Adhyaya 37

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते षट्त्रिंशत्तमो ऽध्यायः // ३६// वसिष्ठ उवाच दृष्ट्वा परशुरामस्तु तदाश्चर्यं महाद्भुतम् / जगाद सर्ववृत्तान्तं मृगयोस्तु यथाश्रुतम्

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದ ವಾಯುಪ್ರೋಕ್ತ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ತೃತೀಯ ಉಪೋದ್ದಾತಪಾದ, ಭಾರ್ಗವಚರಿತದ ಮுப்பತ್ತಾರನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ವಸಿಷ್ಠರು ಹೇಳಿದರು—ಪರಶುರಾಮನು ಆ ಮಹಾ ಅದ್ಭುತ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಜಿಂಕೆಗಳ ಜೋಡಿಯ ಕುರಿತು ಕೇಳಿದಂತೆ ಎಲ್ಲ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದನು.

Verse 2

तच्छ्रुत्वा भगवान्साक्षादगस्त्यः कुंभसंभवः / मोदमान उवाचेदं भार्गवं पुरतः स्थितम्

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಕುಂಭಸಂಭವ ಸాక్షಾತ್ ಭಗವಾನ್ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹರ್ಷಗೊಂಡು ಮುಂದೆ ನಿಂತ ಭಾರ್ಗವನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 3

अगस्त्य उवाच शृणु राम महाभाग कार्याकार्विशारद / हितं वदामि यत्ते ऽद्य तत्कुरुष्व समाहितः

ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ ರಾಮ, ಕಾರ್ಯ-ಅಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತನೇ, ಕೇಳು; ಇಂದು ನಿನ್ನ ಹಿತವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು.

Verse 4

इतो विदूरे सुमहत्स्थानं विष्णोः सुदुर्लभम् / पदानि यत्र दृश्यन्ते न्यस्तानि सुमाहात्मना

ಇಲ್ಲಿಂದ ದೂರದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ತಾದ ಹಾಗೂ ದುರ್ಲಭವಾದ ಸ್ಥಳವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಇಟ್ಟ ಪಾದಚಿಹ್ನೆಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 5

यत्र गङ्गा समुद्भूता वामस्य महात्मनः / पदाग्रात्क्रमतो लोकांस्तद्बलेस्तु विनिग्रहे

ಅಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಎಡ ಪಾದಾಗ್ರದಿಂದ ಗಂಗೆಯು ಉದ್ಭವಿಸಿತು; ಬಲಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಅವರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಂದ ಅಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ.

Verse 6

तत्र गत्वा स्तवं चेदं मासमैकमनन्यधीः / पठस्व नियमेनैव नियतो नियताशनः

ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬೇರೆಡೆ ತಿರುಗಿಸದೆ, ನಿಯಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಈ ಸ್ತವವನ್ನು ಪಠಿಸು; ಸಂಯಮಿಯಾಗಿರು ಮತ್ತು ನಿಯತ ಆಹಾರವನ್ನು ಪಾಲಿಸು.

Verse 7

यत्त्वया कवचं पूर्वमभ्यस्तं सिद्धिमिच्छता / शत्रूणां निग्रहार्थाय तच्च ते सिद्धिदं भवेत्

ಹೇ ಸಾಧಕಾ! ನೀನು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸಿ ಹಿಂದೆ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದ ಕವಚವು ಶತ್ರುಗಳ ನಿಗ್ರಹಾರ್ಥವಾಗಿ ನಿನಗೆ ಸಿದ್ಧಿದಾಯಕವಾಗಲಿ.

Verse 8

वसिष्ठ उवाच एव मुक्तो ह्यगस्त्येन रामः शत्रुनिबर्हणः / नमस्कृत्य मुनीं शान्तं निर्जगामाश्रमाद्बहिः

ವಸಿಷ್ಠರು ಹೇಳಿದರು—ಈ ರೀತಿ ಅಗಸ್ತ್ಯರಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದ ಶತ್ರುನಿಬರ್ಹಣ ರಾಮನು ಶಾಂತ ಮುನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಆಶ್ರಮದ ಹೊರಗೆ ಹೊರಟನು.

Verse 9

पुनस्तेनैव मार्गेण संप्राप्तस्तत्र सत्वरम् / यत्रोत्तरात्पदन्यासान्निर्गता स्वर्णदी नृप

ಹೇ ನೃಪಾ! ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದನು; ಅಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪಾದನ್ಯಾಸದಿಂದ ಸ್ವರ್ಣದೀ ನದಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತ್ತು.

Verse 10

तत्र वासं प्रकल्प्यासावकृतव्रणसंयुतः / समभ्यस्यत्स्तवं दिव्यं कृष्मप्रेमामृताभिधम्

ಅಲ್ಲಿ ವಾಸವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಗಾಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೂ, ಅವನು ‘ಕೃಷ್ಣಪ್ರೇಮಾಮೃತ’ ಎಂಬ ದಿವ್ಯ ಸ್ತವವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸಿಸಿದನು.

Verse 11

नित्यं व्रजपतेस्तस्य स्तोत्रं तुष्टो ऽभवद्धरिः / जगाम दर्शनं तस्य जामदग्न्यस्य भूपते

ಹೇ ಭೂಪತೇ! ವ್ರಜಪತಿಯ ಆ ನಿತ್ಯ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ಹರಿ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ, ಜಾಮದಗ್ನ್ಯನಿಗೆ (ಪರಶುರಾಮನಿಗೆ) ದರ್ಶನ ನೀಡಲು ಬಂದನು.

Verse 12

चतुर्व्यूहाधिपः साक्षात्कृष्णः कमललोचनः / किरीटंनार्कवर्णेन कुण्डलाभ्यां च राजितः

ಚತುರ್ವ್ಯೂಹಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಕಮಲಲೋಚನ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು; ಸೂರ್ಯವರ್ಣ ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಜೋಡಿ ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ವಿರಾಜಮಾನನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 13

कौस्तुभोद्भासितोरस्कः पीतवासा धनप्रभः / मुरलीवादनपरः साक्षान्मोहनरूपधृक्

ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿಯಿಂದ ಅವನ ವಕ್ಷಸ್ಥಳ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು; ಪೀತಾಂಬರಧಾರಿ, ಧನದಂತೆ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವನು; ಮುರಳಿ ವಾದನದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರ, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಮೋಹನರೂಪಧಾರಿ.

Verse 14

तं दृष्ट्वा सहसोत्थाय जामदग्न्यो मुदान्वितः / प्रणम्य दण्डवद्भमौ तुष्टाव प्रयतो विभुम्

ಅವನನ್ನು ಕಂಡು ಜಾಮದಗ್ನ್ಯ (ಪರಶುರಾಮ) ಹರ್ಷದಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದನು; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದಂಡವತ್ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಏಕಾಗ್ರನಾಗಿ ಆ ವಿಭುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

Verse 15

परशुराम् उवाच नमो नमः कारणविग्रहाय प्रपन्नपालाय सुरार्त्तिहारिणे / ब्रह्मेशविष्ण्विद्रमुखस्तुताय नतो ऽस्मि नित्यं परमेश्वराय

ಪರಶುರಾಮನು ಹೇಳಿದನು— ಕಾರಣಸ್ವರೂಪ ದೇಹಧಾರಿಯೇ, ಶರಣಾಗತರ ಪಾಲಕನೇ, ದೇವರ ಆರ್ಥಿಯನ್ನು ಹರಿಸುವವನೇ; ಬ್ರಹ್ಮ, ಈಶ, ವಿಷ್ಣು, ಇಂದ್ರಾದಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುವ ಪರಮೇಶ್ವರನೇ, ನಿನಗೆ ನಮೋ ನಮಃ; ನಾನು ನಿತ್ಯವೂ ನಮನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 16

यं वेदवादैर्विविधप्रकारैर्निर्णेतुमीशानमुखा न शक्नुयुः / तं त्वामनिर्देश्यमचं पुराममनन्तमीडे भव मे दयापरः

ವೇದವಾಕ್ಯಗಳ ನಾನಾ ವಿಧಗಳಿಂದಲೂ ಈಶಾನಾದಿಗಳು ನಿರ್ಣಯಿಸಲಾರದೆ ಇರುವವನನ್ನು; ಆ ಅನಿರ್ದೇಶ್ಯ, ಅಜ, ಪುರಾತನ, ಅನಂತನಾದ ನಿನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ—ಪ್ರಭು, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದಯಾಪರನಾಗಿರು.

Verse 17

यस्त्वेक ईशो निजवाञ्च्छितप्रदो धत्ते तनूर्लोकविहार रक्षणे / नाना विधा देवमनुष्यतिर्यग्यादः सु भूमेर्भरवारणाय

ಏಕೈಕ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಸ್ವೇಚ್ಛಿತ ಫಲಪ್ರದನು; ಲೋಕವಿಹಾರ-ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ನಾನಾವಿಧ ದೇಹಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ದೇವ-ಮಾನವ-ತಿರ್ಯಗಾದಿ ರೂಪಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯ ಭಾರವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 18

तं त्वामहं भक्तजनानुरक्तं विरक्तमत्यन्तमपीन्दिरादिषु / स्वयं समक्षंव्यभिचारदुष्टचित्तास्वपि प्रेमनिबद्धमानसम्

ಭಕ್ತಜನರಿಗೆ ಅನುರಕ್ತನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಇಂದಿರಾ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ) ಮೊದಲಾದ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ವಿರಕ್ತನು. ಸ್ವಯಂ ಸಮಕ್ಷದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ವ್ಯಭಿಚಾರದಿಂದ ದುಷ್ಟಚಿತ್ತರಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಬಂಧಿತ ಮನಸ್ಸು ನಿನ್ನದು।

Verse 19

यं वै प्रसन्ना असुराः सुरा नराः सकिन्नरास्तिर्यकेयोनयो ऽपि हि / गताः स्वरूपं निखलं विहाय ते देहस्त्र्यपत्यार्थममत्वमीश्वर

ಹೇ ಈಶ್ವರಾ! ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸನ್ನರಾದ ಅಸುರರು, ಸುರರು, ಮಾನವರು, ಕಿನ್ನರರು ಮತ್ತು ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿಯವರೂ ತಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ದೇಹ, ಸ್ತ್ರೀ ಮತ್ತು ಸಂತಾನಾರ್ಥವಾಗಿ ‘ಮಮತ್ವ’ದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕುತ್ತಾರೆ।

Verse 20

तं देवदेवं भजतामभीप्सितप्रदं निरीहं गुणवर्जितं च / अचिन्त्यमव्यक्तमघौघनाशनं प्राप्तो ऽरणं प्रेमनिधानमादरात्

ಆ ದೇವದೇವನನ್ನು ಆದರದಿಂದ ಶರಣಾಗಿ ಪಡೆಯಿರಿ—ಭಜಿಸುವವರಿಗೆ ಅಭೀಷ್ಟ ಫಲ ನೀಡುವವನು, ನಿರೀಹನು, ಗುಣವರ್ಜಿತನು. ಅಚಿಂತ್ಯ, ಅವ್ಯಕ್ತ, ಪಾಪಘೌಘನಾಶಕ, ಪ್ರೇಮನಿಧಿ ಅವನೇ।

Verse 21

तपन्ति तापैर्विविधैः स्वदेहमन्ये तु यज्ञैर्विविधैर्यजन्ति / स्वप्ने ऽपि ते रूपमलौकिकंविभो पश्यन्ति नैवार्थनिबद्धवासनाः

ಕೆಲವರು ವಿವಿಧ ತಪಸ್ಸುಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ದಹಿಸುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ವಿವಿಧ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹೇ ವಿಭೋ! ಅರ್ಥಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಬಂಧಿತ ವಾಸನೆಗಳಿಲ್ಲದವರು ಕನಸಿನಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನ ಅಲೌಕಿಕ ರೂಪವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ।

Verse 22

ये वै त्वदीयं चरणं भवश्रमान्निर्विण्मचित्ता विधिवत्स्मरन्ति / नमन्ति भक्त्याथ समर्चयन्ति वै परस्परं संसदि वर्णयन्ति

ಸಂಸಾರಶ್ರಮದಿಂದ ನಿರ್ವಿಣ್ಣಚಿತ್ತರಾಗಿ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅರ್ಚಿಸುವವರು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 23

तेनैकजन्मोद्भवपङ्कभेदनप्रसक्तचित्ता भवतोंऽघ्रिपद्मे / तरन्ति चान्यानपि तारयन्ति हि भवौषधं नाम सुधा तवेश

ಅದರಿಂದ ಒಂದೇ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಪಾಪರೂಪದ ಕೆಸರನ್ನು ಭೇದಿಸಲು ಆಸಕ್ತಚಿತ್ತರಾದವರು ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ತಾವೇ ದಾಟಿ ಇತರರನ್ನೂ ದಾಟಿಸುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಹೇ ಈಶ, ನಿನ್ನ ನಾಮವೇ ಭವರೋಗಕ್ಕೆ ಔಷಧಿ, ಅಮೃತ.

Verse 24

अहं प्रभो कामनिबद्धचित्तो भवन्तमार्यं विविधप्रयत्नैः / आराधयं नाथ भवानभिज्ञः किं ते ह विज्ञाप्यमिहास्ति लोके

ಪ್ರಭೋ, ನನ್ನ ಚಿತ್ತವು ಕಾಮನೆಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತವಾಗಿದೆ; ಅನೇಕ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿದ್ದರೂ, ಹೇ ಆರ್ಯ, ನಿನ್ನನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಲಾರೆ. ನಾಥ, ನೀನು ಸರ್ವಜ್ಞನು—ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ನಾನು ಏನು ವಿನಂತಿಸಲಿ?

Verse 25

वसिष्ठ उवाच इत्येवं जामदग्न्यं तु स्तुवन्तं प्रणतं पुरः / उवाचागाधया वाचा मोहयन्निव मायया

ವಸಿಷ್ಠನು ಹೇಳಿದರು—ಹೀಗೆ ಮುಂದೆ ಸ್ತುತಿಸಿ ಪ್ರಣಮಿಸಿದ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಅಗಾಧವಾದ ವಾಣಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದರು; ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಗೊಳಿಸುವವರಂತೆ.

Verse 26

कृष्ण उवाच हन्त राम महाभाग सिद्धं ते कार्यमुत्तमम् / कवचस्य स्तवस्यापि प्रभावादवधारय

ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ ರಾಮ, ನಿನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಾರ್ಯ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಈ ಕವಚ-ಸ್ತವದ ಪ್ರಭಾವವನ್ನೂ ತಿಳಿದು ದೃಢಪಡಿಸು.

Verse 27

हत्वा तं कार्त्तवीर्यं हि राजानं दृप्तमानसम् / साधयित्वा पितुर्वैरं कुरु निःक्षत्रियां महीम्

ಅಹಂಕಾರಚಿತ್ತನಾದ ರಾಜ ಕಾರ್ತ್ತವೀರ್ಯನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ತಂದೆಯ ವೈರವನ್ನೂ ತೀರಿಸಿ, ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕ್ಷತ್ರಿಯರಹಿತವಾಗಿಸು।

Verse 28

मम चक्रावतारो हि कार्त्तवीर्यो धरातले / कृतकार्यो द्विजश्रेष्ट तं समापय मानद

ಧರಾತಲದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ತ್ತವೀರ್ಯನು ನನ್ನ ಚಕ್ರಾವತಾರವೇ; ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಅವನ ಕಾರ್ಯ ಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ—ಹೇ ಮಾನದ, ಅವನನ್ನು ಸಮಾಪ್ತಗೊಳಿಸು।

Verse 29

अद्य प्रभृति लोके ऽस्मिन्नंशावेशेन मे भवान् / चरिष्यति यथा कालं कर्त्ता हर्त्ता स्वयं प्रभुः

ಇಂದಿನಿಂದ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೀನು ನನ್ನ ಅಂಶಾವೇಶದಿಂದ, ಕಾಲಾನುಸಾರ, ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಭುವಿನಂತೆ ಕರ್ತಾ-ಹರ್ತಾ ಆಗಿ ಸಂಚರಿಸುವೆ।

Verse 30

चतुर्विशे युगे वत्स त्रेतायां रघुवंशजः / रामो नाम भविष्यामि चतुर्व्यूहः सनातनः

ಹೇ ವತ್ಸ, ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ, ನಾನು ರಘುವಂಶಜನಾಗಿ ‘ರಾಮ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ, ಸನಾತನ ಚತುರ್ವ್ಯೂಹಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ಅವತರಿಸುವೆ।

Verse 31

कौसल्यानन्दजनको राज्ञो दशरथादहम् / तदा कौशिकयज्ञं तु साधयित्वा सलक्ष्मणः

ನಾನು ರಾಜ ದಶರಥನಿಂದ ಜನಿಸಿ ಕೌಸಲ್ಯೆಗೆ ಆನಂದಕಾರಣನಾಗುವೆ; ಆಗ ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಡನೆ ಕೌಶಿಕನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುವೆ।

Verse 32

गमिष्यामि महाभाग जनकस्य पुर महत् / तत्रेशचापं निर्भज्य परिणीय विदेहजाम्

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ! ನಾನು ಜನಕನ ಮಹಾನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆನು; ಅಲ್ಲಿ ಶಿವಧನುಸ್ಸನ್ನು ಮುರಿದು ವಿದೇಹಕನ್ಯೆ ಸೀತೆಯನ್ನು ವಿವಾಹಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವೆನು।

Verse 33

तदा यास्यन्नयोध्यां ते हरिष्ये तेज उन्मदम् / वसिष्ठ उवाच कृष्ण एवं समदिश्य जामदग्न्यं तपोनिधिम् / पश्यतोंऽतर्दधे तत्र रामस्य मुमहात्मनः

ಆಮೇಲೆ ನೀನು ಅಯೋಧ್ಯೆಗೆ ಹೊರಟಾಗ, ನಿನ್ನ ಉನ್ಮತ್ತ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ನಾನು ಹರಣಮಾಡುವೆನು. ವಸಿಷ್ಠರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಕೃಷ್ಣ! ಹೀಗೆ ತಪೋನಿಧಿ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯನಿಗೆ ಆದೇಶಿಸಿ, ಮಹಾತ್ಮ ರಾಮನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಧಾನವಾಯಿತು।