Adhyaya 18

Verse 1

शङ्‌खचूडेन सह तुलस्याः सङ्‌गतिवर्णनम् नारायण उवाच तुलसी परितुष्टा च सुष्वाप हृष्टमानसा । नवयौवनसम्पन्ना वृषध्वजवराङ्‌गना

[ಶಂಖಚೂಡನೊಂದಿಗೆ ತುಳಸಿಯ ಸಂಗಮದ ವರ್ಣನೆ] ನಾರಾಯಣನು ಹೇಳಿದನು: ತುಳಸಿಯು ಪೂರ್ಣ ಸಂತುಷ್ಟಳಾಗಿ, ಹರ್ಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಲಗಿದಳು. ಅವಳು ನವಯೌವನ ಸಂಪನ್ನಳಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸುಂದರಿಯಾಗಿದ್ದಳು.

Verse 2

चिक्षेप पञ्चबाणश्च पञ्चबाणांश्च तां प्रति । पुष्पायुधेन सा दग्धा पुष्पचन्दनचर्चिता

ಮನ್ಮಥನು ಅವಳ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಐದು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು. ಹೂವು ಮತ್ತು ಗಂಧದಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿದ್ದರೂ ಅವಳು ಕಾಮದೇವನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ದಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು.

Verse 3

पुलकाङ्‌कितसर्वाङ्‌गी कम्पितारक्तलोचना । क्षणं सा शुष्कतां प्राप क्षणं मूर्च्छामवाप ह

ಅವಳ ಸರ್ವಾಂಗಗಳು ಪುಲಕಿತಗೊಂಡವು ಮತ್ತು ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳು ನಡುಗಿದವು. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅವಳು ಶುಷ್ಕತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಳು, ಮರುಕ್ಷಣವೇ ಮೂರ್ಛೆ ಹೋದಳು.

Verse 4

क्षणमुद्विग्नतां प्राप क्षणं तन्द्रां सुखावहाम् । क्षणं च दहनं प्राप क्षणं प्राप प्रसन्नताम्

ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅವಳು ಉದ್ವಿಗ್ನಳಾದಳು, ಮರುಕ್ಷಣ ಸುಖಕರವಾದ ತಂದ್ರೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದಳು. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಉರಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಳು, ಮರುಕ್ಷಣ ಪ್ರಸನ್ನತೆಯನ್ನು ಪಡೆದಳು.

Verse 5

क्षणं सा चेतनां प्राप क्षणं प्राप विषण्णताम् । उत्तिष्ठन्ती क्षणं तल्पाद्‌ गच्छन्ती निकटे क्षणम्

ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅವಳಿಗೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು, ಮರುಕ್ಷಣ ವಿಷಣ್ಣಳಾಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಏಳುತ್ತಿದ್ದಳು, ಮರುಕ್ಷಣ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.

Verse 6

भ्रमन्ती क्षणमुद्वेगान्निवसन्ती क्षणं पुनः । क्षणमेव समुद्वेगात्सुष्वाप पुनरेव सा

ಉದ್ವೇಗದಿಂದ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು, ಮರುಕ್ಷಣ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅತಿಯಾದ ಆತಂಕದಿಂದ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು, ಮತ್ತೆ ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು.

Verse 7

पुष्पचन्दनतल्पं च तद्‌ बभूवातिकण्टकम् । विषहारि सुखं दिव्यं सुन्दरं च फलं जलम्

ಹೂವು ಮತ್ತು ಗಂಧದ ಹಾಸಿಗೆಯು ಅವಳಿಗೆ ಮುಳ್ಳಿನಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ವಿಷವನ್ನು ಹರಿಸುವ ಸುಖಕರವಾದ ದಿವ್ಯ ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ನೀರು ವಿಷದಂತೆ ಕಂಡವು.

Verse 8

निलयं च बिलाकारं सूक्ष्मवस्त्रं हुताशनः । सिन्दूरपत्रकं चैव व्रणतुल्यं च दुःखदम्

ಅವಳ ಮನೆಯು ಬಿಲದಂತೆ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಸ್ತ್ರವು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಮತ್ತು ಹಣೆಯ ಸಿಂಧೂರವು ಗಾಯದಂತೆ ದುಃಖದಾಯಕವಾಗಿ ಕಂಡವು.

Verse 9

क्षणं ददर्श तन्द्रायां सुवेषं पुरुषं सती । सुन्दरं च युवानं च सस्मितं रसिकेश्वरम्

ಆ ಸತಿಯು ತಂದ್ರೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಸುಂದರ ವೇಷಧಾರಿಯಾದ, ಯುವಕನಾದ, ಮಂದಹಾಸ ಬೀರುವ ರಸಿಕೇಶ್ವರನನ್ನು ಕಂಡಳು.

Verse 10

चन्दनोक्षितसर्वाङ्‌गं रत्‍नभूषणभूषितम् । आगच्छन्तं माल्यवन्तं पिबन्तं तन्मुखाम्बुजम्

ಅವನ ಸರ್ವಾಂಗಗಳು ಗಂಧದಿಂದ ಲೇಪಿತವಾಗಿದ್ದವು, ರತ್ನಾಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಾ ಅವಳ ಮುಖಕಮಲವನ್ನು ಸವಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಂಡನು.

Verse 11

कथयन्तं रतिकथां ब्रुवन्तं मधुरं मुहुः । सम्भुक्तवन्तं तल्पे च समाश्लिष्यन्तमीप्सितम्

ಅವನು ಪದೇ ಪದೇ ಮಧುರವಾದ ಪ್ರೇಮದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನು, ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಅವಳ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಆಲಿಂಗಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 12

पुनरेव तु गच्छन्तमागच्छन्तं च सन्निधौ । यान्तं क्व यासि प्राणेश तिष्ठत्येवमुवाच सा

ಅವನು ಹೋಗುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ಹತ್ತಿರ ಬರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಅವನು ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವಳು, 'ಓ ಪ್ರಾಣನಾಥ, ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀಯ? ನಿಲ್ಲು!' ಎಂದು ಕೂಗಿದಳು.

Verse 13

पुनश्च चेतनां प्राप्य विललाप पुनः पुनः । एवं सा यौवनं प्राप्य तस्थौ तत्रैव नारद

ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅವಳು ಪದೇ ಪದೇ ಪ್ರಲಾಪಿಸಿದಳು. ಓ ನಾರದ, ಯೌವನವನ್ನು ಪಡೆದ ಅವಳು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದಳು.

Verse 14

शङ्‌खचूडो महायोगी जैगीषव्यान्मनोहरम् । कृष्णमन्त्रं च सम्प्राप्य कृत्वा सिद्धं तु पुष्करे

ಈ ಮಧ್ಯೆ, ಮಹಾಯೋಗಿ ಶಂಖಚೂಡನು ಜೈಗೀಷವ್ಯ ಋಷಿಯಿಂದ ಮನೋಹರವಾದ ಕೃಷ್ಣ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಡೆದು ಪುಷ್ಕರ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಸಿದ್ಧಿಸಿಕೊಂಡನು.

Verse 15

कवचं च गले बद्ध्वा सर्वमङ्‌गलमङ्‌गलम् । ब्रह्मणश्च वरं प्राप्य यत्ते मनसि वाञ्छितम्

ಕೊರಳಲ್ಲಿ ಸರ್ವಮಂಗಳಕರವಾದ ಕವಚವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮದೇವನಿಂದ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ವರವನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 16

आज्ञया ब्रह्मणः सोऽपि बदरीं च समाययौ । आगच्छन्तं शङ्‌खचूडं ददर्श तुलसी मुने

ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಅವನು ಬದರಿವನಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಓ ಮುನಿ (ನಾರದ), ತುಳಸಿಯು ಶಂಖಚೂಡನು ಬರುವುದನ್ನು ಕಂಡಳು.

Verse 17

नवयौवनसम्पन्नं कामदेवसमप्रभम् । श्वेतचम्पकवर्णाभं रत्‍नभूषणभूषितम्

ಅವನು ನವಯೌವನದಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ಮನ್ಮಥನಂತೆ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದವನು, ಬಿಳಿ ಸಂಪಿಗೆಯ ಬಣ್ಣದವನು ಮತ್ತು ರತ್ನಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 18

शरत्पार्वणचन्द्रास्यं शरत्पङ्‌कजलोचनम् । रत्‍नसारविनिर्माणविमानस्थं मनोहरम्

ಅವನ ಮುಖವು ಶರತ್ಕಾಲದ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳು ಶರತ್ಕಾಲದ ಕಮಲದಂತಿದ್ದವು. ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ರತ್ನಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಮನೋಹರ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನು.

Verse 19

रत्‍नकुण्डलयुग्मेन गण्डस्थलविराजितम् । पारिजातप्रसूनानां मालावन्तं च सुस्मितम्

ಅವನ ಕೆನ್ನೆಗಳು ರತ್ನದ ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವನು ಪಾರಿಜಾತ ಪುಷ್ಪಗಳ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ನಗು ಇತ್ತು.

Verse 20

कस्तूरीकुङ्‌कुमायुक्तं सुगन्धिचन्दनान्वितम् । सा दृष्ट्वा सन्निधावेनं मुखमाच्छाद्य वाससा

ಅವನು ಕಸ್ತೂರಿ, ಕುಂಕುಮ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ಚಂದನದಿಂದ ಲೇಪಿತನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನನ್ನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಕಂಡು, ಅವಳು (ತುಳಸಿ) ತನ್ನ ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಮುಖವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಳು.

Verse 21

सस्मिता तं निरीक्षन्ती सकटाक्षं पुनः पुनः । बभूवातिनम्रमुखी नवसङ्‌गमलज्जिता

ನಗುತ್ತಾ ಅವಳು ಪದೇ ಪದೇ ಓರೆಗಣ್ಣಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಹೊಸ ಮಿಲನದ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಅವಳ ಮುಖವು ಅತ್ಯಂತ ವಿನಮ್ರವಾಯಿತು (ಬಾಗಿತು).

Verse 22

शरदिन्दुविनिन्द्यैकस्वमुखेन्दुविराजिता । अमूल्यरत्‍ननिर्माणयावकावलिसंयुता

ಅವಳ ಮುಖವು ಶರತ್ಕಾಲದ ಚಂದ್ರನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಮೀರಿಸುವಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳ ಪಾದಗಳು ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ರತ್ನಾಭರಣಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಅಲಂಕಾರದಿಂದ (ಯಾವಕ) ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

Verse 23

मणीन्द्रसारनिर्माणक्वणन्मञ्जीररञ्जिता । दधती कबरीभारं मालतीमाल्यसंयुतम्

ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಣಿಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಝೇಂಕರಿಸುವ ನೂಪುರಗಳಿಂದ ಅವಳು ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಮಾಲತಿ ಹೂವಿನ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಭಾರವಾದ ಜಡೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಳು.

Verse 24

अमूल्यरत्‍ननिर्माणमकराकृतिकुण्डला । चित्रकुण्डलयुग्मेन गण्डस्थलविराजिता

ಅವಳು ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮಕರಾಕೃತಿಯ ಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಳು. ಆ ಅದ್ಭುತ ಕುಂಡಲಗಳ ಜೋಡಿಯಿಂದ ಅವಳ ಕೆನ್ನೆಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

Verse 25

रत्‍नेन्द्रसारहारेण स्तनमध्यस्थलोज्ज्वला । रत्‍नकङ्‌कणकेयूरशङ्‌खभूषणभूषिता

ಶ್ರೇಷ್ಠ ರತ್ನಗಳ ಹಾರದಿಂದ ಅವಳ ವಕ್ಷಸ್ಥಳವು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳು ರತ್ನಖಚಿತ ಕಂಕಣಗಳು, ತೋಳ್ಬಳೆಗಳು ಮತ್ತು ಶಂಖದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿದ್ದಳು.

Verse 26

रत्‍नाङ्‌गुलीयकैर्दिव्यैरङ्‌गुल्यावलिराजिता । दृष्ट्वा तां ललितां रम्यां सुशीलां सुन्दरीं सतीम्

ಅವಳ ಬೆರಳುಗಳು ದಿವ್ಯವಾದ ರತ್ನದ ಉಂಗುರಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಲಲಿತವಾದ, ರಮಣೀಯವಾದ, ಸುಶೀಲೆಯಾದ, ಸುಂದರಿಯಾದ ಸತಿ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ನೋಡಿ...

Verse 27

उवास तत्समीपे तु मधुरं तामुवाच सः । शङ्खचूड उवाच का त्वं कस्य च कन्या च धन्या मान्या च योषिताम्

ಅವನು (ಶಂಖಚೂಡ) ಅವಳ ಹತ್ತಿರ ಕುಳಿತು ಮಧುರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು. ಶಂಖಚೂಡನು ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಯಾರು? ಯಾರ ಮಗಳು? ನೀನು ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಧನ್ಯಳು ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವಾನ್ವಿತಳು.'

Verse 28

का त्वं मानिनि कल्याणि सर्वकल्याणदायिनि । मौनीभूते किङ्‌करे मां सम्भाषां कुरु सुन्दरि

'ಓ ಮಾನಿನಿ! ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ! ಸರ್ವಕಲ್ಯಾಣದಾಯಿನಿ! ನೀನು ಮೌನವಾಗಿರುವುದೇಕೆ? ಓ ಸುಂದರಿ, ನಿನ್ನ ಸೇವಕನಾದ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡು.'

Verse 29

इत्येवं वचनं श्रुत्वा सकामा वामलोचना । सस्मिता नम्रवदना सकामं तमुवाच सा

ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ಸುಂದರ ನೇತ್ರೆಯು ಕಾಮಭಾವದಿಂದ ಕೂಡಿದವಳಾಗಿ, ಮಂದಹಾಸ ಮತ್ತು ಬಾಗಿದ ಮುಖದೊಂದಿಗೆ ಆ ಪುರುಷನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.

Verse 30

तुलस्युवाच धर्मध्वजसुताहं च तपस्यायां तपोवने । तपस्विन्यहं तिष्ठामि कस्त्वं गच्छ यथासुखम्

ತುಳಸಿ ಹೇಳಿದಳು: 'ನಾನು ಧರ್ಮಧ್ವಜನ ಮಗಳು ಮತ್ತು ಈ ತಪೋವನದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ತಪಸ್ವಿನಿಯಾಗಿ ಇದ್ದೇನೆ. ನೀನು ಯಾರು? ನಿನ್ನ ಸುಖದಂತೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ಹೋಗು.'

Verse 31

कामिनीं कुलजातां च रहस्येकाकिनीं सतीम् । न पृच्छति कुले जात इत्येवं मे श्रुतौ श्रुतम्

'ಕುಲೀನ ಪುರುಷನು ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿರುವ ಸುಂದರಿ ಮತ್ತು ಪತಿವ್ರತೆಯಾದ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ನಾನು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ (ಶೃತಿ) ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.'

Verse 32

लम्पटोऽसत्कुले जातो धर्मशास्त्रार्थवर्जितः । येनाश्रुतः श्रुतेरर्थः स कामीच्छति कामिनीम्

ನೀಚ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದವನು ಮತ್ತು ವೇದಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕೇಳದವನು ಆದ ಕಾಮುಕನು ಮಾತ್ರ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 33

आपातमधुरां मत्तामन्तकां पुरुषस्य ताम् । विषकुम्भाकाररूपाममृतास्यां च सन्ततम्

ಸ್ತ್ರೀಯು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮಧುರವಾಗಿಯೂ ಮದವೇರಿಸುವವಳಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತಾಳೆ, ಆದರೆ ಕೊನೆಗೆ ಪುರುಷನ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಮೃತವಿರುವ ವಿಷದ ಕೊಡದಂತಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 34

हृदये क्षुरधाराभां शश्वन्मधुरभाषिणीम् । स्वकार्यपरिनिष्पत्त्यै तत्परा सततं च ताम्

ಅವಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಧುರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರೂ, ಅವಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕ್ಷೌರದ ಕತ್ತಿಯ ಅಂಚಿನಂತಹ ತೀಕ್ಷ್ಣತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಅವಳು ಸದಾ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕೆಲಸವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದರಲ್ಲೇ ನಿರತಳಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ.

Verse 35

कार्यार्थे स्वामिवशगामन्यथैवावशां सदा । स्वान्तर्मलिनरूपां च प्रसन्नवदनेक्षणाम्

ಅವಳು ತನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಾತ್ರ ಪತಿಗೆ ವಶಳಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸದಾ ಅವಶಳಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಮುಖ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳು ಪ್ರಸನ್ನವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅಂತರಂಗವು ಮಲಿನವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

Verse 36

श्रुतौ पुराणे यासां च चरित्रमतिदूषितम् । तासु को विश्वसेत्प्राज्ञः प्रज्ञावांश्च दुराशयः

ಶ್ರುತಿ ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರ ಚರಿತ್ರೆಯು ಅತ್ಯಂತ ದೂಷಿತವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆಯೋ, ಅಂತಹವರನ್ನು ಯಾವ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ನಂಬುತ್ತಾನೆ? ಕೇವಲ ದುಷ್ಟ ಬುದ್ಧಿಯವನು ಮಾತ್ರ ನಂಬುತ್ತಾನೆ.

Verse 37

तासां को वा रिपुर्मित्रं प्रार्थयन्ति नवं नवम् । दृष्ट्वा सुवेषं पुरुषमिच्छन्ति हृदये सदा

ಅವರಿಗೆ ಶತ್ರು ಯಾರು, ಮಿತ್ರ ಯಾರು? ಅವರು ನಿತ್ಯವೂ ಹೊಸ ಪುರುಷರನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸುಂದರವಾದ ವೇಷಧರಿಸಿದ ಪುರುಷನನ್ನು ನೋಡಿ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಅವನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 38

बाह्ये स्वार्थं सतीत्वं च ज्ञापयन्ती प्रयत्‍नतः । शश्वत्कामा च रामा च कामाधारा मनोहरा

ಅವರು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ಮತ್ತು ಸತೀತ್ವವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಸುಂದರ ಸ್ತ್ರೀಯು ಸದಾ ಕಾಮುಕಳೂ, ಕಾಮನೆಗಳ ಆಧಾರವೂ ಮತ್ತು ಮನೋಹರಳೂ ಆಗಿರುತ್ತಾಳೆ.

Verse 39

बाह्ये छलात्खेदयन्ती स्वान्तर्मैथुनमानसा । कान्तं हसन्ती रहसि बाह्येऽतीव सुलज्जिता

ಅವರು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಕಪಟದಿಂದ ದುಃಖವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಒಳಗಿನಿಂದ ಮೈಥುನದ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯಕರನನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಹೊರಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಲಜ್ಜಾಶೀಲರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

Verse 40

मानिनी मैथुनाभावे कोपना कलहाङ्‌कुरा । सुप्रीता भूरिसम्भोगात्स्वल्पमैथुनदुःखिता

ಮೈಥುನದ ಅಭಾವದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಾನಿಗಳು, ಕೋಪಿಷ್ಠರು ಮತ್ತು ಕಲಹ ಮಾಡುವವರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಅತಿಯಾದ ಸಂಭೋಗದಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಪ ಮೈಥುನದಿಂದ ದುಃಖಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 41

सुमिष्टान्नाच्छीततोयादाकाङ्‌क्षन्ती च मानसे । सुन्दरं रसिकं कान्तं युवानं गुणिनं सदा

ಅವರು ಮೃಷ್ಟಾನ್ನ ಮತ್ತು ತಣ್ಣೀರಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ಒಬ್ಬ ಸುಂದರ, ರಸಿಕ, ಯುವಕ ಮತ್ತು ಗುಣವಂತ ಪ್ರಿಯಕರನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 42

सुतात्परमभिस्नेहं कुर्वती रसिकोपरि । प्राणाधिकं प्रियतमं सम्भोगकुशलं प्रियम्

ಅವಳು ತನ್ನ ಮಗನಿಗಿಂತಲೂ ರಸಿಕ ಪ್ರೇಮಿಯ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಸಂಭೋಗದಲ್ಲಿ ಕುಶಲನಾದ ಪ್ರೇಮಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪ್ರಿಯನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾಳೆ.

Verse 43

पश्यन्ती रिपुतुल्यं च वृद्धं वा मैथुनाक्षमम् । कलहं कुर्वती शश्वत्तेन सार्धं सुकोपना

ಅವಳು ವೃದ್ಧ ಅಥವಾ ಮೈಥುನಕ್ಕೆ ಅಸಮರ್ಥನಾದ ಪತಿಯನ್ನು ಶತ್ರುವಿನಂತೆ ನೋಡುತ್ತಾಳೆ. ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪದಿಂದ ಅವಳು ಅವನೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಜಗಳವಾಡುತ್ತಾಳೆ.

Verse 44

वाचया भक्षयन्ती तं सर्प आखुमिवोल्बणम् । दुःसाहसस्वरूपा च सर्वदोषाश्रया सदा

ಅವಳು ತನ್ನ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಭಯಂಕರವಾದ ಹಾವು ಇಲಿಯನ್ನು ನುಂಗುವಂತೆ ನುಂಗುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ದುಸ್ಸಾಹಸದ ಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ ಮತ್ತು ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲಾ ದೋಷಗಳ ಆಶ್ರಯವಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 45

ब्रह्मविष्णुशिवादीनां दुःसाध्या मोहरूपिणी । तपोमार्गार्गला शश्वन्मोक्षद्वारकपाटिका

ಅವಳು ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಶಿವನಿಗೂ ಗೆಲ್ಲಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಮೋಹದ ಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ತಪಸ್ಸಿನ ಮಾರ್ಗದ ಅಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷದ ಬಾಗಿಲಿನ ಕದವಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 46

हरेर्भक्तिव्यवहिता सर्वमायाकरण्डिका । संसारकारागारे च शश्वन्निगडरूपिणी

ಅವಳು ಹರಿಯ ಭಕ್ತಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ ಮತ್ತು ಸಮಸ್ತ ಮಾಯೆಯ ಬುಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಸಂಸಾರವೆಂಬ ಕಾರಾಗೃಹದಲ್ಲಿ ಅವಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬೇಡಿಯಂತಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 47

इन्द्रजालस्वरूपा च मिथ्या च स्वप्नरूपिणी । बिभ्रती बाह्यसौन्दर्यमधोऽङ्‌गमतिकुत्सितम्

ಅವಳು ಇಂದ್ರಜಾಲದಂತೆ, ಮಿಥ್ಯೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಪ್ನ ಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಹೊರಗಿನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾಳೆ, ಆದರೆ ಅವಳ ಕೆಳಭಾಗವು ಅತ್ಯಂತ ಅಸಹ್ಯಕರವಾಗಿದೆ.

Verse 48

नानाविण्मूत्रपूयानामाधारं मलसंयुतम् । दुर्गन्धिदोषसंयुक्तं रक्तारक्तमसंस्कृतम्

ಶರೀರವು ನಾನಾ ರೀತಿಯ ಮಲ, ಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಕೀವುಗಳ ಆಧಾರವಾಗಿದೆ, ಇದು ಮಲಿನತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಇದು ದುರ್ಗಂಧಯುಕ್ತ ದೋಷಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ರಕ್ತದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅಸಂಸ್ಕೃತವಾಗಿದೆ.

Verse 49

मायारूपा मायिनां च विधिना निर्मिता पुरा । विषरूपा मुमुक्षूणामदृश्याप्यभिवाञ्छताम्

ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಧಾತನು ಮೋಹಗ್ರಸ್ತರಿಗಾಗಿ ಇದನ್ನು ಮಾಯಾರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ಇದು ಮುಮುಕ್ಷುಗಳಿಗೆ ವಿಷದಂತಿದೆ, ಆದರೂ ಕಾಮಿಗಳು ಇದನ್ನು ಕಾಣದಿದ್ದರೂ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 50

इत्युक्त्वा तुलसी तं तु विरराम च नारद । सस्मितः शङ्‌खचूडश्च प्रवक्तुमुपचक्रमे

ಹೇ ನಾರದ! ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ತುಳಸಿಯು ಮೌನವಾದಳು. ಆಗ ಶಂಖಚೂಡನು ಕಿರುನಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

Verse 51

शङ्खचूड उवाच त्वया यत्कथितं देवि न च सर्वमलीककम् । किञ्चित्सत्यमलीकं च किञ्चिन्मत्तो निशामय

ಶಂಖಚೂಡನು ಹೇಳಿದನು: ಹೇ ದೇವಿ! ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಳ್ಳು ಇದೆ, ಈಗ ನನ್ನಿಂದಲೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೇಳು.

Verse 52

निर्मितं द्विविधं धात्रा स्त्रीरूपं सर्वमोहनम् । कृत्वा रूपं वास्तवं च प्रशस्यं चाप्रशंसितम्

ವಿಧಾತನು ಸರ್ವಮೋಹಕವಾದ ಸ್ತ್ರೀರೂಪವನ್ನು ಎರಡು ವಿಧವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಪ್ರಶಂಸನೀಯವಾದ ವಾಸ್ತವ (ದಿವ್ಯ) ರೂಪವನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರಶಂಸನೀಯವಲ್ಲದ ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

Verse 53

लक्ष्मीः सरस्वती दुर्गा सावित्री राधिकादिका । सृष्टिसूत्रस्वरूपा च आद्या सृष्टिर्विनिर्मिता

ಲಕ್ಷ್ಮಿ, ಸರಸ್ವತಿ, ದುರ್ಗಾ, ಸಾವಿತ್ರಿ ಮತ್ತು ರಾಧಿಕಾ ಮೊದಲಾದವರು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸೂತ್ರಸ್ವರೂಪರು. ಇವರು ಆದ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

Verse 54

एतासामंशरूपं च स्त्रीरूपं वास्तवं स्मृतम् । तत्प्रशस्यं यशोरूपं सर्वमङ्‌गलकारकम्

ಈ ದೇವಿಯರ ಅಂಶರೂಪವಾದ ಸ್ತ್ರೀರೂಪವು ವಾಸ್ತವವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅದು ಪ್ರಶಂಸನೀಯ, ಯಶಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಸರ್ವಮಂಗಳಕಾರಕವಾಗಿದೆ.

Verse 55

शतरूपा देवहूती स्वधा स्वाहा च दक्षिणा । छायावती रोहिणी च वरुणानी शची तथा

ಶತರೂಪಾ, ದೇವಹೂತಿ, ಸ್ವಧಾ, ಸ್ವಾಹಾ, ದಕ್ಷಿಣಾ, ಛಾಯಾವತಿ, ರೋಹಿಣಿ, ವರುಣಾನಿ ಮತ್ತು ಶಚಿ.

Verse 56

कुबेरस्य च पत्‍नी याप्यदितिश्च दितिस्तथा । लोपामुद्रानसूया च कोटभी तुलसी तथा

ಕುಬೇರನ ಪತ್ನಿ, ಅದಿತಿ, ದಿತಿ, ಲೋಪಾಮುದ್ರಾ, ಅನಸೂಯಾ, ಕೋಟಭಿ ಮತ್ತು ತುಳಸಿ.

Verse 57

अहल्यारुन्धती मेना तारा मन्दोदरी तथा । दमयन्ती वेदवती गङ्‌गा च मनसा तथा

ಅಹಲ್ಯಾ, ಅರುಂಧತಿ, ಮೇನಾ, ತಾರಾ, ಮಂದೋದರಿ, ದಮಯಂತಿ, ವೇದವತಿ, ಗಂಗಾ ಮತ್ತು ಮನಸಾ.

Verse 58

पुष्टिस्तुष्टिः स्मृतिर्मेधा कालिका च वसुन्धरा । षष्ठी मङ्‌गलचण्डी च मूर्तिश्च धर्मकामिनी

ಪುಷ್ಟಿ, ತುಷ್ಟಿ, ಸ್ಮೃತಿ, ಮೇಧಾ, ಕಾಲಿಕಾ, ವಸುಂಧರಾ, ಷಷ್ಠಿ, ಮಂಗಳಚಂಡಿ, ಮೂರ್ತಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಪತ್ನಿ.

Verse 59

स्वस्तिः श्रद्धा च शान्तिश्च कान्तिः क्षान्तिस्तथा परा । निद्रा तन्द्रा क्षुत्पिपासा सन्ध्या रात्रिदिनानि च

ಸ್ವಸ್ತಿ, ಶ್ರದ್ಧಾ, ಶಾಂತಿ, ಕಾಂತಿ, ಕ್ಷಾಂತಿ, ನಿದ್ರಾ, ತಂದ್ರಾ, ಕ್ಷುಧಾ, ಪಿಪಾಸಾ, ಸಂಧ್ಯಾ, ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಹಗಲು.

Verse 60

सम्पत्तिर्धृतिकीर्ती च क्रिया शोभा प्रभा शिवा । यत्स्त्रीरूपं च सम्भूतमुत्तमं तु युगे युगे

ಸಂಪತ್ತಿ, ಧೃತಿ, ಕೀರ್ತಿ, ಕ್ರಿಯಾ, ಶೋಭಾ, ಪ್ರಭಾ ಮತ್ತು ಶಿವಾ. ಯುಗಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಉತ್ತಮ ಸ್ತ್ರೀರೂಪವು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆಯೋ ಅದು ದೇವಿಯ ರೂಪವೇ.

Verse 61

कलाकलांशरूपं च स्वर्वेश्यादिकमेव च । तदप्रशस्यं विश्वेषु पुंश्चलीरूपमेव च

ಅಪ್ಸರೆಯರು ಮೊದಲಾದವರು ಕಲೆಯ ಕಲೆಯ ಅಂಶದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು. ಅವರು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಪ್ರಶಂಸನೀಯರು ಮತ್ತು ಪುಂಶ್ಚಲೀ ರೂಪದವರೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

Verse 62

सत्त्वप्रधानं यद्‌रूपं तद्युक्तं च प्रभावतः । तदुत्तमं च विश्वेषु साध्वीरूपं प्रशंसितम्

ಸತ್ತ್ವಗುಣ ಪ್ರಧಾನವಾದ ರೂಪವು ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾದುದು. ಅದು ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮವಾದುದು ಮತ್ತು ಸಾಧ್ವೀ ರೂಪವೆಂದು ಪ್ರಶಂಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

Verse 63

तद्वास्तवं च विज्ञेयं प्रवदन्ति मनीषिणः । रजोरूपं तमोरूपं कलासु विविधं स्मृतम्

ವಿದ್ವಾಂಸರು ಅದನ್ನೇ ವಾಸ್ತವ ರೂಪವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ರಜೋಗುಣ ಮತ್ತು ತಮೋಗುಣ ರೂಪಗಳು ಅವಳ ಅಂಶಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧವಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

Verse 64

मध्यमा रजसश्चांशास्तास्तु भोगेषु लोलुपाः । सुखसम्भोगवश्याश्च स्वकार्ये निरताः सदा

ರಜೋಗುಣದ ಅಂಶಗಳು ಮಧ್ಯಮವಾಗಿದ್ದು ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತವಾಗಿವೆ. ಅವು ಸುಖ-ಸಂಭೋಗಗಳಿಗೆ ವಶವಾಗಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಸ್ವಾರ್ಥ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

Verse 65

कपटा मोहकारिण्यो धर्मार्थविमुखाः सदा । रजोरूपस्य साध्वीत्वमतो नैवोपजायते

ಅವು ಕಪಟಿಗಳು, ಮೋಹವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವವು ಮತ್ತು ಧರ್ಮ-ಅರ್ಥಗಳಿಂದ ವಿಮುಖವಾಗಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ರಜೋಗುಣ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ವೀತ್ವವು ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 66

इदं मध्यमरूपं च प्रवदन्ति मनीषिणः । तमोरूपं दुर्निवार्यमधमं तद्विदुर्बुधाः

ವಿದ್ವಾಂಸರು ಇದನ್ನು ಮಧ್ಯಮ ರೂಪವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ತಮೋಗುಣ ರೂಪವು ದುರ್ನಿವಾರವಾದುದು ಮತ್ತು ಅಧಮವಾದುದು ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 67

न पृच्छति कुले जातः पण्डितश्च परस्त्रियम् । निर्जने निर्जले वापि रहस्यपि परस्त्रियम्

ಕುಲೀನನಾದ ಪಂಡಿತನು ನಿರ್ಜನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 68

आगच्छामि त्वत्समीपमाज्ञया ब्रह्मणोऽधुना । गान्धर्वेण विवाहेन त्वां ग्रहीष्यामि शोभने

ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಈಗ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಎಲೈ ಸುಂದರಿಯೇ, ಗಾಂಧರ್ವ ವಿವಾಹದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವೆನು.

Verse 69

अहमेव शङ्‌खचूडो देवविद्रावकारकः । दनुवंश्यो विशेषेण सुदामाहं हरेः पुरा

ನಾನೇ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುವ ಶಂಖಚೂಡನು. ದಾನವ ವಂಶದವನಾಗಿದ್ದರೂ ಹಿಂದೆ ನಾನು ಶ್ರೀಹರಿಯ ಪಾರ್ಷದ ಸುದಾಮನಾಗಿದ್ದೆನು.

Verse 70

अहमष्टसु गोपेषु गोपोऽपि पार्षदेषु च । अधुना दानवेन्द्रोऽहं राधिकायाश्च शापतः

ನಾನು ಎಂಟು ಮಂದಿ ಗೋಪರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಷದರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾಗಿದ್ದೆನು. ಈಗ ರಾಧಿಕೆಯ ಶಾಪದಿಂದ ದಾನವೇಂದ್ರನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

Verse 71

जातिस्मरोऽहं जानामि कृष्णमन्त्रप्रभावतः । जातिस्मरा त्वं तुलसी सम्भुक्ता हरिणा पुरा

ಕೃಷ್ಣ ಮಂತ್ರದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನಾನು ಜಾತಿಸ್ಮರನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನೀನೂ ಸಹ ಜಾತಿಸ್ಮರಳಾದ ತುಳಸಿ, ಹಿಂದೆ ಹರಿಯಿಂದ ಅನುಭವಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಳು.

Verse 72

त्वमेव राधिकाकोपाज्जातासि भारते भुवि । त्वां सम्भोक्तुमुत्सुकोऽहं नालं राधाभयात्ततः

ರಾಧೆಯ ಕೋಪದಿಂದ ನೀನು ಭಾರತ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ನಾನು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ಹಿಂದೆ ರಾಧೆಯ ಭಯದಿಂದ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

Verse 73

इत्येवमुक्त्वा स पुमान्विरराम महामुने । सस्मितं तुलसी तुष्टा प्रवक्तुमुपचक्रमे

ಓ ಮಹಾಮುನಿಯೇ! ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಪುರುಷನು ಸುಮ್ಮನಾದನು. ಆಗ ಸಂತುಷ್ಟಳಾದ ತುಳಸಿಯು ಮಂದಹಾಸದಿಂದ ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.

Verse 74

तुलस्युवाच एवंविधो बुधो नित्यं विश्वेषु च प्रशंसितः । कान्तमेवंविधं कान्ता शश्वदिच्छति कामतः

ತುಳಸಿ ಹೇಳಿದಳು: ಇಂತಹ ವಿದ್ವಾಂಸನು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರಶಂಸಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಕಾಮವಶಳಾದ ಸ್ತ್ರೀಯು ಯಾವಾಗಲೂ ಇಂತಹ ಪ್ರಿಯತಮನನ್ನೇ ಬಯಸುತ್ತಾಳೆ.

Verse 75

त्वयाहमधुना सत्यं विचारेण पराजिता । स निन्दितश्चाप्यशुचिर्यः पुमांश्च स्त्रिया जितः

ಈಗ ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿನ್ನ ತರ್ಕದಿಂದ ಸೋತಿದ್ದೇನೆ. ಸ್ತ್ರೀಯಿಂದ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪುರುಷನು ನಿಂದಿತನು ಮತ್ತು ಅಶುದ್ಧನು.

Verse 76

निन्दन्ति पितरो देवा बान्धवाः स्त्रीजितं नरम् । स्त्रीजितं मनसा माता पिता भ्राता च निन्दति

ಪಿತೃಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳು ಸ್ತ್ರೀಗೆ ವಶನಾದವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಾಯಿ, ತಂದೆ ಮತ್ತು ಸಹೋದರ ಕೂಡ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 77

शुद्धो विप्रो दशाहेन जातके मृतके यथा । भूमिपो द्वादशाहेन वैश्यः पञ्चदशाहतः

ಜನನ ಅಥವಾ ಮರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹತ್ತು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಹನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವೈಶ್ಯನು ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 78

शूद्रो मासेन वेदेषु मातृवद्धीनसङ्‌करः । अशुचिः स्त्रीजितः शुद्ध्येच्चितादहनकालतः

ವೇದಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಶೂದ್ರನು ಒಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವರ್ಣಸಂಕರರು ತಾಯಿಯಂತೆ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಸ್ತ್ರೀಗೆ ವಶನಾದ ಅಶುದ್ಧ ಪುರುಷನು ಚಿತೆಯಲ್ಲಿ ದಹನವಾಗುವಾಗ ಮಾತ್ರ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 79

न गह्णन्तीच्छया तस्य पितरः पिण्डतर्पणम् । न गह्णन्त्येव देवाश्च तस्य पुष्पजलादिकम्

ಪಿತೃಗಳು ಅವನ ಪಿಂಡ ಮತ್ತು ತರ್ಪಣವನ್ನು ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಅವನ ಪುಷ್ಪ ಮತ್ತು ಜಲಾದಿಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 80

किं वा ज्ञानेन तपसा जपहोमप्रपूजनैः । किं विद्यया च यशसा स्त्रीभिर्यस्य मनो हृतम्

ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೋ, ಅವನ ಜ್ಞಾನ, ತಪಸ್ಸು, ಜಪ, ಹೋಮ, ಪೂಜೆ, ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸಿನಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?

Verse 81

विद्याप्रभावज्ञानार्थं मया त्वं च परीक्षितः । कृत्वा परीक्षां कान्तस्य वृणोति कामिनी वरम्

ನಿನ್ನ ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದೆನು. ಪ್ರಿಯತಮನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ ನಂತರವೇ ಕಾಮಿನಿಯಾದ ಸ್ತ್ರೀಯು ಪತಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.

Verse 82

वराय गुणहीनाय वृद्धायाज्ञानिने तथा । दरिद्राय च मूर्खाय रोगिणे कुत्सिताय च

ಗುಣಹೀನ, ವೃದ್ಧ, ಅಜ್ಞಾನಿ, ದರಿದ್ರ, ಮೂರ್ಖ, ರೋಗಿ ಅಥವಾ ಕುತ್ಸಿತನಾದ ವರನಿಗೆ ತನ್ನ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ನೀಡುವವನು...

Verse 83

अत्यन्तकोपयुक्ताय वात्यन्तदुर्मुखाय च । पङ्‌गवे चाङ्‌गहीनाय चान्धाय बधिराय च

...ಅಥವಾ ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಿಷ್ಠ, ದುರ್ಮುಖ, ಕುಂಟ, ಅಂಗಹೀನ, ಕುರುಡ ಅಥವಾ ಕಿವುಡನಾದವನಿಗೆ...

Verse 84

जडाय चैव मूकाय क्लीबतुल्याय पापिने । ब्रह्महत्यां लभेत्सोऽपि स्वकन्यां प्रददाति यः

...ಅಥವಾ ಜಡ, ಮೂಕ, ನಪುಂಸಕ ಸದೃಶ ಅಥವಾ ಪಾಪಿಯಾದವನಿಗೆ ತನ್ನ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ನೀಡುವವನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 85

शान्ताय गुणिने चैव यूने च विदुषेऽपि च । साधवे च सुतां दत्त्वा दशयज्ञफलं लभेत्

ಶಾಂತ, ಗುಣವಂತ, ಯುವಕ, ವಿದ್ವಾಂಸ ಮತ್ತು ಸಾಧು ಪುರುಷನಿಗೆ ಕನ್ಯಾದಾನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಹತ್ತು ಯಜ್ಞಗಳ ಫಲವು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 86

यः कन्यापालनं कृत्वा करोति यदि विक्रयम् । विक्रेता धनलोभेन कुम्भीपाकं स गच्छति

ಯಾರು ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ಪೋಷಿಸಿ ಧನದ ಲೋಭದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಆ ಕನ್ಯಾ-ವಿಕ್ರೇತೃವು ಕುಂಭೀಪಾಕ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 87

कन्यामूत्रं पुरीषं च तत्र भक्षति पातकी । कृमिभिर्दंशितः काकैर्यावदिन्द्राश्चतुर्दश

ಅಲ್ಲಿ ಆ ಪಾಪಿಯು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಇಂದ್ರರ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಕ್ರಿಮಿಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಕಾಗೆಗಳಿಂದ ಕಚ್ಚಲ್ಪಡುತ್ತಾ ಕನ್ಯೆಯ ಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಮಲವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 88

तदन्ते व्याधिसंयुक्तः स लभेज्जन्म निश्चितम् । विक्रीणाति मांसभारं वहत्येव दिवानिशम्

ಅದರ ನಂತರ ಅವನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ವ್ಯಾಧಿಗ್ರಸ್ತನಾಗಿ ಜನ್ಮ ತಾಳುತ್ತಾನೆ. ಮಾಂಸ ಮಾರಾಟಗಾರನಾಗಿ ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಭಾರವನ್ನು ಹೊರುತ್ತಾನೆ.

Verse 89

इत्येवमुक्त्वा तुलसी विरराम तपोनिधे । ब्रह्मोवाच किं करोषि शङ्‌खचूड संवादमनया सह

ಹೇ ತಪೋನಿಧಿಯೇ! ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ತುಳಸಿಯು ಸುಮ್ಮನಾದಳು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಶಂಖಚೂಡ! ನೀನು ಇವಳೊಂದಿಗೆ ಸಂವಾದವನ್ನು ಏಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವೆ?

Verse 90

गान्धर्वेण विवाहेन त्वं चास्या ग्रहणं कुरु । पुरुषेष्वसि रत्‍नं त्वं स्त्रीषु रत्‍नं त्वियं सती

ಗಾಂಧರ್ವ ವಿವಾಹದ ಮೂಲಕ ನೀನು ಇವಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ನೀನು ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ರತ್ನಪ್ರಾಯನು ಮತ್ತು ಈ ಸತಿಯು ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ರತ್ನಪ್ರಾಯಳು.

Verse 91

विदग्धाया विदग्धेन सङ्‌गमो गुणवान्भवेत् । निर्विरोधसुखं राजन् को वा त्यजति दुर्लभम्

ವಿದುಷಿಯಾದ ಸ್ತ್ರೀಯೊಡನೆ ವಿದ್ವಾಂಸನಾದ ಪುರುಷನ ಸಂಗಮವು ಗುಣವತ್ತಾದುದು. ಹೇ ರಾಜನೇ! ವಿರೋಧವಿಲ್ಲದೆ ಲಭಿಸುವ ದುರ್ಲಭ ಸುಖವನ್ನು ಯಾರು ತಾನೇ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ?

Verse 92

योऽविरोधसुखत्यागी स पशुर्नात्र संशयः । किं परीक्षसि त्वं कान्तमीदृशं गुणिनं सति

ಅಡೆತಡೆಯಿಲ್ಲದ ಸುಖವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಪಶು. ಓ ಸತಿ, ಇಂತಹ ಗುಣವಂತ ಪ್ರಿಯತಮನನ್ನು ನೀನು ಏಕೆ ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ?

Verse 93

देवानामसुराणां च दानवानां विमर्दकम् । यथा लक्ष्मीश्च लक्ष्मीशे यथा कृष्णे च राधिका

ಅವನು ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು ಮತ್ತು ದಾನವರನ್ನು ಮರ್ದಿಸುವವನು. ಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ರಾಧಿಕೆಯು ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಇರುವಂತೆ...

Verse 94

यथा मयि च सावित्री भवानी च भवे यथा । यथा धरा वराहे च दक्षिणा च यथाध्वरे

ನನ್ನಲ್ಲಿ (ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ) ಸಾವಿತ್ರಿ, ಶಿವನಲ್ಲಿ ಭವಾನಿ, ವರಾಹನಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣೆ ಇರುವಂತೆ...

Verse 95

द्यथात्रेरनसूया च दमयन्ती यथा नले । रोहिणी च यथा चन्द्रे यथा कामे रतिः सती

ಅತ್ರಿಯೊಂದಿಗೆ ಅನಸೂಯೆ, ನಲನೊಂದಿಗೆ ದಮಯಂತಿ, ಚಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ರೋಹಿಣಿ ಮತ್ತು ಕಾಮದೇವನೊಂದಿಗೆ ಸತಿ ರತಿ ಇರುವಂತೆ...

Verse 96

यथादितिः कश्यपे च वसिष्ठेऽरुन्धती सखी । यथाहल्या गौतमे च देवहूतिश्च कर्दमे

ಕಶ್ಯಪನೊಂದಿಗೆ ಅದಿತಿ, ವಸಿಷ್ಠನೊಂದಿಗೆ ಅರುಂಧತಿ, ಗೌತಮನೊಂದಿಗೆ ಅಹಲ್ಯೆ ಮತ್ತು ಕರ್ದಮನೊಂದಿಗೆ ದೇವಹೂತಿ ಇರುವಂತೆ...

Verse 97

यथा बृहस्पतौ तारा शतरूपा मनौ यथा । यथा च दक्षिणा यज्ञे यथा स्वाहा हुताशने

ಬೃಹಸ್ಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ತಾರಾ, ಮನುವಿನೊಂದಿಗೆ ಶತರೂಪಾ, ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣೆ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಹಾ ಇರುವಂತೆ...

Verse 98

यथा शची महेन्द्रे च यथा पुष्टिर्गणेश्वरे । देवसेना यथा स्कन्दे धर्मे भूर्तिर्यथा सती

ಮಹೇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ (ಇಂದ್ರ) ಶಚಿ, ಗಣೇಶನೊಂದಿಗೆ ಪುಷ್ಟಿ, ಸ್ಕಂದನೊಂದಿಗೆ ದೇವಸೇನಾ ಮತ್ತು ಧರ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಸತಿ ಮೂರ್ತಿ ಇರುವಂತೆ.

Verse 99

सौभाग्या सुप्रिया त्वं च शङ्‌खचूडे तथा भव । अनेन सार्धं सुचिरं सुन्दरेण च सुन्दरि

ಓ ಸುಂದರಿ, ನೀನೂ ಶಂಖಚೂಡನ ಪರಮ ಸೌಭಾಗ್ಯವತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿಯಾಗು. ಈ ಸುಂದರ ಪುರುಷನೊಂದಿಗೆ ದೀರ್ಘಕಾಲ...

Verse 100

स्थाने स्थाने विहारं च यथेच्छं कुरु सन्ततम् । पश्चात्प्राप्यसि गोलोके श्रीकृष्णं पुनरेव च । चतुर्भुजं च वैकुण्ठे शङ्‌खचूडे मृते सति

...ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ವಿಹರಿಸು. ನಂತರ ಶಂಖಚೂಡನ ಮರಣದ ನಂತರ, ನೀನು ಮತ್ತೆ ಗೋಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮತ್ತು ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಚತುರ್ಭುಜ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.

Verse 999

इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां संहितायां नवमस्कन्धे शङ्‌खचूडेन सह तुलस्याः सङ्‌गतिवर्णनं नामाष्टादशोऽध्यायः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಹದಿನೆಂಟು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳಿರುವ ಶ್ರೀಮದ್ದೇವಿಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣ ಸಂಹಿತೆಯ ಒಂಬತ್ತನೇ ಸ್ಕಂಧದ 'ಶಂಖಚೂಡನೊಂದಿಗೆ ತುಳಸಿಯ ಸಂಗತಿಯ ವರ್ಣನೆ' ಎಂಬ ಹದಿನೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು.