Adhyaya 15

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे श्राद्धकल्पे ऽशौचविधिर्नाम चतुर्दशो ऽध्योयः // १४// ऋषय ऊचुः अहो धन्यस्त्वया सूत श्राद्धकल्पः प्रकीर्तितः / श्रुता नः श्राद्धकल्पास्तु ऋषिभिर्ये प्रकीर्त्तिताः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ, ವಾಯುಪ್ರೋಕ್ತ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ತೃತೀಯ ಉಪೋದ್ದಾತಪಾದದಲ್ಲಿ, ಶ್ರಾದ್ಧಕಲ್ಪದೊಳಗಿನ ‘ಅಶೌಚವಿಧಿ’ ಎಂಬ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸೂತನೇ! ನೀನು ಧನ್ಯನು; ನೀನು ಶ್ರಾದ್ಧಕಲ್ಪವನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸಿದ್ದೀ; ಋಷಿಗಳು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಶ್ರಾದ್ಧಕಲ್ಪಗಳನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.

Verse 2

अतीव विस्तरो ह्यस्य विशेषेण तु कीर्त्तितः / देवाशेषं महाप्राज्ञ ऋषेस्तस्य मतं यथा

ಇದು ಅತ್ಯಂತ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹೇ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೇ! ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಉಳಿದ ವಿಷಯಗಳೊಡನೆ, ಆ ಋಷಿಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಹೇಳು.

Verse 3

सूत उवाच कीर्त्तयिष्यामि वो विप्रा ऋषेस्तस्य मतं तु यत् / श्राद्धं प्रति महाभागस्तन्मे श्रुणुत विस्तरात्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ಆ ಋಷಿಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ನಾನು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತೇನೆ; ಶ್ರಾದ್ಧದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರೇ, ಅದನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಕೇಳಿರಿ.

Verse 4

उक्तं श्राद्धंमया पूर्वं विधिश्च श्राद्धकर्मणि / परिशिष्टं प्रवक्ष्यामि ब्रह्मणानां परिक्षणम्

ನಾನು ಹಿಂದೆ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನೂ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮದ ವಿಧಿಯನ್ನೂ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ಶೇಷವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 5

न मीमांस्याः सदा विप्राः पवित्रंह्येतदुत्तमम् / दैवे पित्र्ये च नियतं श्रूयते वै परीक्षणम्

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಸದಾ ಮೀಮಾಂಸಾ-ತರ್ಕದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಬೇಡಿ; ಇದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪವಿತ್ರ ವಿಧಿ. ದೈವಕಾರ್ಯದಲ್ಲೂ ಪಿತೃಕಾರ್ಯದಲ್ಲೂ ನಿಯತವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

Verse 6

यस्मिन्दोषाः प्रदृश्येरम्स हि कार्येषु वर्जितः / जानीयाद्वापि संवासाद्वर्जयेत्तं प्रयत्नतः

ಯಾರಲ್ಲಿ ದೋಷಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೋ, ಅವನು ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ಜ್ಯನು. ಸಹವಾಸದಿಂದಲೂ ತಿಳಿದು, ಅವನನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೂರವಿಡಬೇಕು.

Verse 7

अविज्ञातं द्विजं श्राद्धे न परीक्षेत पण्डितः / सिद्धा हि विप्ररूपेण चरन्ति पृथिवीमिमाम्

ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಿಚಯವಿಲ್ಲದ ದ್ವಿಜನನ್ನು ಪಂಡಿತನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಬಾರದು; ಏಕೆಂದರೆ ಸಿದ್ಧರು ವಿಪ್ರರೂಪದಿಂದ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 8

तस्मादतिथिमायान्तमभिगच्छेत्कृताञ्जलिः / पूजयेच्चार्घ्यपाद्याभ्यां तथाभ्यञ्जनभोजनैः

ಆದ್ದರಿಂದ ಬಂದ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಸಮೀಪಿಸಬೇಕು. ಅರ್ಘ್ಯ-ಪಾದ್ಯಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಅಭ್ಯಂಜನ ಮತ್ತು ಭೋಜನಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 9

उर्वी सागरपर्यन्तां देवा योगेश्वरः सदा / नानारूपैश्चरन्त्येते प्रजा धर्मेण योजयन्

ಸಾಗರವರೆಗೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಗೇಶ್ವರ ದೇವರು ಸದಾ ನಾನಾರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿಯೋಜಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 10

तस्माद्दद्यात्सदा दान्तः समभ्यार्च्यातिथिं नरः / व्यञ्जनानि तु वक्ष्यामि फलं तेषां तथैव च

ಆದ್ದರಿಂದ ದಾಂತನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ಸದಾ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಈಗ ನಾನು ಭೋಜನಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನೂ ಅವುಗಳ ಫಲವನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 11

अग्निष्टोमं पयसा प्राप्नुयाद्वै फलं तथोक्थस्य च पायसेन / सषोडशी सत्रफलं घृतेन मध्वातिरात्रस्य फलं तथैव

ಹಾಲಿನಿಂದ ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ ಯಜ್ಞಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ, ಪಾಯಸದಿಂದ ಉಕ್ಥ್ಯಫಲ; ತುಪ್ಪದಿಂದ ಷೋಡಶೀ ಮತ್ತು ಸತ್ರಫಲ, ಜೇನಿನಿಂದ ಅತಿರಾತ್ರಫಲವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 12

तथाप्नुयाच्छ्रद्दधा नो नरो वै सर्वैः कामैर्भोजयेद्यस्तु विप्रान् / सर्वार्थदं सर्वविप्रातिथेयं फलं च भुङ्क्ते सर्वमेधस्य नित्यम्

ಶ್ರದ್ಧಾವಂತನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ವಿಪ್ರರಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಕಾಮ್ಯವಸ್ತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಅದೇ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಸರ್ವಾರ್ಥದಾಯಕವಾದ, ಸಮಸ್ತ ವಿಪ್ರ-ಅತಿಥಿಸೇವೆಯ ಫಲವನ್ನೂ ನಿತ್ಯ ಸರ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಫಲವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 13

यस्तु श्राद्धे ऽतिथिं प्राप्तं दैवे चाप्यवमन्यते / तं वै देवा निरस्यन्ति हतो यद्वत्परावसुः

ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಹಾಗೂ ದೈವಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅವಮಾನಿಸುವವನನ್ನು ದೇವರುಗಳು ತಳ್ಳಿಹಾಕುತ್ತಾರೆ; ಅವನು ಪರಾವಸು ಎಂಬವನಂತೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 14

देवाश्च पितरश्चैव तेमेवान्तर्हिता द्विजम् / आविश्य विप्रं मोक्ष्यन्ति लोकानुग्रहकारणात्

ಹೇ ದ್ವಿಜನೇ! ದೇವರೂ ಪಿತೃಗಳೂ ಅಂತರಹಿತರಾಗಿ ಆ ವಿಪ್ರನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಲೋಕಾನುಗ್ರಹಾರ್ಥವಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 15

अपूजितो दहत्येष दिशेत्कामांश्च पूजितः / सर्वस्वेनापि तस्माद्धि पूजयेदतिथिं सदा

ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸದಿದ್ದರೆ ಅವನು ದಹಿಸುತ್ತಾನೆ; ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸರ್ವಸ್ವದಿಂದಲೂ ಸದಾ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 16

वानप्रस्थो गृहस्थश्च सतामभ्यागतो यथा / वालखिल्यो यतिश्चैव विज्ञेयो ह्यतिथिः सदा

ಸಜ್ಜನರ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ವಾನಪ್ರಸ್ಥನಾಗಲಿ ಗೃಹಸ್ಥನಾಗಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ವಾಲಖಿಲ್ಯ ಮತ್ತು ಯತಿಯೂ—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಸದಾ ‘ಅತಿಥಿ’ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು।

Verse 17

अभ्यागतः पाकचारदतिथिः स्यादपावकः / अतिथेरतिथिः प्रोक्तः सो ऽतिथिर्योग उच्यते

ಭೋಜನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಅತಿಥಿ ‘ಅಪಾವಕ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಅತಿಥಿಗೆ ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಬಂದವನು ‘ಯೋಗ’ ಎಂಬ ಅತಿಥಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 18

नाव्रती न च संकीर्णो नाविद्यो नाविशेषवित् / न च संतानसंबद्धो न देवी नागसे ऽतिथिः

ಅತಿಥಿ ವ್ರತಹೀನನಾಗಿರಬಾರದು, ಸಂಕೀರ್ಣಾಚಾರಿಯೂ ಆಗಿರಬಾರದು; ಅವಿದ್ಯನಾಗಿರಬಾರದು, ವಿಶೇಷಭೇದ ತಿಳಿಯದವನೂ ಆಗಿರಬಾರದು; ಸಂತಾನಸಂಬಂಧಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ದೇವಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಅಪರಾಧಿಯೂ ಅಲ್ಲ—ಇಂತಹವನು ಅತಿಥಿ ಅಲ್ಲ।

Verse 19

पिपासिताय श्रान्ताय भ्रान्तायातिबुभुक्षते / तस्मै सत्कृत्य दातव्यं यज्ञम्य फलमिच्छता

ದಾಹಗೊಂಡು, ಶ್ರಮಗೊಂಡು, ದಾರಿ ತಪ್ಪಿ, ಅತ್ಯಂತ ಹಸಿದವನಿಗೆ ಯಜ್ಞಫಲ ಬಯಸುವವನು ಗೌರವದಿಂದ ದಾನ ಕೊಡಬೇಕು.

Verse 20

न वक्तव्यं सदा विप्र क्षुधिते नास्ति किञ्चन / तस्मै सत्कृत्य दातव्यं सदापचितिरेव सः

ಹೇ ವಿಪ್ರ! ಹಸಿದವನಿಗೆ ‘ಏನೂ ಇಲ್ಲ’ ಎಂದು ಸದಾ ಹೇಳಬಾರದು; ಅವನಿಗೆ ಗೌರವದಿಂದ ಕೊಡುವುದೇ ನಿತ್ಯ ಸತ್ಕಾರ.

Verse 21

अक्लिष्ट मव्रणं युक्तं कृशवृत्तिमयाचकम् / एकान्तशीलं धीमन्तं सदा श्राद्धेषु भोजयेत्

ಕ್ಲೇಶರಹಿತ, ಗಾಯರಹಿತ, ನಿಯಮಬದ್ಧ, ಅಲ್ಪವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಬದುಕುವ, ಯಾಚಿಸದ, ಏಕಾಂತಶೀಲ ಮತ್ತು ಧೀಮಂತನನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ಭೋಜನಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 22

नो ददामि तमित्येवं ब्रूयाद्यो वै दुरात्मवान् / अपि जातिशतं गत्वा न स मुच्येत किल्बिषात्

‘ನಾನು ಕೊಡಲ್ಲ’ ಎಂದು ಹೇಳುವ ದುರುಾತ್ಮನು ನೂರು ಜನ್ಮಗಳಾದರೂ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 23

समोदं भोजयेद्विप्रानेकपङ्क्त्यां तु यो नरः / नियुक्तो ह्यनि युक्तो वा पङ्क्त्या हरति किल्बिषम्

ಅನೇಕ ಪಂಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿಪ್ರರನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಭೋಜನಗೊಳಿಸುವವನು, ನಿಯುಕ್ತನಾಗಿರಲಿ ಅನಿಯುಕ್ತನಾಗಿರಲಿ—ಆ ಪಂಕ್ತಿ-ಭೋಜನದಿಂದ ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 24

पाप्मानं गृह्यते क्षिप्रमिष्टापूर्त्तं च नश्यति / यतिस्तु सर्वविप्राणां सर्वेषामग्रतो भवेत्

ಪಾಪವು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಇಷ್ಟ‑ಪೂರ್ತದ ಫಲವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಯತಿ (ಸನ್ಯಾಸಿ) ಎಲ್ಲ ವಿಪ್ರರಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲರ ಮುಂದಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 25

पञ्च वेदान्सेतिहासान्यः पठेद्द्विजसत्तमः / योगादनन्तरं सो ऽथ नियोक्तव्यो विजानता

ಇತಿಹಾಸಗಳೊಡನೆ ಐದು ವೇದಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನನ್ನು, ಯೋಗದ ನಂತರ ಜ್ಞಾನಿಯು ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಯೋಜಿಸಬೇಕು.

Verse 26

त्रिवेदो ऽनन्तरं तस्य द्विवेदस्तदनन्तरम् / एकवेदस्ततः पश्चादुपाध्यायस्ततः परम्

ಅವನ ನಂತರ ತ್ರಿವೇದಿ, ಆಮೇಲೆ ದ್ವಿವೇದಿ; ಬಳಿಕ ಏಕವೇದಿ; ನಂತರ ಉಪಾಧ್ಯಾಯ—ಇದೇ ಕ್ರಮ.

Verse 27

पावना ये ऽत्र संख्यातास्तान्प्रवक्ष्ये निबोधत / य एते पूर्वनिर्द्दिष्टाः सर्वे ते ह्यनुपूर्वशः

ಇಲ್ಲಿ ಪಾವನರೆಂದು ಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಗಮನಿಸಿ ಕೇಳಿರಿ; ಮೊದಲು ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು ಎಲ್ಲರೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇದ್ದಾರೆ.

Verse 28

षडङ्गविद्ध्यानयोगौ सर्वतत्रस्तथैव च / यायावरश्च पञ्चैते विज्ञेयाः पङ्क्तिपावनाः

ಷಡಂಗವಿದ್, ಧ್ಯಾನ‑ಯೋಗಿ, ಸರ್ವತಂತ್ರಜ್ಞ, ಹಾಗೆಯೇ ಯಾಯಾವರ—ಈ ಐವರನ್ನು ಪಂಕ್ತಿ‑ಪಾವನರೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 29

श्राद्धकल्पे भवेद्यस्तु सन्निपत्य तु पावनः / चतुर्दशानां विद्यानामेकस्यामपि पारगाः

ಶ್ರಾದ್ಧಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಸಮವಾಯವಾಗಿ ಪಾವನನಾಗುವವನು, ಹದಿನಾಲ್ಕು ವಿದ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಆದರೂ ಪಾರಂಗತನಾಗಿರಲಿ.

Verse 30

यथावद्वर्त्तमानाश्च सर्वे ते पङ्क्तिपावनाः / असंदेहस्तु सौपर्णाः पञ्चाग्नेयाश्च सामगाः

ವಿಧಿಯಂತೆ ನಡೆಯುವವರು ಎಲ್ಲರೂ ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುವವರು; ಅವರು ಸಂಶಯರಹಿತರು, ಸೌಪರ್ಣರು, ಪಂಚಾಗ್ನಿ-ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿ ಸಾಮಗಾನ ಮಾಡುವವರು.

Verse 31

यश्चरेद्विधिवद्विप्र समा द्वादश संततः / त्रिनाचिकेतस्त्रै विद्यो यश्च धर्मान्द्विजः पठेत्

ಹೇ ವಿಪ್ರ! ಯಾರು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಿರಂತರವಾಗಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ತ್ರಿನಾಚಿಕೇತ ಹಾಗೂ ತ್ರೈವಿದ್ಯ; ಹಾಗೆಯೇ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವ ದ್ವಿಜನು.

Verse 32

बार्हस्पत्ये महाशास्त्रे यश्च पारङ्गतो द्विजः / सर्वे ते पावना विप्राः पङ्क्तीनां समुदात्दृताः

ಬಾರ್ಹಸ್ಪತ್ಯ ಮಹಾಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತನಾದ ದ್ವಿಜನು—ಅಂತಹ ಎಲ್ಲ ವಿಪ್ರರೂ ಪಾವನರು; ಪಂಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವರು.

Verse 33

आमन्त्रितस्तु यः श्राद्धे योषितं सेवते द्विजः / पितरस्तस्य तन्मासं तस्मिन्रितसि शेरते

ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿತನಾಗಿಯೂ ಯಾವ ದ್ವಿಜನು ಸ್ತ್ರೀಸಂಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವನೋ, ಅವನ ಪಿತೃಗಳು ಆ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ಆ ತಿಂಗಳೆಲ್ಲ ಶಯನಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 34

ध्याननिष्ठाय दातव्यं सानुक्रोशाय धीमते / यतिं वा वालखिल्यं वा भोजयेच्छ्राद्दकर्मणि

ಧ್ಯಾನನಿಷ್ಠನಾದ, ಕರುಣಾಶೀಲನಾದ ಧೀಮಂತನಿಗೆ ದಾನ ಕೊಡಬೇಕು; ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಯತಿ ಅಥವಾ ವಾಲಖಿಲ್ಯ ಮುನಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

Verse 35

वानप्रस्थाय कुर्वाणः पूजामात्रेण तुष्यते / गृहस्थं भोजयेद्यस्तु विश्वेदेवास्तु पूजिताः

ವಾನಪ್ರಸ್ಥನಿಗೆ ಕೇವಲ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೂ ಅವನು ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಗೃಹಸ್ಥನಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸುವವನು ವಿಶ್ವೇದೇವರನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಿದವನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 36

वानप्रस्थेन ऋषयो वालखिल्यैः पुरन्दरः / यतीनां तु कृता पूजा साक्षाद्ब्रह्मा तुं पूजितः

ವಾನಪ್ರಸ್ಥನಿಂದ ಋಷಿಗಳು ಪೂಜಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ವಾಲಖಿಲ್ಯರಿಂದ ಪುರಂದರ (ಇಂದ್ರ) ಪೂಜಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಯತಿಗಳ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಪೂಜಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 37

आश्रमो ऽपावनो यस्तु पञ्चमस्संकरात्मकः / चत्वारस्त्वाश्रमाः पूच्याः श्राद्धे देवे तथैव च

ಸಂಕರಸ್ವರೂಪವಾದ ಐದನೆಯ ಆಶ್ರಮ ಅಪಾವನ; ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿಯೂ ದೇವಪೂಜೆಯಲ್ಲಿಯೂ ನಾಲ್ಕು ಆಶ್ರಮಗಳೇ ಪೂಜ್ಯಗಳು.

Verse 38

चतुराश्रमबाह्येभ्य स्तेभ्यः श्राद्धे न दापयेत् / यस्तिष्ठेद्वायुभक्षश्च चातुराश्रमबाह्यतः

ಚತುರಾಶ್ರಮದ ಹೊರಗಿರುವವರಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ದಾನ ಕೊಡಬಾರದು; ವಾಯುಭಕ್ಷನಾಗಿದ್ದರೂ ಚಾತುರಾಶ್ರಮಬಾಹ್ಯನಾದವನಿಗೂ ಕೊಡಬಾರದು.

Verse 39

अनाश्रमीतपस्तेपे न तं तत्र निमन्त्रयेत् / अयतिर्मोक्षवादी च श्रुतौ तौ पङ्क्तिदूषकौ

ಆಶ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವವನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಬಾರದು. ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹವಿಲ್ಲದೆ ಮೋಕ್ಷದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವವನು ಪಂಕ್ತಿದೂಷಕನೆಂದು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 40

उग्रेण तपसा युक्ता बहुज्ञाश्चित्रवादिनः / निन्दन्ति च द्विजातिभ्यः सर्वे ते पङ्क्तिदूषकाः

ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು, ಬಹುಜ್ಞರಾಗಿದ್ದರೂ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವರು ಮತ್ತು ದ್ವಿಜರನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವರು - ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಪಂಕ್ತಿದೂಷಕರು.

Verse 41

औपवस्तास्तथा सांख्या नास्तिका वेदनिन्दकाः / ध्यानं निन्दन्ति ये केचित्सर्वे ते पङ्क्तिदूषकाः

ಡಾಂಬಿಕ ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವವರು, ಸಾಂಖ್ಯರು, ನಾಸ್ತಿಕರು, ವೇದ ನಿಂದಕರು ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನವನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವರು - ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಪಂಕ್ತಿದೂಷಕರು.

Verse 42

वृथा मुण्डाश्च जटिलाः सर्वे कार्पटिकास्तथा / निर्घृणान्भिन्नवृत्तांश्च सर्वभक्षांश्च वर्जयेत्

ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಮುಂಡನ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು, ಜಟೆ ಧರಿಸುವವರು, ಕಪಟ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು, ನಿರ್ದಯಿಗಳು, ದುರಾಚಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ತಿನ್ನುವವರನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 43

कारुकादीननाचारांल्लोकवेदबहिष्कृतान् / गाय नान्वेदवृत्तांश्च हव्यकव्ये न भोजयेत्

ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳು, ಅನಾಚಾರಿಗಳು, ಲೋಕ ಮತ್ತು ವೇದಗಳಿಂದ ಬಹಿಷ್ಕೃತರಾದವರು ಹಾಗೂ ಗಾಯಕರನ್ನು ಹವ್ಯ ಮತ್ತು ಕವ್ಯ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಕರೆಯಬಾರದು.

Verse 44

एतैस्तु वर्त्तयेद्यस्तु कृष्णवर्णं स गच्छति / यो ऽश्नाति सह शूद्रेणा सर्वे ते पङ्क्तिदूषणाः

ಈ ಆಚರಣೆಗಳಂತೆ ನಡೆಯುವವನು ಕೃಷ್ಣವರ್ಣತೆಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ಶೂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡುವವರು ಎಲ್ಲರೂ ಪಂಕ್ತಿದೂಷಕರು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

Verse 45

व्याकर्षणं सत्त्वनिबर्हणं च कृषिर्वणिज्या पशुपालनं च / शुश्रूषणं चाप्यगुरोररेर्वाप्यकार्यमेतद्धि सदा द्विजानाम्

ನೆಲ ಉಳುಮೆ, ಪ್ರಾಣಿಹಿಂಸೆ, ಕೃಷಿ, ವ್ಯಾಪಾರ, ಪಶುಪಾಲನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಗುರುವಿನ ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಶತ್ರುವಿನಲ್ಲಿಯೂ ಅಕಾರ್ಯ—ಇವು ಸದಾ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ವರ್ಜ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 46

मिथ्यासंकल्पिनः सर्वानुद्वृत्तांश्च विवर्जयेत् / मिथ्याप्रवादी निन्दाकृत्तथा सूचकदांभिकौ

ಸುಳ್ಳು ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡುವವರನ್ನೂ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಉದ್ದಂಡರಾಗಿರುವವರನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಸುಳ್ಳುಗಾರ, ನಿಂದಕ, ಚಾಡಿಕೋರ ಮತ್ತು ದಂಭಿಕರನ್ನು ಸಹ ವರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 47

उपपातकसंयुक्ताः पातकैश्च विशेषतः / वेदे नियोगदातारो लोभमोहफलर्थिनः

ಉಪಪಾತಕಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದವರು ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಹಾಪಾತಕಗಳಿಂದಲೂ ಲಿಪ್ತರಾದವರು; ವೇದದಲ್ಲಿ ನಿಯೋಗ ನೀಡುವವರಂತೆ ನಡೆದು ಲೋಭ-ಮೋಹದಿಂದ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುವವರು.

Verse 48

ब्रह्मविक्रयिणस्तान्वै श्राद्धकर्मणि वर्जयेत् / न वियोगास्तु वेदानां यो नियुङ्क्ते स पापकृत्

ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆ/ವೇದವನ್ನು ಮಾರುವವರನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವರ್ಜಿಸಬೇಕು. ವೇದಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿ ನಿಯೋಗ ಮಾಡುವವನು ಪಾಪಕೃತನು.

Verse 49

वक्ता वेदफलाद्भ्रश्येद्दाता दानफलात्तथा / भृतको ऽध्यापयेद्यस्तु भृतकाध्यापितस्तु यः

ವೇದವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುವ ವಕ್ತಾ ವೇದಫಲದಿಂದ ಭ್ರಷ್ಟನಾಗುತ್ತಾನೆ; ದಾನ ನೀಡಿ ಬೋಧಿಸುವವನು ದಾನಫಲದಿಂದಲೂ ವಂಚಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ವೇತನಕ್ಕೆ ಬೋಧಿಸುವವನು ಹಾಗೂ ವೇತನದಿಂದ ಬೋಧಿಸಲ್ಪಡುವವನು—ಇಬ್ಬರೂ ನಿಂದ್ಯರು.

Verse 50

नार्हतस्तावपि श्राद्धे ब्रह्माणः क्रयविक्रयी / क्रयश्च विक्रयश्चैवाजीवितार्थे विगर्हितौ

ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಖರೀದಿ-ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಅರ್ಹರಲ್ಲ; ಜೀವನಾರ್ಥದ ಖರೀದಿ ಮತ್ತು ಮಾರಾಟ ನಿಂದನೀಯ.

Verse 51

वृत्तिरेषा तु वैश्यस्य ब्राह्मणस्य तु पातकम् / आहरेद्भृतितो वेदान् वेदेभ्यश्चोपजीवति

ಈ ವೃತ್ತಿ ವೈಶ್ಯನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದುದು; ಆದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಪಾತಕ. ವೇತನಕ್ಕಾಗಿ ವೇದಗಳನ್ನು ತರಿಸಿ/ಬೋಧಿಸಿ, ವೇದಗಳಿಂದಲೇ ಜೀವನ ನಡೆಸುವವನು ದೋಷಿ.

Verse 52

उभौ तौ नार्हतः श्राद्धं पुत्रिकापतिरेव च / वृथा दारांश्च यो गच्छेद्यो यजेत वृथाध्वरैः

ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಲ್ಲ; ಪುತ್ರಿಕಾಪತಿಯೂ ಅಲ್ಲ. ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವವನು ಮತ್ತು ವ್ಯರ್ಥ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಯಜಿಸುವವನು—ಅವರೂ ಅರ್ಹರಲ್ಲ.

Verse 53

नार्हतस्तावपि श्राद्धं द्विजो यश्चैव वार्धुषी / स्त्रियो रक्तान्तरा येषां परदारपराश्च ये

ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಡ್ಡಿ/ಸೂದಿನ ವೃತ್ತಿ ಮಾಡುವ ದ್ವಿಜನೂ ಅರ್ಹನಲ್ಲ. ಯಾರ ಸ್ತ್ರೀಯರು ರಜಸ್ವಲೆಯಾಗಿ (ಅಶೌಚದಲ್ಲಿ) ಇರುವರೋ, ಮತ್ತು ಪರಸ್ತ್ರೀಯರತ್ತ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುವರೋ—ಅವರೂ ಅರ್ಹರಲ್ಲ.

Verse 54

अर्थकामरताश्चैव न ताञ्छ्राद्धेषु भोजयेत् / वर्णाश्रमाणां धर्मेषु विरुद्धाःसर्वकर्मणि

ಅರ್ಥಕಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾದವರನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬಾರದು. ವರ್ಣಾಶ್ರಮಧರ್ಮಗಳಿಗೆ ವಿರೋಧಿಗಳಾದವರು ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿಕೂಲರು.

Verse 55

स्तेनश्च सर्वयाजी च सर्वे ते पङ्क्तिदूषकाः / यश्च सूकरवद्भुङ्क्ते यश्च पाणितले द्विजः

ಕಳ್ಳನೂ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲರಿಗಾಗಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವನೂ—ಅವರೆಲ್ಲ ಪಂಕ್ತಿದೂಷಕರು. ಹಂದಿಯಂತೆ ತಿನ್ನುವವನು ಮತ್ತು ಕೈತಳದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ತಿನ್ನುವ ದ್ವಿಜನೂ ಹಾಗೆಯೇ.

Verse 56

न तदश्नन्ति पितरो यश्च वाच्यं समश्नुते / स्त्रीशूद्रायान्नमेतद्वै श्राद्धोच्छिष्टं न दापयेत्

ಅಂತಹ ಅನ್ನವನ್ನು ಪಿತೃಗಳು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ನಿಂದನೀಯ (ವರ್ಜಿತ) ವಸ್ತುವನ್ನು ತಿನ್ನುವವನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಸ್ತ್ರೀಗೂ ಶೂದ್ರನಿಗೂ ಶ್ರಾದ್ಧದ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ ಅನ್ನವನ್ನು ಕೊಡಬಾರದು.

Verse 57

यो दद्याच्चानुसंमोहान्न तद्गच्छति वै पितॄन् / तस्मान्न देयमन्नाद्यमुच्छिष्टं श्राद्धकर्मणि

ಮೋಹವಶವಾಗಿ (ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ) ಯಾರು ಹಾಗೆ ದಾನಮಾಡಿದರೂ, ಅದು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ ಅನ್ನಾದಿಗಳನ್ನು ಕೊಡಬಾರದು.

Verse 58

अन्यच्च दधिसर्पिर्भ्यां शिष्टं पुत्राय नान्यथा / अवशेषं तु दातव्यमन्नाद्यं तु विशेषतः

ಮತ್ತು ಮೊಸರು ಹಾಗೂ ತುಪ್ಪದಿಂದ ಉಳಿದಿರುವುದನ್ನು ಮಗನಿಗೇ ಕೊಡಬೇಕು, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಲ್ಲ. ಆದರೆ ಉಳಿದ ಅವಶೇಷವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅನ್ನಾದಿಗಳನ್ನು.

Verse 59

पुष्पमूलफलैर्वापि तुष्टा गच्छेयुरन्ततः / यावन्न श्रपितं चान्नं यावतौष्ण्यं न मुञ्चति

ಪುಷ್ಪ, ಮೂಲ, ಫಲಗಳಿಂದಲೂ ಪಿತೃಗಳು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ತೃಪ್ತರಾಗಿ ತೆರಳುತ್ತಾರೆ—ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನವು ತನ್ನ ಉಷ್ಣತೆಯನ್ನು ಬಿಡುವವರೆಗೆ.

Verse 60

तावदश्नन्ति पितरो यावदश्नन्ति वाग्यताः / दत्तं प्रतिग्रहो होमो भोजनं बलिरेव च

ವಾಕ್ಸಂಯಮಿಗಳಾದ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು) ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಭೋಜನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ ಅಷ್ಟು ಕಾಲ ಪಿತೃಗಳು ಭೋಜನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ದಾನ, ಪ್ರತಿಗ್ರಹ, ಹೋಮ, ಭೋಜನ ಮತ್ತು ಬಲಿ—ಇವೆಲ್ಲವೂ (ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ) ಸೇರಿವೆ.

Verse 61

सांगुष्ठेन तथा पाद्यं नासुरेभ्यो यथा भवेत् / एतान्येव च सर्वाणि दानानि च विशेषतः

ಅಂಗುಷ್ಟ ಸಹಿತವಾದ ವಿಧಾನದಿಂದ ಪಾದ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಅದು ಅಸುರರಿಗೆ ಸೇರದಂತೆ; ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಇವೆಯೇ ಎಲ್ಲಾ ದಾನಗಳು (ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ) ಯೋಗ್ಯವು.

Verse 62

अन्तर्जानूपविष्टेन तद्वदाचमनं भवेत् / मुण्डाञ्जटिलकाषायाञ्श्राद्धकर्मणि वर्जयेत्

ಮೂಳೆಗಳ ಒಳಗೆ ಕುಳಿತು ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು; ಮತ್ತು ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಮುಂಡಿತರು, ಜಟಾಧಾರಿಗಳು, ಕಾಷಾಯವಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳು (ಸನ್ಯಾಸಚಿಹ್ನ) ಅವರನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 63

ये तु वृत्ते स्थिता नित्यं ज्ञानिनो ध्यानिनस्तथा / देवभक्ता महात्मानः पुनीयुर्दर्शनादपि

ಯಾವರು ನಿತ್ಯವೂ ಸದ್ವೃತ್ತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳೂ ಧ್ಯಾನಿಗಳೂ ಆಗಿ, ದೇವಭಕ್ತ ಮಹಾತ್ಮರಾಗಿರುವರೋ—ಅವರು ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೂ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 64

शिखिभ्यो धातुरक्तेभ्यस्त्रिदण्डेभ्यः प्रदापयेत् / सर्वं योगेश्वरैर्व्याप्तं त्रैलोक्यं हि निरन्तरम्

ಧಾತುರಕ್ತ ಶಿಖೆಯುಳ್ಳವರಿಗೂ ತ್ರಿದಂಡಧಾರಿಗಳಿಗೂ ದಾನ ನೀಡಲಿ; ಯೋಗೇಶ್ವರರಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ವ್ಯಾಪ್ತವಾದ ಈ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ.

Verse 65

तस्मात्पश्यन्ति ते सर्वं यत्किञ्चिज्जगतीगतम् / व्यक्ताव्यक्तं वशे कृत्वा सर्वस्यापि च यत्परम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಅವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; ವ್ಯಕ್ತ-ಅವ್ಯಕ್ತವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪರವಾದ ಪರತತ್ತ್ವವನ್ನೂ ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 66

सत्यासत्यं च यद्दृष्टं सद सच्च महात्मभिः / सर्वज्ञानानि सृष्टानि मोक्षादीनिमहात्मभिः

ಮಹಾತ್ಮರು ಕಂಡ ಸತ್ಯ-ಅಸತ್ಯ, ಸತ್-ಅಸತ್ ಇವುಗಳನ್ನು; ಆ ಮಹಾತ್ಮರೇ ಮೋಕ್ಷಾದಿಗಳೊಡನೆ ಎಲ್ಲಾ ಜ್ಞಾನಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ.

Verse 67

तस्मात्तेषां सदा भक्तः फलं प्राप्नोति वोत्तमम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಸದಾ ಅವರ ಭಕ್ತನಾಗಿರುವವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 68

ऋचश्च यो वेद स वेद वेदान्यजूंषि यो वेद यज्ञम् / सामानि यो वेद स वेद ब्रह्म यो मानसं वेद स वेद सर्वम्

ಋಚಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು; ಯಜುಸ್ಸನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಯಜ್ಞವನ್ನು ತಿಳಿದವನು. ಸಾಮಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನು; ಮಾನಸವನ್ನು (ಮನಸ್ಸನ್ನು) ತಿಳಿದವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು.