Adhyaya 59

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्त मध्यमभागे तृतीय उपाद्धातपादे ऽष्टपञ्चशत्तमो ऽध्यायः // ५८// बृहस्पतिरुवाच ऋषयस्त्वेव मुक्तास्तु परं हर्षमुपागताः / परं शुश्रूषया भूयः पप्रच्छुस्तदनन्तरम्

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದ ವಾಯುಪ್ರೋಕ್ತ ಮಧ್ಯಮಭಾಗದ ತೃತೀಯ ಉಪಾದ್ಧಾತಪಾದದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಪಂಚಾಶತ್ತಮ ಅಧ್ಯಾಯ (58) ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದರು—ಋಷಿಗಳು ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಪರಮ ಹರ್ಷವನ್ನು ಪಡೆದರು; ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೇಳಬೇಕೆಂಬ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

Verse 2

ऋषय ऊचुः वंशानामानुपूर्व्येण राज्ञां चामिततेजसाम् / स्थितिं चैषां प्रभावं च ब्रूहि नः परिपृच्छताम्

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ವಂಶಗಳ ಕ್ರಮಾನುಕ್ರಮವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನ ರಾಜರ ಸ್ಥಿತಿ ಹಾಗೂ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳು; ನಾವು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

Verse 3

एवमुक्तस्ततस्तैस्तु तदासौ लोमहर्षणः / शृण्वतामुत्तराख्याने ऋषीणां वाक्य कोविदः

ಅವರು ಹೀಗೆಂದಾಗ, ಆ ವೇಳೆ ಲೋಮಹರ್ಷಣನು—ಋಷಿವಾಕ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನು—ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಮುಂದಿನ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ಹೇಳಲು ಮುಂದಾದನು.

Verse 4

अख्यानकुशलो भूयः परं वाक्यमुवाच ह / ब्रुवतो मे निबोधंश्च ऋषिराह यथा मम

ಆಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದನು—“ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಗಮನದಿಂದ ತಿಳಿಯಿರಿ; ಋಷಿಯು ನನಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆ.”

Verse 5

वंशानामानुपूर्व्येण राज्ञां चामिततेजसाम् / स्थितिं चैषां प्रभावं च क्रमतो मे निबोधत

ವಂಶಗಳ ಕ್ರಮಾನುಕ್ರಮವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನ ರಾಜರ ಸ್ಥಿತಿ ಹಾಗೂ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನನ್ನಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿರಿ.

Verse 6

वरुणस्य सपत्नीकान् स्तुता देवी उदाहृता / तस्याः पुत्रौ कलिर्वैद्यः स्तुता च सुरसुंदरी

ವರುಣನ ಸಹಧರ್ಮಿಣಿಯಾಗಿ ‘ಸ್ತುತಾ’ ಎಂಬ ದೇವಿಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವಳಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು—ಕಲಿ (ವೈದ್ಯ) ಮತ್ತು ‘ಸ್ತುತಾ’ ಎಂಬ ಸುರಸುಂದರಿ.

Verse 7

कलिपुत्रौ महावीर्यौं जयश्च विजयश्च ह / वैद्यपुत्रौ घृणिश्चैव मुनिश्चैव महाबलौ

ಕಲಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾವೀರ್ಯ ಪುತ್ರರು—ಜಯ ಮತ್ತು ವಿಜಯ; ಹಾಗೆಯೇ ವೈದ್ಯನ ಪುತ್ರರು ಘೃಣಿ ಮತ್ತು ಮುನಿ—ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳು.

Verse 8

प्रत्तानामनु कामानामन्योन्यस्य प्रभक्षिणौ / भक्ष्यित्वा तावन्योन्यं विनाशं समवाप्नुतः

ಕೊಟ್ಟ ಆಸೆಗಳ ಹಿಂದೆ ಹೋಗಿ ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನುಂಗತೊಡಗಿದರು; ಪರಸ್ಪರ ಭಕ್ಷಿಸಿ ಕೊನೆಗೆ ವಿನಾಶವನ್ನು ಹೊಂದಿದರು.

Verse 9

कलिः सुरायाः संज्ञेयस्तस्य पुत्रो मदः स्मृतः / स्मृता हिंसा कलेर्भार्या श्रेष्ठा या निकृतस्मृतिः

ಕಲಿಯನ್ನು ‘ಸುರಾ’ (ಮದ್ಯ) ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅವನ ಪುತ್ರ ‘ಮದ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕಲಿಯ ಪತ್ನಿ ‘ಹಿಂಸೆ’; ಅವಳು ‘ನಿಕೃತಿ’ (ಕಪಟ) ರೂಪದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

Verse 10

प्रसूतान्ये कलेः पुत्राश्चत्वारः पुरुषादकाः / नाके विघ्नश्च विख्यातो भद्रमोविधमस्तथा

ಕಲಿಗೆ ಇನ್ನೂ ನಾಲ್ಕು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು; ಅವರು ಮಾನವಭಕ್ಷಕರು—ನಾಕೇ, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವಿಘ್ನ, ಭದ್ರಮ ಮತ್ತು ವಿಧಮ.

Verse 11

अशिरस्कतया विघ्नो नाकश्चैवाशरीरवान् / भद्रमश्चैकहस्तो ऽभूद्विधमश्चैकपात्स्मृतः

ವಿಘ್ನನು ತಲೆಯಿಲ್ಲದವನು; ನಾಕೇನು ದೇಹವಿಲ್ಲದವನು; ಭದ್ರಮನು ಒಂದೇ ಕೈಯವನು; ವಿಧಮನು ಒಂದೇ ಕಾಲಿನವನು ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 12

भद्रमस्य तथापत्नी तामसी पूतना तथा / रेवती विधमस्यापि तयोः पुत्राः सहस्रशः

ಭದ್ರನ ಪತ್ನಿಯರು ತಾಮಸೀ ಮತ್ತು ಪೂತನ; ವಿಧಮನ ಪತ್ನಿ ರೇವತೀ—ಅವರಿಬ್ಬರ ಪುತ್ರರು ಸಹಸ್ರಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು.

Verse 13

नाकस्य शकुनिः पत्नी विघ्नस्य च अयो मुखी / राक्षसास्तु महावीर्याः संध्याद्वयविचारिमः

ನಾಕನ ಪತ್ನಿ ಶಕುನಿ; ವಿಘ್ನನ ಪತ್ನಿ ಅಯೋಮುಖೀ; ಆ ರಾಕ್ಷಸರು ಮಹಾವೀರ್ಯಶಾಲಿಗಳು, ಎರಡು ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲಗಳಲ್ಲೂ ಸಂಚರಿಸುವವರು.

Verse 14

रेवतीपूतनापुत्रा नैऋता नामतः स्मृताः / ग्रहस्ते राक्षसाः सर्वे बालानां तु विशेषतः

ರೇವತೀ–ಪೂತನಾರ ಪುತ್ರರು ‘ನೈಋತ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು; ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ರಾಕ್ಷಸ-ಗ್ರಹಗಳು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವವರು.

Verse 15

स्कन्दस्तेषामधिपतिर्ब्रह्मणो ऽनुमतः प्रभुः / बृहस्पतेर्या भगिनी वरस्त्री ब्रह्मचारिणी

ಅವರ ಅಧಿಪತಿ ಸ್ಕಂದನು; ಬ್ರಹ್ಮನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಪ್ರಭುವಾಗಿರುವವನು. ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಸಹೋದರಿ ಆಕೆ—ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿ.

Verse 16

योगसिद्धा जगत्कृत्स्नमसक्ता चरते सदा / प्रभासस्य तु सा भार्या वसूनामष्टमस्य च

ಆಕೆ ಯೋಗಸಿದ್ಧಳಾಗಿ, ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಸದಾ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಆಕೆ ವಸುಗಳಲ್ಲಿ ಎಂಟನೆಯ ಪ್ರಭಾಸನ ಪತ್ನಿ.

Verse 17

विश्वकर्मा सुरस्तस्या जातः शिल्पिप्रजापतिः / त्वष्टा विराजो रूपाणि धर्मपौत्र उदारधीः

ಆ ಸೂರನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಜನಿಸಿದನು—ಶಿಲ್ಪಿಗಳ ಪ್ರಜಾಪತಿ. ಹಾಗೆಯೇ ತ್ವಷ್ಟಾ ವಿರಾಜನ ರೂಪಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವವನು, ಧರ್ಮನ ಪೌತ್ರ, ಉದಾರಬುದ್ಧಿಯವನು.

Verse 18

कर्त्ता शिल्पिसहस्राणां त्रिदशानां तु योगतः / यःसर्वेषां विमानानि देवतानां चकार ह

ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನು ತ್ರಿದಶರ ಸಹಸ್ರ ಶಿಲ್ಪಿಗಳ ಕರ್ತೃ; ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ವಿಮಾನಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದವನು.

Verse 19

मानुषाश्चोपजीवन्ति यस्य शिल्पं महात्मनः / प्रह्रादी विश्रुता तस्य पत्नी त्वष्टुर्विरोचना

ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಶಿಲ್ಪದಿಂದ ಮಾನವರೂ ಜೀವನೋಪಾಯ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವನ ಪತ್ನಿ ‘ಪ್ರಹ್ರಾದೀ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದ ತ್ವಷ್ಟನ ವಿರೋಚನಾ.

Verse 20

विरोचनस्य भगिनी माता त्रिशिरसस्तथा / देवाचार्यस्य महतो विश्वरूपस्य धीमतः

ಅವಳು ವಿರೋಚನನ ಸಹೋದರಿ, ಹಾಗೆಯೇ ತ್ರಿಶಿರಸನ ತಾಯಿ; ಮತ್ತು ಮಹಾನ್, ಧೀಮಂತ ದೇವಾಚಾರ್ಯ ವಿಶ್ವರೂಪನ ತಾಯಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಳು.

Verse 21

विश्वकर्मात्मजश्वैव विश्वकर्मा मयः स्मृतः / सुरेणुरिति विख्याता स्वसा तस्य यवीयसी

ವಿಶ್ವಕರ್ಮನ ಪುತ್ರನೂ ‘ಮಯ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರಿ ‘ಸುರೇಣು’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಳು.

Verse 22

त्वाष्ट्री या सवितुर्भार्या पुनः संज्ञेति विश्रुता / प्रासूत सा महाभागं मनुं ज्येष्ठं विवस्वतः

ತ್ವಷ್ಟ್ರಿಯೆಂಬ ಸವಿತೃನ ಪತ್ನಿ, ಪುನಃ ‘ಸಂಜ್ಞಾ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದ ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ, ವಿವಸ್ವಾನನ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಪುತ್ರನಾದ ಮನುವನ್ನು ಪ್ರಸವಿಸಿದಳು।

Verse 23

यमौ प्रासूत च पुनर्यमं च यमुनां च ह / सा तु गत्वा कुरून्देवी वडवा रूपधारिणी

ಮತ್ತೆ ಅವಳು ಯಮ ಮತ್ತು ಯಮುನಾ ಎಂಬ ಜೋಡಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಸವಿಸಿದಳು. ಅನಂತರ ಆ ದೇವಿ ಕುರುದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ವಡವಾ (ಕುದುರೆಮಾದೆ) ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದಳು।

Verse 24

सवितुश्चास्य रूपस्य नासिकाभ्यां तु तौ स्मृतौ / प्रासूत सा महाभाग त्वन्तरिक्षे ऽश्विनौ किल

ಆ (ವಡವಾ-ರೂಪ) ಸವಿತೃನ ಆ ರೂಪದ ಎರಡು ನಾಸಿಕಗಳಿಂದಲೇ ಅವರು (ಅಶ್ವಿನಿಕುಮಾರರು) ಹುಟ್ಟಿದರು ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಅಶ್ವಿನೌನ್ನು ಪ್ರಸವಿಸಿದಳು।

Verse 25

नासत्यं चैव दस्रं च मार्त्तण्डस्यात्मजावुभौ / ऋषय ऊचुः कस्मान्मार्त्तण्ड इत्येष विवस्वानुदितो बुधैः

ಆ ಇಬ್ಬರೂ—ನಾಸತ್ಯ ಮತ್ತು ದಸ್ರ—ಮಾರ್ತಂಡನ ಪುತ್ರರು. ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: ‘ಪಂಡಿತರು ಈ ವಿವಸ್ವಾನನನ್ನು “ಮಾರ್ತಂಡ” ಎಂದು ಏಕೆ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ?’

Verse 26

किमर्थं सासुरूपा वै नासिकाभ्यामसूयत / एतद्वेदितुमिच्छामो सर्वं नो ब्रूहि पृच्छताम्

ಆ ವಡವಾ-ರೂಪಿಣಿ (ದೇವಿ) ನಾಸಿಕಗಳಿಂದಲೇ ಏಕೆ ಉದ್ಭವಿಸಿದಳು? ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ನಾವು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ; ನಾವು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ—ನಮಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳು।

Verse 27

सूत उवाच चिरोत्पन्नमतिर्भिन्नमण्डं त्वष्ट्रा विदारितम् / गर्भवधं भ्रान्तः कश्यपो विद्रुतो भवेत्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಚಿರಕಾಲದ ಬಳಿಕ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ಆ ಅಂಡವು ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟಿತು; ತ್ವಷ್ಟಾ ಅದನ್ನು ಚೀರಿ ಹಾಕಿದನು. ಗರ್ಭವಧವೆಂದು ಭ್ರಮಿಸಿ ಕಶ್ಯಪನು ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋದನು.

Verse 28

अण्डे द्विधाकृते त्वण्डं दृष्ट्वा त्वष्टेदमब्रवीत् / नैतन्न्यूनं भवादण्डं मार्त्तण्डस्त्वं भवानघ

ಅಂಡವು ಎರಡು ಭಾಗವಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ ತ್ವಷ್ಟಾ ಹೀಗೆಂದನು—“ಈ ಅಂಡವು ಹೀನವಾಗದಿರಲಿ; ಹೇ ನಿರಪರಾಧಿ, ನೀನು ‘ಮಾರ್ತ್ತಂಡ’ನಾಗು.”

Verse 29

न खल्वयं मृतोंऽडस्थ इति स्नेहात्पिताब्रवीत् / तस्य तद्वचनं श्रुत्वा नामान्वर्थमुदाहरन्

“ಅಂಡದೊಳಿರುವ ಈವನು ಸತ್ತಿಲ್ಲ”—ಎಂದು ಸ್ನೇಹದಿಂದ ತಂದೆ ಹೇಳಿದರು. ಆ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಅವರು ಅರ್ಥಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಹೆಸರನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದರು.

Verse 30

यन्मार्त्तण्डो भवेत्युक्तस्त्वण्डात्सोंडे द्विधाकृते / तस्माद्विवस्वान्मार्त्तण्डः पुराणज्ञैर्विभाव्यते

ಅಂಡವು ಎರಡು ಭಾಗವಾದಾಗ ಅವನಿಗೆ “ನೀನು ಮಾರ್ತ್ತಂಡನಾಗು” ಎಂದು ಹೇಳಲಾಯಿತು; ಆದ್ದರಿಂದ ಪುರಾಣಜ್ಞರು ವಿವಸ್ವಾನನನ್ನು ‘ಮಾರ್ತ್ತಂಡ’ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 31

ततः प्रजाः प्रवक्ष्यामि मार्त्तण्डस्य विवस्वतः / विजज्ञे सवितुर्भार्या संज्ञा पुत्रांस्तु त्रीन्पुनः

ಇದೀಗ ನಾನು ಮಾರ್ತ್ತಂಡ ವಿವಸ್ವಾನನ ಸಂತಾನವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಸವಿತೃನ ಪತ್ನಿ ಸಂಜ್ಞಾ ಮತ್ತೆ ಮೂರು ಪುತ್ರರನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.

Verse 32

मनुं यमीं यमं चैव छाया सा तपती तथा / शनैश्चरं तथैवैते मार्त्तण्डस्यात्मजाः स्मृताः

ಮನು, ಯಮೀ, ಯಮ, ಛಾಯಾ, ತಪತೀ ಹಾಗೂ ಶನೈಶ್ಚರ—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಮಾರ್ತಂಡ (ಸೂರ್ಯ)ನ ಪುತ್ರರು ಎಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 33

विवस्वान्कश्यपाज्जज्ञे दाक्षायिण्यां महायशाः / तस्य संज्ञाभवद्भार्या त्वाष्ट्री देवी विवस्वतः

ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯಾದ ವಿವಸ್ವಾನ್ ಕಶ್ಯಪನಿಂದ ದಾಕ್ಷಾಯಿಣಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದನು. ವಿವಸ್ವಾನನ ಪತ್ನಿ ತ್ವಷ್ಟೃನ ಪುತ್ರಿ ದೇವಿ ಸಂಜ್ಞೆ ಆಗಿದ್ದಳು.

Verse 34

सुरेणुरिति विख्याता पुनः संज्ञेति विश्रुता / सा तु भार्या भगवतो मार्त्तण्डस्यातितेजसः

ಅವಳು ‘ಸುರೇಣು’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಳಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ‘ಸಂಜ್ಞೆ’ ಎಂದೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು. ಅವಳೇ ಅತಿತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಭಗವಾನ್ ಮಾರ್ತಂಡನ ಪತ್ನಿ.

Verse 35

न खल्वये मृतो ह्यण्डे इति स्नेहात्तमब्रवीत् / अजानन्कश्यपः स्नेहात् मार्त्तण्ड इति चोच्यते

ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಅವಳು ಅವನಿಗೆ—“ಇವನು ಅಂಡದಲ್ಲಿ ಸತ್ತವನು ಅಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು. ಕಶ್ಯಪನೂ ಸ्नेಹವಶಾತ್ ಅರಿಯದೆ ಅವನನ್ನು ‘ಮಾರ್ತಂಡ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು.

Verse 36

तेजस्त्वभ्यधिकं तस्य नित्यमेव विवस्वतः / येनापि तापयामास त्रील्लोङ्कान्कश्यपात्मजः

ವಿವಸ್ವಾನನ ತೇಜಸ್ಸು ಸದಾ ಅತಿಯಾದದ್ದು; ಅದೇ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಶ್ಯಪಪುತ್ರನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ತಪಿಸಿಬಿಟ್ಟನು.

Verse 37

त्रीण्यपत्यानि संज्ञायां जनयामास वै रविः / द्वौ सुतौ तु महावीर्यौं कन्यैका विदितैव च

ಸಂಜ್ಞೆಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ರವಿಯು ಮೂರು ಸಂತಾನಗಳನ್ನು ಜನಿಸಿದನು—ಎರಡು ಮಹಾವೀರ್ಯ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಒಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕನ್ಯೆಯೂ।

Verse 38

मनुर्वैवस्वतो ज्येष्ठः श्राद्धदेवः प्रजापतिः / ततो यमो यमी चैव यमजौ संबभूवतुः

ಜ್ಯೇಷ್ಠನು ವೈವಸ್ವತ ಮನು, ಶ್ರಾದ್ಧದೇವ ಪ್ರಜಾಪತಿ; ನಂತರ ಯಮ ಮತ್ತು ಯಮೀ—ಈ ಯಮಜ ಜೋಡಿ ಜನಿಸಿದರು।

Verse 39

असह्यतेजस्तद्रूपं दृष्ट्वा संज्ञा विवस्वतः / असहन्ती स्वकां छायां सवर्णां निर्ममे पुनः

ವಿವಸ್ವಾನನ ಅಸಹ್ಯ ತೇಜಸ್ವಿ ರೂಪವನ್ನು ಕಂಡು ಸಂಜ್ಞೆ ಸಹಿಸಲಾರದೆ, ತನ್ನಂತೆಯೇ ಸಮವರ್ಣದ ತನ್ನ ಛಾಯೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ನಿರ್ಮಿಸಿದಳು।

Verse 40

महाभागा तु सा नारी तस्याश्छायासमुद्गता / प्राञ्जलिः प्रयता भूत्वा पुनः संज्ञामभाषत

ಅವಳ ಛಾಯೆಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ ಸ್ತ್ರೀ, ಕೈಜೋಡಿಸಿ ನಿಯಮದಿಂದಿದ್ದು ಮತ್ತೆ ಸಂಜ್ಞೆಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದಳು।

Verse 41

वदस्व किं मया कार्यं सा संज्ञा तामथाब्रवीत् / अहं यास्यापि भद्रं ते स्वमेव भवनं पितुः

ಅವಳು, ‘ನನ್ನಿಂದ ಏನು ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿಸಬೇಕು?’ ಎಂದಳು. ಆಗ ಸಂಜ್ಞೆ, ‘ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ನಾನು ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಸ್ವಗೃಹಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು।

Verse 42

त्वयेह भवने मह्यं वस्तव्यं निर्विशङ्कया / इमौ च बालकौ मह्यं कन्या च वरवर्णिनी

ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಶಂಕವಾಗಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು; ಈ ಇಬ್ಬರು ಬಾಲಕರು ನನ್ನವರು, ಈ ಸುಂದರ ವರ್ಣದ ಕನ್ಯೆಯೂ ನನ್ನದೇ.

Verse 43

भर्त्तव्या नैवमाख्येयमिदं भगवते त्वया / इमौ च बालकौ मह्यं तथेत्युक्ता तथा च सा

ಇದನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು; ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ನೀನು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಬಾರದು. ‘ಈ ಇಬ್ಬರು ಬಾಲಕರು ನನ್ನವರು’ ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಅವಳು ‘ತಥಾ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹಾಗೆಯೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು.

Verse 44

त्वष्टुः समीपमगमद्व्रीडितेव तपस्विनी / पिता तामागतां दृष्ट्वा क्रुद्धः संज्ञामथाब्रवीत्

ಆ ತಪಸ್ವಿನಿ ಲಜ್ಜಿತಳಂತೆ ತ್ವಷ್ಟೃನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋದಳು; ತಂದೆ ಅವಳು ಬಂದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಕೋಪದಿಂದ ಸಂಜ್ಞೆಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದನು.

Verse 45

भर्त्तुः समीपं गच्छेति नियुक्ता च पुनः पुनः / अगमद्वडवा भूत्वाच्छाद्य रूपमनिन्दिता

‘ಪತಿಯ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋಗು’ ಎಂದು ಮರುಮರು ನಿಯುಕ್ತಳಾದ ಆ ಅನಿಂದಿತೆ ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ವಡವೆಯಾಗಿ (ಕುದುರೆಮಾದಿಯಾಗಿ) ಹೋಗಿದಳು.

Verse 46

उत्तरान्सा कुरून्गत्वा तृणान्यथ चचार सा / द्वितीयायां तु संज्ञायां संज्ञेयमिति चिन्त्य ताम्

ಅವಳು ಉತ್ತರ ಕುರುಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಮೇಯತೊಡಗಿದಳು; ಎರಡನೆಯ ಸಂಜ್ಞೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ‘ಇದನ್ನು ಗುರುತಿಸಬೇಕು’ ಎಂದು ಆಕೆಯನ್ನು ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಿದಳು.

Verse 47

आदित्यो जनयामास पुत्रावादित्यवर्चसौ / पूर्वजस्य मनोस्तुल्यौ सादृश्येन तु तौ प्रभू

ಆದಿತ್ಯನು ಆದಿತ್ಯವರ್ಚಸ್ಸಿನಿಂದ ದೀಪ್ತರಾದ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರನ್ನು ಜನಿಸಿದನು. ಅವರು ರೂಪಸಾದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಜ ಮನುವಿಗೆ ಸಮಾನರು; ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರಭುಸ್ವರೂಪರು.

Verse 48

श्रुतश्रवा मनुस्ताभ्यां सावर्णिर्वै भविष्यति

ಆ ಇಬ್ಬರಿಂದ ‘ಶ್ರುತಶ್ರವಾ’ ಎಂಬ ಮನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ‘ಸಾವರ್ಣಿ’ಯಾಗಿ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಗುವನು.

Verse 49

श्रुतकर्मा तु विज्ञेयो ग्रहो वै यः शनैश्चरः / मनुरेवाभवत्सो ऽपि सावर्णिरिति चोच्यते

‘ಶ್ರುತಕರ್ಮಾ’ ಎಂಬವನು ‘ಶನೈಶ್ಚರ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಗ್ರಹವೇ. ಅವನೇ ಮನು ಆಗಿಯೂ ಅವತರಿಸಿ ‘ಸಾವರ್ಣಿ’ ಎಂದೂ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 50

संज्ञा तु पार्थिवी सा वै स्वस्य पुत्रस्य वै तदा / चकाराभ्यधिकं स्नेहं त तथा पूर्वजेषु वै

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥಿವೀ ಸಂಜ್ಞಾ ತನ್ನ ಪುತ್ರನ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಧಿಕ ಸ्नेಹವನ್ನು ತೋರಿದಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಪೂರ್ವಜರ ಮೇಲೆಯೂ.

Verse 51

मनुस्तच्छाक्षमत्सर्वं यमस्तद्वै न चाक्षमत् / बहुशो जल्पमानस्तु सापत्न्यादतिदुःखितः

ಮನು ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಸಹಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಯಮನು ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ. ಸಪತ್ನ್ಯಭಾವದಿಂದ ಅತಿದುಃಖಿತನಾಗಿ ಅವನು ಮರುಮರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು.

Verse 52

तां वै रोषाच्च बालाच्च भाविनोर्ऽथस्य वै बलात् / यदा संतर्जयामास च्छायां वैवस्वतो यमः

ಕೋಪವೂ ಬಾಲ್ಯಭಾವವೂ ವಶವಾಗಿ, ಭವಿಷ್ಯದ ಫಲಬಲದಿಂದ, ವೈವಸ್ವತ ಯಮನು ಛಾಯೆಯನ್ನು ಕಠೋರವಾಗಿ ಗದರಿಸಿದನು.

Verse 53

सा शशाप ततः क्रोधात्सार्णिजननी यमम् / यदा तर्जयसे ऽकस्मात्पितृभार्यां यशस्विनीम्

ಆಗ ಕೋಪದಿಂದ ಸಾರ್ಣಿಯ ತಾಯಿ ಯಮನಿಗೆ ಶಾಪವಿಟ್ಟಳು—“ನೀನು ಏಕೆ ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ ಪಿತೃಪತ್ನಿಯನ್ನು ಗದರಿಸುತ್ತೀಯ?”

Verse 54

तस्मात्तवैष चरमः पतिष्यति न संशयः / यमस्तु तेन शापेन भृशं पीडितमानसः

“ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಈ ಅಂತಿಮ ಅಂಗವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಬೀಳುವುದು—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.” ಆ ಶಾಪದಿಂದ ಯಮನ ಮನಸ್ಸು ಬಹಳವಾಗಿ ಪೀಡಿತವಾಯಿತು.

Verse 55

मनुना सह धर्मात्मा पितुः सर्वं न्यवेदयत् / भृशं शापभयोद्विग्नः संज्ञावाक्यैर्विनिर्जितः

ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಯಮನು ಮನುನೊಂದಿಗೆ ತಂದೆಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿದನು; ಶಾಪಭಯದಿಂದ ಬಹಳ ಕಳವಳಗೊಂಡ ಅವನು ಸಂಜ್ಞೆಯ ವಚನಗಳಿಂದ ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡನು.

Verse 56

तस्यां मयोद्यतः पादो न तु देहे निपातितः / बाल्याद्वा यदि वा मोहात्तद्भवान्क्षन्तुमर्हति

“ಅವಳ ಕಡೆಗೆ ನನ್ನ ಪಾದ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಆದರೆ ಅವಳ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿಲ್ಲ. ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೋ ಮೋಹದಿಂದಲೋ ಆಗಿದ್ದರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು.”

Verse 57

शप्तो ऽहमस्मि लोकेश जनन्या तपतां वर / तव प्रसादो नस्त्रातुमेतस्मान्महतो भयात्

ಹೇ ಲೋಕೇಶ! ತಪಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ಜನನಿಯು ನನಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಿದ್ದಾಳೆ; ಈ ಮಹಾಭಯದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದವೇ ಸಮರ್ಥ.

Verse 58

विवस्वानेवमुक्तस्तु यमं प्रोवाच वै प्रभुः / असंशयं पुत्र महद्भविष्यत्यत्र कारणम्

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಪ್ರಭು ವಿವಸ್ವಾನ್ ಯಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—ಪುತ್ರನೇ, ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರ ಕಾರಣ ಸಂಭವಿಸುವುದು.

Verse 59

येन त्वामाविशत्क्रोधो धर्मज्ञं सत्यवादिनम् / न शक्यमेतन्मिथ्य तु कर्त्तुं मातुर्वचस्तव

ಧರ್ಮಜ್ಞನೂ ಸತ್ಯವಾದಿಯೂ ಆದ ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಕ್ರೋಧ ಆವರಿಸಿತೋ, ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯ ವಚನವನ್ನು ಸುಳ್ಳಾಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

Verse 60

कृमयो मांसमादाय यास्यन्ति च महीं तव / ततः पादं महाप्राज्ञ पुनः सांप्राप्स्यसे सुखम्

ಹುಳುಗಳು ನಿನ್ನ ಮಾಂಸವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗುವವು; ನಂತರ, ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೇ, ನೀನು ಮತ್ತೆ ಸುಖದಿಂದ ನಿನ್ನ ಪಾದವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.

Verse 61

कृतमेवं वचः सत्यं मातुस्तव भविष्यति / शापस्य परिहारेण त्वं च त्रातो भविष्यसि

ಈ ರೀತಿ ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯ ವಚನ ಸತ್ಯವಾಗುವುದು; ಶಾಪದ ಪರಿಹಾರದಿಂದ ನೀನೂ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವೆ.

Verse 62

आदित्यस्त्वब्रवीत्संज्ञां किमर्थं तनयेषु तु / तुल्येष्वभ्यधिकस्नेह एकस्मिन्क्रियते त्वया

ಆದಿತ್ಯನು ಸಂಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು—ಮಕ್ಕಳು ಸಮಾನರಾಗಿದ್ದರೂ ನೀನು ಒಬ್ಬನ ಮೇಲೆ ಏಕೆ ಹೆಚ್ಚಾದ ಸ್ನೇಹ ತೋರುತ್ತೀಯ?

Verse 63

सा तत्परिहरन्ती वै नाचचक्षे विवस्वतः / आत्मना स समाधाय योगात्तत्त्वमपश्यत

ಅವಳು ಅದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ವಿವಸ್ವತನನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ; ಆಗ ಅವನು ಆತ್ಮವನ್ನು ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ಯೋಗದಿಂದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಕಂಡನು.

Verse 64

तां शप्तुकामो भगवान्नाशाय कुपितः प्रभुः / सा तत्सर्वं यथा तत्त्वमाचचक्षे विवस्वतः

ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಭು ಕೋಪಗೊಂಡು ಅವಳನ್ನು ಶಪಿಸಿ ನಾಶಮಾಡಲು ಬಯಸಿದನು; ಆಗ ಅವಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ವಿವಸ್ವತನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದಳು.

Verse 65

विवस्वांस्तु यथा श्रुत्वा क्रुद्धस्त्वष्टारमभ्ययात् / त्वष्टा तु तं यथान्यायमर्चयित्वा विभावसुम्

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ವಿವಸ್ವಾನ್ ಕೋಪಗೊಂಡು ತ್ವಷ್ಟಾರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು; ತ್ವಷ್ಟಾ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿಭಾವಸುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಸತ್ಕರಿಸಿದನು.

Verse 66

निर्दग्धुकामं रोषेण सांत्वयामास वै शनैः / तवातितेजसा युक्तमिदं रूपं न शोभते

ಕೋಪದಿಂದ ದಹಿಸಲು ಬಯಸಿದವನನ್ನು ಅವನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು—ನಿನ್ನ ಅತಿತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಈ ರೂಪವು ಶೋಭಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 67

असहन्ती तु तत्संज्ञा वने चरति शाद्वले / द्रक्ष्यते तां भवनद्य स्वां भार्यां शुभचारिणीम्

ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ ಅವಳು ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲಿನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದಳು. ಇಂದು ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಶುಭಾಚಾರಿಣಿ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಕಾಣುವಿರಿ.

Verse 68

श्लाघ्ययौवनसंपन्नां योगमास्थाय गोपते / अनुकूलं भवेदेवं यदि स्यात्समयो मतः

ಹೇ ಗೋಪತೇ! ಪ್ರಶಂಸನೀಯ ಯೌವನಸಂಪನ್ನನಾಗಿ ಯೋಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸು; ಸಮಯ ಯುಕ್ತವೆಂದು ಮನಸಾದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಅನುಕೂಲವಾಗುವುದು.

Verse 69

रूपं निवर्त्तयेयं ते ह्याद्यं श्रेष्ठमरिन्दम / रूपं विवस्वतस्त्वासीत्तिर्यगूर्द्ध्वमधस्तथा

ಹೇ ಅರಿಂದಮ! ನಿನ್ನ ಈ ಇಂದಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರೂಪವನ್ನು ನಾನು ಮರಳಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವೆನು; ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ರೂಪವು ವಿವಸ್ವತನದ್ದಾಗಿದ್ದು, ಅಡ್ಡವಾಗಿ, ಮೇಲಾಗಿ, ಕೆಳಗಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದಿತು.

Verse 70

तेनासौ पीडिता देवी रूपेण तु दिवस्पतेः / तस्मात्ते समचक्रं तु वर्तते रूपमद्भुतम्

ದಿವಸ್ಪತಿಯ ಆ ರೂಪದಿಂದ ಆ ದೇವಿ ಪೀಡಿತಳಾದಳು; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನಗಾಗಿ ಆ ಅದ್ಭುತ ಸಮಚಕ್ರ ರೂಪವು ಉಂಟಾಗಿದೆ.

Verse 71

अनुज्ञातस्ततस्त्वष्ट्रा रूपनिर्वर्त्तनाय वै / ततो ऽभ्युपागमत्त्वष्टा मार्त्तण्डस्य विवस्वतः

ಆಮೇಲೆ ತ್ವಷ್ಟಾ ರೂಪಪರಿವರ್ತನೆಗಾಗಿ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದನು; ನಂತರ ತ್ವಷ್ಟಾ ಮಾರ್ತಂಡನಾದ ವಿವಸ್ವತನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.

Verse 72

भ्रमिमारोप्य तत्तेजः शातयामास तस्य वै / तं निर्मूलित तेजस्कं तेजसापहृतेन तु

ಭ್ರಮಿಯನ್ನು ಏರಿಸಿ ಅವನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕ್ಷೀಣಗೊಳಿಸಿದನು; ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸೇ ಅಪಹೃತವಾದುದರಿಂದ ಅವನು ತೇಜೋಹೀನನಾಗಿ ಮೂಲಸಹಿತ ನಾಶವಾಯಿತು.

Verse 73

कान्तां प्रभाकरो द्रष्टुमियेष शुभदर्शनः / ददर्श योगमास्थाय स्वां भार्यां वडवां तथा

ಶುಭದರ್ಶನನಾದ ಪ್ರಭಾಕರನು ತನ್ನ ಕಾಂತೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು; ಯೋಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ವಡವಾ-ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡನು.

Verse 74

अदृश्यां सर्वभूतानां तेजसा नियमेन च / अश्वरूपेण मार्त्तण्डस्तां मुखे समभावयत्

ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೆ ಅದೃಶ್ಯಳಾದ, ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ನಿಯಮದಿಂದ ಆವೃತಳಾದ ಆಕೆಯನ್ನು ಮಾರ್ತಂಡನು ಅಶ್ವರূপ ಧರಿಸಿ ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸಮಭಾವದಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 75

मैथुनान्तनिविष्टा च परपुंसो ऽभिशङ्कया / सा तं निःसारयामास नोभ्यां शुक्रं विवस्वतः

ಮೈಥುನಾಂತದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಳು; ಪರಪುರುಷನೆಂಬ ಶಂಕೆಯಿಂದ, ಅವಳು ವಿವಸ್ವತನ ಶುಕ್ರವನ್ನು ನಾಸಾರಂಧ್ರಗಳಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೊರಡಿಸಿದಳು.

Verse 76

देवौ तस्मादजायेतामश्विनौ भिषजां वरौ / नासत्यश्चैव दस्रश्च स्मृतौ द्वादशमूर्तितः

ಅದರಿಂದ ಇಬ್ಬರು ದೇವರುಗಳು ಜನಿಸಿದರು—ವೈದ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಅಶ್ವಿನೌ; ನಾಸತ್ಯ ಮತ್ತು ದಸ್ರ ಎಂದು, ದ್ವಾದಶಮೂರ್ತಿಗಳ (ಆದಿತ್ಯರ)ೊಳಗೆ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 77

मार्त्तण्डस्य सुतावेतावष्टमस्य प्रजापतेः / तां तु रूपेण कान्तेन दर्शयामास भास्करः

ಮಾರ್ತ್ತಂಡನ ಅಷ್ಟಮ ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಈ ಇಬ್ಬರು ಸಂತಾನರು; ಭಾಸ್ಕರನು ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ಕಾಂತಿಮಯ ರೂಪದಿಂದ ದರ್ಶನಗೊಳಿಸಿದನು।

Verse 78

स तां दृष्ट्वा तदा भार्यां तुतो षैतामुवाच ह / यमस्तु तेन शापेन भृशं पीडितमानसः

ಅವನು ಆಗ ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು ಅವಳಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು; ಆದರೆ ಯಮನು ಆ ಶಾಪದಿಂದ ಬಹಳವಾಗಿ ಪೀಡಿತಮನಸ್ಸಾದನು।

Verse 79

धर्मेण रञ्जयामास धर्मराजस्ततस्तु सः / सो ऽलभत्कर्मणां तेन शुभेन परमां द्युतिम्

ನಂತರ ಧರ್ಮರಾಜನು ಧರ್ಮದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು; ಆ ಶುಭಕರ್ಮದಿಂದ ಅವನು ಪರಮ ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 80

पितॄणामाधिपत्यं च लोकपालत्वमेव च / मनुः प्रजापतिस्त्वेष सावर्णिः स महायशाः

ಪಿತೃಗಳ ಅಧಿಪತ್ಯವೂ ಲೋಕಪಾಲತ್ವವೂ; ಈ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಸಾವರ್ಣಿ ಮನುನೇ ಪ್ರಜಾಪತಿ.

Verse 81

भाव्यः सो ऽनागते तस्मिन्मनुः सावर्णिकेन्तरे / मेरुपृष्ठे तपो घोरमद्यापि चरते प्रभुः

ಬರುವ ಆ ಸಾವರ್ಣಿಕ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಅವನೇ ಮನು ಆಗುವನು; ಪ್ರಭು ಮೇರುವಿನ ಪೃಷ್ಠದಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಘೋರ ತಪಸ್ಸು ಆಚರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 82

भ्राता शनैश्चरस्तत्रग्रहत्वं स तु लब्धवान् / त्वष्टा तु तेन रूपेण विष्णोश्चक्रमकल्पयत्

ಅಲ್ಲಿ ಭ್ರಾತ ಶನೈಶ್ಚರನು ಗ್ರಹತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದನು. ತ್ವಷ್ಟಾ ಅದೇ ರೂಪದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಚಕ್ರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

Verse 83

महामहो ऽप्रतिहतं दानवान्प्रतिवारणम् / यवीयसी तयोर्या तु यमुनाच यशस्विनी

ಮಹಾಮಹೋ ಅಪ್ರತಿಹತನು, ದಾನವರನ್ನು ತಡೆಯುವವನು. ಅವರಿಬ್ಬರ ಕಿರಿಯವಳು ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ ಯಮುನಾ.

Verse 84

अभवत्सा सरिच्छ्रेष्ठा यमुना लोकपावनी / यस्तु ज्येष्ठो महातेजाः सर्गो यस्येति सांप्रतम्

ಲೋಕಪಾವನಿಯಾದ ಯಮುನಾ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾಗಿ ಆಯಿತು. ಮತ್ತು ಜ್ಯೇಷ್ಠನಾದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯ ಸರ್ಗವು ಈಗ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Verse 85

विस्तरं तस्य वक्ष्यामि मनोर्वैवस्वतस्य ह / इदं तु जन्म देवानां शृणुयाद्वा पठेच्च वा

ನಾನು ವೈವಸ್ವತ ಮನುವಿನ ವಿಷಯವನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುವೆನು. ದೇವರ ಈ ಜನ್ಮವನ್ನು ಯಾರು ಕೇಳುವರೋ ಅಥವಾ ಓದುವರೋ.

Verse 86

वैवस्वतस्य पुत्राणां सप्तानां तु महौजसाम् / आपदं प्राप्य मुच्येत प्राप्नुयाच्च महद्यशः

ವೈವಸ್ವತನ ಮಹೌಜಸ್ವಿ ಏಳು ಪುತ್ರರ ಈ ವರ್ಣನೆ—ಆಪತ್ತಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದವನು ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಮಹಾ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.