Adhyaya 12

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीये उपोद्धातपादे श्राद्धकल्पे समिद्वर्णन नामैकादशो ऽध्यायः // ११// सूत उवाच देवाश्चपितरश्चैव अन्योन्यं नियताः स्मृताः / आथर्वणस्त्वेष विधिरित्युवाच बृहस्पतिः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ, ವಾಯುಪ್ರೋಕ್ತ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ತೃತೀಯ ಉಪೋದ್ದಾತಪಾದದ ಶ್ರಾದ್ಧಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ‘ಸಮಿದ್ವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ದೇವರೂ ಪಿತೃಗಳೂ ಪರಸ್ಪರ ನಿಯತರೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಬೃಹಸ್ಪತಿ—ಇದು ಆಥರ್ವಣ ವಿಧಿಯೆಂದು ಹೇಳಿದರು.

Verse 2

पूजयेत पितॄन्पूर्वं देवांश्च तदनन्तरम् / देवा अपि पितॄन्पूर्वमर्च्चयन्ति हि यत्नतः

ಮೊದಲು ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ನಂತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ದೇವತೆಗಳೂ ಸಹ ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮೊದಲು ಪಿತೃಗಳನ್ನೇ ಅರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 3

दक्षस्य दुहिता नाम्ना विश्वा नामेति विश्रुता / विश्वाख्यास्तु सुतास्तस्यां धर्मतो जज्ञिरे दश

ದಕ್ಷನ ಪುತ್ರಿ ‘ವಿಶ್ವಾ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಳು; ಅವಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮನಿಂದ ‘ವಿಶ್ವಾ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಹತ್ತು ಪುತ್ರಿಯರು ಜನಿಸಿದರು।

Verse 4

प्रख्याता स्त्रिषु लोकेषु सर्वलोकनमस्कृताः / समस्तास्ते महात्मानश्चेरुरुग्रं महत्तपः

ಅವರು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು, ಸರ್ವಲೋಕಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕೃತರು; ಆ ಮಹಾತ್ಮರೆಲ್ಲರು ಉಗ್ರವಾದ ಮಹತ್ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು।

Verse 5

हिमवच्छिखरे रम्ये देवर्षिगणसेविते / शुद्धेन मन्सा प्रीता ऊचुस्तान्पितरस्तदा

ಹಿಮವಂತನ ರಮ್ಯ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ, ದೇವರ್ಷಿಗಳ ಗಣದಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಪಿತೃಗಳು ಆಗ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು।

Verse 6

वरं वृणीध्वं प्रीताः स्म कं कामं कखामहे / एवमुक्ते तु पितृभिस्तदा त्रैलोक्यभावनः

ಪಿತೃಗಳು ಹೇಳಿದರು—“ನಾವು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ; ವರವನ್ನು ಬೇಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಯಾವ ಆಸೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸೋಣ?” ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಆಗ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಪೋಷಕನು (ಉತ್ತರಿಸಿದನು)।

Verse 7

ब्रह्मोवाच महातेजास्तपसा तैस्तु तोषितः / प्रीतो ऽस्मि तपसानेन कं कामं करवाणि वः

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—“ನಿಮ್ಮ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಈ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ಪ್ರಸನ್ನ—ನಿಮ್ಮ ಯಾವ ಆಸೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲಿ?”

Verse 8

एवमुक्तास्तदा विश्वे ब्रह्मणा विश्वकर्मणा / ऊचुस्ते सहिताः सर्वे ब्रह्माणां लोकभावनम्

ಆ ವೇಳೆ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಎಲ್ಲ ವಿಶ್ವೇದೇವರು ಸೇರಿ ಲೋಕಭಾವನ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 9

श्राद्धे ऽस्माकं भवेदंशो ह्येष नः काङ्क्षितो वरः / प्रत्युवाच ततो ब्रह्मा तान्वै त्रिदशपूजितः

ಅವರು ಹೇಳಿದರು—“ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಿಗೂ ಪಾಲಿರಲಿ; ಇದೇ ನಮ್ಮ ಬಯಸಿದ ವರ.” ಆಗ ತ್ರಿದಶರಿಂದ ಪೂಜಿತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವರಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

Verse 10

भविष्यत्येवमेवं तु काङ्क्षितो वो वरस्तु यः / पितृभिश्च तथेत्युक्तमेवमेतन्न संशयः

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—“ನೀವು ಬಯಸಿದ ವರವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹೀಗೆಯೇ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ.” ಪಿತೃಗಳು ಕೂಡ ‘ತಥಾಸ್ತು’ ಎಂದರು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 11

सहस्माभिस्तु भोक्तव्यं यत्किं चिद्दृश्यते त्विह / अस्माकं कल्पिते श्राद्धे युष्मानप्राशनं हि वै

ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಸೇರಿ ಭೋಗಿಸಬೇಕು; ನಮ್ಮಿಂದ ವಿಧಿಸಲಾದ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಅನ್ನಗ್ರಹಣ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತದೆ.

Verse 13

भविष्यति मनुष्येषु सत्यमे तद्ब्रुवामहे / माल्यैर्गन्धैस्तथान्नेन युष्मानग्रे ऽर्च्चयिष्यति /१ १२।१२// अग्रे दत्त्वा तु युष्माकमस्माकं दास्यते ततः / विसर्जनमथास्माकं पूर्वं पश्चात्तु दैवतम्

ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಯೇ ಆಗುವುದು—ನಾವು ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ. ಅವರು ಮಾಲೆ, ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ಅನ್ನದಿಂದ ಮೊದಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವರು. ಮೊದಲು ನಿಮಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ನಂತರ ನಮಗೆ ನೀಡುವರು; ಮೊದಲು ನಮ್ಮ ವಿಸರ್ಜನೆ, ನಂತರ ದೇವತೆಗಳದು.

Verse 14

रक्षणं चैव श्राद्धस्य आतिथ्यस्य विधिद्वयम् / भूतानां देवतानां च पितॄणां चैव कर्मणि

ಶ್ರಾದ್ಧದ ರಕ್ಷಣೆಯೂ ಹಾಗೂ ಅತಿಥಿ-ಸತ್ಕಾರದ ಈ ದ್ವಿವಿಧ ವಿಧಿಯೂ ಭೂತ, ದೇವತೆ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಯತವಾಗಿದೆ।

Verse 15

एवं कृते सम्यगेतत्सर्वमेव भविष्यति / एवं दत्त्वा वरं तेषां ब्रह्मा पितृगणैः सह

ಇಂತೆ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆ ಅವರಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪಿತೃಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ಥಿತನಾದನು।

Verse 16

क्षमानुग्रहकृद्देवः संचकार यथोदितम् / वेदे पञ्च महायज्ञा नराणां समुदाहृताः

ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡುವ ದೇವನು ಹೇಳಿದಂತೆಲೇ ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ವೇದದಲ್ಲಿ ಮಾನವರಿಗೆ ಪಂಚ ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 17

एतान्पञ्च महायज्ञान्निर्वपेत्सततं नरः / यत्र स्थास्यन्ति दातारस्तत्स्थानं वै निबोधत

ಮಾನವನು ಈ ಪಂಚ ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಸದಾ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು; ದಾತರು ನಿಲ್ಲುವ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿರಿ।

Verse 18

निर्भयं विरजस्कं च निःशोकं निर्व्यथक्लमम् / ब्राह्मं स्थानमवाप्नोति सर्वलोकपुरस्कृतम्

ಅವನು ಭಯರಹಿತ, ರಜಸ್ಸಿಲ್ಲದ, ಶೋಕವಿಲ್ಲದ, ವ್ಯಥೆ-ಕ್ಲಮವಿಲ್ಲದ ಬ್ರಾಹ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅದು ಸರ್ವಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪೂಜಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 19

शूद्रेणापि च कर्त्तव्याः पञ्चैते मन्त्रवर्जिताः / अतो ऽन्यथा तु यो भुङ्क्ते स ऋणं नित्यमश्नुते

ಶೂದ್ರನೂ ಈ ಐದು ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಭೋಗಿಸುವವನು ನಿತ್ಯವೂ ಋಣವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 20

ऋणं भुङ्क्ते स पापात्मा यः पचेदात्मकारणात् / तस्मान्निर्वर्तयेत्पञ्च महायज्ञान्सदा बुधः

ತನ್ನ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವವನು ಪಾಪಾತ್ಮ; ಅವನು ಋಣವನ್ನು ಭೋಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಯು ಸದಾ ಐದು ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 21

उदक्पूर्वे बलिं कुर्यादुदकान्ते तथैव च / बलिं सुविहितं कुर्या दुच्चैरुच्चतरं क्षिपेत्

ನೀರಿನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬಲಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ನೀರಿನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಬೇಕು. ಬಲಿಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಇಟ್ಟು, ಎತ್ತರದಿಂದ ಇನ್ನೂ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 22

परशृङ्गं गवां मूत्रं बलिं सूत्रं समुत्क्षिपेत् / तन्निवेद्यो भवेत्पिण्डः पितॄणां यस्तु जीवति

ಇನ್ನೊಂದು ಕೊಂಬಿನ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಗೋಮೂತ್ರದ ಸಮೀಪ, ಬಲಿ ಮತ್ತು ಸೂತ್ರವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎಸೆದು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಜೀವಂತನಾಗಿರುವವನು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನಿವೇದ್ಯವಾದ ಪಿಂಡವಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 23

इष्टेनान्नेन भक्ष्यैश्च भोजयेच्च यथाविधि / निवेद्यं केचिदिच्छन्ति जीवन्त्यपि हि यत्नतः

ಇಷ್ಟವಾದ ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಭಕ್ಷ್ಯಗಳಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಕೆಲವರು ನಿವೇದ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಬದುಕನ್ನೂ ಸಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 24

देवदेवा महात्मानो ह्येते पितर इत्युत / इच्छन्ति केचिदाचार्यः पश्चात्पिण्डनिवेदनम्

ಈ ಮಹಾತ್ಮ ಪಿತೃಗಳು ದೇವದೇವರೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲ ಆಚಾರ್ಯರು ಪಿಂಡನಿವೇದನವನ್ನು ನಂತರ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 25

पूजनं चैव विप्रणां पूर्वमेवेह नित्यशः / तद्धिधर्मार्थकुशलो नेत्युवाच बृहस्मतिः

ಇಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯವೂ ಮೊದಲು ವಿಪ್ರರ ಪೂಜೆಯೇ ಮಾಡಬೇಕು. ಧರ್ಮಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕುಶಲನಾದ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ‘ಹಾಗಲ್ಲ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

Verse 26

पूर्वं निवेदयेत्पिण्डान्पश्चाद्विप्रांश्च भोजयेत् / योगात्मानो महात्मानः पितरो योग संभवाः

ಮೊದಲು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ನಿವೇದಿಸಿ, ನಂತರ ವಿಪ್ರರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಪಿತೃಗಳು ಯೋಗಾತ್ಮರು, ಮಹಾತ್ಮರು, ಯೋಗಸಂಭವರು.

Verse 27

सोममाप्याययन्त्येते पितरो योगसंस्थिताः / तस्माद्दद्याच्छुचिः पिण्डान्योगेभ्यस्तत्परायणः

ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದ ಈ ಪಿತೃಗಳು ಸೋಮವನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಯೋಗನಿಷ್ಠನಾಗಿ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 28

पितॄणां हि भवेदेतत्साक्षादिव हुतं हविः / ब्रह्मणानां सहस्रस्य योगस्थं ग्रासयेद्यदि

ಇದು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಹೋಮದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಹವಿಯಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ—ಯೋಗಸ್ಥನಾದ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಸಾವಿರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಗ್ರಾಸ ನೀಡಿದರೆ.

Verse 29

यजमानं च भोक्तॄंश् च नौरिवाम्भसि तारयेत् / असतां प्रग्रहो यत्र सतां चैव विमानता

ಯಜಮಾನನನ್ನೂ ಭೋಜಕರನ್ನೂ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ದೋಣಿಯಂತೆ ದಾಟಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲಿ ಅಸತ್ಕರ ಪರಪಕ್ಷ, ಸತ್ಜನರ ಅವಮಾನವೋ ಅಲ್ಲಿ.

Verse 30

दण्डो दैवकृतस्तत्र सद्यः पतति दारुणः / इत्वा मम सधर्माणं बालिशं यस्तु भोजयेत्

ಅಲ್ಲಿ ದೈವಕೃತ ಭೀಕರ ದಂಡನೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಧರ್ಮದ ಸರಳನನ್ನು ಮರುಳುಮಾಡಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸುವವನು.

Verse 31

आदिकर्म समुत्सृज्य दाता तत्र विनश्यति / पिण्डमग्नौ सदा दद्यद्भोगार्थी प्रथमं नरः

ಆದಿ ಕರ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ ದಾತನು ಅಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಭೋಗವನ್ನು ಬಯಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ಮೊದಲು ಸದಾ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 32

दद्यात्प्रजार्थी यत्नेन मध्यमं मन्त्रपूर्वकम् / उत्तमां कान्तिमन्विच्छन्गोषु नित्यं प्रयच्छति

ಸಂತಾನವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಮಂತ್ರಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಧ್ಯಮ ದಾನವನ್ನು ಕೊಡಲಿ. ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವನು ನಿತ್ಯ ಗೋವುಗಳಿಗೆ ದಾನ ನೀಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 33

प्रज्ञां चैव यशः कीर्त्तिमप्सु वै संप्रयच्छति / प्रार्थयन्दीर्घामायुश्च वायसेभ्यः प्रयच्छति

ಪ್ರಜ್ಞೆ, ಯಶಸ್ಸು, ಕೀರ್ತಿಗಾಗಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ದಾನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾ ಕಾಗೆಗಳಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 34

सोकुमार्यमथान्विच्छन्कुक्कुटेभ्यः प्रयच्छति / एवमेतत्समुद्दिष्टं पिण्डनिर्वपणे फलम्

ಸೌಕುಮಾರ್ಯ (ಮೃದುತೆ/ಸೌಮ್ಯತೆ) ಬಯಸುವವನು ಅದನ್ನು ಕುಕ್ಕುಟಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲಿ. ಪಿಂಡ-ನಿರ್ವಪಣದಲ್ಲಿ ಇದೇ ಫಲವೆಂದು ಉಪದಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ.

Verse 35

आकाशे गमयेद्वापि अप्सु वा दक्षिणामुखः / पितॄणां स्थानमाकाशं दक्षिणा चैव दिग्भेवेत्

ದಕ್ಷಿಣಮುಖನಾಗಿ ಪಿಂಡವನ್ನು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲಿ ಅಥವಾ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಲಿ. ಪಿತೃಗಳ ಸ್ಥಾನ ಆಕಾಶವೇ; ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕೇ ಅವರ ದಿಕ್ಕು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 36

एके विप्राः पुनः प्राहुः पिण्डोद्धरणमग्रतः / अनुज्ञातस्तु तैर्विप्रैः कामसुद्ध्रियतामित्

ಕೆಲವು ವಿಪ್ರರು ಮತ್ತೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಮೊದಲು ಪಿಂಡೋದ್ಧರಣ (ಮುಂಭಾಗವನ್ನು ಎತ್ತುವುದು) ಮಾಡಬೇಕು. ಆ ವಿಪ್ರರ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಇಷ್ಟಾನುಸಾರ ಆಚರಿಸಬಹುದು.

Verse 37

पुष्पाणां च फलानां च भक्ष्याणामन्नतस्तथा / अग्रमुद्धृत्य सर्वेषां जुहुयाद्धव्यवाहने

ಪುಷ್ಪಗಳು, ಫಲಗಳು, ಭಕ್ಷ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಅನ್ನ—ಇವೆಲ್ಲದರ ಮುಂಭಾಗವನ್ನು ತೆಗೆದು ಹವ್ಯವಾಹನ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 38

भङ्यमन्नं तथा पेयं मूलानि च फलानि च / हुत्वाग्नौ च ततः पिण्डान्निर्वपेद्दक्षिणा मुखः

ಭಂಗ್ಯ ಅನ್ನ, ಪೇಯ, ಮೂಲಗಳು ಮತ್ತು ಫಲಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ದಕ್ಷಿಣಮುಖನಾಗಿ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಪಿಸಬೇಕು.

Verse 39

वैवस्वताय सोमाय हुत्वा पिण्डान्निवेद्य च / उदकान्नयनं कृत्वा पश्चाद्विप्रांश्च भोजयेत्

ವೈವಸ್ವತ (ಯಮ) ಮತ್ತು ಸೋಮರಿಗೆ ಹವನ ಮಾಡಿ, ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ನಿವೇದಿಸಿ; ಉದಕ-ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿ ನಂತರ ವಿಪ್ರರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

Verse 40

अनुपूर्वं ततो विप्रान्भक्ष्यैरन्नैश्च शक्तितः / स्निग्धैरुष्णैः सुगन्धैश्च तर्पयेत्तान्रसैरपि

ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿಪ್ರರನ್ನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಭಕ್ಷ್ಯ-ಅನ್ನಗಳಿಂದ, ಸ್ನಿಗ್ಧವಾದ ಉಷ್ಣ ಸುಗಂಧ ಪದಾರ್ಥಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ರಸಗಳಿಂದಲೂ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು.

Verse 41

एकाग्रः पर्युपासीनः प्रयतः प्राञ्जलिः स्थितः / तत्परः श्रद्दधानश्च कामानाप्नोति मानवः

ಏಕಾಗ್ರನಾಗಿ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಶುದ್ಧಾಚಾರದಿಂದ, ಕೈಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತು, ಅದರಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾಗಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳ ಮಾನವನು ಇಷ್ಟಫಲಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 42

अक्षुद्रत्वं कृतज्ञत्वं दाक्षिण्यं संस्कृतं वचः / तपो यज्ञांश्च दानं च प्रयच्छन्ति पितामहाः

ಪಿತಾಮಹರು (ಪಿತೃಗಳು) ಅಕ್ಷುದ್ರತೆ, ಕೃತಜ್ಞತೆ, ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯ, ಸಂಸ್ಕೃತವಾದ ವಾಣಿ, ತಪಸ್ಸು, ಯಜ್ಞಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 43

अतः परं विधिं सौम्यं भुक्तवत्सु द्विजातिषु / आनुपूर्व्येण विहितं तन्मे निगदतः शृणु

ಹೇ ಸೌಮ್ಯನೇ! ದ್ವಿಜರು ಭೋಜನ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಮುಂದಿನ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿಧಿಸಲಾದ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 44

प्रोक्ष्य भूमिमथोद्धृत्य पूर्वं पितृपरायणः / ततो ऽन्निविकिरं कुर्याद्विधिदृष्टेन कर्मणा

ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸಿ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ, ಮೊದಲು ಪಿತೃಪರಾಯಣನಾಗಿ, ನಂತರ ವಿಧಿದೃಷ್ಟ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅನ್ನವನ್ನು ವಿಕಿರಣ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 45

स्वधा वाच्य ततो विप्रान् विधिवद्भूरितक्षिणान् / अन्नशेषमनुज्ञाप्य सत्कृत्य द्विजसत्तमान्

ನಂತರ ‘ಸ್ವಧಾ’ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಬಹು ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ವಿಪ್ರರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಅನ್ನಶೇಷಕ್ಕೆ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಬೇಕು।

Verse 46

प्राञ्जलिः प्रयतश्चैव अनुगम्य विसर्जयेत्

ನಂತರ ಅಂಜಲಿ ಬದ್ಧನಾಗಿ, ನಿಯಮದಿಂದ, ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಅವರನ್ನು ವಿದಾಯ ಮಾಡಬೇಕು।