Adhyaya 8

Verse 1

भुवनकोशवर्णने इलावृतभद्राश्ववर्षवर्णनम् श्रीनारायण उवाच तेषु वर्षेषु देवेशाः पूर्वोक्तैः स्तवनैः सदा । पूजयन्ति महादेवीं जपध्यानसमाधिभिः

ಇಲಾವೃತ ಮತ್ತು ಭದ್ರಾಶ್ವ ವರ್ಷಗಳ ವರ್ಣನೆ. ಶ್ರೀ ನಾರಾಯಣನು ಹೇಳಿದನು: ಆ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯರು ಯಾವಾಗಲೂ ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ, ಜಪ, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಸಮಾಧಿಗಳ ಮೂಲಕ ಮಹಾದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 2

सर्वर्तुकुसुमश्रेणी शोभिता वनराजयः । फलानां पल्लवानां च यत्र शोभा निरन्तरम्

ಅಲ್ಲಿನ ವನರಾಜಿಗಳು ಸರ್ವ ಋತುಗಳ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿವೆ, ಅಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಚಿಗುರೆಲೆಗಳ ಸೌಂದರ್ಯವು ನಿರಂತರವಾಗಿರುತ್ತದೆ।

Verse 3

तेषु काननवर्षेषु वर्षपर्वतसानुषु । गिरिद्रोणीषु सर्वासु निर्मलोदकराशिषु

ಆ ವನಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ವರ್ಷಪರ್ವತಗಳ ಇಳಿಜಾರುಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ಗಿರಿ ಕಂದರಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಲ ಜಲರಾಶಿಗಳಲ್ಲಿ...

Verse 4

विकचोत्पलमालासु हंससारससञ्चयैः । विमिश्रितेषु तेष्वेव पक्षिभिः कूजितेषु च

ಅರಳಿದ ಕಮಲದ ಮಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ, ಹಂಸ ಮತ್ತು ಸಾರಸ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಸಮೂಹಗಳೊಡನೆ ಬೆರೆತು, ಪಕ್ಷಿಗಳ ಮಧುರ ಗಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ...

Verse 5

जलक्रीडादिभिश्चित्रविनोदैः क्रीडयन्ति च । सुन्दरीललितभ्रूणां विलासायतनेषु च

ಅವರು ಜಲಕ್ರೀಡೆ ಮುಂತಾದ ವಿಚಿತ್ರ ವಿನೋದಗಳಿಂದ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾದ ಹುಬ್ಬುಗಳುಳ್ಳ ಸ್ತ್ರೀಯರ ವಿಲಾಸ ಮಂದಿರಗಳಲ್ಲಿ ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 6

तत्रत्या विहरन्त्यत्र स्वैरं युवतिभिः सह । नवस्वपि च वर्षेषु भगवानादिपूरुषः

ಅಲ್ಲಿನ ನಿವಾಸಿಗಳು ಯುವತಿಯರೊಡನೆ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಿಂದ ವಿಹರಿಸುತ್ತಾರೆ। ಆ ಒಂಬತ್ತೂ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಆದಿಪುರುಷನು...

Verse 7

(नारायणाख्यो लोकानामनुग्रहरसैकदृक् ।) देवीमाराधयन्तास्ते स च सर्वैश्च पूज्यते । आत्मव्यूहेनेज्ययासौ सन्निधत्ते समाहितः

(ನಾರಾಯಣನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ, ಲೋಕಗಳ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವನು) ಅವರು ದೇವಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಆತನು ಕೂಡ ಎಲ್ಲರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ। ಆತನು ತನ್ನ ವ್ಯೂಹ ರೂಪದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಸನ್ನಿಹಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ।

Verse 8

इलावृते तु भगवान् पद्मजाक्षिसमुद्‍भवः । एक एव भवो देवो नित्यं वसति साङ्गनः

ಇಲಾವೃತ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಭ್ರುಕುಟಿಯಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನನಾದ ಭಗವಾನ್ ಶಿವನು (ಭವ) ಒಬ್ಬನೇ ಪುರುಷನಾಗಿದ್ದು, ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾದ ಭವಾನಿಯೊಡನೆ ನಿತ್ಯವೂ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 9

तत्क्षेत्रे नापरः कश्चित्प्रवेशं वितनोति च । भवान्याः शापतस्तत्र पुमान्तस्त्री भवति स्फुटम्

ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವ ಪುರುಷನೂ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಭವಾನಿಯ ಶಾಪದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಪುರುಷನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 10

भवानीनाथकैः स्वीणामसंख्यैर्गणकोटिभिः । संरुध्यमानो देवेशो देवं सङ्कर्षणं भजन्

ಭವಾನಿಯ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಕೋಟಿ ಸ್ತ್ರೀ ಸೇವಕಿಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವೇಶನಾದ ಶಿವನು ಭಗವಾನ್ ಸಂಕರ್ಷಣನನ್ನು ಭಜಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 11

आत्मना ध्यानयोगेन सर्वभूतहितेच्छया । तां तामसीं तुरीयां च मूर्तिं प्रकृतिमात्मनः

ಅವರು ಧ್ಯಾನಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ಆ ತಾಮಸ ಮತ್ತು ತುರೀಯ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು (ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು) ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 12

उपधावते चैकाग्रमनसा भगवानजः । श्रीभगवानुवाच ॐनमो भगवते महापुरुषाय सर्वगुणसंख्यानायानन्तायाव्यक्ताय नम इति

ಜನ್ಮರಹಿತನಾದ ಭಗವಂತನು (ಶಿವನು) ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಓಂ! ಸರ್ವಗುಣಗಳ ಆಧಾರನಾದ, ಅನಂತನಾದ, ಅವ್ಯಕ್ತನಾದ ಆ ಮಹಾಪುರುಷ ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 13

भजे भजन्यारणपादपङ्कजं भगस्य कृत्स्नस्य परं परायणम् । भक्तेष्वलं भावितभूतभावनं भवापहं त्वा भव भावमीश्वरम्

ಪೂಜನೀಯವೂ ಶರಣಾಗತ ರಕ್ಷಕವೂ ಆದ ನಿಮ್ಮ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ನಾನು ಭಜಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀವು ಸಮಸ್ತ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳ ಪರಮ ಆಶ್ರಯರು, ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಅನುಗ್ರಹವುಳ್ಳವರು, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರು ಮತ್ತು ಸಂಸಾರ ಭಯವನ್ನು ಹರಿಸುವ ಈಶ್ವರರು.

Verse 14

न यस्य मायागुणकर्मवृत्तिभि- र्निरीक्षितो ह्यण्वपि दृष्टिरज्यते । ईशे यथा नो स्त्रतमन्युरंहसा कस्तं न मन्येत जिगीषुरात्मनः

ಯಾರ ದೃಷ್ಟಿಯು ಮಾಯೆಯ ಗುಣಕರ್ಮಗಳ ವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅವುಗಳಿಂದ ಅಲ್ಪವೂ ಬಾಧಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಯಾರು ಕಾಲವೇಗವನ್ನು ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅಂತಹವರನ್ನು ಆತ್ಮವಿಜಯವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಯಾರು ತಾನೇ ಸೇವಿಸುವುದಿಲ್ಲ?

Verse 15

असद्दृशो यः प्रतिभाति मायया क्षीबेव मध्वासवताग्रलोचनः । न नागवध्वोऽर्हण ईशिरे ह्रिया यत्पादयोः स्पर्शनधर्षितेन्द्रियाः

ಮಾಯೆಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದವನಂತೆ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಳ್ಳವರಾಗಿ ತೋರುವವರು, ಯಾರ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಪರವಶವಾದುದರಿಂದ ನಾಗಕನ್ನಿಕೆಯರು ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಯಾರನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ಸಮರ್ಥರಾಗಲಿಲ್ಲವೋ ಅಂತಹವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 16

यमाहुरस्य स्थितिजन्मसंयमं त्रिभिर्विहीनं यमनन्तमॄषयः । न वेद सिद्धार्थमिव क्यचित्स्थितं भूमण्डलं मूर्धसहस्रधामसु

ಋಷಿಗಳು ಯಾರನ್ನು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಲಯಗಳಿಗೆ ಕಾರಣನೆಂದು, ತ್ರಿಗುಣರಹಿತನೆಂದು, ಅನಂತನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೋ, ಯಾರ ಸಾವಿರ ಹೆಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಈ ಭೂಮಂಡಲವು ಸಾಸಿವೆ ಕಾಳಿನಂತೆ ಭಾರವಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದೋ ಅಂತಹವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 17

यस्याद्य आसीद् गुणविग्रहो महान् विज्ञानधिष्ण्यो भगवानजः किल । यत्सवतोऽहं त्रिवृता स्वतेजसा वैकारिकं तामसमैन्द्रियं सृजे

ಯಾರಿಂದ ಗುಣಗಳ ಮೊದಲ ರೂಪವಾದ 'ಮಹತ್ತತ್ವ'ವು ಉತ್ಪನ್ನವಾಯಿತೋ, ಅದು ವಿಜ್ಞಾನದ ಆಶ್ರಯವಾದ ಬ್ರಹ್ಮನೋ, ಯಾರ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ನಾನು (ರುದ್ರನು) ನನ್ನ ತ್ರಿಗುಣಮಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಾತ್ವಿಕ, ತಾಮಸ ಮತ್ತು ರಾಜಸ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆಯೋ ಅಂತಹವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 18

एते वयं यस्य वशे महात्मनः स्थिताः शकुन्ता इव सूत्रयन्त्रिताः । महानहंवैकृततामसेन्द्रियाः सृजाम सर्वे यदनुग्रहादिदम्

ದಾರದಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ಪಕ್ಷಿಗಳಂತೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ. ಮಹತ್ತತ್ವ, ಅಹಂಕಾರ, ಸಾತ್ವಿಕ ದೇವತೆಗಳು, ತಾಮಸ ಭೂತಗಳು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳು—ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಆತನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

Verse 19

यन्निर्मितां कर्ह्यपि कर्मपर्वणीं मायां जनोऽयं गुरुसर्गमोहितः । न वेद निस्तारणयोगमञ्जसा तस्मै नमस्ते विलयोदयात्मने

ಆತನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಕರ್ಮಬಂಧಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಈ ಜೀವಸಮುದಾಯವು ಮೋಹಗೊಂಡಿದೆ ಮತ್ತು ಇದರಿಂದ ಪಾರಾಗುವ ಉಪಾಯವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಲಯಗಳ ಸ್ವರೂಪನಾದ ಆ ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 20

श्रीनारायण उवाच एवं स भगवान् रुद्रो देवं सङ्कर्षणं प्रभुम् । इलावृतमुपासीत देवीगणसमाहितः

ಶ್ರೀನಾರಾಯಣನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಭಗವಂತನಾದ ರುದ್ರನು, ದೇವಿಯ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಲಾವೃತ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭು ಸಂಕರ್ಷಣ ದೇವರನ್ನು ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 21

तथैव धर्मपुत्रोऽसौ नाम्ना भद्रश्रवा इति । तत्कुलस्यापि पतयः पुरुषा भद्रसेवकाः

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಭದ್ರಶ್ರವ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಧರ್ಮಪುತ್ರನು, ತನ್ನ ಕುಲದ ಪ್ರಮುಖರು ಮತ್ತು ಸೇವಕರೊಂದಿಗೆ (ಭಗವಂತನನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾನೆ).

Verse 22

भद्राश्ववर्षे तां मूर्तिं वासुदेवस्य विश्रुताम् । हयमूर्तिभिदा तां तु हयग्रीवपदाङ्‌किताम्

ಭದ್ರಾಶ್ವವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಹಯಗ್ರೀವನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ವಾಸುದೇವನ ಅಶ್ವಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು।

Verse 23

परमेण समाध्यन्यवारकेण नियन्त्रिताम् । एवमेव च तां मूर्तिं गृणन्त उपयान्ति च

ಪರಮ ಸಮಾಧಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಅವರು ಆ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 24

भद्रश्रवस ऊचुः ॐ नमो भगवते धर्मायात्मविशोधनाय नम इति । अहो विचित्रं भगवद्विचेष्टितं घ्नन्तं जनोऽयं हि मिषन्न पश्यति । ध्यायन्न सद्यर्हि विकर्म सेवितुं निर्हृत्य पुत्रं पितरं जिजीवुषुः

ಭದ್ರಶ್ರವನು ಹೇಳಿದನು: ಓಂ, ಆತ್ಮಶುದ್ಧಿ ಮಾಡುವ ಧರ್ಮಸ್ವರೂಪಿ ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ। ಭಗವಂತನ ಲೀಲೆಗಳು ವಿಚಿತ್ರ! ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಮನುಷ್ಯನು ಅದನ್ನು ಕಾಣನು। ತಂದೆ ಅಥವಾ ಮಗನನ್ನು ದಹಿಸಿ ಬಂದರೂ ತಾನು ಬದುಕಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿ ಪಾಪಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 25

वदन्ति विश्वं कवयः स्म नश्वरं पश्यन्ति चाध्यात्मविदो विपश्चितः । तथापि मुह्यन्ति तवाज मायया सुविस्मितं कृत्यमजं नतोऽस्मि तम्

ವಿದ್ವಾಂಸರು ಈ ಜಗತ್ತು ನಶ್ವರವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಆದರೂ ಎಲೈ ಅಜನ್ಮನೇ! ಅವರು ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ। ನಿನ್ನ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 26

विश्वोद्‍भवस्थाननिरोधकर्म ते ह्यकर्तुरङ्गीकृतमप्यपावृतः । युक्तं न चित्रं त्वयि कार्यकारणे सर्वात्मनि व्यतिरिक्ते च वस्तुतः

ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಲಯಗಳು ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯಗಳಾದರೂ ನೀನು ಅಕರ್ತ ಮತ್ತು ನಿರ್ಲಿಪ್ತ। ನೀನೇ ಕಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಕಾರಣ, ಸರ್ವಾತ್ಮನಾಗಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನನಾಗಿದ್ದೀಯೆ।

Verse 27

वेदान् युगान्ते तमसा तिरस्कृतान् रसातलाद्यो नृतुरङ्गविग्रहः । प्रत्याददे वै कवयेऽभियाचते तस्मै नमस्ते वितथेहिताय ते

ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ವೇದಗಳು ರಸಾತಲದ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದಾಗ, ನೀನು ಹಯಗ್ರೀವ ರೂಪ ತಾಳಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಮರಳಿಸಿದೆ। ನಿನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪಗಳು ಎಂದಿಗೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗವು, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 28

एवं स्तुवन्ति देवेशं हयशीर्षं हरिं च ते । भद्रश्रवसनामानो वर्णयन्ति च तद्‍गुणान्

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಭದ್ರಶ್ರವ ಎಂಬ ರಾಜರು ದೇವೇಶನಾದ ಹಯಗ್ರೀವ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಆತನ ಗುಣಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 29

एषां चरितमेतद्धि यः पठेच्छ्रावयेच्च यः । पापकंचुकमुत्सृज्य देवीलोकं व्रजेच्च सः

ಈ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಯಾರು ಓದುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ದೇವಿಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 999

इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां संहितायामष्टमस्कन्धे भुवनकोशवर्णने इलावृतभद्राश्ववर्षवर्णनं नामाष्टमोऽध्यायः

ಶ್ರೀಮದ್ದೇವಿಭಾಗವತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಎಂಟನೇ ಸ್ಕಂಧದ ಇಲಾವೃತ ಭದ್ರಾಶ್ವ ವರ್ಷ ವರ್ಣನೆ ಎಂಬ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು।