Adhyaya 30

Verse 1

कपिल उवाच तस्यैतस्य जनो नूनं नायं वेदोरुविक्रमम् । काल्यमानोऽपि बलिनो वायोरिव घनावलि: ॥ १ ॥

ಕಪಿಲನು ಹೇಳಿದರು—ಘನಮೇಘಸಮೂಹವು ಬಲಿಷ್ಠ ಗಾಳಿಯ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಅರಿಯದಂತೆ, ಭೌತಿಕ ಚೇತನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಕಾಲತತ್ತ್ವದ ಮಹಾಬಲವನ್ನು ಅರಿಯನು; ಅದೇ ಅವನನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತದೆ।

Verse 2

यं यमर्थमुपादत्ते दु:खेन सुखहेतवे । तं तं धुनोति भगवान्पुमाञ्छोचति यत्कृते ॥ २ ॥

ಭೌತಿಕವಾದಿ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಶ್ರಮದಿಂದ ‘ಸುಖ’ಕ್ಕಾಗಿ ಏನೇನು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಭಗವಾನ್ ಕಾಲರೂಪವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಜೀವನು ಶೋಕಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 3

यदध्रुवस्य देहस्य सानुबन्धस्य दुर्मति: । ध्रुवाणि मन्यते मोहाद् गृहक्षेत्रवसूनि च ॥ ३ ॥

ಮೂಢಬುದ್ಧಿಯವನು ಮೋಹದಿಂದ ತನ್ನ ಅನಿತ್ಯ ದೇಹವನ್ನೂ, ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮನೆ, ಭೂಮಿ, ಸಂಪತ್ತನ್ನೂ ಶಾಶ್ವತವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವುಗಳ ತಾತ್ಕಾಲಿಕತೆಯನ್ನು ಅರಿಯನು।

Verse 4

जन्तुर्वै भव एतस्मिन्यां यां योनिमनुव्रजेत् । तस्यां तस्यां स लभते निर्वृतिं न विरज्यते ॥ ४ ॥

ಜೀವಿ ಯಾವ ಯಾವ ಯೋನಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೋ, ಆ ಆ ಯೋನಿಯಲ್ಲೇ ತಕ್ಕ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದಕ್ಕೆ ಅವನಿಗೆ ವಿರಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 5

नरकस्थोऽपि देहं वै न पुमांस्त्यक्तुमिच्छति । नारक्यां निर्वृतौ सत्यां देवमायाविमोहित: ॥ ५ ॥

ನರಕದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಮನುಷ್ಯನು ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ದೇವಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತನಾಗಿ ನರಕೀಯ ಭೋಗದಲ್ಲೂ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ।

Verse 6

आत्मजायासुतागारपशुद्रविणबन्धुषु । निरूढमूलहृदय आत्मानं बहु मन्यते ॥ ६ ॥

ದೇಹ, ಪತ್ನಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಮನೆ, ಪಶು, ಧನ ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ಆಸಕ್ತಿ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬೇರುಬಿಟ್ಟಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಬಂಧಿತ ಜೀವನು ತಾನೇ ಬಹು ಪರಿಪೂರ್ಣನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 7

सन्दह्यमानसर्वाङ्ग एषामुद्वहनाधिना । करोत्यविरतं मूढो दुरितानि दुराशय: ॥ ७ ॥

ಕುಟುಂಬದ ಹೊರೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಅವನು ಸರ್ವಾಂಗವೂ ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಸುಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಆ ಮೂಢನು ಎಂದಿಗೂ ನೆರವೇರದ ಆಶೆಯಿಂದ ನಿರಂತರ ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 8

आक्षिप्तात्मेन्द्रिय: स्त्रीणामसतीनां च मायया । रहो रचितयालापै: शिशूनां कलभाषिणाम् ॥ ८ ॥

ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ ಅಸತೀ ಸ್ತ್ರೀಯ ಕಡೆ ಅವನು ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಏಕಾಂತ ಆಲಿಂಗನ ಮತ್ತು ಮಾತುಕತೆಯಲ್ಲಿ ರಮಿಸಿ, ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳ ಮಧುರ ಮಾತುಗಳಿಂದಲೂ ಮಂತ್ರಮುಗ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 9

गृहेषु कूटधर्मेषु दु:खतन्त्रेष्वतन्द्रित: । कुर्वन्दु:खप्रतीकारं सुखवन्मन्यते गृही ॥ ९ ॥

ಆಸಕ್ತ ಗೃಹಸ್ಥನು ಕುಟಧರ್ಮ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ದುಃಖದ ಬಂಧನ-ತಂತ್ರದಂತಿರುವ ಗೃಹಜೀವನದಲ್ಲೇ ಅಲಸದೆ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾನೆ. ದುಃಖಗಳ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ತಡೆಯುವುದಕ್ಕೇ ಕಾರ್ಯಮಾಡಿ, ಅದು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ತಾನೇ ಸುಖಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 10

अर्थैरापादितैर्गुर्व्या हिंसयेतस्ततश्च तान् । पुष्णाति येषां पोषेण शेषभुग्यात्यध: स्वयम् ॥ १० ॥

ಅವನು ಇಲ್ಲಿ-ಅಲ್ಲಿ ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ಹಣವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆ ಹಣದಿಂದ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದರೂ, ತಾನಾದರೂ ಅಲ್ಪ ಭಾಗವನ್ನೇ ಭುಂಜಿಸುತ್ತಾನೆ; ಇಂತಹ ಅನಿಯಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಗಳಿಸಿದ ಧನಕ್ಕಾಗಿ ಅವನೇ ಅಧೋಗತಿಗೆ—ನರಕಕ್ಕೆ—ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 11

वार्तायां लुप्यमानायामारब्धायां पुन: पुन: । लोभाभिभूतो नि:सत्त्व: परार्थे कुरुते स्पृहाम् ॥ ११ ॥

ಜೀವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹಿನ್ನಡೆ ಬಂದಾಗ ಅವನು ಮರುಮರು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ವಿಫಲವಾಗಿ ನಾಶವಾದಾಗ, ಅತಿಲೋಭದಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ ಪರಧನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 12

कुटुम्बभरणाकल्पो मन्दभाग्यो वृथोद्यम: । श्रिया विहीन: कृपणो ध्यायञ्‍छ्वसिति मूढधी: ॥ १२ ॥

ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಪೋಷಿಸಲು ಅಸಮರ್ಥನಾದ ಆ ದುರ್ಭಾಗ್ಯ, ವ್ಯರ್ಥ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ, ಶ್ರೀ-ಶೋಭೆಯಿಂದ ವಂಚಿತ ಕೃಪಣನು ತನ್ನ ವಿಫಲತೆಯನ್ನೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಮೂಢಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಆಳವಾದ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ ದುಃಖಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 13

एवं स्वभरणाकल्पं तत्कलत्रादयस्तथा । नाद्रियन्ते यथापूर्वं कीनाशा इव गोजरम् ॥ १३ ॥

ಹೀಗೆ ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಪೋಷಿಸಲಾರನೆಂದು ಕಂಡು ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಮೊದಲಾದವರು ಹಿಂದಿನಂತೆ ಗೌರವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಕೃಪಣ ರೈತರು ಹಳೆಯದು, ಜೀರ್ಣವಾದ ಎತ್ತನ್ನು ಹಿಂದಿನಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳದಂತೆ.

Verse 14

तत्राप्यजातनिर्वेदो भ्रियमाण: स्वयम्भृतै: । जरयोपात्तवैरूप्यो मरणाभिमुखो गृहे ॥ १४ ॥

ಅಲ್ಲಿಯೂ ಅವನಿಗೆ ನಿರ್ವೇದ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಒಮ್ಮೆ ತಾನೇ ಪೋಷಿಸಿದ್ದವರಿಂದಲೇ ಈಗ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ವಿಕೃತನಾಗಿ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಮರಣದತ್ತ ಮುಖಮಾಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 15

आस्तेऽवमत्योपन्यस्तं गृहपाल इवाहरन् । आमयाव्यप्रदीप्ताग्निरल्पाहारोऽल्पचेष्टित: ॥ १५ ॥

ಅವನು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವಮಾನಿತನಾಗಿ ಪಾಳು ನಾಯಿಯಂತೆ ಇರುತ್ತಾನೆ; ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವಾಗಿ ಇಟ್ಟದ್ದನ್ನೇ ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ. ಅಜೀರ್ಣ ಮೊದಲಾದ ರೋಗಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಜಠರಾಗ್ನಿ ಮಂದವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅಲ್ಪವೇ ಆಹರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಪಚೇಷ್ಟನಾಗಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅಸಮರ್ಥನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 16

वायुनोत्क्रमतोत्तार: कफसंरुद्धनाडिक: । कासश्वासकृतायास: कण्ठे घुरघुरायते ॥ १६ ॥

ಆ ರೋಗಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಒಳಗಿನ ವಾಯುವಿನ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೊರಚಾಚುತ್ತವೆ; ಕಫದಿಂದ ನಾಡಿಗಳು ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಕೆಮ್ಮು ಮತ್ತು ಉಸಿರಾಟದ ಕಷ್ಟದಿಂದ ದಣಿದು, ಗಂಟಲಲ್ಲಿ ‘ಘುರಘುರ’ ಎಂಬ ಗರಗರ ಶಬ್ದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 17

शयान: परिशोचद्‌भि: परिवीत: स्वबन्धुभि: । वाच्यमानोऽपि न ब्रूते कालपाशवशं गत: ॥ १७ ॥

ಇಂತೆ ಅವನು ಮರಣದ ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಮಲಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಅಳಲಾಡುವ ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳು ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಮಾತಾಡಲು ಹೇಳಿದರೂ ಅವನು ಹೇಳಲಾರನು, ಏಕೆಂದರೆ ಕಾಲಪಾಶದ ಅಧೀನನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 18

एवं कुटुम्बभरणे व्यापृतात्माजितेन्द्रिय: । म्रियते रुदतां स्वानामुरुवेदनयास्तधी: ॥ १८ ॥

ಇಂತೆ ಕುಟುಂಬಪೋಷಣೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸದ ಆ ಮನುಷ್ಯನು, ತನ್ನವರ ಅಳುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಭಾರೀ ವೇದನೆಯಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿ ಮಂಕಾಗಿ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 19

यमदूतौ तदा प्राप्तौ भीमौ सरभसेक्षणौ । स दृष्ट्वा त्रस्तहृदय: शकृन्मूत्रं विमुञ्चति ॥ १९ ॥

ಆ ವೇಳೆ ಭೀಕರರೂ ಕ್ರೋಧಭರಿತ ದೃಷ್ಟಿಯವರಾದ ಯಮದೂತರು ಬರುತ್ತಾರೆ. ಅವರನ್ನು ಕಂಡು ಅವನ ಹೃದಯ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತದೆ; ಭೀತಿಯಿಂದ ಮಲಮೂತ್ರವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 20

यातनादेह आवृत्य पाशैर्बद्ध्वा गले बलात् । नयतो दीर्घमध्वानं दण्ड्यं राजभटा यथा ॥ २० ॥

ಆ ವೇಳೆ ಯಮದೂತರು ಅವನ ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹವನ್ನು ಯಾತನಾದೇಹದಿಂದ ಆವರಿಸಿ, ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಬಲವಾದ ಹಗ್ಗದ ಪಾಶ ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ—ರಾಜ್ಯದ ಸಿಪಾಯಿಗಳು ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಅಪರಾಧಿಯನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಕರೆದೊಯ್ಯುವಂತೆ.

Verse 21

तयोर्निर्भिन्नहृदयस्तर्जनैर्जातवेपथु: । पथि श्वभिर्भक्ष्यमाण आर्तोऽघं स्वमनुस्मरन् ॥ २१ ॥

ಯಮದೂತರ ಗದರಿಕೆಯಿಂದ ಅವನ ಹೃದಯ ಒಡೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವನು ನಡುಗುತ್ತಾನೆ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಾಯಿಗಳು ಕಚ್ಚುವಾಗ, ಅವನು ತನ್ನ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ಸಂಕಟಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 22

क्षुत्तृट्परीतोऽर्कदवानलानिलै: सन्तप्यमान: पथि तप्तवालुके । कृच्छ्रेण पृष्ठे कशया च ताडितश् चलत्यशक्तोऽपि निराश्रमोदके ॥ २२ ॥

ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಬಳಲಿ, ಸುಡುವ ಬಿಸಿಲು ಮತ್ತು ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚಿನ ನಡುವೆ ಬಿಸಿ ಮರಳಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ನಡೆಯಲಾಗದಿದ್ದರೂ ಚাবುಕ್ ಏಟು ತಿನ್ನುತ್ತಾ, ನೀರು ನೆರಳಿಲ್ಲದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 23

तत्र तत्र पतञ्छ्रान्तो मूर्च्छित: पुनरुत्थित: । पथा पापीयसा नीतस्तरसा यमसादनम् ॥ २३ ॥

ಸುಸ್ತಾಗಿ ಅವನು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ, ಮೂರ್ಛೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತೆ ಏಳುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಆ ಪಾಪದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಯಮನ ಆಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 24

योजनानां सहस्राणि नवतिं नव चाध्वन: । त्रिभिर्मुहूर्तैर्द्वाभ्यां वा नीत: प्राप्नोति यातना: ॥ २४ ॥

ಹೀಗೆ ತೊಂಬತ್ತೊಂಬತ್ತು ಸಾವಿರ ಯೋಜನಗಳ ದೂರವನ್ನು ಎರಡು ಅಥವಾ ಮೂರು ಮುಹೂರ್ತಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮಿಸಿ, ತನಗೆ ವಿಧಿಸಲಾದ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಅವನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 25

आदीपनं स्वगात्राणां वेष्टयित्वोल्मुकादिभि: । आत्ममांसादनं क्‍वापि स्वकृत्तं परतोऽपि वा ॥ २५ ॥

ಉರಿಯುವ ಕಟ್ಟಿಗೆಗಳ ನಡುವೆ ಅವನನ್ನು ಇರಿಸಿ, ಅವನ ಅಂಗಾಂಗಗಳಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವನು ತನ್ನ ಮಾಂಸವನ್ನೇ ತಿನ್ನಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಬೇರೆಯವರು ಅವನನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ.

Verse 26

जीवतश्चान्त्राभ्युद्धार: श्वगृध्रैर्यमसादने । सर्पवृश्चिकदंशाद्यैर्दशद्‌भिश्चात्मवैशसम् ॥ २६ ॥

ಯಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದರೂ ನಾಯಿಗಳು ಮತ್ತು ರಣಹದ್ದುಗಳು ಅವನ ಕರುಳನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತವೆ. ಹಾವುಗಳು, ಚೇಳುಗಳು ಮತ್ತು ಕೀಟಗಳು ಕಚ್ಚುವುದರಿಂದ ಅವನು ನರಕಯಾತನೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 27

कृन्तनं चावयवशो गजादिभ्यो भिदापनम् । पातनं गिरीशृङ्गेभ्यो रोधनं चाम्बु-गर्तयोः ॥ २७ ॥

ಅವನ ಅವಯವಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆನೆಗಳಿಂದ ಸೀಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನನ್ನು ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಗಳಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಎಸೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 28

यास्तामिस्रान्धतामिस्रा रौरवाद्याश्च यातना: । भुङ्क्ते नरो वा नारी वा मिथ: सङ्गेन निर्मिता: ॥ २८ ॥

ಅಕ್ರಮ ಸ್ತ್ರೀ-ಪುರುಷ ಸಂಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು ತಾಮಿಸ್ರ, ಅಂಧತಾಮಿಸ್ರ ಮತ್ತು ರೌರವ ಮುಂತಾದ ನರಕಗಳಲ್ಲಿ ಘೋರ ಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 29

अत्रैव नरक: स्वर्ग इति मात: प्रचक्षते । या यातना वै नारक्यस्ता इहाप्युपलक्षिता: ॥ २९ ॥

ಕಪಿಲ ದೇವರು ಮುಂದುವರೆದರು: ಓ ತಾಯಿ, ನರಕ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗ ಇಲ್ಲೇ ಇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನರಕದ ಯಾತನೆಗಳು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ.

Verse 30

एवं कुटुम्बं बिभ्राण उदरम्भर एव वा । विसृज्येहोभयं प्रेत्य भुङ्क्ते तत्फलमीद‍ृशम् ॥ ३० ॥

ಈ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ನಂತರ, ಪಾಪದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನು ನರಕದ ಜೀವನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಂಬಂಧಿಕರು ಸಹ ಬಳಲುತ್ತಾರೆ.

Verse 31

एक: प्रपद्यते ध्वान्तं हित्वेदं स्वकलेवरम् । कुशलेतरपाथेयो भूतद्रोहेण यद्भृतम् ॥ ३१ ॥

ಈ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅವನು ಒಬ್ಬನೇ ನರಕದ ಘೋರ ಅಂಧಕಾರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಭೂತದ್ರೋಹದಿಂದ, ಇತರ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ಧನವೇ ಈ ಲೋಕ ತ್ಯಜಿಸುವ ಅವನ ಪಾಥೇಯವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 32

दैवेनासादितं तस्य शमलं निरये पुमान् । भुङ्क्ते कुटुम्बपोषस्य हृतवित्त इवातुर: ॥ ३२ ॥

ಪರಮೇಶ್ವರನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಆ ಪಾಪಿ ನರಕಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಕುಟುಂಬಪೋಷಕನಾಗಿದ್ದರೂ, ಪಾಪಕರ್ಮಫಲದ ದುಃಖವನ್ನು ಧನ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ವ್ಯಾಕುಲ ವ್ಯಕ್ತಿಯಂತೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 33

केवलेन ह्यधर्मेण कुटुम्बभरणोत्सुक: । याति जीवोऽन्धतामिस्रं चरमं तमस: पदम् ॥ ३३ ॥

ಕೇವಲ ಅಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಕುಟುಂಬಭರಣಕ್ಕೆ ಅತಿಯಾಗಿ ಆಸಕ್ತನಾದ ಜೀವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ‘ಅಂಧತಾಮಿಸ್ರ’ ಎಂಬ ನರಕದ ಪರಮ ಅಂಧಕಾರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 34

अधस्तान्नरलोकस्य यावतीर्यातनादय: । क्रमश: समनुक्रम्य पुनरत्राव्रजेच्छुचि: ॥ ३४ ॥

ನರಲೋಕದ ಕೆಳಗಿರುವ ಎಲ್ಲ ನರಕಯಾತನೆಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿ, ನಂತರ ಮಾನವಜನ್ಮಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಪ್ರಾಣಿಗಳಂತಹ ನೀಚ ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿಯತಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಿ; ಪಾಪಕ್ಷಯದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನವನಾಗಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।