Adhyaya 36

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवच रिते पञ्चत्रिंशत्तमो ऽध्यायः // ३५// वसिष्ठ उवाच अवगत्य स वै सर्वं कारणं प्रीतमानसः / उवाच भार्गवं राममगस्त्यः कुंभसंभवः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದ ವಾಯುಪ್ರೋಕ್ತ ಮಧ್ಯಮಭಾಗದ ತೃತೀಯ ಉಪೋದ್ಘಾತಪಾದದಲ್ಲಿನ ಭಾರ್ಗವಚರಿತದ ಮೂವತ್ತೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ. ವಸಿಷ್ಠರು ಹೇಳಿದರು—ಎಲ್ಲ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿದು ಸಂತೋಷಚಿತ್ತನಾಗಿ ಕುಂಭಸಂಭವ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಭಾರ್ಗವ ರಾಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

Verse 2

अगस्त्य उवाच शृणु राम महाभाग कथयामि हितं तव / मन्त्रस्य सिद्धिं येन त्वं शीघ्रमेव समाप्नुयाः

ಅಗಸ್ತ್ಯರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಮಹಾಭಾಗ ರಾಮ, ಕೇಳು; ನಿನ್ನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಇದರಿಂದ ನೀನು ಮಂತ್ರಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಶೀಘ್ರವೇ ಪಡೆಯುವೆ.

Verse 3

भक्तेस्तु लक्षणं ज्ञात्वा त्रिविधाया महामते / यो यतेत नरस्तस्य सिद्धिर्भवति सत्वरम्

ಹೇ ಮಹಾಮತೇ! ತ್ರಿವಿಧ ಭಕ್ತಿಯ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ತಿಳಿದು ಅದರಲ್ಲಿ ಯತ್ನಿಸುವ ನರನಿಗೆ ಶೀಘ್ರವೇ ಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 4

एकदाहमनुप्राप्तो ऽनन्तदर्शनकाङ्क्षया / पातालं नागराचैन्द्रैः शोभितं परया मुदा

ಒಮ್ಮೆ ಅನಂತನ ದರ್ಶನದ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ ನಾನು ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಬಂದೆನು; ಅದು ನಾಗರಾಜರು ಹಾಗೂ ಇಂದ್ರಸಮಾನರರಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿ ಪರಮಾನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.

Verse 5

तत्र दृष्टा महाभाग मया सिद्धाः समन्ततः / सनकाद्या नारदश्च गौतमो जाजलिःक्रतुः

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ! ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಿದ್ಧರನ್ನು ಕಂಡೆನು—ಸನಕಾದಿಗಳು, ನಾರದ, ಗೌತಮ, ಜಾಜಲಿ ಮತ್ತು ಕ್ರತು.

Verse 6

ऋभुर्हंसो ऽरुणिश्चैव वाल्मीकिः शक्तिरासुरिः / एते ऽन्ये च महासिद्धा वात्स्यायनमुखा द्विज

ಋಭು, ಹಂಸ, ಅರುಣಿ, ವಾಲ್ಮೀಕಿ, ಶಕ್ತಿ, ಆಸುರಿ—ಇವರು ಹಾಗೂ ವಾತ್ಸ್ಯಾಯನಮುಖ ಇತರ ಮಹಾಸಿದ್ಧರೂ ಇದ್ದರು, ಹೇ ದ್ವಿಜ.

Verse 7

उपासत ह्युपा सीना ज्ञानार्थं फणिनायकम् / तं नमस्कृत्य नागैन्द्रैः सह सिद्धैर्महात्मभिः

ಅವರು ಜ್ಞಾನಾರ್ಥವಾಗಿ ಫಣಿನಾಯಕನ (ನಾಗನಾಯಕನ) ಉಪಾಸನೆಯಲ್ಲಿ ಆಸೀನರಾಗಿದ್ದರು; ನಾಗೇಂದ್ರರು ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮ ಸಿದ್ಧರೊಂದಿಗೆ ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ.

Verse 8

उपविष्टः कथात्तत्र शृण्वानो वैष्णवीर्मुदा / येयं भूमिर्महाभाग भूतधात्री स्वरूपिणी

ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ವೈಷ್ಣವೀ ಕಥೆಯನ್ನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದನು; ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ಈ ಭೂಮಿಯೇ ಭೂತಧಾತ್ರೀ ಸ್ವರೂಪಿಣಿ.

Verse 9

निविष्टा पुरतस्तस्य शृण्वन्ती ताः कथाः सदा / यद्यत्पृच्छति सा भूमिः शेषं साक्षान्महीधरम्

ಆ ಭೂಮಿ ಅವನ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತು ಸದಾ ಆ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿತ್ತು; ಅವಳು ಏನು ಕೇಳಿದರೂ, ಸాక్షಾತ್ ಮಹೀಧರನಾದ ಶೇಷನನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

Verse 10

शृण्वन्ति ऋषयः सर्वे तत्रस्था तदनुग्रहात् / मया तत्र श्रुतं वत्स कृष्णप्रेमामृतं शुभम्

ಅವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ; ಓ ವತ್ಸ, ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಶುಭವಾದ ಕೃಷ್ಣಪ್ರೇಮಾಮೃತವನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು.

Verse 11

स्तोत्रं तत्ते प्रवक्ष्यामि यस्यार्थं त्वमिहागतः / वाराहाद्यवताराणां चरितं पापनाशनम्

ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುವೆನು; ವರಾಹಾದಿ ಅವತಾರಗಳ ಚರಿತೆ ಪಾಪನಾಶಕವಾಗಿದೆ.

Verse 12

सुखदं मोक्षदं चैव ज्ञानविज्ञान कारणम् / श्रुत्वा सर्वं धरा वत्स प्रत्दृष्टा तं धराधरम्

ಇದು ಸುಖದಾಯಕ, ಮೋಕ್ಷದಾಯಕ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ-ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಕಾರಣ; ಓ ವತ್ಸ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿ ಧರೆಯು ಆ ಧರಾಧರನನ್ನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಕಂಡಳು.

Verse 13

उवाच प्रणता भूयो ज्ञातुं कृष्णविचेष्टितम् / धरण्युवाच अलङ्कृतं जन्म पुंसामपि नन्दव्रजौकसाम्

ಪ್ರಣಮಿಸಿ ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದಳು—ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಲೀಲಾಚೇಷ್ಟೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಧರಣಿ ಹೇಳಿದಳು—ನಂದನ ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದ ಜನರ ಜನ್ಮವೂ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿ ಧನ್ಯವಾಯಿತು.

Verse 14

तस्य देवस्य कृष्णस्य लीलाविग्रहधारिणः / जयोपाधिनियुक्तानि संति नामान्यनेकशः

ಲೀಲಾವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಆ ದೇವ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಜಯೋಪಾಧಿಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಅನೇಕ ನಾಮಗಳಿವೆ.

Verse 15

तेषु नामानि मुख्यानि श्रोतुकामा चिरादहम् / तत्तानि ब्रूहि नामानि वासुदेवस्य वासुके

ಆ ನಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದವುಗಳನ್ನು ನಾನು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಓ ವಾಸುಕೇ, ವಾಸುದೇವನ ಆ ನಾಮಗಳನ್ನು ಹೇಳು.

Verse 16

नातः परतरं पुण्यं त्रिषु लोकेषु विद्यते / शेष उवाच वसुंधरे वरारोहे जनानामस्ति मुक्तिदम्

ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲು ಪುಣ್ಯವು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಶೇಷನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ವಸುಂಧರೇ, ಓ ವರಾರೋಹೇ, ಇದು ಜನರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವದು.

Verse 17

सर्वमङ्गलमूर्द्धन्यमणिमाद्यष्टसिद्धिदम् / महापातककोटिघ्न सर्वतीर्थफलप्रदम्

ಇದು ಸರ್ವಮಂಗಳಗಳ ಶಿರೋಮಣಿ; ಅಣಿಮಾದಿ ಅಷ್ಟಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದು; ಕೋಟಿ ಮಹಾಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಸರ್ವ ತೀರ್ಥಫಲವನ್ನು ನೀಡುವುದು.

Verse 18

समस्तजपयज्ञानां फलदं पापनाशनम् / शृणु देवि प्रवक्ष्यामि नाम्नामष्टोतरं शतम्

ಇದು ಸಮಸ್ತ ಜಪಯಜ್ಞಗಳಿಗೆ ಫಲಪ್ರದವೂ ಪಾಪನಾಶಕವೂ ಆಗಿದೆ. ದೇವಿ, ಕೇಳು—ನಾಮಗಳ ಅಷ್ಟೋತ್ತರ ಶತವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವೆನು.

Verse 19

महस्रनाम्नां पुण्यानां त्रिरावृत्त्या तु यत्फलम् / एकावृत्त्या तु कृष्णस्य नामैकं तत्प्रयच्छति

ಪುಣ್ಯಕರ ಸಹಸ್ರನಾಮಗಳನ್ನು ಮೂರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದ ಫಲವು ಏನೋ, ಅದೇ ಫಲವು ಕೃಷ್ಣನ ಒಂದೇ ನಾಮವನ್ನು ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 20

तस्मात्पुण्यतरं चैतत्स्तोत्रं पातकनाशनम् / नाम्नामष्टोत्तरशतस्याहमेव ऋषिः प्रिये

ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ಇನ್ನೂ ಪುಣ್ಯಕರವಾದ, ಪಾತಕನಾಶಕವಾದ ಸ್ತೋತ್ರ. ಪ್ರಿಯೆ, ಈ ಅಷ್ಟೋತ್ತರ ಶತನಾಮಕ್ಕೆ ಋಷಿ ನಾನೇ.

Verse 21

छन्दो ऽनुष्टुब्देवता तु योगः कृष्णप्रियावहः / श्रीकृष्णः कमलानाथो वासुदेवः सनातनः

ಇದರ ಛಂದಸ್ಸು ಅನುಷ್ಟುಪ್; ದೇವತಾ-ಯೋಗವು ಕೃಷ್ಣಪ್ರಿಯತೆಯನ್ನು ತರುವದು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ, ಕಮಲನಾಥ, ವಾಸುದೇವ—ಸನಾತನನು.

Verse 22

वसुदेवात्मजः पुण्यो लीलामानुषविग्रहः / श्रीवत्सकौस्तभधरो यशोदावत्सलो हरिः

ಅವನು ವಸುದೇವನ ಪುತ್ರ, ಪುಣ್ಯಸ್ವರೂಪ, ಲೀಲಾರ್ಥ ಮಾನವದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು. ಶ್ರೀವತ್ಸ-ಕೌಸ್ತುಭ ಧರಿಸಿ, ಯಶೋದೆಯ ಮೇಲೆ ವಾತ್ಸಲ್ಯವಿರುವ ಹರಿ.

Verse 23

चतुर्भुजात्तचक्रासिगदाशङ्खाद्युदायुधः / देवकीनन्दनः श्रीशो नन्दगोपप्रियात्मजः

ಅವನು ಚತುರ್ಭುಜನು; ಚಕ್ರ, ಖಡ್ಗ, ಗದೆ, ಶಂಖ ಮೊದಲಾದ ದಿವ್ಯಾಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ದೇವಕೀನಂದನ, ಶ್ರೀಪತಿ, ನಂದಗೋಪನ ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರನು।

Verse 24

यमुनावेगसंहारी बलभद्रप्रियानुजः / पूतनाजीवितहरः शकटासुरभञ्जनः

ಅವನು ಯಮುನಾ ನದಿಯ ಉಗ್ರ ವೇಗವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನು, ಬಲಭದ್ರನ ಪ್ರಿಯ ಅನುಜನು; ಪೂತನೆಯ ಜೀವವನ್ನು ಹರಿಸಿದವನು, ಶಕಟಾಸುರನನ್ನು ಭಂಜಿಸಿದವನು।

Verse 25

नन्दप्रजजनानन्दी सच्चिदानन्दविग्रहः / नवनीतविलिप्ताङ्गो नवनीतनटो ऽनघः

ಅವನು ನಂದನ ವ್ರಜಜನರಿಗೆ ಆನಂದ ನೀಡುವವನು, ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಸ್ವರೂಪನು; ನವನೀತದಿಂದ ಲೇಪಿತ ಅಂಗಗಳವನು, ಪಾಪರಹಿತ ನವನೀತ-ನಟನು।

Verse 26

नवनीतलवाहारी मुचुकुन्दप्रसादकृत् / षोडशस्त्रीसहस्रेशस्त्रिभङ्गी मधुराकृतिः

ಅವನು ನವನೀತದ ತುಣುಕನ್ನು ಕದಿಯುವವನು, ಮುಚುಕುನ್ದನಿಗೆ ಪ್ರಸಾದ ಮಾಡಿದವನು; ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಅಧಿಪತಿ, ತ್ರಿಭಂಗಿ ಭಂಗಿಯುಳ್ಳ ಮಧುರಾಕೃತಿಯವನು।

Verse 27

शुकवागमृताब्धीन्दुर्गोविन्दो गोविदांपतिः / वत्सपालनसंचारी धेनुकासुरमर्द्दनः

ಅವನು ಶುಕದೇವನ ವಾಣಿ ಎಂಬ ಅಮೃತಸಾಗರದ ಚಂದ್ರನು, ಗೋವಿಂದನು, ಗೋವಿದರ ಪತಿಯಾದವನು; ಕರುಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತ ಸಂಚರಿಸುವವನು, ಧೇನುಕಾಸುರನನ್ನು ಮರ್ಧಿಸಿದವನು।

Verse 28

तृणीकृततृणावर्त्तो यमलार्जुनभञ्जनः / उत्तालतालभेत्ता च तमालश्यामला कृतिः

ತೃಣಾವರ್ತನನ್ನು ತೃಣದಂತೆ ಮಾಡಿ ಸಂಹರಿಸಿದವನು, ಯಮಲಾರ್ಜುನ ವೃಕ್ಷಗಳನ್ನು ಭಂಜಿಸಿದವನು, ಎತ್ತರದ ತಾಳವೃಕ್ಷಗಳನ್ನು ಚೀರಿ ಹಾಕಿದವನು, ತಮಾಲವೃಕ್ಷದಂತೆ ಶ್ಯಾಮವರ್ಣ ಕೃತಿಯುಳ್ಳವನು।

Verse 29

गोपगोपीश्वरो योगी सूर्यकोटिसमप्रभः / इलापतिः परञ्ज्योतिर्यादवेन्द्रो यदूद्वहः

ಗೋಪಗೋಪಿಯರ ಈಶ್ವರನು, ಯೋಗಿ, ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯರ ಸಮಪ್ರಭ; ಇಲಾಪತಿ, ಪರಂಜ್ಯೋತಿ, ಯಾದವೇಂದ್ರ, ಯದುಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧುರೀಣ।

Verse 30

वनमाली पीतवासाः पारिजातापहरकः / गोवर्द्धनाचलोद्धर्त्ता गोपालः सर्वपालकः

ವನಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು, ಪೀತವಸ್ತ್ರಧಾರಿ, ಪಾರಿಜಾತವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದವನು; ಗೋವರ್ಧನ ಪರ್ವತವನ್ನು ಎತ್ತಿದವನು, ಗೋಪಾಲ, ಸರ್ವರ ಪಾಲಕ।

Verse 31

अजो निरञ्जनः कामजनकः कञ्जलोचनः / मधुहा मथुरानाथो द्वारकानाथको बली

ಅಜನು, ನಿರಂಜನನು, ಕಾಮವನ್ನು ಜನಿಸುವವನು, ಕಮಲಲೋಚನನು; ಮಧುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನು, ಮಥುರಾನಾಥ, ದ್ವಾರಕಾನಾಥ, ಬಲಶಾಲಿ।

Verse 32

वृन्दावनान्तसंचारी तुलसीदामभूषणः / स्यमन्तकमणेर्हर्त्ता नरनारायणात्मकः

ವೃಂದಾವನದೊಳಗೆ ಸಂಚರಿಸುವವನು, ತುಳಸಿದಾಮದಿಂದ ಭೂಷಿತನು; ಸ್ಯಮಂತಕಮಣಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡವನು, ನರನಾರಾಯಣಾತ್ಮಕನು।

Verse 33

कुब्जाकृष्टांबरधरो मायी परमपूरुषः / मुष्टिकासुरचाणूरमल्लयुद्धविशारदः

ಕುಬ್ಜೆಯು ಎಳೆದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಮಾಯಾಮಯ ಪರಮಪುರುಷನು; ಮುಷ್ಟಿಕಾಸುರ-ಚಾಣೂರ ಮಲ್ಲಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿಶಾರದನು।

Verse 34

संसारवैरी कंसारिर्मुरारिर्नरकान्तकः / अनादि ब्रह्मचारी च कृष्णाव्यसनकर्षकः

ಸಂಸಾರಕ್ಕೆ ವೈರಿ, ಕಂಸನ ಶತ್ರು, ಮುರಾರಿಯು, ನರಕಾಂತಕನು; ಅನಾದಿ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯೂ, ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತರ ವ್ಯಸನಗಳನ್ನು ಕಳೆಯುವವನು।

Verse 35

शिशुपालशिरस्छेत्ता दुर्योधनकुलान्तकृत / विदुराक्रूरवरदो विश्वरूपप्रदर्शकः

ಶಿಶುಪಾಲನ ಶಿರಶ್ಛೇದಕ, ದುರ್ಯೋಧನ ಕುಲಾಂತಕೃತ್; ವಿದುರು-ಅಕ್ರೂರರಿಗೆ ವರದಾತ, ವಿಶ್ವರೂಪ ಪ್ರದರ್ಶಕನು।

Verse 36

सत्यवाक्सत्यसंकल्पः सत्यभामारतो जयी / सुभद्रापूर्वजो विष्णुर्भीष्ममुक्तिप्रदायकः

ಸತ್ಯವಾಕ್ಯ, ಸತ್ಯಸಂಕಲ್ಪ; ಸತ್ಯಭಾಮಾರತನಾದ ಜಯಶೀಲ; ಸುಭದ್ರೆಯ ಅಗ್ರಜ ವಿಷ್ಣು, ಭೀಷ್ಮನಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ನೀಡುವವನು।

Verse 37

जगद्गुरुर्जगन्नाथो वेणुवाद्य विशारदः / वृषभासुरविध्वंसी बकारिर्बाणबाहुकृत्

ಜಗದ್ಗುರು, ಜಗನ್ನಾಥ, ವೇಣುವಾದ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶಾರದ; ವೃಷಭಾಸುರ ವಿಧ್ವಂಸಕ, ಬಕಾಸುರ ಶತ್ರು, ಬಾಣಾಸುರನ ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಕಡಿದವನು।

Verse 38

युधिष्टिरप्रतिष्ठाता बर्हिबर्हावतंसकः / पार्थसारथिरव्यक्तो गीतामृतमहोदधिः

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದವನು, ನವಿಲುಪಿಂಚದ ಕಿರೀಟದಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನು; ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿ, ಅವ್ಯಕ್ತ ಪ್ರಭು—ಗೀತಾಮೃತದ ಮಹಾಸಾಗರ।

Verse 39

कालीयफणिमाणिक्यरञ्जितः श्रीपदांबुजः / दामोदरो यज्ञभोक्ता दानवैद्रविनाशनः

ಕಾಳೀಯ ಸರ್ಪದ ಫಣಿಮಾಣಿಕ್ಯ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ರಂಜಿತ ಶ್ರೀಪಾದಪದ್ಮ; ದಾಮೋದರ, ಯಜ್ಞಭೋಕ್ತ, ದಾನವಸಮೂಹವಿನಾಶಕ।

Verse 40

नारायणः परं ब्रह्म पन्नगाशनवाहनः / जलक्रीडासमासक्तगोपीवस्त्रापहारकः

ನಾರಾಯಣ, ಪರಬ್ರಹ್ಮ; ಸರ್ಪಭಕ್ಷಕ ಗರುಡನು ವಾಹನವಾಗಿರುವವನು; ಜಲಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತ, ಗೋಪಿಯರ ವಸ್ತ್ರಾಪಹಾರಕ।

Verse 41

पुण्यश्लोकस्तीर्थपादो वेदवेद्यो दयानिधिः / सर्वतीर्थान्मकः सर्वग्रहरूपी परात्परः

ಪುಣ್ಯಶ್ಲೋಕ, ತೀರ್ಥಪಾದ; ವೇದಗಳಿಂದ ವೇದ್ಯ, ದಯಾನಿಧಿ; ಸರ್ವತೀರ್ಥಸ್ವರೂಪ, ಸರ್ವಗ್ರಹರೂಪಿ, ಪರಾತ್ಪರ।

Verse 42

इत्येवं कृष्णदेवस्य नाम्नामष्टोत्तरं शतम् / कृष्णोन कृष्णभक्तेन श्रुत्वा गीतामृतं पुरा

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣದೇವನ ನಾಮಗಳ ಅಷ್ಟೋತ್ತರ ಶತ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಯಿತು; ಪುರಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತನು ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಗೀತಾಮೃತವನ್ನು ಕೇಳಿ (ಇದನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದನು)।

Verse 43

स्तोत्रं कृष्णप्रियकरं कृतं तस्मान्मया श्रुतम् / कृष्णप्रेमामृतं नाम परमानन्ददायकम्

ಈ ಸ್ತೋತ್ರವು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ; ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಕೇಳಿ ಇದನ್ನು ರಚಿಸಿದೆ. ಇದರ ಹೆಸರು ‘ಕೃಷ್ಣಪ್ರೇಮಾಮೃತ’, ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ನೀಡುವುದು.

Verse 44

अत्युपद्रवदुः खघ्नं परमायुष्य वर्द्धनम् / दानं व्रतं तपस्तीर्थं यत्कृतं त्विह जन्मनि

ಇದು ಅತಿಯಾದ ಉಪದ್ರವ ಹಾಗೂ ದುಃಖಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ ಪರಮಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ; ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ದಾನ, ವ್ರತ, ತಪಸ್ಸು, ತೀರ್ಥಸೇವೆಯ ಫಲವೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ.

Verse 45

पठतां शृण्वतां चैव कोटिकोटिगुणं भवेत् / पुत्रप्रदमपुत्राणामगती नां गतिप्रदम्

ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುವವರಿಗೂ ಶ್ರವಣ ಮಾಡುವವರಿಗೂ ಕೋಟಿಕೋಟಿ ಗುಣ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಪುತ್ರಪ್ರದ, ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಗತಿಪ್ರದ.

Verse 46

धनवाहं दरिद्राणां जयेच्छूनां जयावहम् / शिशूनां गोकुलानां च पुष्टिदं पुण्यवर्द्धनम्

ಇದು ದರಿದ್ರರಿಗೆ ಧನವನ್ನು ತರುವದು, ಜಯವನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಜಯವನ್ನು ನೀಡುವದು; ಶಿಶುಗಳಿಗೂ ಗೋಕುಲಜನರಿಗೂ ಪುಷ್ಟಿ ನೀಡುವದು ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವದು.

Verse 47

बालरोगग्रहादीनां शमनं शान्तिकारकम् / अन्ते कृष्णस्मरणदं भवतापत्रयापहम्

ಇದು ಬಾಲರೋಗಗಳು ಹಾಗೂ ಗ್ರಹಾದಿ ಪೀಡೆಗಳನ್ನು ಶಮನಮಾಡಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ; ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣಸ್ಮರಣೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಭವತಾಪತ್ರಯವನ್ನು ಹರಣಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 48

असिद्धसाधकं भद्रे जपादिकरमात्मनाम् / कृष्णाय यादवेन्द्राय ज्ञानमुद्राय योगिने

ಹೇ ಭದ್ರೇ! ಈ ಜಪಾದಿಗಳು ಆತ್ಮಗಳಿಗೆ ಅಸಿದ್ಧವನ್ನೂ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುವವು—ಯಾದವೇಂದ್ರ, ಜ್ಞಾನಮುದ್ರಾಧಾರಿ ಯೋಗಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ (ಅರ್ಪಿತ).

Verse 49

नाथाय रुक्मिणीशाय नमो वेदान्तवेदिने / इमं मन्त्रं महादेवि जपन्नेव दिवा निशम्

ರುಕ್ಮಿಣೀನಾಥ, ವೇದಾಂತವನ್ನು ತಿಳಿದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಜಪಿಸುತ್ತಿರು.

Verse 50

सर्वग्रहानुग्रहभाक्सर्वप्रियतमो भवेत् / पुत्रपौत्रैः परिवृतः सर्वसिद्धिसमृद्धिमान्

ಅವನು ಎಲ್ಲ ಗ್ರಹಗಳ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವನಾಗಿ, ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 51

निषेव्य भोगानन्ते ऽपिकृष्णासायुज्यमाप्नुयात् / अगस्त्य उवाच एतावदुक्तो भागवाननन्तो मूर्त्तिस्तु संकर्षणसंज्ञिता विभो

ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರೂ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಕೃಷ್ಣಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ಇಷ್ಟೆಂದು ಹೇಳಿ, ‘ಸಂಕರ್ಷಣ’ ಎಂಬ ಮೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಭಗವಾನ್ ಅನಂತನು, ಹೇ ವಿಭೋ! (ವಿರಮಿಸಿದ).

Verse 52

धराधरो ऽलं जगतां धरायै निर्दिश्य भूयो विरराम मानदः / ततस्तु सर्वे सनकादयो ये समास्थितास्तत्परितः कथादृताः / आनन्द पूर्ण्णंबुनिधौ निमग्नाः सभाजयामासुरहीश्वरं तम्

ಜಗತ್ತನ್ನು ಧರಿಸುವ ಭೂಮಿಗೆ ‘ಇಷ್ಟು ಸಾಕು’ ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿ, ಮಾನದ ಧರಾಧರನು ಮತ್ತೆ ವಿರಮಿಸಿದನು. ಆಗ ಸುತ್ತಲೂ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಸನಕಾದಿಗಳೆಲ್ಲ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾಗಿ, ಆನಂದಪೂರ್ಣ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಆ ಅಹೀಶ್ವರನನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಿದರು.

Verse 53

ऋषय ऊचुः नमो नमस्ते ऽखिलविश्वाभावन प्रपन्नभक्तार्त्तिहराव्ययात्मन् / धराधरायापि कृपार्णवाय शेषाय विश्वप्रभवे नमस्ते

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವನೇ! ನಿನಗೆ ಮರುಮರು ನಮಸ್ಕಾರ. ಶರಣಾಗತ ಭಕ್ತರ ಆರ್ತಿಯನ್ನು ಹರಿಸುವ ಅವ್ಯಯಾತ್ಮನೇ! ಧರಾಧರನೂ ಕೃಪಾಸಾಗರವೂ ಆದ ಶೇಷ, ವಿಶ್ವಪ್ರಭು—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 54

कृष्णामृतं नः परिपायितं विभो विधूतपापा भवता कृता वयम् / भवादृशा दीनदयालवो विभो समुद्धरन्त्येव निजान्हि संनतान्

ಹೇ ವಿಭೋ! ನೀನು ನಮಗೆ ಕೃಷ್ಣಾಮೃತವನ್ನು ಪಾನಮಾಡಿಸಿದೆ; ಅದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳು ತೊಳೆದುಹೋಯವು. ಹೇ ವಿಭೋ! ನಿನ್ನಂತಹ ದೀನದಯಾಳು ಪ್ರಭು ತನ್ನ ಶರಣಾಗತರನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 55

एवं नमस्कृत्य फणीश पादयोर्मनो विधायाखिलकामपूरयोः / प्रदक्षिणीकृत्य धराधराधरं सर्वे वयं स्वावसथानुपागताः

ಹೀಗೆ ಫಣೀಶ್ವರನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸರ್ವಕಾಮಪೂರಕವಾದ ಆ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಧರಾಧರಧಾರಕನಾದ (ಶೇಷನ) ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ನಿವಾಸಗಳಿಗೆ ಮರಳಿದೆವು.

Verse 56

इति ते ऽभिहितं राम स्तोत्रं प्रेमामृताभिधम् / कृष्णस्य राधाकान्तस्य सिद्धिदम्

ಹೇ ರಾಮ! ಹೀಗೆ ನಿನಗೆ ‘ಪ್ರೇಮಾಮೃತ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಇದು ರಾಧಾಕಾಂತ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನದು, ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವದು.

Verse 57

इदं राम महाभाग स्तोत्रं परमदुर्लभम् / श्रुतं साक्षाद्भगवतः शेषात्कथयतः कथाः

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ ರಾಮ! ಈ ಸ್ತೋತ್ರವು ಪರಮ ದುರ್ಲಭ; ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಭಗವಾನ್ ಶೇಷನಿಂದಲೇ ನಾನು ಇದನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.

Verse 58

यावन्ति मन्त्रजालानि स्तोत्राणि कवचानि च

ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ಮಂತ್ರಜಾಲಗಳು, ಸ್ತೋತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಕವಚಗಳು ಇರುವವೋ—ಅವೆಲ್ಲವೂ।

Verse 59

त्रैलोक्ये तानि सर्वाणि सिद्ध्यन्त्येवास्य शीलनात् / वसिष्ठ उवाच एवमुक्त्वा महाराज कृष्णप्रेमामृतं स्तवम् / यावद्व्यरसींत्स मुनिस्तावत्स्वर्यानमागतम्

ತ್ರೈಲೋಕ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಇದರ ಆಚರಣೆಯಿಂದಲೇ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ವಸಿಷ್ಠರು ಹೇಳಿದರು—ಮಹಾರಾಜ, ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ ಅವರು ‘ಕೃಷ್ಣಪ್ರೇಮಾಮೃತ’ ಸ್ತವವನ್ನು ಪಠಿಸಿದರು; ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನವು ಬಂದಿತು.

Verse 60

चतुर्भिरद्भुतैः सिद्धैः कामरूपैर्मनोजवैः / अनुयातमथोत्प्लुत्य स्त्रीपुंसौ हरिणौ तदा / अगस्त्यचरणौ नत्वा समारुरुहतुर्मुदा

ಕಾಮರೂಪಿಗಳೂ ಮನೋಜವಿಗಳೂ ಆದ ನಾಲ್ಕು ಅದ್ಭುತ ಸಿದ್ಧರು ಜೊತೆಯಾಗಿ ಬಂದರು. ಆಗ ಆ ಹೆಣ್ಣು-ಗಂಡು ಜಿಂಕೆಗಳು ಹಾರಿ ಅಗಸ್ತ್ಯರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ (ವಿಮಾನಕ್ಕೆ) ಏರಿದವು.

Verse 61

दिव्यदेहधरौ भूत्वा संखचक्रादिचिह्नितौ / गतौ च वैष्णवं लोकं सर्व देवन मस्कृतम् / पश्यतां सर्वभूतानां भार्गवागस्त्ययोस्तथा

ಅವರು ದಿವ್ಯದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಶಂಖ-ಚಕ್ರಾದಿ ಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ವೈಷ್ಣವ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದರು; ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು—ಇದು ಎಲ್ಲಾ ಭೂತಗಳೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಭಾರ್ಗವ ಮತ್ತು ಅಗಸ್ತ್ಯ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ನಡೆಯಿತು.