Adhyaya 52

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे सगरचरिते ऽसमञ्जसत्यागो नामैकपञ्चाशत्तमो ऽध्यायः // ५१// जैमिनिरुवाच त्यक्त्वा पुत्रं स धर्मात्मा सगरः प्रेम तद्गतम् / धर्मशीले तदा वाले चकारांशुमति प्रभुः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ವಾಯುಪ್ರೋಕ್ತ ಮಧ್ಯಮಭಾಗದ ತೃತೀಯ ಉಪೋದ್ದಾತಪಾದದಲ್ಲಿನ ಸಗರಚರಿತೆಯಲ್ಲಿ ‘ಅಸಮಂಜಸತ್ಯಾಗ’ ಎಂಬ ಏಕಪಂಚಾಶತ್ತಮ ಅಧ್ಯಾಯ. ಜೈಮಿನಿ ಹೇಳಿದರು—ಪುತ್ರನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಸಗರನು ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದನು; ಆಗ ಪ್ರಭುವು ಧರ್ಮಶೀಲ ಬಾಲಕ ಅಂಶುಮತಿಯಲ್ಲಿ ಸ्नेಹವಿಟ್ಟನು.

Verse 2

एतस्मिन्नेव काले तु सुमत्यास्तनया नृप / ववृधुः सघशः सर्वे परस्परमनुव्रताः

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಸುಮತಿಯ ಪುತ್ರರು ಎಲ್ಲರೂ ಗುಂಪುಗೂಂಪಾಗಿ, ಪರಸ್ಪರ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ ವೃದ್ಧಿಯಾದರು.

Verse 3

वज्रसंहननाः क्रूरा निर्दया निरपत्रपाः / अधर्मशीला नितरामेकघर्माण एव च

ಅವರು ವಜ್ರದಂತೆ ಕಠಿಣರು, ಕ್ರೂರರು, ನಿರ್ದಯರು, ಲಜ್ಜೆಯಿಲ್ಲದವರು. ಅವರು ಅಧರ್ಮಶೀಲರು; ಅತ್ಯಂತ ಹಠದಿಂದ ಒಂದೇ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಅಂಟಿಕೊಂಡವರು.

Verse 4

एककार्याभिनिरताः क्रोधना मूढचेतसः / अधृष्याः सर्वभूतानां जनोपद्रवकारिणः

ಅವರು ಒಂದೇ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ, ಕ್ರೋಧಿಗಳಾಗಿ, ಮೂಢಚಿತ್ತರಾಗಿದ್ದರು; ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೆ ಅಜೇಯರಂತೆ, ಜನರಿಗೆ ಉಪದ್ರವ ಮಾಡುವವರಾಗಿದ್ದರು।

Verse 5

विनयाचा रसन्मार्गनिरपेक्षाः समन्ततः / बबाधिरे जगत्सर्वमसुरा इव कामतः

ವಿನಯ, ಆಚಾರ ಮತ್ತು ಸನ್ಮಾರ್ಗದ ಕಡೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದ, ಅವರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಅಸುರರಂತೆ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಬಾಧಿಸಿದರು।

Verse 6

विध्वस्तयज्ञसन्मार्गं भुवनं तैरुपद्रुतम् / निःस्वाध्याय वषट्कारं बभूवार्तं विशेषतः

ಅವರ ಉಪದ್ರವದಿಂದ ಯಜ್ಞಗಳ ಸನ್ಮಾರ್ಗ ನಾಶವಾಯಿತು; ಭುವನವೆಲ್ಲ ಪೀಡಿತವಾಯಿತು; ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯವೂ ವಷಟ್ಕಾರವೂ ಇಲ್ಲದೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆಕ್ರಂದಿಸಿತು.

Verse 7

विध्वस्यमाने सुभृशं सागरैर्वरदर्पितैः / प्रक्षोभं परमं जग्मुर्देवासुरमहोरगाः

ವರದಿಂದ ದರ್ಪಿತರಾದ ಸಾಗರಗಳು ಭಾರಿಯಾಗಿ ಧ್ವಂಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದೇವರು, ಅಸುರರು ಮತ್ತು ಮಹೋರಗರು ಎಲ್ಲರೂ ಪರಮ ಅಶಾಂತಿಗೆ ಒಳಗಾದರು.

Verse 8

धरासा सागराक्रान्ता न चलापि तदा चला / तपः समाधिभङ्गश्च प्रबभूव तपस्विनाम्

ಆಗ ಭೂಮಿ ಸಾಗರಗಳಿಂದ ಆಕ್ರಮಿತವಾದರೂ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಕದಲಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ತಪಸ್ವಿಗಳ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸಮಾಧಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭಂಗವಾಯಿತು.

Verse 9

हव्यकव्यपरिभ्रष्टास्त्रिदशाः पितृभिः सह / दुःशेन महाताविष्टा विरिञ्जभवनं ययुः

ಹವ್ಯ-ಕವ್ಯದಿಂದ ವಂಚಿತರಾದ ತ್ರಿದಶ ದೇವರುಗಳು ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ, ದುಃಶೆಯಿಂದ ಮಹಾ ವ್ಯಾಕುಲರಾಗಿ ವಿರಿಂಚಿ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಭವನಕ್ಕೆ ಹೋದರು।

Verse 10

तत्र गत्वा यथान्यायं देवाः शर्वपुरोगमाः / शशंसुः सकलं तस्मै सागराणां विचेष्टितम्

ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ, ಶರ್ವ (ಶಿವ) ಮುನ್ನಡೆಸಿದ ದೇವರುಗಳು ವಿಧಿಯಂತೆ ಅವನಿಗೆ ಸಾಗರಗಳ ಸಮಸ್ತ ವಿಚಿತ್ರ ಚೇಷ್ಟೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು।

Verse 11

तच्छ्रत्वा वचनं तेषां ब्रह्मा लोकपितामहः / क्षणमन्तर्मना भूत्वा जगाद सुरसत्तमः

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಲೋಕಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಅಂತರ್ಮುಖನಾಗಿ, ನಂತರ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನು ಮಾತನಾಡಿದನು।

Verse 12

देवाःशृणुत भद्रं वो वाणीमवहिता मम / विनङ्क्ष्यन्त्यचिरेमैव सागरा नात्र संशयः

ದೇವರೇ, ನಿಮಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ—ನನ್ನ ವಾಣಿಯನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಕೇಳಿರಿ; ಅಚಿರದಲ್ಲೇ ಸಾಗರಗಳು ನಾಶವಾಗುವವು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 13

कालं कञ्चित्प्रतीक्षध्वं तेन सर्वं नियम्यते / निमित्तमात्रमन्यत्तु स एव सकलेशिता

ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಕಾಯಿರಿ; ಕಾಲವೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಮಿಸುತ್ತದೆ. ಇತರವೆಲ್ಲ ಕೇವಲ ನಿಮಿತ್ತಮಾತ್ರ—ಅವನೇ ಸಕಲೇಶ್ವರನು।

Verse 14

तस्माद्युष्मद्धितार्थाय यद्वक्ष्यामि सुरोत्तमाः / सर्वैर्भवद्भिरधुना तत्कर्त्तव्यमतं द्रितैः

ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ದೇವೋತ್ತಮರೇ, ನಿಮ್ಮ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಈಗಲೇ ಆಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಕರ್ತವ್ಯವೆಂದು ಮಾಡಿ.

Verse 15

विष्णोरंशेन भगवान्कपिलो जयतां वरः / जातो जगद्धितार्थाय योगीन्द्रप्रवरो भुवि

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅಂಶದಿಂದ ಭಗವಾನ್ ಕಪಿಲನು—ವಿಜಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು—ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜಗದ್ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ, ಯೋಗೀಂದ್ರರಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಗಣ್ಯನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸಿದನು.

Verse 16

अगस्त्यपीतसलिले दिव्यवर्षशतावधि / ध्यायन्नास्ते ऽधुनांऽभोधावेकान्ते तत्र कुत्र चित्

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಸಮುದ್ರಜಲವನ್ನು ಕುಡಿದ ನಂತರವೂ, ಅವನು ಈಗ ದಿವ್ಯ ನೂರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ಸಮುದ್ರದ ಯಾವುದೋ ಏಕಾಂತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

Verse 17

गत्वा यूयं ममादेशात्कपिलं मुनिपुङ्गवम् / ध्यानाव सानमिच्छन्तस्तिष्ठध्वं तदुपह्वरे

ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ನೀವು ಹೋಗಿ ಮುನಿಪುಂಗವ ಕಪಿಲನ ಬಳಿಗೆ, ಅವನ ಧ್ಯಾನವು ಮುಗಿಯಲೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಾ, ಆ ಸಮೀಪದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರಿರಿ.

Verse 18

समाधिविरतौ तस्य स्वाभिप्रायमशेषतः / नत्वा तस्मै वदिष्यध्वं स वः श्रेयो विधास्यति

ಅವನು ಸಮಾಧಿಯಿಂದ ವಿರಮಿಸಿದಾಗ, ಅವನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿರಿ; ಅವನು ನಿಮಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ವಿಧಿಸುವನು.

Verse 19

समाधिभङ्गश्च मुनेर्यथा स्यात्सागरैः कृतः / कुरुध्वं च तथा यूयं प्रवृत्तिं विबुधोत्तमाः

ಹೇ ವಿಬುಧೋತ್ತಮರೇ! ಸಾಗರಗಳು ಮುನಿಯ ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಭಂಗಪಡಿಸಿದವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನೀವೂ ತಕ್ಕ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿರಿ।

Verse 20

जैमिनिरुवाच इत्युक्तास्तेन विबुधास्तं प्रणम्य वितामहम् / गत्वा तं विबुधश्रेष्टं ते कृताञ्जलयो ऽब्रुवन्

ಜೈಮಿನಿ ಹೇಳಿದರು— ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವತೆಗಳು ಆ ವಿತಾಮಹನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಆ ವಿಬುಧಶ್ರೇಷ್ಠನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕೃತಾಂಜಲಿಗಳಾಗಿ ಹೇಳಿದರು।

Verse 21

देवा ऊचुः प्रसीद नो मुनिश्रेष्ठ वयं त्वां शरणं गताः / उपद्रुतं जगत्सर्वंसागरैः संप्रणश्यति

ದೇವರುಗಳು ಹೇಳಿದರು— ಓ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು; ನಾವು ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗತರು. ಸಾಗರಗಳ ಉಪದ್ರವದಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದೆ।

Verse 22

त्वं किलाखिललोकानां स्थितिसहारकारणः / विष्णोरंशेन योगीन्द्रस्वरूपी भुवि संस्थितः

ನೀನೇ ನಿಜವಾಗಿ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳ ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಸಂಹಾರದ ಕಾರಣನು; ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅಂಶದಿಂದ ಯೋಗೀಂದ್ರಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿ ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದೀಯ।

Verse 23

पुंसां तापत्रयार्त्तानामार्तिनाशाय केवलम् / स्वेच्छया ते धृतो देहो न तु त्वं तपतां वरः

ತ್ರಿತಾಪಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಜನರ ಆರ್ತಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಮಾತ್ರ ನೀನು ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಈ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದೀಯ; ಓ ತಪಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ಸ್ವತಃ ತಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 24

मनसैव जगत्सर्वं स्रष्टुं संहर्तुमेव च / विधातुं स्वेच्छया ब्रह्मन्भवाञ्छक्रोत्यसंशयम्

ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್! ನೀ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು, ಸಂಹರಿಸಲು ಮತ್ತು ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಿಂದ ವಿಧಿಸಲು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಸಮರ್ಥನು।

Verse 25

त्वं नो धाता विधाता च त्वं गुरुस्त्वं परायणम् / परित्राता त्वमस्माकं विनिवर्त्तय चापदम्

ನೀನೇ ನಮ್ಮ ಧಾತಾ ಮತ್ತು ವಿಧಾತಾ; ನೀನೇ ಗುರು, ನೀನೇ ಪರಮಾಶ್ರಯ. ನೀನೇ ನಮ್ಮ ಪರಿತ್ರಾತ; ನಮ್ಮ ಆಪತ್ತನ್ನು ದೂರಮಾಡು।

Verse 26

शरणं भव विप्रेन्द्र विप्रेद्राणां विशेषतः / सागरैर्दह्यमानानां लोकत्रयनिवासिनाम्

ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ! ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಶರಣಾಗು; ಸಾಗರಗಳಿಂದ ದಹಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ಲೋಕತ್ರಯ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಸಹ ಆಶ್ರಯವಾಗು।

Verse 27

ननु वै सात्त्विकी चेष्टा भवतीह भवादृशाम् / त्रातुमर्हसि तस्मात्त्वं लोकानस्मांश्च सुव्रत

ನಿಜಕ್ಕೂ, ನಿನ್ನಂತಹ ಮಹಾತ್ಮರಲ್ಲಿಯೇ ಇಂತಹ ಸಾತ್ತ್ವಿಕ ಚೇಷ್ಟೆ ಇರುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಸುವ್ರತ, ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ನಮ್ಮನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಲು ನೀನು ಅರ್ಹನು।

Verse 28

न चेदकाले भगवन्विनङ्क्ष्यत्यखिलं जगत् / जैमिनिरुवाच इत्युक्तः सकलैर्देवैरुन्मील्य नयने शनैः

ಹೇ ಭಗವನ್! ನೀನು ಸಮಯಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಇದನ್ನು ತಡೆಯದಿದ್ದರೆ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಜೈಮಿನಿ ಹೇಳಿದರು—ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು ಹೀಗೆಂದಾಗ ಅವನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆದನು।

Verse 29

विलोक्य तानुवाचेदं कपिलः सूनृतं वचः / स्वकर्मणैव निर्दग्धाः प्रविनङ्क्ष्यन्ति सागराः

ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ಕಪಿಲನು ಮಧುರ ಸತ್ಯವಚನವನ್ನು ಹೇಳಿದನು— ಸ್ವಕರ್ಮದಿಂದಲೇ ದಗ್ಧರಾಗಿ ಈ ಸಾಗರಪುತ್ರರು ನಾಶವಾಗುವರು।

Verse 30

काले प्राप्ते तु युष्माभिः सतावत्परिपाल्यताम् / अहं तु कारणं तेषां विनाशाय दुरात्मनाम्

ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ನೀವು ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿರಿ; ಆ ದುಷ್ಟಾತ್ಮರ ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾಗಿ ನಾನೇ ನಿಲ್ಲುವೆನು।

Verse 31

भविष्यामि सुरश्रेष्ठा भवतामर्थसिद्धये / मम क्रोधाग्नि विप्लुष्टाः सागराः पापचेतसः

ಹೇ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ನಿಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ನಾನು ಇರುತ್ತೇನೆ; ಪಾಪಚಿತ್ತರಾದ ಸಾಗರಪುತ್ರರು ನನ್ನ ಕ್ರೋಧಾಗ್ನಿಯಿಂದ ದಗ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ।

Verse 32

भविष्यन्तु चिरेणैव कालोपहतबुद्धयः / तस्माद्गतज्वरा देवा लोकाश्चैवाकुतोभयाः

ಕಾಲದಿಂದ ಬುದ್ಧಿ ಹತವಾದವರು ಬಹಳ ಕಾಲದ ಬಳಿಕವೇ (ಫಲವನ್ನು) ಕಾಣುವರು; ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವರುಗಳು ಜ್ವರರಹಿತರಾಗಿ, ಲೋಕಗಳೂ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಇರಲಿ।

Verse 33

भवन्तु ते दुराचाराः क्षिप्रं यास्यन्ति संक्षयम् / तद्यूयं निर्भया भूत्वा व्रजध्वं स्वां पुरीं प्रति

ಆ ದುರುಚಾರಿಗಳು ಶೀಘ್ರವೇ ಕ್ಷಯವನ್ನು ಹೊಂದುವರು; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ನಿರ್ಭಯರಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿರಿ।

Verse 34

कालं कञ्चित्प्रतीक्षध्वं ततो ऽभीष्टमवाप्स्यथ / कपिलेनैवमुक्तास्ते देवाः सर्वे सवासवाः

ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಕಾಯಿರಿ; ನಂತರ ನಿಮ್ಮ ಅಭೀಷ್ಟವನ್ನು ಪಡೆಯುವಿರಿ. ಕಪಿಲನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.

Verse 35

तं प्रणम्य ततो जग्मुः प्रतीताग्निदिवं प्रति / एतस्मिन्नन्तरे राजा सगरः पृथिवीपतिः

ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದತ್ತ ಹೋದರು. ಇದೇ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಭೂಪತಿ ರಾಜ ಸಗರನು (ಅಲ್ಲಿ) ಬಂದನು.

Verse 36

वाजिमेधं महायज्ञं कर्तुं चक्रे मनोरथम् / आहृत्य सर्वसंभारान्वसिष्ठानुमते तदा

ಆಗ ಅವನು ವಾಜಿಮೇಧ ಮಹಾಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿದನು; ವಸಿಷ್ಠರ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ತರಿಸಲಾಯಿತು.

Verse 37

और्वाद्यैः सहितो विप्रैर्यथावद्दीक्षितो ऽभवत् / दीक्षां प्रविष्टो नृपतिर्हयसंचारणाय वै

ಔರ್ವಾದಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ಅವನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ದೀಕ್ಷಿತನಾದನು. ದೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ನೃಪತಿ ಕುದುರೆಯ ಸಂಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧನಾದನು.

Verse 38

पुत्रान्सर्वान्समाहूय संदिदेश महयशाः / संचारयित्वा तुरगं परीत्य पृथिवीतले

ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯಾದ (ಸಗರ) ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಪುತ್ರರನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು—ಕುದುರೆಯನ್ನು ಭೂಮಿತಲದಾದ್ಯಂತ ಸಂಚಾರಗೊಳಿಸಿ (ರಕ್ಷಿಸಿರಿ).

Verse 39

क्षिप्रं ममान्तिकं पुत्राः पुनराहर्तुमर्हथ / जैमिनिरुवाच ततस्ते पितुरादेशात्तमादाय तुरङ्गमम्

“ಪುತ್ರರೇ, ಅದನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ತಂದುಕೊಡಿ.” ಜೈಮಿನಿ ಹೇಳಿದರು—ಆಮೇಲೆ ಅವರು ತಂದೆಯ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಆ ಅಶ್ವವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟರು.

Verse 40

परिचङ्क्रमयामासुः सकले क्षितिमण्डले / विधिचोदनयैवाश्वः स भूमौ परिवर्तिततः

ಅವರು ಸಮಸ್ತ ಕ್ಷಿತಿಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಸಂಚರಿಸಿಸಿದರು; ವಿಧಿಯ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಆ ಅಶ್ವವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿವ್ರಾಜಕನಂತೆ ತಿರುಗಿತು.

Verse 41

न तु दिग्विजयार्थाय करादानार्थमेव च / पृथिवीभूभुजा तेन पूर्वमेव विनिर्जिता

ಇದು ದಿಗ್ವಿಜಯಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಕೇವಲ ತೆರಿಗೆ ಸಂಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲ; ಆ ಭೂಪತಿ ಈಗಾಗಲೇ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದನು.

Verse 42

नृपाश्चोदारवीर्येण करदाः समरे कृताः / ततस्ते राजतनया निस्तोये लवणांबुधौ

ಉದಾರ ವೀರ್ಯದಿಂದ ರಾಜರು ಸಮರದಲ್ಲಿ ಕರದರಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟರು; ನಂತರ ಆ ರಾಜಕುಮಾರರು ನೀರಿಲ್ಲದ ಲವಣಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.

Verse 43

भूतले विविशुर्हृष्टाः परिवार्य तुरङ्गमम्

ಅವರು ಹರ್ಷಿತರಾಗಿ ಆ ಅಶ್ವವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.