
ललिताप्रादुर्भाव-स्तुति (Lalita’s Cosmic Praise and Body–Cosmos Correspondences)
ಹಯಗ್ರೀವ–ಅಗಸ್ತ್ಯ ಸಂವಾದಧಾರೆಯ ಲಲಿತೋಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಈ ಅಧ್ಯಾಯವು ದೇವತೆಗಳು ಶ್ರೀಲಲಿತಾ/ದೇವಿಯನ್ನು ‘ಜಯ… ನಮಃ…’ ಎಂದು ಸ್ತುತಿಸುವ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ದೇವೀದೇಹ–ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಮಹಾ–ಸೂಕ್ಷ್ಮ ತಾದಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ಅತಲ, ವಿತಲ, ರಸಾತಲಾದಿ ಪಾತಾಳಗಳು, ಧರಣಿ ಮತ್ತು ಭುವರ್ಲೋಕ, ಚಂದ್ರ–ಸೂರ್ಯ–ಅಗ್ನಿ, ದಿಕ್ಕುಗಳು ಅವಳ ಭುಜಗಳು, ವಾಯುಗಳು ಅವಳ ಪ್ರಾಣ, ವೇದಗಳು ಅವಳ ವಾಣಿ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ, ಪ್ರತ್ಯಾಹಾರ, ಧ್ಯಾನ, ಧಾರಣಾ, ಸಮಾಧಿ ಮುಂತಾದ ಯೋಗಸಾಧನೆಗಳನ್ನೂ ದೇವಿಯ ಸ್ವರೂಪಾಂಶಗಳಾಗಿ ಸೇರಿಸಿ, ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯ ವಿಷಯ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಸೃಷ್ಟಿ–ಮೋಕ್ಷಗಳ ಆಧಾರವೆಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತದೆ।
Verse 1
इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने ललिताप्रादुर्भावो नाम द्वादशो ऽध्यायः देवा ऊचुः जय देवि जगन्मातर्जय देवि परात्परे / जय कल्याणनिलये जय कामकलात्मिके
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಉತ್ತರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಯಗ್ರೀವ–ಅಗಸ್ತ್ಯ ಸಂವಾದದ ಲಲಿತೋಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ‘ಲಲಿತಾ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವ’ ಎಂಬ ದ್ವಾದಶ ಅಧ್ಯಾಯ. ದೇವರುಗಳು ಹೇಳಿದರು— ಜಯ ದೇವಿ ಜಗನ್ಮಾತೆ, ಜಯ ದೇವಿ ಪರಾತ್ಪರೆ. ಜಯ ಕಲ್ಯಾಣನಿಲಯೆ, ಜಯ ಕಾಮಕಲಾತ್ಮಿಕೇ.
Verse 2
जयकारि च वामाक्षि जय कामाक्षि सुन्दरि / जयाखिलसुराराध्ये जय कामेशि मानदे
ಜಯಕಾರಿಣಿ ವಾಮಾಕ್ಷಿ, ಜಯ ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಸುಂದರಿ. ಜಯ ಅಖಿಲಸುರಾರಾಧ್ಯೆ, ಜಯ ಕಾಮೇಶಿ ಮಾನದೆ.
Verse 3
जय ब्रह्ममये देवि ब्रह्मात्मकरसात्मिके / जय नारायणि परे नन्दिताशेषविष्टपे
ಜಯ ಬ್ರಹ್ಮಮಯಿ ದೇವಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮಕರಸಾತ್ಮಿಕೇ. ಜಯ ಪರಾ ನಾರಾಯಣಿ, ನಂದಿತಾಶೇಷವಿಷ್ಟಪೇ.
Verse 4
जय श्रीकण्ठदयिते जय श्रीललितेंबिके / जय श्रीविजये देवि विजय श्रीसमृद्धिदे
ಜಯ ಶ್ರೀಕಂಠದಯಿತೆ, ಜಯ ಶ್ರೀಲಲಿತಾಂಬಿಕೆ. ಜಯ ಶ್ರೀವಿಜಯೆ ದೇವಿ, ವಿಜಯ-ಶ್ರೀ-ಸಮೃದ್ಧಿದೇ.
Verse 5
जातस्य जायमानस्य इष्टापूर्तस्य हेतवे / नमस्तस्यै त्रिजगतां पालयित्र्यै परात्परे
ಹುಟ್ಟಿದವರಿಗೂ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿರುವವರಿಗೂ ಇಷ್ಟ‑ಪೂರ್ತಿಗೆ ಕಾರಣಳಾಗಿ, ತ್ರಿಜಗತ್ತನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ಪರಾತ್ಪರಾ ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
Verse 6
कलामुहूर्तकाष्ठाहर् मासर्तुशरदात्मने / नमः सहस्रशीर्षायै सहस्रमुखलोचने
ಕಲಾ, ಮುಹೂರ್ತ, ಕಾಷ್ಠಾ, ಅಹಃ, ಮಾಸ, ಋತು, ಶರದ್—ಇವೆಲ್ಲರ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪಳಾದ; ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷಿಣಿ, ಸಹಸ್ರಮುಖ‑ಸಹಸ್ರಲೋಚನೆ ದೇವಿಗೆ ನಮಃ.
Verse 7
नमः सहस्रहस्ताब्जपादपङ्कजशोभिते / अणोरणुतरे देवि महतो ऽपि महीयसि
ಸಹಸ್ರ ಹಸ್ತಕಮಲಗಳು ಮತ್ತು ಪಾದಪಂಕಜಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತಳೇ! ಅಣುವಿಗಿಂತಲೂ ಅಣುತರೆ, ಮಹತ್ತಿಗಿಂತಲೂ ಮಹೀಯಸಿ ದೇವಿ, ನಮಃ.
Verse 8
परात्परतरे मातस्तेजस्तेजीयसामपि / अतलं तु भवेत्पादौ वितलं जानुनी तव
ಹೇ ಮಾತೆ! ನೀನು ಪರಾತ್ಪರತರೆ; ತೇಜಸ್ವಿಗಳ ತೇಜಸ್ಸಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ ತೇಜೋಮಯಿ. ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳು ಅತಲ, ನಿನ್ನ ಮೊಣಕಾಲುಗಳು ವಿತಲವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.
Verse 9
रसातलं कटीदेशः कुक्षिस्ते धरणी भवेत् / हृदयं तु भुवर्लोकः स्वस्ते मुखमुदाहृतम्
ನಿನ್ನ ಕಟಿದೇಶ ರಸಾತಲ, ನಿನ್ನ ಕುಕ್ಷಿ ಧರಣಿ; ನಿನ್ನ ಹೃದಯ ಭುವರ್ಲೋಕ, ನಿನ್ನ ಮುಖ ಸ್ವರ್ಲೋಕವೆಂದು ಉಚ್ಛರಿಸಲಾಗಿದೆ.
Verse 10
दृशश्चन्द्रार्कदहना दिशस्ते बाहवोंबिके / मरुतस्तु तवोच्छ्वासा वाचस्ते श्रुतयो ऽखिलाः
ಹೇ ಅಂಬಿಕೆ! ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಗಳು; ದಿಕ್ಕುಗಳು ನಿನ್ನ ಭುಜಗಳು. ಮಾರುತಗಳು ನಿನ್ನ ಉಸಿರು; ಸಮಸ್ತ ಶ್ರುತಿಗಳು ನಿನ್ನ ವಾಣಿ.
Verse 11
क्रीडा ते लोकरचना सखा ते चिन्मयः शिवः / आहारस्ते सदानन्दो वासस्ते हृदये सताम्
ನಿನ್ನ ಕ್ರೀಡೆಯೇ ಲೋಕಸೃಷ್ಟಿ; ನಿನ್ನ ಸಖ ಚಿನ್ಮಯ ಶಿವನು. ನಿನ್ನ ಆಹಾರ ಸದಾನಂದ; ಸತ್ಪುರುಷರ ಹೃದಯದಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ನಿವಾಸ.
Verse 12
दृश्यादृश्य स्वरूपाणि रूपाणि भुवनानि ते / शिरोरुहा घनास्ते तु तारकाः कुसुमानि ते
ದೃಶ್ಯ-ಅದೃಶ್ಯ ಸ್ವರೂಪಗಳಾದ ಎಲ್ಲ ಭುವನಗಳೂ ನಿನ್ನ ರೂಪಗಳು; ಮೋಡಗಳು ನಿನ್ನ ಕೇಶ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ನಿನ್ನ ಪುಷ್ಪಗಳು.
Verse 13
धर्माद्या बाहवस्ते स्युरधर्माद्यायुधानि ते / यमाश्च नियमाश्चैव करपादरुहास्तथा
ಧರ್ಮಾದಿಗಳು ನಿನ್ನ ಭುಜಗಳು; ಅಧರ್ಮಾದಿಗಳು ನಿನ್ನ ಆಯುಧಗಳು. ಯಮ-ನಿಯಮಗಳೂ ನಿನ್ನ ಕೈ-ಕಾಲಿನ ಮೊಗ್ಗಿನಂತೆ ಉಪಾಂಗಗಳು.
Verse 14
स्तनौ स्वाहास्वधाकरौ लोकोज्जीवनकारकौ / प्राणायामस्तु ते नासा रसना ते सरस्वती
ಸ್ವಾಹಾ-ಸ್ವಧೆಯನ್ನು ನೀಡುವ ನಿನ್ನ ಸ್ತನಗಳು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಜೀವ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ನಿನ್ನ ನಾಸಿಕೆ; ಸರಸ್ವತಿ ನಿನ್ನ ಜಿಹ್ವೆ.
Verse 15
प्रत्याहारस्त्विद्रिंयाणि ध्यानं ते धीस्तु सत्तमा / मनस्ते धारणाशक्तिर्हृदयं ते समाधिकः
ಹೇ ದೇವಿ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹವೇ ನಿನ್ನ ಪ್ರತ್ಯಾಹಾರ; ಧ್ಯಾನ ನಿನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧೀ. ಮನಸ್ಸು ನಿನ್ನ ಧಾರಣಾಶಕ್ತಿ, ಹೃದಯ ನಿನ್ನ ಸಮಾಧಿಸ್ವರೂಪ.
Verse 16
महीरुहास्तेङ्गरुहाः प्रभातं वसनं तव / भूतं भव्यं भविष्यच्च नित्यं च तव विग्रहः
ಹೇ ದೇವಿ, ಪರ್ವತಗಳ ವೃಕ್ಷಗಳು ನಿನ್ನ ಅಂಗರೋಮಗಳು; ಪ್ರಭಾತ ನಿನ್ನ ವಸ್ತ್ರ. ಭೂತ, ವರ್ತಮಾನ, ಭವಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ನಿತ್ಯತೆ—ಇವೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ವಿಗ್ರಹವೇ.
Verse 17
यज्ञरूपा जगद्धात्री विश्वरूपा च पावनी / आदौ या तु दयाभूता ससर्ज निखिलाः प्रजाः
ನೀ ಯಜ್ಞಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಜಗದ್ಧಾತ್ರಿ, ವಿಶ್ವರೂಪಿಣಿ ಮತ್ತು ಪಾವನೀ. ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಕರುಣಾರೂಪವಾಗಿ ನೀ ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ.
Verse 18
हृदयस्थापि लोकानामदृश्या मोहनात्मिका
ನೀ ಲೋಕಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅದೃಶ್ಯೆ; ಮೋಹಸ್ವರೂಪಿಣಿ.
Verse 19
नामरूपविभागं च या करोति स्वलीलया / तान्यधिष्ठाय तिष्ठन्ती तेष्वसक्तार्थकामदा / नमस्तस्यै महादेव्यै सर्वशक्त्यै नमोनमः
ತನ್ನ ಲೀಲೆಯಿಂದ ನಾಮರೂಪಗಳ ವಿಭಾಗವನ್ನು ಮಾಡುವವಳು, ಅವನ್ನೇ ಅಧಿಷ್ಠಾನವಾಗಿ ನಿಂತು ಕೂಡ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಳಾಗದೆ ಅರ್ಥ-ಕಾಮಗಳನ್ನು ನೀಡುವಳು. ಆ ಮಹಾದೇವಿ, ಸರ್ವಶಕ್ತಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.
Verse 20
यदाज्ञया प्रवर्तन्ते वह्निसूर्यैदुमारुताः / पृथिव्यादीनि भूतानि तस्यै देव्यै नमोनमः
ಅವಳ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅಗ್ನಿ, ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ವಾಯು ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಾಗುತ್ತವೆ; ಭೂಮಿ ಮೊದಲಾದ ಸಮಸ್ತ ಭೂತಗಳು ಚಲಿಸುತ್ತವೆ—ಆ ದೇವಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ।
Verse 21
या ससर्जादिधातारं सर्गादावादिभूरिदम् / दधार स्वयमेवैका तस्यै देव्यै नमोनमः
ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಆದಿಧಾತಾ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಈ ಆದಿಭೂತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದವಳು; ಏಕೈಕಳಾಗಿ ಸ್ವಯಂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಧರಿಸುವವಳು—ಆ ದೇವಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ।
Verse 22
यथा धृता तु धरिणी ययाकाशममेयया / यस्यामुदेति सविता तस्यै देव्यै नमोनमः
ಅಮೇಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಕಾಶ ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಭೂಮಿಯೂ ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅವಳಲ್ಲೇ ಸವಿತಾ (ಸೂರ್ಯ) ಉದಯಿಸುತ್ತಾನೆ—ಆ ದೇವಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ।
Verse 23
यत्रोदेति जगत्कृत्स्नं यत्र तिष्ठति निर्भरम् / यत्रान्तमेति काले तु तस्यै देव्यै नमोनमः
ಅವಳಲ್ಲೇ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ, ಅವಳನ್ನೇ ಆಧರಿಸಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಕಾಲಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವಳಲ್ಲೇ ಲೀನವಾಗುತ್ತದೆ—ಆ ದೇವಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ।
Verse 24
नमोनमस्ते रजसे भवायै नमोनमः सात्त्विकसंस्थितायै / नमोनमस्ते तमसे हरायै नमोनमो निर्गुणतः शिवायै
ರಜೋಗುಣರೂಪಿಣಿ ಭವಾನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸತ್ತ್ವಗುಣದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತ ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ತಮೋಗುಣರೂಪಿಣಿ ಹರಪ್ರಿಯೆಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ನಿರ್ಗುಣವಾಗಿ ಶಿವಸ್ವರೂಪಿಣಿಗೂ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ।
Verse 25
नमोनमस्ते जगदेकमात्रे नमोनमस्ते जगदेकपित्रे / नमोनमस्ते ऽखिलरूपतन्त्रे नमोनमस्ते ऽखिलयन्त्ररूपे
ಓ ಜಗತ್ತಿನ ಏಕಮಾತ್ರ ಮಾತೆ, ನಿಮಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ; ಓ ಜಗತ್ತಿನ ಏಕಪಿತಾ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಓ ಸಮಸ್ತರೂಪ-ತಂತ್ರಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಓ ಸಮಸ್ತಯಂತ್ರರೂಪಿಣಿ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
Verse 26
नमोनमो लोकगुरुप्रधाने नमोनमस्ते ऽखिलवाग्विभूत्यै / नमो ऽस्तु लक्ष्म्यै जगदेकतुष्ट्यै नमोनमः शांभवि सर्वशक्त्यै
ಓ ಲೋಕಗುರು-ಪ್ರಧಾನೇ, ನಿಮಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ; ಓ ಸಮಸ್ತ ವಾಕ್-ವಿಭೂತಿಸ್ವರূপಿಣಿ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಜಗತ್ತಿನ ಏಕೈಕ ತೃಪ್ತಿಸ್ವರൂപಿಣಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಓ ಶಾಂಭವೀ, ಸರ್ವಶಕ್ತಿ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
Verse 27
अनादिमध्यान्तमपाञ्चभौतिकं ह्यवाङ्मनोगम्यमतर्क्यवैभवम् / अरूपमद्वन्द्वमदृष्टगोचरं प्रभावमग्र्यं कथमंब वर्णये
ಹೇ ಅಂಬೆ! ಆದಿ, ಮಧ್ಯ, ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದದು; ಪಂಚಭೂತಾತೀತವಾದದು; ವಾಣಿ-ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಅಗ್ರಾಹ್ಯ, ತರ್ಕಾತೀತ ವೈಭವವುಳ್ಳದು—ರೂಪರಹಿತ, ದ್ವಂದ್ವರಹಿತ, ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಅತೀತವಾದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ವರ್ಣಿಸಲಿ?
Verse 28
प्रसीद विश्वेश्वरि विश्ववन्दिते प्रसीद विद्येश्वरि वेदरूपिणि / प्रसीद मायामयि मन्त्राविग्रहे प्रसीद सर्वेश्वरि सर्वरूपिणि
ಓ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಿ, ವಿಶ್ವವಂದಿತೆ, ಪ್ರಸನ್ನವಾಗು; ಓ ವಿದ್ಯೇಶ್ವರಿ, ವೇದರೂಪಿಣಿ, ಪ್ರಸನ್ನವಾಗು. ಓ ಮಾಯಾಮಯಿ, ಮಂತ್ರಾವಿಗ್ರಹಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಪ್ರಸನ್ನವಾಗು; ಓ ಸರ್ವೇಶ್ವರಿ, ಸರ್ವರೂಪಿಣಿ, ಪ್ರಸನ್ನವಾಗು.
Verse 29
इति स्तत्वा महादेवीं देवाः सर्वे सवासवाः / भूयोभूयो नमस्कृत्य शरणं जगमुरञ्जसा
ಈ ರೀತಿ ಮಹಾದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸರಳಭಾವದಿಂದ ಅವಳ ಶರಣಿಗೆ ಹೋದರು.
Verse 30
ततः प्रसन्ना सा देवी प्रणतं वीक्ष्य वासवम् / वरेण च्छन्दयामास वरदाखिलदेहिनाम्
ಆಮೇಲೆ ಆ ದೇವಿ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗಿ, ಪ್ರಣತವಾದ ವಾಸವನು (ಇಂದ್ರನು) ನೋಡಿದಳು; ಸಮಸ್ತ ದೇಹಧಾರಿಗಳಿಗೆ ವರ ನೀಡುವ ದೇವಿ ಅವನಿಗೆ ವರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಲು ಅನುಮತಿಸಿದಳು।
Verse 31
इन्द्र उवाच यदि तुष्टासि कर्याणि वरं दैत्येन्द्र पीडितः / दुर्धरं जीवितं देहि त्वां गताः शरणार्थिनः
ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಕಲ್ಯಾಣಿ! ನೀನು ತೃಪ್ತಳಾಗಿದ್ದರೆ, ದೈತ್ಯೇಂದ್ರನ ಪೀಡೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ನಾವು ಶರಣಾರ್ಥಿಗಳಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ; ನಮ್ಮಿಗೆ ದುರ್ಧರವಾದ ಜೀವ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು।
Verse 32
श्रीदेव्युवाच अहमेव विनिर्जित्य भण्डं दैत्यकुलोद्भवम् / अचिरात्तव दास्यामि त्रैलोक्यं सचराचरम्
ಶ್ರೀದೇವಿ ಹೇಳಿದರು—ದೈತ್ಯಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಭಂಡನೆಂಬ ಅಸುರನನ್ನು ನಾನೇ ಜಯಿಸಿ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಚರಾಚರಗಳೊಡನೆ ತ್ರಿಲೋಕ್ಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ನೀಡುವೆನು।
Verse 33
निर्भया मुदिताः सन्तु सर्वे देवगणास्तथा / ये स्तोष्यन्ति च मां भक्त्या स्तवेनानेन मानवाः
ಎಲ್ಲ ದೇವಗಣಗಳೂ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಹರ್ಷಿತರಾಗಿರಲಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಸ್ತವದಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವ ಮಾನವರೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇರಲಿ।
Verse 34
भाजनं ते भविष्यन्ति धर्मश्रीयशसां सदा / विद्याविनयसंपन्ना नीरोगा दीर्घजीविनः
ಅವರು ಸದಾ ಧರ್ಮ, ಶ್ರೀ (ಸಮೃದ್ಧಿ) ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸಿನ ಪಾತ್ರರಾಗುವರು; ವಿದ್ಯೆ-ವಿನಯಸಂಪನ್ನರು, ನಿರೋಗಿಗಳು, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಮಂತರಾಗುವರು।
Verse 35
पुत्रमित्रकल त्राढ्या भवन्तु मदनुग्रहात् / इति लब्धवरा देवा देवेन्द्रो ऽपि महाबलः
ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನೀವು ಪುತ್ರ, ಮಿತ್ರ, ಕಲತ್ರಸಹಿತ ಸಮೃದ್ಧರಾಗಿರಿ—ಎಂದು ವರ ಪಡೆದ ದೇವರುಗಳು, ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ದೇವೇಂದ್ರನೂ ಹರ್ಷಿಸಿದನು।
Verse 36
आमोदं परमं जग्मुस्तां विलोक्य मुहुर्मुहुः
ಅವಳನ್ನು ಮರುಮರು ನೋಡಿ ಅವರು ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಪಡೆದರು।
No formal vamsha catalog appears in the sampled material; the chapter’s primary function is hymnic-theological and cosmographic, presenting Devī as the ground in which worlds and beings (including lineages) subsist rather than listing dynastic descent.
It provides qualitative cosmography rather than numeric measures: named nether regions (Atala, Vitala, Rasātala), loka-identifications (Dharaṇī, Bhuvarloka), and astronomical-elemental correspondences (moon/sun/fire as aspects of sight; directions as arms), functioning as a relational map instead of a metric one.
This chapter does not foreground a particular yantra diagram; its esoteric payload is the identificatory “vidyā” of correspondence—Devī is equated with cosmic layers and yogic limbs (prāṇāyāma through samādhi). The practical implication is that worship and inner discipline are read as participation in the Goddess’s own cosmological structure.