवा लक्ष्म्याद्या अपि सर्वशः

ಅವರಿಗಿಂತ ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಗಣಗಳು ಶತಗುಣ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು। ಹೀಗೆ ಪ್ರಾಸಂಗಿಕವನ್ನು ಹೇಳಿ, ಈಗ ನಾನು ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತೇನೆ। ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾದಿ ಸಮಸ್ತ ದೇವಿಯರೂ ಸಹ ತಿಳಿಯಬೇಕು।

Verse 23

स्तुत्वा तूष्णीं स्थिताः सर्वे प्राञ्जलीकृत्य भो द्विज

ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಅಂಜಲಿ ಬಿಗಿದು ಮೌನವಾಗಿ ನಿಂತರು—ಹೇ ದ್ವಿಜ।

Verse 24

तेषामायतनं दातुं मनसा समचिन्तयत्

ಅವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ ನಿವಾಸವನ್ನು ನೀಡಲು ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದನು।

Verse 25

इदं पवित्रमारोग्यं पुण्यं पापप्रणाशनम् / हरिप्रसादजनकं स्वरूपसुखसाधनम्

ಇದು ಪವಿತ್ರವೂ ಆರೋಗ್ಯಪ್ರದವೂ ಆಗಿದೆ; ಪುಣ್ಯದಾಯಕವಾಗಿ ಪಾಪನಾಶಕವಾಗಿದೆ. ಇದು ಹರಿಯ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿ, ಸ್ವಸ್ವರೂಪ-ಸুখದ ಸಾಧನವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 26

इदं तु स्तवनं विप्रा न पठन्तीह मानवाः / न शृण्वन्ति च ये नित्यं ते सर्वे चैव मायिनः

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ಈ ಸ್ತವನವನ್ನು ಪಠಿಸದವರೂ, ನಿತ್ಯವೂ ಕೇಳದವರೂ—ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

Verse 27

नस्मरन्तोन्तरं नित्यं ये भुञ्जन्ति नराधमाः / तैर्भुक्ता सततं विष्ठा सदा क्रिमिशतैर्युता

ಅಂತರ್ಯಾಮಿಯನ್ನು ನಿತ್ಯ ಸ್ಮರಿಸದೆ ಭುಂಜಿಸುವ ನರಾಧಮರು, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನೂರಾರು ಹುಳುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಲವನ್ನೇ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಭಕ್ಷಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.