Adhyaya 6

Verse 1

लक्ष्मीगङ्‌गासरस्वतीनां भूलोकेऽवतरणवर्णनम् श्रीनारायण उवाच सरस्वती तु वैकुण्ठे स्वयं नारायणान्तिके । गङ्‌गाशापेन कलहात्कलया भारते सरित्

ಲಕ್ಷ್ಮಿ, ಗಂಗಾ ಮತ್ತು ಸರಸ್ವತಿಯರ ಭೂಲೋಕದ ಅವತರಣ ವರ್ಣನೆ. ಶ್ರೀ ನಾರಾಯಣನು ಹೇಳಿದನು: ಸರಸ್ವತಿಯು ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ನಾರಾಯಣನ ಬಳಿಯೇ ಇದ್ದಳು, ಆದರೆ ಗಂಗೆಯ ಶಾಪ ಮತ್ತು ಕಲಹದ ಕಾರಣದಿಂದ ತನ್ನ ಒಂದು ಅಂಶದಿಂದ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನದಿಯಾಗಿ ಅವತರಿಸಿದಳು।

Verse 2

पुण्यदा पुण्यरूपा च पुण्यतीर्थस्वरूपिणी । पुण्यवद्‌भिर्निषेव्या च स्थितिः पुण्यवतां मुने

ಅವಳು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವವಳು, ಪುಣ್ಯರೂಪಿಣಿ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯ ತೀರ್ಥಗಳ ಸ್ವರೂಪಿಣಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಎಲೈ ಮುನಿಯೇ! ಅವಳು ಪುಣ್ಯವಂತರಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಡತಕ್ಕವಳು ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯವಂತರ ಆಶ್ರಯವಾಗಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 3

तपस्विनां तपोरूपा तपसः फलरूपिणी । कृतपापेध्मदाहाय ज्वलदग्निस्वरूपिणी

ಅವಳು ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗೆ ತಪಸ್ಸಿನ ಸ್ವರೂಪವೂ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲರೂಪಿಣಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ. ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳೆಂಬ ಕಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಸುಡಲು ಅವಳು ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಯ ಸ್ವರೂಪಿಣಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 4

ज्ञानात्सरस्वतीतोये मृता ये मानवा भुवि । तेषां स्थितिश्च वैकुण्ठे सुचिरं हरिसंसदि

ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಮನುಷ್ಯರು ಜ್ಞಾನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸರಸ್ವತಿಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮರಣ ಹೊಂದುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ವಾಸವು ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಹರಿಯ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಚಿರಕಾಲ ಇರುತ್ತದೆ।

Verse 5

भारते कृतपापश्च स्नात्वा तत्र च लीलया । मुच्यते सर्वपापेभ्यो विष्णुलोके वसेच्चिरम्

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪಾಪ ಮಾಡಿದವನೂ ಸಹ ಅಲ್ಲಿ (ಸರಸ್ವತಿಯಲ್ಲಿ) ಲೀಲಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಚಿರಕಾಲ ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 6

चातुर्मास्यां पौर्णमास्यामक्षयायां दिनक्षये । व्यतीपाते च ग्रहणेऽन्यस्मिन्पुण्यदिनेऽपि च

ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಂದು, ಅಕ್ಷಯ ತೃತೀಯದಂದು, ದಿನಕ್ಷಯದಲ್ಲಿ, ವ್ಯತೀಪಾತ ಯೋಗದಲ್ಲಿ, ಗ್ರಹಣದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಇತರ ಯಾವುದೇ ಪುಣ್ಯ ದಿನದಂದು ಕೂಡ...

Verse 7

अनुषङ्‌गेण यः स्नातो हेतुना श्रद्धयापि वा । सारूप्यं लभते नूनं वैकुण्ठे स हरेरपि

ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿಯಾಗಲಿ, ಯಾವುದೋ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದಾಗಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಹರಿಯ ಸಾರೂಪ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 8

सरस्वतीमनुं तत्र मासमेकं च यो जपेत् । महामूर्खः कवीन्द्रश्च स भवेन्नात्र संशयः

ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಸರಸ್ವತೀ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುವವನು ಮಹಾಮೂರ್ಖನಾಗಿದ್ದರೂ ಕವಿಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 9

नित्यं सरस्वतीतोये यः स्नायान्मुण्डयन्नरः । न गर्भवासं कुरुते पुनरेव स मानवः

ಮುಂಡನ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ನಿತ್ಯವೂ ಸರಸ್ವತೀ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಮತ್ತೆ ಗರ್ಭವಾಸವನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 10

इत्येवं कथितं किञ्चिद्‍भारतीगुणकीर्तनम् । सुखदं कामदं सारं भूयः किं श्रोतुमिच्छसि

ಹೀಗೆ ಭಾರತಿಯ ಗುಣಕೀರ್ತನೆಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಇದು ಸುಖದಾಯಕ, ಕಾಮದಾಯಕ ಮತ್ತು ಸಾರಭೂತವಾಗಿದೆ. ಇನ್ನು ನೀನು ಏನನ್ನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುವೆ?

Verse 11

सूत उवाच नारायणवचः श्रुत्वा नारदो मुनिसत्तमः । पुनः पप्रच्छ सन्देहमिमं शौनक सत्वरम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ನಾರಾಯಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನಾರದನು, ಶೌನಕನೇ, ಮತ್ತೆ ಈ ಸಂದೇಹವನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕೇಳಿದನು.

Verse 12

नारद उवाच कथं सरस्वती देवी गङ्‌गाशापेन भारते । कलया कलहेनैव बभूव पुण्यदा सरित्

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ಗಂಗೆಯ ಶಾಪದಿಂದ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸರಸ್ವತೀ ದೇವಿಯು ಹೇಗೆ ತನ್ನ ಅಂಶದಿಂದ ಕಲಹದ ಮೂಲಕ ಪುಣ್ಯನದಿಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದಳು?

Verse 13

श्रवणे श्रुतिसाराणां वर्धते कौतुकं मम । कथामृतेन मे तृप्तिः केन श्रेयसि तृप्यते

ವೇದಸಾರಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕುತೂಹಲವು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ಕಥಾಮೃತದಿಂದ ನನಗೆ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ; ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೆ ತಾನೇ ತೃಪ್ತಿಯಾದೀತು?

Verse 14

कथं शशाप सा गङ्‌गा पूजितां तां सरस्वतीम् । सा तु सत्त्वस्वरूपा या पुण्यदा शुभदा सदा

ಸತ್ತ್ವಸ್ವರೂಪಿಣಿಯೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಶುಭವನ್ನು ನೀಡುವವಳೂ ಆದ ಆ ಪೂಜಿತ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಗಂಗೆಯು ಏಕೆ ಶಪಿಸಿದಳು?

Verse 15

तेजस्विनोर्द्वयोर्वादकारणं श्रुतिसुन्दरम् । सुदुर्लभं पुराणेषु तन्मे व्याख्यातुमर्हसि

ಕೇಳಲು ಸುಂದರವೂ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ದುರ್ಲಭವೂ ಆದ ಆ ಇಬ್ಬರು ತೇಜಸ್ವಿನಿಯರ ವಿವಾದದ ಕಾರಣವನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಲು ಅರ್ಹರಾಗಿದ್ದೀರಿ.

Verse 16

श्रीनारायण उवाच शृणु नारद वक्ष्यामि कथामेतां पुरातनीम् । यस्याः श्रवणमात्रेण सर्वपापात्प्रमुच्यते

ಶ್ರೀ ನಾರಾಯಣನು ಹೇಳಿದನು: ನಾರದನೇ ಕೇಳು, ನಾನು ಆ ಪುರಾತನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಮನುಷ್ಯನು ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 17

लक्ष्मीः सरस्वती गङ्‌गा तिस्रो भार्या हरेरपि । प्रेम्णा समास्तास्तिष्ठन्ति सततं हरिसन्निधौ

ಲಕ್ಷ್ಮಿ, ಸರಸ್ವತಿ ಮತ್ತು ಗಂಗಾ - ಈ ಮೂವರು ಹರಿಯ ಪತ್ನಿಯರು. ಅವರು ಸಮಾನ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಹರಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು.

Verse 18

चकार सैकदा गङ्‌गा विष्णोर्मुखनिरीक्षणम् । सस्मिता च सकामा च सकटाक्षं पुनः पुनः

ಒಮ್ಮೆ ಗಂಗೆಯು ಮಂದಹಾಸದಿಂದ ಮತ್ತು ಕಾಮಭಾವದಿಂದ ಕೂಡಿ, ಪದೇ ಪದೇ ಕಟಾಕ್ಷಗಳನ್ನು ಬೀರುತ್ತಾ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿದಳು.

Verse 19

विभुर्जहास तद्वक्त्रं निरीक्ष्य च क्षणं तदा । क्षमां चकार तद्‌ दृष्ट्वा लक्ष्मीर्नैव सरस्वती

ಆಗ ಭಗವಂತನು ಅವಳ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿ ಕ್ಷಣಕಾಲ ನಕ್ಕನು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ಕ್ಷಮಿಸಿದಳು, ಆದರೆ ಸರಸ್ವತಿಯು ಕ್ಷಮಿಸಲಿಲ್ಲ.

Verse 20

बोधयामास पद्मा तां सत्त्वरूपा च सस्मिता । क्रोधाविष्टा च सा वाणी न च शान्ता बभूव ह

ಸತ್ತ್ವರೂಪಿಯಾದ ಪದ್ಮೆಯು (ಲಕ್ಷ್ಮಿ) ಮಂದಹಾಸದಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿಹೇಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಳು, ಆದರೆ ಕ್ರೋಧಾವಿಷ್ಟಳಾದ ವಾಣಿಯು (ಸರಸ್ವತಿ) ಶಾಂತಳಾಗಲಿಲ್ಲ.

Verse 21

उवाच वाणी भर्तारं रक्तास्या रक्तलोचना । कुपिता कामवेगेन शश्वत्प्रस्फुरिताधरा

ಕೆಂಪಾದ ಮುಖ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳವಳಾಗಿ, ಕೋಪ ಮತ್ತು ಕಾಮವೇಗದಿಂದ ಸದಾ ಅದಿರುತ್ತಿರುವ ತುಟಿಗಳುಳ್ಳ ಸರಸ್ವತಿಯು ತನ್ನ ಪತಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.

Verse 22

सरस्वत्युवाच सर्वत्र समताबुद्धिः सद्‍भर्तुः कामिनीं प्रति । धर्मिष्ठस्य वरिष्ठस्य विपरीता खलस्य च

ಸರಸ್ವತಿಯು ಹೇಳಿದಳು: ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮತ್ತು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಪತಿಯು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಮಾನ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾನೆ; ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದುದು ದುಷ್ಟನ ಲಕ್ಷಣ.

Verse 23

ज्ञातं सौभाग्यमधिकं गङ्‌गायां ते गदाधर । कमलायां च तत्तुल्यं न च किञ्चिन्मयि प्रभो

ಎಲೈ ಗದಾಧರನೇ! ಗಂಗೆಯ ಮೇಲೆ ನಿನಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸೌಭಾಗ್ಯವಿದೆಯೆಂದು ಮತ್ತು ಕಮಲೆಯ ಮೇಲೆಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇದೆಯೆಂದು ತಿಳಿಯಿತು, ಆದರೆ ಎಲೈ ಪ್ರಭುವೇ! ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 24

गङ्‌गायाः पद्मया सार्धं प्रीतिश्चास्ति सुसम्मता । क्षमां चकार तेनेदं विपरीतं हरिप्रिया

ಗಂಗೆಗೆ ಪದ್ಮೆಯ (ಲಕ್ಷ್ಮಿ) ಜೊತೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿದೆ, ಆ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಹರಿಪ್ರಿಯೆಯಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ಈ ವಿಪರೀತ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿದಳು.

Verse 25

किं जीवनेन मेऽत्रैव दुर्भगायाश्च साम्प्रतम् । निष्कलं जीवनं तस्या या पत्युः प्रेमवञ्चिता

ನನ್ನಂತಹ ದುರ್ಭಾಗ್ಯವಂತೆಯ ಈ ಜೀವನದಿಂದ ಈಗೇನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಪತಿಯ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ವಂಚಿತಳಾದ ಸ್ತ್ರೀಯ ಜೀವನವು ನಿಷ್ಫಲವಾದುದು.

Verse 26

त्वां सर्वे सत्त्वरूपं च ये वदन्ति मनीषिणः । ते च मूर्खा न वेदज्ञा न जानन्ति मतिं तव

ನಿನ್ನನ್ನು ಸತ್ತ್ವರೂಪನೆಂದು ಹೇಳುವ ವಿದ್ವಾಂಸರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮೂರ್ಖರು; ಅವರಿಗೆ ವೇದಗಳೂ ತಿಳಿಯದು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಅರಿವೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 27

सरस्वतीवचः श्रुत्वा दृष्ट्वा तां कोपसंयुताम् । मनसा च समालोच्य स जगाम बहिः सभाम्

ಸರಸ್ವತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಮತ್ತು ಅವಳು ಕೋಪಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ವಿಷ್ಣುವು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಲೋಚಿಸಿ ಸಭೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋದನು.

Verse 28

गते नारायणे गङ्‌गामुवाच निर्भयं रुषा । वागधिष्ठातृदेवी सा वाक्यं श्रवणदुष्करम्

ನಾರಾಯಣನು ಹೋದ ಮೇಲೆ, ವಾಗ್ದೇವಿಯಾದ ಸರಸ್ವತಿಯು ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಮತ್ತು ಕೋಪದಿಂದ ಗಂಗೆಗೆ ಕೇಳಲು ಕಠಿಣವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.

Verse 29

हे निर्लज्जे हे सकामे स्वामिगर्वं करोषि किम् । अधिकं स्वामिसौभाग्यं विज्ञापयितुमिच्छसि

ಎಲೈ ನಿರ್ಲಜ್ಜೆಯೇ! ಕಾಮುಕಿಯೇ! ಪತಿಯ ಮೇಲೆ ಏಕೆ ಇಷ್ಟು ಗರ್ವ ಪಡುತ್ತೀಯೆ? ನಿನಗೆ ಪತಿಯ ಪ್ರೀತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯಾ?

Verse 30

मानचूर्णं करिष्यामि तवाद्य हरिसन्निधौ । किं करिष्यति ते कान्तो ममैवं कान्तवल्लभे

ಇಂದು ನಾನು ಶ್ರೀಹರಿಯ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿಯೇ ನಿನ್ನ ಗರ್ವವನ್ನು ಭಂಗ ಮಾಡುವೆನು. ಎಲೈ ಪತಿಪ್ರಿಯೆಯೇ! ನಿನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮ ಪತಿಯು ನನಗೆ ಏನು ಮಾಡುವನೋ ನೋಡೋಣ.

Verse 31

इत्येवमुक्त्वा गङ्‌गायाः केशं ग्रहीतुमुद्यता । वारयामास तां पद्मा मध्यदेशं समाश्रिता

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅವಳು ಗಂಗೆಯ ಕೂದಲನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಮುಂದಾದಳು. ಆಗ ಪದ್ಮಾ (ಲಕ್ಷ್ಮಿ) ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಅವಳನ್ನು ತಡೆದಳು.

Verse 32

शशाप वाणी तां पद्मां महाबलवती सती । वृक्षरूपा सरिद्‌रूपा भविष्यसि न संशयः

ಆಗ ಮಹಾಬಲವಂತಳಾದ ಸರಸ್ವತಿಯು ಪದ್ಮೆಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಿದಳು—'ನೀನು ವೃಕ್ಷ ಮತ್ತು ನದಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದುವೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.'

Verse 33

विपरीतं ततो दृष्ट्वा किञ्चिन्नो वक्तुमर्हसि । सन्तिष्ठति सभामध्ये यथा वृक्षो यथा सरित्

ಸರಸ್ವತಿಯು ಹೇಳಿದಳು: 'ಈ ವಿಪರೀತ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಕಂಡೂ ನೀನು ಏನನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ನೀನು ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮರದಂತೆ ಅಥವಾ ನದಿಯಂತೆ ಜಡವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದೀಯೆ.'

Verse 34

शापं श्रुत्वा तु सा देवी न शशाप चुकोप ह । तत्रैव दुःखिता तस्थौ वाणीं धृत्वा करेण च

ಶಾಪವನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ದೇವಿಯು (ಲಕ್ಷ್ಮಿ) ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಶಾಪ ನೀಡಲಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ದುಃಖಿತಳಾಗಿ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಸರಸ್ವತಿಯ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಳು.

Verse 35

असन्तुष्टां तु तां दृष्ट्वा कोपप्रस्फुरिताधराम् । उवाच गङ्‌गा तां देवीं पद्मां चारक्तलोचनाम्

ಅವಳು ಅಸಂತುಷ್ಟಳಾಗಿರುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ಕೋಪದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿರುವ ತುಟಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಗಂಗೆಯು ಆ ದೇವಿ ಪದ್ಮೆಗೆ ಹೇಳಿದಳು, ಆಗ ಗಂಗೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳೂ ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು.

Verse 36

गङ्‌गोवाच त्वमुत्सृज महोग्रां च पद्मे किं मे करिष्यति । दुःशीला मुखरा नष्टा नित्यं वाचालरूपिणी

ಗಂಗೆಯು ಹೇಳಿದಳು: 'ಎಲೈ ಪದ್ಮೆಯೇ! ಈ ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರಳಾದ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು. ಇವಳು ನನಗೆ ಏನು ಮಾಡುವಳು? ಇವಳು ದುಷ್ಟ ಸ್ವಭಾವದವಳು, ಬಾಯಬಡಕಿ, ಭ್ರಷ್ಟಳು ಮತ್ತು ಯಾವಾಗಲೂ ಅತಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವಳು.'

Verse 37

वागधिष्ठात्री देवीयं सततं कलहप्रिया । यावती योग्यता चास्या यावती शक्तिरेव च

ಈ ವಾಗಧಿದೇವತೆಯು ಸದಾ ಕಲಹಪ್ರಿಯಳು. ಇವಳ ಯೋಗ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿ ಎಷ್ಟಿದೆಯೋ...

Verse 38

तथा करोतु वादं च मया सार्धं च दुर्मुखी । स्वबलं यन्मम बलं विज्ञापयितुमिच्छति

ಆ ದುರ್ಮುಖಿಯು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ವಾದಿಸಲಿ. ಅವಳು ತನ್ನ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಬಲವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾಳೆ.

Verse 39

जानन्तु सर्वे ह्युभयोः प्रभावं विक्रमं सति । इत्येवमुक्त्वा सा देवी वाण्यै शापं ददाविति

ಹೇ ಸತಿ, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಪ್ರಭಾವ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ತಿಳಿಯಲಿ. ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ ಆ ದೇವಿಯು ವಾಣಿಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಿದಳು.

Verse 40

सरिक्त्यरूपा भवतु सा या त्वां च शशाप ह । अधोमर्त्यं सा प्रयातु सन्ति यत्रैव पापिनः

ನಿನಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಿದವಳು ನದಿ ರೂಪವಾಗಲಿ! ಪಾಪಿಗಳು ವಾಸಿಸುವ ಕೆಳಗಿನ ಮರ್ತ್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ ಅವಳು ಹೋಗಲಿ.

Verse 41

कलौ तेषां च पापानि ग्रहीष्यति न संशयः । इत्येवं वचनं श्रुत्वा तां शशाप सरस्वती

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಅವರ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾಳೆಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಸರಸ್ವತಿಯು ಅವಳಿಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಿದಳು.

Verse 42

त्वमेव यास्यसि महीं पापिपापं लभिष्यसि । एतस्मिन्नन्तरे तत्र भगवानाजगाम ह

ನೀನೂ ಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿ ಪಾಪಿಗಳ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನು ಬಂದನು.

Verse 43

चतुर्भुजश्चतुर्भिश्च पार्षदैश्च चतुर्भुजैः । सरस्वतीं करे धृत्वा वासयामास वक्षसि

ಚತುರ್ಭುಜ ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ನಾಲ್ವರು ಚತುರ್ಭುಜ ಪಾರ್ಷದರೊಂದಿಗೆ ಸರಸ್ವತಿಯ ಕೈ ಹಿಡಿದು ತನ್ನ ವಕ್ಷಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿಕೊಂಡನು.

Verse 44

बोधयामास सर्वज्ञः सर्वज्ञानं पुरातनम् । श्रुत्वा रहस्यं तासां च शापस्य कलहस्य च

ಸರ್ವಜ್ಞನಾದ ಪ್ರಭುವು ಅವಳಿಗೆ ಪುರಾತನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದನು. ಅವರ ಶಾಪ ಮತ್ತು ಕಲಹದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ...

Verse 45

उवाच दुःखितास्ताश्च वाचं सामयिकीं विभुः । श्रीभगवानुवाच लक्ष्मि त्वं कलया गच्छ धर्मध्वजगृहं शुभे

ವಿಭುವು ಆ ದುಃಖಿತ ದೇವಿಯರಿಗೆ ಸಮಯೋಚಿತ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ಶ್ರೀ ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಹೇ ಶುಭೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಅಂಶದಿಂದ ಧರ್ಮಧ್ವಜನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗು.

Verse 46

अयोनिसम्भवा भूमौ तस्य कन्या भविष्यसि । तत्रैव दैवदोषेण वृक्षत्वं च लभिष्यसि

ನೀನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಯೋನಿಜೆಯಾಗಿ ಅವನ ಮಗಳಾಗುವೆ. ಅಲ್ಲಿ ದೈವವಶಾತ್ ನೀನು ವೃಕ್ಷತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.

Verse 47

मदंशस्यासुरस्यैव शङ्‌खचूडस्य कामिनी । भूत्वा पश्चाच्च मत्पत्‍नी भविष्यसि न संशयः

ನೀನು ನನ್ನ ಅಂಶನಾದ ಶಂಖಚೂಡನೆಂಬ ಅಸುರನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ, ತದನಂತರ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಪುನಃ ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾಗುವೆ.

Verse 48

त्रैलोक्यपावनी नाम्ना तुलसीति च भारते । कलया च सरिद्‍भावं शीघ्रं गच्छ वरानने

ಎಲೈ ಸುಮುಖಿಯೇ! ನೀನು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುವ ತುಳಸಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗುವೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಒಂದು ಅಂಶದಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನದೀ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳು.

Verse 49

भारतं भारतीशापान्नाम्ना पद्मावती भव । गङ्‌गे यास्यसि पश्चात्त्वमंशेन विश्वपावनी

ಭಾರತಿಯ (ಸರಸ್ವತಿ) ಶಾಪದಿಂದ ನೀನು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪದ್ಮಾವತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ನದಿಯಾಗು. ಎಲೈ ಗಂಗೆಯೇ! ನೀನೂ ಸಹ ನಂತರ ನಿನ್ನ ಒಂದು ಅಂಶದಿಂದ ವಿಶ್ವಪಾವನಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವೆ.

Verse 50

भारतं भारतीशापात्पापदाहाय पापिनाम् । भगीरथस्य तपसा तेन नीता सुकल्पिते

ಎಲೈ ಸುಕಲ್ಪಿತೆಯೇ! ಪಾಪಿಗಳ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಸುಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಭಾರತಿಯ ಶಾಪದಿಂದ ಮತ್ತು ಭಗೀರಥನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನೀನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯಲ್ಪಡುವೆ.

Verse 51

नाम्ना भागीरथी पूता भविष्यसि महीतले । मदंशस्य समुद्रस्य जाया जायेर्ममाज्ञया

ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ನೀನು 'ಭಾಗೀರಥಿ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಪವಿತ್ರ ನದಿಯಾಗುವೆ. ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ನನ್ನ ಅಂಶನಾದ ಸಮುದ್ರನ ಪತ್ನಿಯಾಗು.

Verse 52

मत्कलांशस्य भूपस्य शन्तनोश्च सुरेश्वरि । गङ्‌गाशापेन कलया भारतं गच्छ भारति

ಎಲೈ ಸುರೇಶ್ವರಿಯೇ! ನೀನು ನನ್ನ ಕಲಾಂಶನಾದ ಶಂತನು ರಾಜನಿಗೂ ಪತ್ನಿಯಾಗುವೆ. ಎಲೈ ಭಾರತಿಯೇ! ಗಂಗೆಯ ಶಾಪದಿಂದ ನಿನ್ನ ಒಂದು ಅಂಶದೊಂದಿಗೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹೋಗು.

Verse 53

कलहस्य फलं भुंक्ष्व सपत्‍नीभ्यां सहाच्युते । स्वयं च ब्रह्मसदने ब्रह्मणः कामिनी भव

ಎಲೈ ಅಚ್ಯುತೆಯೇ! ನಿನ್ನ ಸವತಿಯರೊಂದಿಗೆ ನಡೆದ ಈ ಕಲಹದ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸು. ನೀನು ಸ್ವತಃ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪತ್ನಿಯಾಗು.

Verse 54

गङ्‌गा यातु शिवस्थानमत्र पद्मैव तिष्ठतु । शान्ता च क्रोधरहिता मद्‍भक्ता सत्त्वरूपिणी

ಗಂಗೆಯು ಶಿವನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿ, ಇಲ್ಲಿ ಪದ್ಮೆಯು (ಲಕ್ಷ್ಮಿ) ಮಾತ್ರ ಇರಲಿ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳು ಶಾಂತಳು, ಕ್ರೋಧವಿಲ್ಲದವಳು, ನನ್ನ ಭಕ್ತೆ ಮತ್ತು ಸತ್ತ್ವಗುಣದವಳು.

Verse 55

महासाध्वी महाभागा सुशीला धर्मचारिणी । यदंशकलया सर्वा धर्मिष्ठाश्च पतिव्रताः

ಅವಳು ಮಹಾಸಾಧ್ವಿ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ, ಸುಶೀಲೆ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಚಾರಿಣಿ; ಯಾರ ಅಂಶ ಮತ್ತು ಕಲೆಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಧರ್ಮಿಷ್ಠರೂ ಪತಿವ್ರತೆಯರೂ ಆಗುವರೋ.

Verse 56

शान्तरूपाः सुशीलाश्च प्रतिविश्वेषु पूजिताः । तिस्रो भार्यास्त्रिशीलाश्च त्रयो भृत्याश्च बान्धवाः

ಶಾಂತರೂಪಿಯರೂ ಸುಶೀಲರೂ ಆದ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಪ್ರತಿ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮೂವರು ಪತ್ನಿಯರು ಮೂರು ವಿಧದ ಸ್ವಭಾವದವರು, ಮತ್ತು ಮೂವರು ಸೇವಕರು ಹಾಗೂ ಬಂಧುಗಳು.

Verse 57

ध्रुवं वेदविरुद्धाश्च न ह्येते मङ्‌गलप्रदाः । स्त्रीपुंवच्च गृहे येषां गृहिणां स्त्रीवशः पुमान्

ಇವು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ವೇದವಿರುದ್ಧ ಮತ್ತು ಮಂಗಳಕರವಲ್ಲ. ಯಾವ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀ ಪುರುಷನಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾಳೋ ಮತ್ತು ಪುರುಷನು ಸ್ತ್ರೀಗೆ ವಶನಾಗಿರುತ್ತಾನೋ...

Verse 58

निष्फलं च जन्म तेषामशुभं च पदे पदे । मुखे दुष्टा योनिदुष्टा यस्य स्त्री कलहप्रिया

ಅವರ ಜನ್ಮವು ನಿಷ್ಫಲ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ಅಶುಭವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾರ ಪತ್ನಿಯು ಕಟುವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವಳೋ, ದುಶ್ಚಾರಿತ್ರವಂತಳೋ ಮತ್ತು ಕಲಹಪ್ರಿಯಳೋ...

Verse 59

अरण्यं तेन गन्तव्यं महारण्यं गृहाद्वरम् । जलानां च स्थलानां च फलानां प्राप्तिरेव च

ಅವನು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅಂತಹ ಮನೆಗಿಂತ ಮಹಾರಣ್ಯವೇ ಲೇಸು, ಅಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಪಕ್ಷ ಜಲ, ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಫಲಗಳಾದರೂ ಲಭ್ಯವಿರುತ್ತವೆ.

Verse 60

सततं सुलभा तत्र न तेषां गृह एव च । वरमग्नौ स्थितिर्हिंस्रजन्तूनां सन्निधौ सुखम्

ಎಲ್ಲಿ ದುಷ್ಟ ಸವತಿಯರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಇರುತ್ತಾರೋ, ಅಂತಹ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದು ಅಥವಾ ಕ್ರೂರ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿರುವುದು ಲೇಸು.

Verse 61

ततोऽपि दुःखं पुंसां च दुष्टस्त्रीसन्निधौ ध्रुवम् । व्याधिज्वाला विषज्वाला वरं पुंसां वरानने

ಓ ಸುಮುಖಿಯೇ! ದುಷ್ಟ ಸ್ತ್ರೀಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪುರುಷರಿಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ದುಃಖವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಪುರುಷರಿಗೆ ವ್ಯಾಧಿಯ ಜ್ವಾಲೆ ಅಥವಾ ವಿಷದ ಜ್ವಾಲೆ ಲೇಸು.

Verse 62

दुष्टस्त्रीणां मुखज्वाला मरणादतिरिच्यते । पुंसां च स्त्रीजितां चैव भस्मान्तं शौचमध्रुवम्

ದುಷ್ಟ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಮುಖದ ಜ್ವಾಲೆಯು ಮರಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾದದ್ದು. ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪುರುಷರಿಗೆ, ಅವರು ಭಸ್ಮವಾಗುವವರೆಗೆ ಶುದ್ಧಿಯು ಅನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

Verse 63

यदह्नि कुरुते कर्म न तस्य फलभाग्भवेत् । निन्दितोऽत्र परत्रैव सर्वत्र नरकं व्रजेत्

ಅವನು ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಯಾವುದೇ ಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಂದಿತನಾಗಿ ಸರ್ವತ್ರ ನರಕವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

Verse 64

यशःकीर्तिविहीनो यो जीवन्नपि मृतो हि सः । बह्वीनां च सपत्‍नीनां नैकत्र श्रेयसे स्थितिः

ಯಾರು ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯಿಲ್ಲದವನೋ ಅವನು ಬದುಕಿದ್ದರೂ ಸತ್ತಂತೆ. ಅನೇಕ ಸವತಿಯರು ಒಂದೇ ಕಡೆ ಇರುವುದು ಯಾರಿಗೂ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರವಲ್ಲ.

Verse 65

एकभार्यः सुखी नैव बहुभार्यः कदाचन । गच्छ गङ्‌गे शिवस्थानं ब्रह्मस्थानं सरस्वति

ಒಬ್ಬ ಪತ್ನಿಯಿರುವವನೇ ಸುಖಿ, ಅನೇಕ ಪತ್ನಿಯರಿರುವವನು ಎಂದಿಗೂ ಸುಖಿಯಲ್ಲ. ಹೇ ಗಂಗೆ! ನೀನು ಶಿವನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗು ಮತ್ತು ಹೇ ಸರಸ್ವತಿ! ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗು.

Verse 66

अत्र तिष्ठतु मद्‌गेहे सुशीला कमलालया । सुसाध्या यस्य पत्‍नी च सुशीला च पतिव्रता

ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸುಶೀಲೆಯಾದ ಕಮಲಾಲಯ (ಲಕ್ಷ್ಮಿ) ವಾಸಿಸಲಿ. ಯಾರ ಪತ್ನಿಯು ಸುಸಾಧ್ಯಳೋ, ಸುಶೀಲೆಯೋ ಮತ್ತು ಪತಿವ್ರತೆಯೋ...

Verse 67

इह स्वर्गे सुखं तस्य धर्मो मोक्षः परत्र च । पतिव्रता यस्य पत्‍नी स च मुक्तः शुचिः सुखी । जीवन्मृतोऽशुचिर्दुःखी दुःशीलापतिरेव च

ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಸುಖವುಂಟು, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವುಂಟು. ಯಾರ ಪತ್ನಿ ಪತಿವ್ರತೆಯೋ ಅವನು ಮುಕ್ತನು, ಪವಿತ್ರನು ಮತ್ತು ಸುಖಿಯು. ಆದರೆ ದುಷ್ಟ ಪತ್ನಿಯ ಪತಿಯು ಅಪವಿತ್ರನು, ದುಃಖಿಯು ಮತ್ತು ಜೀವನ್ಮೃತನಂತಿರುವನು.

Verse 999

इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां संहितायां नवमस्कन्धे लक्ष्मीगङ्‌गासरस्वतीनां भूलोकेऽवतरणवर्णनं नाम षष्ठोऽध्यायः

ಹೀಗೆ ಹದಿನೆಂಟು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಸಂಹಿತೆಯಾದ ಶ್ರೀಮದ್ದೇವೀಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಒಂಬತ್ತನೇ ಸ್ಕಂಧದಲ್ಲಿ 'ಲಕ್ಷ್ಮಿ, ಗಂಗಾ ಮತ್ತು ಸರಸ್ವತಿಯರ ಭೂಲೋಕದ ಅವತರಣ ವರ್ಣನೆ' ಎಂಬ ಆರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು.