Adhyaya 19

Verse 1

इति श्री ब्रहामाण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे श्राद्धकल्पे नक्षत्रश्राद्धं नाम अष्टादशो ऽध्यायः // १८// शंयुरुवाच किं स्विद्दत्तं पितॄणां तु तृप्तिदं वदतां वर / किंस्वित्स्याच्चिररात्राय किं वानन्त्याय कल्पते

ಇಂತೆ ಶ್ರೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ, ವಾಯುಪ್ರೋಕ್ತ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ತೃತೀಯ ಉಪೋದ್ದಾತಪಾದದ ಶ್ರಾದ್ಧಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ‘ನಕ್ಷತ್ರಶ್ರಾದ್ಧ’ ಎಂಬ ಹದಿನೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಶಂಯು ಹೇಳಿದರು—ವಚನಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಪಿತೃಗಳ ತೃಪ್ತಿಗೆ ಯಾವ ದಾನವು ತೃಪ್ತಿದಾಯಕ? ಯಾವುದು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ, ಯಾವುದು ಅನಂತ ಫಲಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ?

Verse 2

बृहस्पतिरुवाच हवीषि श्राद्धकल्पे तु यानि श्राद्धविदो विदुः / तानि मे शृणु सर्वाणि फलं चैषां यथातथम्

ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದರು—ಶ್ರಾದ್ಧಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧವಿದರಿಗೆ ತಿಳಿದಿರುವ ಹವಿಸ್ಸುಗಳು (ಅರ್ಪಣೀಯ ಭೋಗಗಳು) ಯಾವುವೋ, ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು; ಅವುಗಳ ಫಲವನ್ನೂ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 3

तिलैर्व्रीहियवैमाषैरद्भिर्मूलफलैस्तथा / दत्तेन मासं प्रीयन्ते श्राद्धेन हि पितामहाः

ಎಳ್ಳು, ಅಕ್ಕಿ, ಯವ, ಮಾಷ (ಉದ್ದಿನಕಾಳು), ನೀರು ಹಾಗೂ ಮೂಲ-ಫಲಗಳಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಪಿತಾಮಹರು ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 4

मत्स्यैः प्रीणन्ति द्वौ मासौ त्रीन्मासान्हारिणेन तु / शाशेन चतुरो मासान्पञ्च प्रीणाति शाकुनैः

ಮೀನಿನಿಂದ ಅವರು ಎರಡು ತಿಂಗಳು, ಹರಿಣಮಾಂಸದಿಂದ ಮೂರು ತಿಂಗಳು, ಶಶ (ಮೊಲ) ಮಾಂಸದಿಂದ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು, ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಮಾಂಸದಿಂದ ಐದು ತಿಂಗಳು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 5

वाराहेण तु षण्मासाञ्छागलं सप्तमासिकम् / अष्टमासिकमित्युक्तं यच्च पार्वतकं भवेत्

ವರಾಹ ಮಾಂಸದಿಂದ ಪಿತೃಗಳು ಆರು ತಿಂಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಮೇಕೆ ಮಾಂಸದಿಂದ ಏಳು ತಿಂಗಳು. ಹಾಗೆಯೇ ಪಾರ್ವತಕ (ಪರ್ವತೀಯ) ಮಾಂಸವು ಎಂಟು ತಿಂಗಳ ತೃಪ್ತಿದಾಯಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 6

रौरवेण तु प्रीयन्ते नव मासान्पितामहाः / गवयस्य तु मांसेन तृप्तिः स्याद्दशमासिकी

ರೌರವ ಮಾಂಸದಿಂದ ಪಿತಾಮಹರು ಒಂಬತ್ತು ತಿಂಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ; ಗವಯ ಮಾಂಸದಿಂದ ಹತ್ತು ತಿಂಗಳ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 7

औरभ्रेण च मांसेन मासानेकादशैव तु / श्राद्धे च तृप्तिदं गव्यं पयः संवत्सरं द्विजाः

ಔರಭ್ರ ಮಾಂಸದಿಂದ ಹನ್ನೊಂದು ತಿಂಗಳ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಓ ದ್ವಿಜರೇ, ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೋವಿನ ಹಾಲು ಒಂದು ವರ್ಷ ತೃಪ್ತಿದಾಯಕವಾಗಿದೆ।

Verse 8

आनन्त्याय भवेत्तद्वत्खड्गमांसं पितृक्षये / पायसं मधुसर्पिर्भ्यां छायायां कुञ्जरस्य च

ಪಿತೃಕ್ಷಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಖಡ್ಗ (ಗಂಡಮೃಗ) ಮಾಂಸವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಅನಂತ ಫಲದಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಜೇನು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪಾಯಸ, ಹಾಗೆಯೇ ಆನೆಯ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ (ಮಾಡುವ ಶ್ರಾದ್ಧ) ಕೂಡ ತೃಪ್ತಿದಾಯಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 9

कृष्णच्छागस्य मासेन तृप्तिर्भवति शाश्वती / अत्र गाथाः पितृगीताः कीर्तयन्ति पुराविदः

ಕೃಷ್ಣ ಛಾಗ (ಕಪ್ಪು ಮೇಕೆ) ಮಾಂಸದಿಂದ ಶಾಶ್ವತ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗೀತವಾದ ಗಾಥೆಗಳನ್ನು ಪುರಾವಿದರು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 10

तास्ते ऽहं कीर्त्तयिष्यामि यथावत्सन्निबोध मे / अपि नः स कुले यायाद्यो नो दद्यात् त्रयोदशीम्

ಅವುಗಳನ್ನು ನಾನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೇಳು. ನಮಗೆ ತ್ರಯೋದಶಿಯ ದಾನ ನೀಡದವನು ನಮ್ಮ ಕುಲದಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಬಾರದು.

Verse 11

आजेन सर्वलोहेन वर्षासु च मघासु च / एष्टव्या बहवः पुत्रा यद्येको ऽपि गयां व्रजेत् / गौरीं वाप्युद्वहेद्भार्यां नालं वा वृषमुत्सृजेत्

ಮೇಕೆಯೂ ಸರ್ವಲೋಹದ ದಾನವೂ, ಮಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಮಘಾ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲೂ—ಬಹು ಪುತ್ರರನ್ನು ಬಯಸಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾದರೂ ಗಯೆಗೆ ಹೋದರೆ ಸಾಕು. ಅಥವಾ ಗೌರೀಸ್ವರೂಪಿಣಿ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ವರಿಸಬೇಕು, ಇಲ್ಲವೇ ‘ನಾಲಂ’ ಎಂಬ ವೃಷಭವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು.

Verse 12

शंयुरुवाच गयादीनां फलं तात ब्रूहि मे परिपृच्छतः / दातॄणां चैव यत्पुण्यं निखिलेन प्रवीहि मे

ಶಂಯು ಹೇಳಿದರು—ತಾತಾ! ಗಯಾ ಮೊದಲಾದ ತೀರ್ಥಗಳ ಫಲವನ್ನು ನಾನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ; ನನಗೆ ಹೇಳಿರಿ. ಹಾಗೆಯೇ ದಾನಿಗಳ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ.

Verse 13

बृहस्पतिरुवाच गयायामक्षयं श्राद्धञ्जपहोमतपांसि च / पितृक्षये हि तत्पुत्र तस्मात्तत्राक्षयं स्मृतम्

ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದರು—ಪುತ್ರನೇ! ಗಯೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ, ಜಪ, ಹೋಮ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸು—ಇವೆಲ್ಲ ಅಕ್ಷಯ ಫಲ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಿ ಪಿತೃಕ್ಲೇಶ ಕ್ಷಯವಾಗುವುದರಿಂದ, ಅದನ್ನು ‘ಅಕ್ಷಯ’ವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 14

पूर्णायामेकविंशं तु गौर्यामुत्पादितः सुतः / महामहांश्च जुहुयादिति तस्य फलं स्मृतम् / फलं वृषस्य वक्ष्यामि गदतो मे निबोधत

ಪೂರ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಪುತ್ರನು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಪೀಳಿಗೆಗಳವರೆಗೆ, ಗೌರಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಪುತ್ರನು ‘ಮಹಾಮಹ’ ಮೊದಲಾದ ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಿ ಹೋಮ ಮಾಡುವನು—ಇದೇ ಅದರ ಫಲವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈಗ ವೃಷಭದಾನದ ಫಲವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳಿರಿ.

Verse 15

वृषोत्स्रष्टा पुनात्येव दशातीतान्दशावरान्

ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗ ಮಾಡುವವನು ಹತ್ತು ತಲೆಮಾರು ಮೇಲೂ ಹತ್ತು ತಲೆಮಾರು ಕೆಳಗೂ ಇರುವವರನ್ನೂ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 16

यत्किञ्चित्स्पृशते तोयमवतीर्णो नदीजले / वृषोत्सर्ग्गत्पितॄणां तु ह्यक्षयं समुदाहृतम्

ನದಿಜಲದಲ್ಲಿ ಇಳಿದವನು ಯಾವ ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೂ, ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗದಿಂದ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅದು ಅಕ್ಷಯ ಫಲವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 17

येनयेन स्पृशेत्तोयं लाङ्गूलादिभिरङ्गशः / सर्वं तदक्षयं तस्य पितॄणां नात्र संशयः

ಬಾಲ ಮುಂತಾದ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಅವನು ಯಾವ ಯಾವ ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೂ, ಅದು ಎಲ್ಲವೂ ಅವನ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅಕ್ಷಯ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 18

शृङ्गैः खुरैर्वा भूमिं यामुल्लिखत्यनिशं वृषः / मधुकुल्याः पितॄंस्तस्य ह्यक्षयाश्च भवन्ति वै

ವೃಷಭವು ಕೊಂಬುಗಳಲ್ಲೋ ಖುರಗಳಲ್ಲೋ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಯಾವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಉಳುಕಿದರೂ, ಅವನ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ‘ಮಧುಕೂಲ್ಯಾ’ ಎಂಬ ಅಕ್ಷಯ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 19

सहस्रनल्वमात्रेण तडागेन यथास्रुतिः / तृप्तिस्तु या पितॄणां वै सा वृषेणेह कल्पते

ಶ್ರುತಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಸಹಸ್ರ ನಲ್ವ ಪ್ರಮಾಣದ ಕೆರೆಯಿಂದ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಯಾವ ತೃಪ್ತಿ ದೊರಕುತ್ತದೋ, ಅದೇ ಇಲ್ಲಿ ವೃಷಭದಿಂದಲೂ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 20

यो ददाति गुडोन्मिश्रतिलानि श्राद्धकर्मणि / मधु वामधुमिश्रं वा सर्वमेवाक्षयं भवेत्

ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಬೆಲ್ಲಮಿಶ್ರಿತ ಎಳ್ಳುಗಳನ್ನು, ಅಥವಾ ಜೇನು अथವಾ ಜೇನುಮಿಶ್ರಿತ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಆ ದಾನವೆಲ್ಲ ಅಕ್ಷಯ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 21

न ब्राह्मणं परिक्षेत सदा देयं हि मानवैः / दैवेकर्मणि पित्र्ये च श्रूयते वै परीक्षणम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಬಾರದು; ಮಾನವರು ಸದಾ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ದೈವಕರ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಪಿತೃಕರ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಮಾತ್ರ ಪರೀಕ್ಷೆ ಎಂಬುದು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ.

Verse 22

सर्ववेदव्रतस्नाताः पङ्क्तीनां पावना द्विजाः / ये च भाषाविदः केचिद्ये च व्याकरणे रताः

ಸರ್ವವೇದವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತರಾದವರು ಪಂಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುವ ದ್ವಿಜರು; ಕೆಲವರು ಭಾಷಾವಿದರು, ಕೆಲವರು ವ್ಯಾಕರಣದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರು.

Verse 23

अधीयते पुराणं वै धर्मशास्त्रमथापि च / त्रिणाचिकेतः पञ्चाग्निः स सौपर्णः षडङ्गवित्

ಪುರಾಣವನ್ನೂ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವವನು; ತ್ರಿಣಾಚಿಕೇತ, ಪಂಚಾಗ್ನಿ, ಸೌಪರ್ಣ ಮತ್ತು ಷಡಂಗವಿತ್ ಆಗಿರುವವನು.

Verse 24

ब्रह्मदेवसुतश्चैव च्छन्दोगो ज्येष्ठसामगः / पुण्येषु यश्च तीर्थेषु कृतस्नानः कृतव्रतः

ಬ್ರಹ್ಮದೇವನ ಪುತ್ರನಾಗಿಯೂ, ಛಾಂದೋಗನಾಗಿಯೂ, ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಸಾಮಗನಾಗಿಯೂ ಇರುವವನು; ಪುಣ್ಯ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ವ್ರತಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದವನು.

Verse 25

मखेषु ये च सर्वेषु भवन्त्यवभृथाप्लुताः / ये च सत्यव्रता नित्यं स्वधर्मनिरताश्च ये

ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಅವಭೃಥಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವರು, ನಿತ್ಯ ಸತ್ಯವ್ರತಿಗಳು ಹಾಗೂ ಸ್ವಧರ್ಮನಿರತರು.

Verse 26

अक्रोधना लोभपरास्ताञ्छ्राद्धेषु निमन्त्रयेत् / एतेभ्यो दत्तमक्षय्यमेते वै पङ्क्तिपावनाः

ಕ್ರೋಧರಹಿತರೂ ಲೋಭಮುಕ್ತರೂ ಆದವರನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಬೇಕು; ಅವರಿಗೆ ನೀಡಿದ ದಾನ ಅಕ್ಷಯ—ಅವರೇ ಪಂಕ್ತಿಪಾವನರು.

Verse 27

श्राद्धीया ब्रह्मणा ये तु योगव्रतसुनिष्ठिताः / त्रयो ऽपि पूजितास्तेन ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः

ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಯೋಗವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸುನಿಷ್ಠಿತರಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಾಗ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರ—ಮೂರೂ ಪೂಜಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 28

पितृभिः सह लोकाश्च यो ह्येतान्पूजयेन्नरः / पवित्राणां पवित्रं च मङ्गलानां च मङ्गलम्

ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಯಾರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪವಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಪವಿತ್ರವನ್ನೂ ಮಂಗಳಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಮಂಗಳವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 29

प्रथमः सर्वधर्माणां योगधर्मो निगद्यते / अपाङ्क्तेयान्प्रवक्ष्यमि गदतो मे निबोधत

ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು ಯೋಗಧರ್ಮವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಈಗ ನಾನು ಅಪಾಂಕ್ತೇಯರು (ಅಯೋಗ್ಯರು) ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಕೇಳಿರಿ.

Verse 30

कितवो मद्यपो यश्च पशुपालो निराकृतः / ग्रामप्रेष्यो वार्धुषिको ह्यापणो वणिजस्तथा

ಜೂಜುಗಾರ, ಮದ್ಯಪ, ತಿರಸ್ಕೃತ ಪಶುಪಾಲಕ, ಗ್ರಾಮದ ದೂತ, ಬಡ್ಡಿಕೋರ, ಅಂಗಡಿಕಾರ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರಿಯೂ।

Verse 31

अगार दाही गरदो वृषलो ग्रामयाजकः / काण्डपृष्ठो ऽथ कुण्डाशी मधुपः सोमविक्रयी

ಮನೆ ಸುಡುವವನು, ವಿಷಕೊಡುವವನು, ನೀಚನು, ಗ್ರಾಮಯಾಜಕ, ಬೆನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಗಾಯವಿರುವವನು, ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ತಿನುವವನು, ಮಧುಪಾನಿ, ಸೋಮ ಮಾರುವವನು।

Verse 32

समुद्रान्तरितो भृत्यः पिशुनः कूटसाक्षिकः / पित्रा विवदमानश्च यस्य चोपपतिर्गृहे

ಸಮುದ್ರಪಾರ ಇರುವ ಸೇವಕ, ಚಾಡಿಕೋರ, ಸುಳ್ಳು ಸಾಕ್ಷಿ, ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಜಗಳವಾಡುವವನು, ಮತ್ತು ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಪರಪುರುಷ (ಉಪಪತಿ) ಇರುವವನು।

Verse 33

अभिशस्तस्तथा स्तेनः शिल्पं यश्चोपजीवति / स्तवकः सूपकारश्च यश्च मित्राणि निन्दति

ಶಾಪಗ್ರಸ್ತ/ದೋಷಾರೋಪಿತ, ಕಳ್ಳ, ಶಿಲ್ಪವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಬದುಕುವವನು, ಚಾಟುಗಾರ, ಅಡುಗೆಗಾರ, ಮತ್ತು ಮಿತ್ರರನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವನು।

Verse 34

काणश्च खञ्जकश्चैव नास्तिको वेदवर्जितः / उन्मत्तो ऽप्यथ षण्ढश्च भ्रूणहा गुरुतल्पगः

ಕಾಣನು ಮತ್ತು ಖಂಜನು, ವೇದವರ್ಜಿತ ನಾಸ್ತಿಕ, ಉನ್ಮತ್ತ, ಷಣ್ಢ, ಭ್ರೂಣಹಂತಕ ಮತ್ತು ಗುರುತಲ್ಪಗ (ಗುರುಪತ್ನೀಗಾಮಿ)।

Verse 35

भिषग्जीवी प्राशनिकः परस्त्रीं यश्च सेवते / विक्रीणाति च यो ब्रह्मव्रतानि नियमांस्तथा

ವೈದ್ಯವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಬದುಕುವವನು, ಪರಾನ್ನವನ್ನು ಭುಜಿಸುವವನು, ಪರಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಸೇವಿಸುವವನು; ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮವ್ರತಗಳನ್ನೂ ನಿಯಮಗಳನ್ನೂ ಮಾರುವವನು.

Verse 36

नष्टं स्यान्नास्तिके दत्तं व्रतघ्ने चापवर्जितम् / यच्चवाणिजके दत्तं नेह नामुत्र संभवेत्

ನಾಸ್ತಿಕನಿಗೆ ನೀಡಿದ ದಾನ ನಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ; ವ್ರತಭಂಗ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ನೀಡಿದುದೂ ಫಲವಿಲ್ಲ. ವ್ಯಾಪಾರಬುದ್ಧಿಯವನಿಗೆ ನೀಡಿದ ದಾನ ಇಹದಲ್ಲಿಯೂ ಪರದಲ್ಲಿಯೂ ಫಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 37

निक्षेपहारके चैव कृतघ्ने विदवर्जिते / तथा पाणविके वै च कारुके धर्मवर्जिते

ನಿಕ್ಷೇಪವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವವನು, ಕೃತಘ್ನನು, ವಿದ್ಯಾ-ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದವನು; ಹಾಗೆಯೇ ಜೂಜುಗಾರ ಮತ್ತು ಧರ್ಮರಹಿತ ಕಾರಿಗನಿಗೆ (ಕೊಟ್ಟ ದಾನವೂ ಫಲವಿಲ್ಲ).

Verse 38

क्रीणाति यो ह्यपण्यानि विक्रीणाति प्रशंसति / अन्यत्रास्य समाधानं न वणिकूछ्राद्धमर्हति

ಅಪಾತ್ರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿ ಮಾಡಿ, ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಹೊಗಳುವವನಿಗೆ—ಬೇರೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಇರಬಹುದು; ಆದರೆ ಅವನು ವೈಶ್ಯೋಚಿತ ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಲ್ಲ.

Verse 39

भस्मनीव हुतं हव्यं दत्तं पौनर्भवे द्विजः / षष्टिं काणः शतं षण्ढः श्वित्री पञ्चशतान्यपि

ಹೇ ದ್ವಿಜನೇ! ಪೌನರ್ಭವ (ಮರುಮದುವೆಯಾದವ)ನಿಗೆ ನೀಡಿದ ದಾನ ಭಸ್ಮದಲ್ಲಿ ಹವ್ಯವನ್ನು ಹೋಮ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ. ಕಣ್ಣಿಲ್ಲದವನು ಅರವತ್ತು, ಷಣ್ಢನು ನೂರು, ಶ್ವಿತ್ರಿಯು ಐನೂರು (ಪಟ್ಟು) ಫಲವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 40

पापरोगी सहस्रं वै दातुर्नाशयते फलम् / भ्रश्येद्धि स फलात्तस्मात्प्रदाता यस्तु बालिशः

ಸಾವಿರ ಪಾಪರೋಗಿಗಳು ದಾತನ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ದಾನದಲ್ಲಿ ಮೂಢನಾದ ದಾತನು ಆ ಫಲದಿಂದ ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

Verse 41

यद्विष्टितशिरा भुङ्क्ते यद्भुङ्क्ते दक्षिणामुखः / सोपानत्कश्च यद्भुङ्क्ते यच्च दत्तमसत्कृतम्

ತಲೆ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ತಿನ್ನುವುದು, ದಕ್ಷಿಣಮುಖವಾಗಿ ತಿನ್ನುವುದು, ಪಾದರಕ್ಷೆ ಧರಿಸಿ ತಿನ್ನುವುದು, ಮತ್ತು ಅವಮಾನದಿಂದ ನೀಡಿದ ದಾನ—ಇವೆಲ್ಲ ದೋಷಕರವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 42

सर्वं तदसुरेद्राय ब्रह्मा भागमकल्पयत् / श्वा चैव ब्रह्महा चैव नावेक्षेत कथञ्चन

ಅವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಸುರೇಂದ್ರನಿಗೆ ಪಾಲನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ನಾಯಿಯನ್ನೂ ಬ್ರಹ್ಮಹಂತಕನನ್ನೂ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನೋಡಬಾರದು.

Verse 43

तस्मात्परिवृतैर्दद्यात्तिलैश्चान्नं विकीर्य च / राक्षसानां तिलाः प्रोक्ताः शुनां परिवृतास्तथा

ಆದ್ದರಿಂದ (ದಾನವನ್ನು) ಸುತ್ತುವರಿದು ನೀಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಎಳ್ಳಿನಿಂದ ಅನ್ನವನ್ನು ಚಲ್ಲಬೇಕು; ಎಳ್ಳು ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ಎಂದೂ, ಸುತ್ತುವರಿದದ್ದು ನಾಯಿಗಳಿಗೆ ಎಂದೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 44

दर्शनात्सूकरो हन्ति पक्षवातेन कुक्कुटः / रजस्वलायाः स्पर्शेन क्रुद्धोयश्च प्रयच्छति

ಹಂದಿ ಕೇವಲ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ (ಪುಣ್ಯವನ್ನು) ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತದೆ, ಕೋಳಿ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಗಾಳಿಯಿಂದ; ರಜಸ್ವಲೆಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ, ಮತ್ತು ಕೋಪದಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಕೂಡ (ಫಲವನ್ನು) ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 45

नदीतीरेषु रम्येषु सरित्सु च सरस्सु च / विविक्तेषु च प्रीयन्ते दत्तेनेह पितामहाः

ರಮ್ಯವಾದ ನದಿತೀರಗಳಲ್ಲಿ, ನದಿಗಳಲ್ಲೂ ಸರೋವರಗಳಲ್ಲೂ ಹಾಗೂ ಏಕಾಂತ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ—ಇಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ದಾನದಿಂದ ಪಿತಾಮಹರು (ಪಿತೃಗಳು) ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 46

नासव्यंपातयेज्जानु न युक्तो वाचमीरयेत् / तस्मात्परिवृतेनेह विधिवद्दर्भपाणिना

ಎಡ ಮೊಣಕಾಲನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಬಾರದು, ಅಯೋಗ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತು ಉಚ್ಚರಿಸಬಾರದು; ಆದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದರ್ಭೆಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು ಕರ್ಮ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 47

पित्रोराराधनं कार्यमेवं प्रीणयते पितॄन् / अनुमान्य द्विजान्पूर्वमर्गौं कुर्याद्यथाविधि

ಪಿತೃಗಳ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಪಿತೃಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಮೊದಲು ದ್ವಿಜರನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಿ, ನಂತರ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 48

पितॄणां निर्वपेद्भूमौ सूर्ये वा दर्भसंस्तरे / शुक्लपक्षे च पूर्वाङ्णे श्राद्धं कुर्याद्यथाविधि

ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಸೂರ್ಯನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ದರ್ಭಾಸನದ ಮೇಲೆ ಪಿಂಡನಿರ್ವಾಪಣ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಪೂರ್ವಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 49

कृष्णपक्षे ऽपरङ्णे तु रौहिणं वै न लङ्घयेत् / एवमेते महात्मानो महायोगा महौजसः

ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಅಪರಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ‘ರೌಹಿಣ’ (ನಕ್ಷತ್ರ/ಕಾಲ)ವನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗಬಾರದು; ಹೀಗೆ ಅವರು ಮಹಾತ್ಮರು, ಮಹಾಯೋಗಿಗಳು, ಮಹೌಜಸ್ಸುಳ್ಳವರು।

Verse 50

सदा वै पितरः पूज्याः सं प्राप्तौ देशकालयोः / पितृभक्त्यैव तु नरो योगं प्राप्नोति दुर्ल्लभम्

ದೇಶ-ಕಾಲ ಅನುಕೂಲವಾದಾಗ ಪಿತೃಗಳು ಸದಾ ಪೂಜ್ಯರು; ಪಿತೃಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಮನುಷ್ಯನು ದುರ್ಲಭ ಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 51

ध्यानेन मोक्षं गच्छेद्धि हित्वा कर्म शुभाशुभम् / यज्ञहेतोस्तदुद्धृत्य मोहयित्वा जगत्तथा

ಧ್ಯಾನದಿಂದಲೇ ಶುಭಾಶುಭ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಯಜ್ಞಹೇತುವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿ ಜಗತ್ತನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 52

गुहायां निहितं ब्रह्म कश्यपेन महात्मना / अमृतं गुह्यमुद्धृत्य योगे योगविदां वराः

ಮಹಾತ್ಮ ಕಶ್ಯಪನು ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ನಿಹಿತಗೊಳಿಸಿದನು; ಯೋಗವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಆ ಗುಪ್ತ ಅಮೃತವನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾದರು।

Verse 53

प्रोक्तः सनत्कुमारेण महातो ब्रह्मणः पदम् / देवानां परमं गुह्यमृषीणां च परायणम्

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಮಹಾ ಬ್ರಹ್ಮನ ಆ ಪದವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದನು; ಅದು ದೇವತೆಗಳ ಪರಮ ಗುಹ್ಯ, ಋಷಿಗಳ ಪರಮ ಆಶ್ರಯ।

Verse 54

पितृभक्त्या प्रयत्नेन प्राप्य ते तन्मनीषिभिः / पितृभक्तः समासेन पितृपूर्वपरश्च यः

ಆ (ಪದ) ಪಿತೃಭಕ್ತಿಯೂ ಪ್ರಯತ್ನವೂ ಇದ್ದರೆ ಮನುಷ್ಯಜ್ಞರು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಪಿತೃಭಕ್ತನು ಎಂದರೆ ಪಿತೃಗಳ ಪೂರ್ವಾಪರವನ್ನು ಗೌರವಿಸುವವನು।

Verse 55

अयत्नात्प्राप्नुयादेव सर्वमेतन्न संशयः

ಅಯತ್ನದಿಂದಲೇ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯುವನು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 56

बृहस्पतिरुवाच यस्मैश्राद्धानि देयानि यच्च दत्तं महत्फलम् / येषु चाप्यक्षयं श्राद्धं तीर्थेषु च गुहासु च

ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದರು—ಯಾರಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ದಾನ ಮಹಾಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಯಾವ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 57

येषु स्वर्गमवाप्नोति तत्ते प्रोक्तं ससंग्रहम् / श्रुत्वेमं श्राद्धकल्पं च न कुर्याद्यस्तु मानवः

ಯಾವುದರಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೋ, ಅದನ್ನು ನಿನಗೆ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆನು; ಈ ಶ್ರಾದ್ಧವಿಧಾನವನ್ನು ಕೇಳಿಯೂ ಮಾಡದ ಮಾನವನು.

Verse 58

स मज्जेन्नरके घोरे नास्तिकस्तमसावृते / परिवादो न कर्त्तव्यो योगिनां तु विशेषतः

ಆ ನಾಸ್ತಿಕನು ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಭಯಾನಕ ನರಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವನು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯೋಗಿಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸಬಾರದು.

Verse 59

परिवादात्क्रिमिर्भूत्वा तत्रैव परिवर्त्तते / योगान्परिवदेद्यस्तु ध्यानिनो मोक्षकाङ्क्षिणः

ನಿಂದೆಯಿಂದ ಅವನು ಹುಳುವಾಗಿ ಅಲ್ಲೀಯೇ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾನೆ; ಧ್ಯಾನಸ್ಥರು, ಮೋಕ್ಷಕಾಂಕ್ಷಿಗಳು ಆದ ಯೋಗಿಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವನು.

Verse 60

स गच्छेन्नरकं घोरं श्रोताप्यस्य न संशयः / आवृतं तमसः सर्वं नरकं घोरदर्शनम् / योगीश्वरपरीवादान्न स्वर्गं याति मानवः

ಯೋಗೀಶ್ವರರನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವನು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಕೇಳುವವನು ನಿಸ್ಸందేಹವಾಗಿ ಘೋರ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಆ ನರಕವು ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ನೋಡಲು ಭಯಂಕರವಾಗಿದೆ. ಯೋಗಿಗಳ ನಿಂದನೆಯಿಂದ ಮಾನವನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 61

योगेश्वराणामा क्रोशं शृणुयाद्यो यतात्मनाम् / सहि कालं चिरं मज्जेन्नरके नात्र संशयः / कुंभीपाकेषु पच्यन्ते जिह्वाच्छेदे पुनः पुनः

ಸಂಯಮಿಗಳಾದ ಯೋಗೀಶ್ವರರ ನಿಂದನೆಯನ್ನು ಕೇಳುವವನು ನಿಸ್ಸందేಹವಾಗಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ನರಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವರು ಕುಂಭೀಪಾಕ ನರಕದಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕತ್ತರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 62

समुद्रे च यथा लोषटस्तद्बत्सीदन्ति ते नराः / मनसा कर्मणा वाचा द्वेषं योगेषु वर्जयेत् / प्रोत्यानन्तं फलं भुङ्क्त इह वापि न संशयः

ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನ ಹೆಂಟೆ ಮುಳುಗುವಂತೆ, ಆ ಮನುಷ್ಯರು ಮುಳುಗುತ್ತಾರೆ. ಮನಸ್ಸು, ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಮಾತಿನಿಂದ ಯೋಗಿಗಳ ಬಗೆಗಿನ ದ್ವೇಷವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಅವರನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸುವುದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅನಂತ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 63

न पारगो विन्दति परमात्मनस्त्रिलोकमध्ये चरति स्वकर्ममिः / ऋचो यजुः साम तदङ्गपारगे ऽविकारमेतं ह्यनवाप्य सीदति

ಕೇವಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ ಪಂಡಿತನು ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ತನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಆ ನಿರ್ವಿಕಾರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯದಿದ್ದರೆ ಅವನು ನರಳುತ್ತಾನೆ.

Verse 64

विकारपारं प्रकृतेश्च पारगस्त्रयीगुणाना त्रिगुणस्य पारगः / यः स्याच्चतुर्विशतितत्त्वपारगः स पारगो नाध्ययनस्य पारगः

ವಿಕಾರಗಳ ಆಚೆಗೆ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಆಚೆಗೆ ಮತ್ತು ತ್ರಿಗುಣಗಳ ಆಚೆಗೆ ಹೋದವನು, ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕು ತತ್ವಗಳನ್ನು ಮೀರಿದವನು ಯಾರೋ, ಅವನೇ ನಿಜವಾದ ಪಾರಗ, ಕೇವಲ ಅಧ್ಯಯನದ ಪಾರಗನಲ್ಲ.

Verse 65

कृत्स्नं यथावत्समुपैति तत्परस्तथैव भूयः प्रलयत्वमात्मनः / प्रत्याहरेद्योगपथं न यो द्विजो न सर्वपार क्रमपारगोचरः

ತತ್ಪರನಾದ ದ್ವಿಜನು ಸಮಸ್ತವನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಪಡೆಯುವಂತೆ, ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಆತ್ಮದ ಪ್ರಳಯಭಾವವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಯೋಗಪಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಾಹಾರವನ್ನು ಮಾಡದವನು ಸರ್ವಪಾರ ಹಾಗೂ ಕ್ರಮಪಾರ ಗಮ್ಯವನ್ನು ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 66

वेदस्य वेदितव्यं च वेद्यं विन्दति योगवित् / तं वै वेदविदः प्राहुस्तमाहुर्वेदपारगम्

ಯೋಗವಿತ್ ವೇದದ ‘ವೇದಿತವ್ಯ’ ಮತ್ತು ‘ವೇದ್ಯ’ ಎರಡನ್ನೂ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅವನನ್ನೇ ವೇದವಿದರು ‘ವೇದವಿತ್’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಅವನನ್ನೇ ‘ವೇದಪಾರಗ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 67

वेदं च वेदितव्यं च विदित्वा वै यथास्थितः / एवं वेदविदः प्राहुरन्यं वै वेदपारगम्

ವೇದವನ್ನೂ ವೇದಿತವ್ಯವನ್ನೂ ತಿಳಿದು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರುವವನನ್ನು, ವೇದವಿದರು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ‘ವೇದಪಾರಗ’ಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನನಾದ ಇನ್ನೊಬ್ಬನೆಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

Verse 68

यज्ञान्वेदांस्तथा कामांस्तपांसि विविधानि च / प्राप्नोत्यायुः प्रजाश्चैव पितृभक्तो न सशयः

ಯಜ್ಞಗಳು, ವೇದಗಳು, ಕಾಮನೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿಧವಿಧವಾದ ತಪಸ್ಸುಗಳು—ಇವೆಲ್ಲದರ ಫಲವನ್ನು ಪಿತೃಭಕ್ತನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಆಯುಷ್ಯವನ್ನೂ ಸಂತಾನವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.

Verse 69

श्रद्धया श्राद्धकल्पं तु यस्त्विमं नियतः पठेत् / सर्वाण्येतानि वाप्नोति तीर्थदानफलानि च

ಯಾರು ನಿಯಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಈ ಶ್ರಾದ್ಧಕಲ್ಪವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಾಗೂ ತೀರ್ಥದಾನದ ಫಲಗಳನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 70

स पङ्क्तिपावनश्चैव द्विजानामग्रभुग्भवेत् / आश्राव्य च द्विजान्सो ऽथ सर्वकामानवाप्नुयात्

ಅವನು ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುವವನು ಆಗಿ, ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಭಾಗದ ಭೋಜನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾಗುತ್ತಾನೆ. ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಇದನ್ನು ಶ್ರವಣಗೊಳಿಸಿ, ನಂತರ ಸರ್ವಕಾಮಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 71

यश्चैतच्छृणुयान्नित्यम न्यांश्च श्रावयेद्द्विजः / अनसूयुर्जितक्रोधो लोभमोहविवर्जितः

ಯಾವ ದ್ವಿಜನು ಇದನ್ನು ನಿತ್ಯ ಶ್ರವಣಮಾಡಿ, ಇತರ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಸಹ ಶ್ರವಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೋ—ಅವನು ಅಸೂಯಾರಹಿತ, ಕ್ರೋಧಜಿತ, ಲೋಭಮೋಹವಿವರ್ಜಿತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

Verse 72

तीर्थादीनां फलं प्राप्य दानादीनां च सर्वशः / मोक्षोपायं लभेच्छ्रेष्ठं स्वर्गोपायं न संशयः / इह चापि परा पुष्ठिस्तस्मात्कुर्वीत नित्यशः

ಅವನು ತೀರ್ಥಸೇವನೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳ ಫಲವನ್ನೂ, ದಾನಾದಿಗಳ ಸಮಸ್ತ ಫಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮೋಕ್ಷಕ್ಕೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಉಪಾಯವನ್ನೂ, ಸ್ವರ್ಗೋಪಾಯವನ್ನೂ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇಹಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಮ ಪುಷ್ಟಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು ನಿತ್ಯ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 73

इमं विधिं यो हि पठेदतन्द्रितः समाहितः संसदि पर्वसंधिषु / अपत्यभागी च परेण तेजसा दिवौकसां स व्रजते सलोकताम्

ಯಾರು ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಆಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತದಿಂದ, ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಪರ್ವಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಪಠಿಸುತ್ತಾನೋ—ಅವನು ಪರಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ ಸಂತಾನಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ದೇವಲೋಕವಾಸಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಲೋಕತೆಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

Verse 74

येन प्रोक्तस्त्वयं कल्पो नमस्तस्मै स्वयंभुवे / महायोगेश्वरेभ्यश्च सदा च प्रणतो ऽस्म्यहम्

ಯಾರಿಂದ ಈ ಕಲ್ಪವು ಉಪದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತೋ ಆ ಸ್ವಯಂಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಮಹಾಯೋಗೇಶ್ವರರಿಗೆ ಕೂಡ ನಾನು ಸದಾ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.