Adhyaya 18

Verse 1

श्रीशुक उवाच पृश्निस्तु पत्नी सवितु: सावित्रीं व्याहृतिं त्रयीम् । अग्निहोत्रं पशुं सोमं चातुर्मास्यं महामखान् ॥ १ ॥

ಶ್ರೀಶುಕದೇವ ಗೋಸ್ವಾಮಿ ಹೇಳಿದರು—ಸವಿತನ ಪತ್ನಿ ಪೃಶ್ನಿ ಸಾವಿತ್ರೀ, ವ್ಯಾಹೃತಿ, ತ್ರಯೀ ಎಂಬ ಮೂರು ಪುತ್ರಿಯರನ್ನೂ, ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ, ಪಶು, ಸೋಮ, ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ, ಮಹಾಯಜ್ಞ ಎಂಬ ಪುತ್ರರನ್ನೂ ಹೆತ್ತಳು।

Verse 2

सिद्धिर्भगस्य भार्याङ्ग महिमानं विभुं प्रभुम् । आशिषं च वरारोहां कन्यां प्रासूत सुव्रताम् ॥ २ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ಭಗನ ಪತ್ನಿ ಸಿದ್ಧಿ ಮಹಿಮಾ, ವಿಭು, ಪ್ರಭು ಎಂಬ ಮೂರು ಪುತ್ರರನ್ನೂ, ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರಿಯಾದ ಆಶಿಷ್ ಎಂಬ ಒಂದು ಪುತ್ರಿಯನ್ನೂ ಹೆತ್ತಳು।

Verse 3

धातु: कुहू: सिनीवाली राका चानुमतिस्तथा । सायं दर्शमथ प्रात: पूर्णमासमनुक्रमात् ॥ ३ ॥ अग्नीन् पुरीष्यानाधत्त क्रियायां समनन्तर: । चर्षणी वरुणस्यासीद्यस्यां जातो भृगु: पुन: ॥ ४ ॥

ಧಾತನಿಗೆ ಕುಹೂ, ಸಿನೀವಾಲೀ, ರಾಕಾ ಮತ್ತು ಅನುಮತಿ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಪತ್ನಿಯರು; ಅವರಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಾಯಂ, ದರ್ಶ, ಪ್ರಾತಃ ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣಮಾಸ ಎಂಬ ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು. ನಂತರ ವಿಧಾತನು ಕ್ರಿಯಾ ದೇವಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪುರೀಷ್ಯರು ಎಂಬ ಐದು ಅಗ್ನಿದೇವರನ್ನು ಉತ್ಪನ್ನಮಾಡಿದನು. ವರುಣನ ಪತ್ನಿ ಚರ್ಷಣೀ; ಅವಳ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ಭೃಗು ಪುನಃ ಜನ್ಮವನ್ನಪ್ಪಿದನು।

Verse 4

धातु: कुहू: सिनीवाली राका चानुमतिस्तथा । सायं दर्शमथ प्रात: पूर्णमासमनुक्रमात् ॥ ३ ॥ अग्नीन् पुरीष्यानाधत्त क्रियायां समनन्तर: । चर्षणी वरुणस्यासीद्यस्यां जातो भृगु: पुन: ॥ ४ ॥

ಧಾತನಿಗೆ ಕುಹೂ, ಸಿನೀವಾಲೀ, ರಾಕಾ ಮತ್ತು ಅನುಮತಿ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಪತ್ನಿಯರು; ಅವರಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಾಯಂ, ದರ್ಶ, ಪ್ರಾತಃ ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣಮಾಸ ಎಂಬ ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು. ನಂತರ ವಿಧಾತನು ಕ್ರಿಯಾ ದೇವಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪುರೀಷ್ಯರು ಎಂಬ ಐದು ಅಗ್ನಿದೇವರನ್ನು ಉತ್ಪನ್ನಮಾಡಿದನು. ವರುಣನ ಪತ್ನಿ ಚರ್ಷಣೀ; ಅವಳ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ಭೃಗು ಪುನಃ ಜನ್ಮವನ್ನಪ್ಪಿದನು।

Verse 5

वाल्मीकिश्च महायोगी वल्मीकादभवत्किल । अगस्त्यश्च वसिष्ठश्च मित्रावरुणयोऋर्षी ॥ ५ ॥

ವರುಣನ ರೇತಸಿನಿಂದ ಮಹಾಯೋಗಿ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ವಲ್ಮೀಕದಿಂದ (ಇರುವೆಗುಡ್ಡೆಯಿಂದ) ಜನಿಸಿದನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಭೃಗು ಮತ್ತು ವಾಲ್ಮೀಕಿ ವರుణನ ವಿಶೇಷ ಪುತ್ರರು; ಅಗಸ್ತ್ಯ ಮತ್ತು ವಸಿಷ್ಠರು ಮಿತ್ರ-ವರುಣರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪುತ್ರರಾದ ಋಷಿಗಳು.

Verse 6

रेत: सिषिचतु: कुम्भे उर्वश्या: सन्निधौ द्रुतम् । रेवत्यां मित्र उत्सर्गमरिष्टं पिप्पलं व्यधात् ॥ ६ ॥

ಉರ್ವಶಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ವರుణರು ತಕ್ಷಣವೇ ಕುಂಭದಲ್ಲಿ ರೇತಸ್ಸನ್ನು ಸುರಿದು ಸಂರಕ್ಷಿಸಿದರು. ನಂತರ ಆ ಕುಂಭದಿಂದ ಅಗಸ್ತ್ಯ ಮತ್ತು ವಸಿಷ್ಠರು ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದರು; ಹಾಗೆಯೇ ರೇವತೀ ಎಂಬ ಪತ್ನಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಿತ್ರನು ಉತ್ಸರ್ಗ, ಅರಿಷ್ಟ, ಪಿಪ್ಪಲ ಎಂಬ ಮೂರು ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 7

पौलोम्यामिन्द्र आधत्त त्रीन् पुत्रानिति न: श्रुतम् । जयन्तमृषभं तात तृतीयं मीढुषं प्रभु: ॥ ७ ॥

ಓ ರಾಜ ಪರಿಕ್ಷಿತ, ಪೌಲೋಮಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ದೇವರಾಜ ಇಂದ್ರನು ಮೂರು ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆದನೆಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ—ಜಯಂತ, ಋಷಭ ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯವನು ಮೀಢುಷ।

Verse 8

उरुक्रमस्य देवस्य मायावामनरूपिण: । कीर्तौ पत्‍न्‍यां बृहच्छ्‌लोकस्तस्यासन् सौभगादय: ॥ ८ ॥

ಬಹುಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ದೇವ ಉರುಕ್ರಮನು ತನ್ನ ಸ್ವಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಯಾ-ವಾಮನರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು. ಕೀರ್ತಿ ಎಂಬ ಪತ್ನಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬೃಹಚ್ಛ್ಲೋಕ ಎಂಬ ಪುತ್ರನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಅವನಿಗೆ ಸೌಭಗ ಮೊದಲಾದ ಅನೇಕ ಪುತ್ರರು ಇದ್ದರು.

Verse 9

तत्कर्मगुणवीर्याणि काश्यपस्य महात्मन: । पश्चाद्वक्ष्यामहेऽदित्यां यथैवावततार ह ॥ ९ ॥

ನಂತರ (ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದ ಅಷ್ಟಮ ಸ್ಕಂಧದಲ್ಲಿ) ಮಹಾತ್ಮ ಕಶ್ಯಪನ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಅದಿತಿಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ಉರುಕ್ರಮ ವಾಮನದೇವನಾಗಿ ಹೇಗೆ ಅವತರಿಸಿದನು, ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿ ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನು ಹೇಗೆ ಆವರಿಸಿದನು, ಹಾಗೂ ಅವನ ಅಪೂರ್ವ ಕರ್ಮಗಳು, ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ವೀರ್ಯವನ್ನು ನಾವು ವಿವರಿಸುವೆವು.

Verse 10

अथ कश्यपदायादान् दैतेयान् कीर्तयामि ते । यत्र भागवत: श्रीमान् प्रह्रादो बलिरेव च ॥ १० ॥

ಇದೀಗ ಕಶ್ಯಪನ ಸಂತಾನವಾಗಿಯೂ ದಿತಿಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ದೈತ್ಯರನ್ನು ನಾನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ; ಈ ವಂಶದಲ್ಲೇ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಭಾಗವತ ಪ್ರಹ್ಲಾದ ಮತ್ತು ಬಲಿ ಮಹಾರಾಜರು ಪ್ರकटರಾದರು।

Verse 11

दितेर्द्वावेव दायादौ दैत्यदानववन्दितौ । हिरण्यकशिपुर्नाम हिरण्याक्षश्च कीर्तितौ ॥ ११ ॥

ದಿತಿಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ಮೊದಲಾಗಿ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು—ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಮತ್ತು ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷ. ಇಬ್ಬರೂ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳು; ದೈತ್ಯ-ದಾನವರಿಂದ ಪೂಜಿತರಾಗಿದ್ದರು।

Verse 12

हिरण्यकशिपोर्भार्या कयाधुर्नाम दानवी । जम्भस्य तनया सा तु सुषुवे चतुर: सुतान् ॥ १२ ॥ संह्रादं प्रागनुह्रादं ह्रादं प्रह्रादमेव च । तत्स्वसा सिंहिका नाम राहुं विप्रचितोऽग्रहीत् ॥ १३ ॥

ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ಪತ್ನಿ ದಾನವೀ ಕಯಾಧು; ಅವಳು ಜಂಭನ ಪುತ್ರಿ. ಅವಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಂಹ್ರಾದ, ಪ್ರಾಗನುಹ್ರಾದ, ಹ್ರಾದ ಮತ್ತು ಪ್ರಹ್ರಾದ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಪುತ್ರರನ್ನು ಹೆತ್ತಳು. ಅವರ ಸಹೋದರಿ ಸಿಂಹಿಕಾ ವಿಪ್ರಚಿತನನ್ನು ವರಿಸಿಕೊಂಡು ರಾಹುವನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.

Verse 13

हिरण्यकशिपोर्भार्या कयाधुर्नाम दानवी । जम्भस्य तनया सा तु सुषुवे चतुर: सुतान् ॥ १२ ॥ संह्रादं प्रागनुह्रादं ह्रादं प्रह्रादमेव च । तत्स्वसा सिंहिका नाम राहुं विप्रचितोऽग्रहीत् ॥ १३ ॥

ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ಪತ್ನಿ ದಾನವೀ ಕಯಾಧು; ಅವಳು ಜಂಭನ ಪುತ್ರಿ. ಅವಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಂಹ್ರಾದ, ಪ್ರಾಗನುಹ್ರಾದ, ಹ್ರಾದ ಮತ್ತು ಪ್ರಹ್ರಾದ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಪುತ್ರರನ್ನು ಹೆತ್ತಳು. ಅವರ ಸಹೋದರಿ ಸಿಂಹಿಕಾ ವಿಪ್ರಚಿತನನ್ನು ವರಿಸಿಕೊಂಡು ರಾಹುವನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.

Verse 14

शिरोऽहरद्यस्य हरिश्चक्रेण पिबतोऽमृतम् । संह्रादस्य कृतिर्भार्यासूत पञ्चजनं तत: ॥ १४ ॥

ದೇವತೆಗಳ ನಡುವೆ ವೇಷಧರಿಸಿ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ರಾಹುವಿನ ತಲೆಯನ್ನು ಹರಿ ತನ್ನ ಚಕ್ರದಿಂದ ಕಡಿದನು. ಸಂಹ್ರಾದನ ಪತ್ನಿ ಕೃತಿ; ಕೃತಿಯಿಂದ ಸಂಹ್ರಾದನಿಗೆ ಪಂಚಜನ ಎಂಬ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದನು.

Verse 15

ह्रादस्य धमनिर्भार्यासूत वातापिमिल्वलम् । योऽगस्त्याय त्वतिथये पेचे वातापिमिल्वल: ॥ १५ ॥

ಹ್ಲಾದನ ಪತ್ನಿ ಧಮನಿ. ಅವಳಿಂದ ವಾತಾಪಿ ಮತ್ತು ಇಲ್ವಲ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು. ಅಗಸ್ತ್ಯ ಮುನಿಗಳು ಇಲ್ವಲನ ಅತಿಥಿಯಾದಾಗ, ಇಲ್ವಲನು ಕುರಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದ ವಾತಾಪಿಯನ್ನು ಬೇಯಿಸಿ ಭೋಜನವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದನು.

Verse 16

अनुह्रादस्य सूर्यायां बाष्कलो महिषस्तथा । विरोचनस्तु प्राह्रादिर्देव्यां तस्याभवद्ब‍‌लि: ॥ १६ ॥

ಅನುಹ್ಲಾದನ ಪತ್ನಿ ಸೂರ್ಯಾ. ಅವಳಿಂದ ಬಾಷ್ಕಲ ಮತ್ತು ಮಹಿಷ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು. ಪ್ರಹ್ಲಾದನಿಗೆ ವಿರೋಚನ ಎಂಬ ಒಬ್ಬ ಪುತ್ರನಿದ್ದ; ವಿರೋಚನನ ಪತ್ನಿಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ಬಲಿ ಮಹಾರಾಜನು ಜನಿಸಿದನು.

Verse 17

बाणज्येष्ठं पुत्रशतमशनायां ततोऽभवत् । तस्यानुभावं सुश्लोक्यं पश्चादेवाभिधास्यते ॥ १७ ॥

ನಂತರ ಬಲಿ ಮಹಾರಾಜನು ಅಶನಾಳ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೂರು ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆದನು; ಅವರಲ್ಲಿ ಬಾಣ ರಾಜನು ಹಿರಿಯನು. ಬಲಿ ಮಹಾರಾಜನ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ತುತ್ಯರ್ಹ ಕೃತ್ಯಗಳು ನಂತರ (ಅಷ್ಟಮ ಸ್ಕಂಧದಲ್ಲಿ) ವಿವರಿಸಲ್ಪಡುವವು.

Verse 18

बाण आराध्य गिरिशं लेभे तद्गणमुख्यताम् । यत्पार्श्वे भगवानास्ते ह्यद्यापि पुरपालक: ॥ १८ ॥

ಬಾಣ ರಾಜನು ಗಿರೀಶನಾದ (ಶಿವನ)ನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿ, ಅವನ ಗಣಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಇಂದಿಗೂ ಭಗವಾನ್ ಶಂಕರನು ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಅವನ ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 19

मरुतश्च दिते: पुत्राश्चत्वारिंशन्नवाधिका: । त आसन्नप्रजा: सर्वे नीता इन्द्रेण सात्मताम् ॥ १९ ॥

ದಿತಿಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ನಲವತ್ತೊಂಬತ್ತು ಮರುತ್ ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ ಜನಿಸಿದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಸಂತಾನ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ದಿತಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದವರಾದರೂ, ಇಂದ್ರನು ಅವರಿಗೆ ದೇವತ್ವದ ಸ್ಥಾನ ನೀಡಿ ತನ್ನ ಸಮಾನರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು.

Verse 20

श्रीराजोवाच कथं त आसुरं भावमपोह्यौत्पत्तिकं गुरो । इन्द्रेण प्रापिता: सात्म्यं किं तत्साधु कृतं हि तै: ॥ २० ॥

ರಾಜ ಪರೀಕ್ಷಿತನು ಕೇಳಿದನು: ಓ ಗುರುವೇ, ಮರುತರು ತಮ್ಮ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಬಂದ ಅಸುರ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ದೇವತ್ವವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದರು? ಅವರು ಯಾವ ಪುಣ್ಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದರು?

Verse 21

इमे श्रद्दधते ब्रह्मन्नृषयो हि मया सह । परिज्ञानाय भगवंस्तन्नो व्याख्यातुमर्हसि ॥ २१ ॥

ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ! ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನೊಂದಿಗಿರುವ ಋಷಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಆಸಕ್ತರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಮಹಾತ್ಮನೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಮಗೆ ಅದರ ಕಾರಣವನ್ನು ವಿವರಿಸಿ.

Verse 22

श्रीसूत उवाच तद्विष्णुरातस्य स बादरायणि- र्वचो निशम्याद‍ृतमल्पमर्थवत् । सभाजयन् सन्निभृतेन चेतसा जगाद सत्रायण सर्वदर्शन: ॥ २२ ॥

ಶ್ರೀ ಸೂತ ಗೋಸ್ವಾಮಿ ಹೇಳಿದರು: ಓ ಮಹಾಮುನಿ ಶೌನಕನೇ, ಮಹಾರಾಜ ಪರೀಕ್ಷಿತನು ಗೌರವಯುತವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಆಡಿದ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸರ್ವಜ್ಞನಾದ ಶುಕದೇವ ಗೋಸ್ವಾಮಿಯು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಗಳಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

Verse 23

श्रीशुक उवाच हतपुत्रा दिति: शक्रपार्ष्णिग्राहेण विष्णुना । मन्युना शोकदीप्तेन ज्वलन्ती पर्यचिन्तयत् ॥ २३ ॥

ಶ್ರೀ ಶುಕದೇವ ಗೋಸ್ವಾಮಿ ಹೇಳಿದರು: ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು, ವಿಷ್ಣುವು ದಿತಿಯ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರಾದ ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಅವರನ್ನು ಕೊಂದನು. ಅವರ ಸಾವಿನಿಂದ ಶೋಕ ಮತ್ತು ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ದಿತಿಯು ಈ ರೀತಿ ಯೋಚಿಸಿದಳು.

Verse 24

कदा नु भ्रातृहन्तारमिन्द्रियाराममुल्बणम् । अक्लिन्नहृदयं पापं घातयित्वा शये सुखम् ॥ २४ ॥

ಇಂದ್ರನು ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವನು, ಕ್ರೂರಿ, ಕಠಿಣ ಹೃದಯಿ ಮತ್ತು ಪಾಪಿ. ಅವನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮೂಲಕ ನನ್ನ ಪುತ್ರರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿಸಿದನು. ಸಹೋದರರ ಹಂತಕನಾದ ಅವನನ್ನು ಕೊಂದು ನಾನು ಯಾವಾಗ ಸುಖವಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತೇನೆ?

Verse 25

कृमिविड्भस्मसंज्ञासीद्यस्येशाभिहितस्य च । भूतध्रुक् तत्कृते स्वार्थं किं वेद निरयो यत: ॥ २५ ॥

ಸತ್ತ ನಂತರ, ರಾಜರು ಮತ್ತು ಮಹಾನ್ ನಾಯಕರ ದೇಹಗಳು ಹುಳುಗಳು, ಮಲ ಅಥವಾ ಬೂದಿಯಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. ಅಂತಹ ದೇಹದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಯಾರಾದರೂ ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ಇತರರನ್ನು ಕೊಂದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ತಿಳಿದಿದೆಯೇ? ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಇತರ ಜೀವಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಸೂಯೆ ಪಡುವವನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 26

आशासानस्य तस्येदं ध्रुवमुन्नद्धचेतस: । मदशोषक इन्द्रस्य भूयाद्येन सुतो हि मे ॥ २६ ॥

ದಿತಿ ಯೋಚಿಸಿದಳು: ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಶಾಶ್ವತವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಹೀಗಾಗಿ ಅವನು ಸಂಯಮರಹಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದ್ರನ ಹುಚ್ಚುತನವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುವ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ನಾನು ಕೆಲವು ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 27

इति भावेन सा भर्तुराचचारासकृत्प्रियम् । शुश्रूषयानुरागेण प्रश्रयेण दमेन च ॥ २७ ॥ भक्त्या परमया राजन् मनोज्ञैर्वल्गुभाषितै: । मनो जग्राह भावज्ञा सस्मितापाङ्गवीक्षणै: ॥ २८ ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ [ಇಂದ್ರನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಮಗನ ಆಸೆಯೊಂದಿಗೆ], ದಿತಿಯು ತನ್ನ ಆಹ್ಲಾದಕರ ನಡವಳಿಕೆಯಿಂದ ಕಶ್ಯಪನನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಲು ನಿರಂತರವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. ಓ ರಾಜನೇ, ದಿತಿಯು ಕಶ್ಯಪನ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಅವನು ಬಯಸಿದಂತೆ ಬಹಳ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಪೂರೈಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಸೇವೆ, ಪ್ರೀತಿ, ನಮ್ರತೆ ಮತ್ತು ಸಂಯಮದಿಂದ, ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಲು ಅತ್ಯಂತ ಮಧುರವಾಗಿ ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳಿಂದ, ಮತ್ತು ನಗು ಮತ್ತು ನೋಟಗಳಿಂದ, ದಿತಿಯು ಅವನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದಳು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಹತೋಟಿಗೆ ತಂದಳು.

Verse 28

इति भावेन सा भर्तुराचचारासकृत्प्रियम् । शुश्रूषयानुरागेण प्रश्रयेण दमेन च ॥ २७ ॥ भक्त्या परमया राजन् मनोज्ञैर्वल्गुभाषितै: । मनो जग्राह भावज्ञा सस्मितापाङ्गवीक्षणै: ॥ २८ ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ [ಇಂದ್ರನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಮಗನ ಆಸೆಯೊಂದಿಗೆ], ದಿತಿಯು ತನ್ನ ಆಹ್ಲಾದಕರ ನಡವಳಿಕೆಯಿಂದ ಕಶ್ಯಪನನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಲು ನಿರಂತರವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. ಓ ರಾಜನೇ, ದಿತಿಯು ಕಶ್ಯಪನ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಅವನು ಬಯಸಿದಂತೆ ಬಹಳ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಪೂರೈಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಸೇವೆ, ಪ್ರೀತಿ, ನಮ್ರತೆ ಮತ್ತು ಸಂಯಮದಿಂದ, ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಲು ಅತ್ಯಂತ ಮಧುರವಾಗಿ ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳಿಂದ, ಮತ್ತು ನಗು ಮತ್ತು ನೋಟಗಳಿಂದ, ದಿತಿಯು ಅವನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದಳು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಹತೋಟಿಗೆ ತಂದಳು.

Verse 29

एवं स्त्रिया जडीभूतो विद्वानपि मनोज्ञया । बाढमित्याह विवशो न तच्चित्रं हि योषिति ॥ २९ ॥

ಕಶ್ಯಪ ಮುನಿಯು ವಿದ್ವಾಂಸನಾಗಿದ್ದರೂ, ದಿತಿಯ ಕೃತಕ ನಡವಳಿಕೆಯಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತನಾದನು, ಅದು ಅವನನ್ನು ಅವಳ ಹತೋಟಿಗೆ ತಂದಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದಾಗಿ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದನು. ಗಂಡನ ಇಂತಹ ವಾಗ್ದಾನವು ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನಿಲ್ಲ.

Verse 30

विलोक्यैकान्तभूतानि भूतान्यादौ प्रजापति: । स्त्रियं चक्रे स्वदेहार्धं यया पुंसां मतिर्हृता ॥ ३० ॥

ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಅನಾಸಕ್ತರಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು. ಪ್ರಜಾವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಅವನು ಪುರುಷನ ದೇಹದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅರ್ಧದಿಂದ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಆಕೆಯ ಸ್ವಭಾವವು ಪುರುಷನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹರಣಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 31

एवं शुश्रूषितस्तात भगवान् कश्यप: स्त्रिया । प्रहस्य परमप्रीतो दितिमाहाभिनन्द्य च ॥ ३१ ॥

ಈ ರೀತಿ ಪತ್ನಿ ದಿತಿಯ ಶ್ರೂಷೆಯಿಂದ ಸಂತೃಪ್ತನಾದ ಭಗವಾನ್ ಕಶ್ಯಪನು ಪರಮ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ಅವನು ನಗುತ್ತಾ ಅವಳನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

Verse 32

श्रीकश्यप उवाच वरं वरय वामोरु प्रीतस्तेऽहमनिन्दिते । स्त्रिया भर्तरि सुप्रीते क: काम इह चागम: ॥ ३२ ॥

ಶ್ರೀ ಕಶ್ಯಪನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಸುಂದರ ತೊಡೆಯವಳೇ, ಓ ನಿರ್ದೋಷೆಯೇ! ನಿನ್ನ ವರ್ತನೆಯಿಂದ ನಾನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ಬಯಸುವ ವರವನ್ನು ಕೇಳು. ಗಂಡನು ಸಂತೃಪ್ತನಾದರೆ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಾಗಲಿ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಾಗಲಿ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಯಾವ ಆಸೆ ದುರ್ಗಮ?

Verse 33

पतिरेव हि नारीणां दैवतं परमं स्मृतम् । मानस: सर्वभूतानां वासुदेव: श्रिय: पति: ॥ ३३ ॥ स एव देवतालिङ्गैर्नामरूपविकल्पितै: । इज्यते भगवान् पुम्भि: स्त्रीभिश्च पतिरूपधृक् ॥ ३४ ॥

ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಪತಿಯೇ ಪರಮ ದೈವವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿ ವಾಸುದೇವನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ. ಕರ್ಮಫಲಕಾಂಕ್ಷಿಗಳು ದೇವತೆಗಳ ವಿವಿಧ ನಾಮರೂಪಗಳ ಮೂಲಕ ಅದೇ ಭಗವಂತನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಪತಿರೂಪದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 34

पतिरेव हि नारीणां दैवतं परमं स्मृतम् । मानस: सर्वभूतानां वासुदेव: श्रिय: पति: ॥ ३३ ॥ स एव देवतालिङ्गैर्नामरूपविकल्पितै: । इज्यते भगवान् पुम्भि: स्त्रीभिश्च पतिरूपधृक् ॥ ३४ ॥

ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಪತಿಯೇ ಪರಮ ದೈವವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿ ವಾಸುದೇವನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ. ಕರ್ಮಫಲಕಾಂಕ್ಷಿಗಳು ದೇವತೆಗಳ ವಿವಿಧ ನಾಮರೂಪಗಳ ಮೂಲಕ ಅದೇ ಭಗವಂತನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಪತಿರೂಪದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 35

तस्मात्पतिव्रता नार्य: श्रेयस्कामा: सुमध्यमे । यजन्तेऽनन्यभावेन पतिमात्मानमीश्वरम् ॥ ३५ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಸುಮಧ್ಯಮೆ, ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಬಯಸುವ ಪತಿವ್ರತಾ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಪತಿಯ ಆಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಅನನ್ಯಭಾವದಿಂದ ಪತಿಯನ್ನು ವಾಸುದೇವನ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು।

Verse 36

सोऽहं त्वयार्चितो भद्रे ईद‍ृग्भावेन भक्तित: । तं ते सम्पादये काममसतीनां सुदुर्लभम् ॥ ३६ ॥

ಹೇ ಭದ್ರೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಪರಮೇಶ್ವರನ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅಸತೀ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭವಾದ ನಿನ್ನ ಆಸೆಯನ್ನು ನಾನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 37

दितिरुवाच वरदो यदि मे ब्रह्मन् पुत्रमिन्द्रहणं वृणे । अमृत्युं मृतपुत्राहं येन मे घातितौ सुतौ ॥ ३७ ॥

ದಿತಿ ಹೇಳಿದಳು—ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ವರದಾತಾ! ನಾನು ಪುತ್ರಶೋಕದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನೀವು ವರ ನೀಡುವುದಾದರೆ, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಅಮರ ಪುತ್ರನನ್ನು ಬೇಡುತ್ತೇನೆ; ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಇಂದ್ರನು ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರನ್ನು ಕೊಂದನು।

Verse 38

निशम्य तद्वचो विप्रो विमना: पर्यतप्यत । अहो अधर्म: सुमहानद्य मे समुपस्थित: ॥ ३८ ॥

ದಿತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಕಶ್ಯಪ ಮುನಿ ಬಹಳ ವಿಷಣ್ಣನಾಗಿ ಒಳಗೊಳಗೆ ತಪಿಸಿದರು. “ಅಯ್ಯೋ! ಇಂದು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಇಂದ್ರವಧ ಎಂಬ ಮಹಾ ಅಧರ್ಮವೇ ಎದುರಾಗಿದೆ” ಎಂದು ಅವರು ಅಳಲಿದರು।

Verse 39

अहो अर्थेन्द्रियारामो योषिन्मय्येह मायया । गृहीतचेता: कृपण: पतिष्ये नरके ध्रुवम् ॥ ३९ ॥

ಕಶ್ಯಪ ಮುನಿ ಮನದಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿದನು—“ಅಯ್ಯೋ! ನಾನು ಧನ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಸুখಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಪಡೆದು ಭಗವಂತನ ಮಾಯೆ ಸ್ತ್ರೀರೂಪದಲ್ಲಿ (ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ) ನನ್ನ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದೀನನು; ನರಕದ ಕಡೆಗೆ ಜಾರಿಬೀಳುವೆನು.”

Verse 40

कोऽतिक्रमोऽनुवर्तन्त्या: स्वभावमिह योषित: । धिङ्‌मां बताबुधं स्वार्थे यदहं त्वजितेन्द्रिय: ॥ ४० ॥

ಈ ಸ್ತ್ರೀಯು ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿದ್ದಾಳೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಳನ್ನು ದೂಷಿಸಬಾರದು. ಆದರೆ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಲಾಗದ ಅಜ್ಞಾನಿಯಾದ ನನಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರವಿರಲಿ! ನನ್ನ ಹಿತವೇನೆಂದು ತಿಳಿಯಲು ನಾನು ಅಸಮರ್ಥನಾದೆ.

Verse 41

शरत्पद्मोत्सवं वक्त्रं वचश्च श्रवणामृतम् । हृदयं क्षुरधाराभं स्त्रीणां को वेद चेष्टितम् ॥ ४१ ॥

ಸ್ತ್ರೀಯ ಮುಖವು ಶರತ್ಕಾಲದ ಕಮಲದಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವಳ ಮಾತುಗಳು ಕಿವಿಗೆ ಅಮೃತದಂತಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಅವಳ ಹೃದಯವು ಕ್ಷೌರದ ಕತ್ತಿಯ ಅಂಚಿನಂತೆ ಹರಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಯಾರು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲರು?

Verse 42

न हि कश्चित्प्रिय: स्त्रीणामञ्जसा स्वाशिषात्मनाम् । पतिं पुत्रं भ्रातरं वा घ्नन्त्यर्थे घातयन्ति च ॥ ४२ ॥

ತಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಪುರುಷರೊಂದಿಗೆ ಅವರು ತಮಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯರೆಂಬಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಯಾರೂ ಪ್ರಿಯರಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಪತಿ, ಮಗ ಅಥವಾ ಸಹೋದರನನ್ನು ಕೂಡ ಕೊಲ್ಲಬಹುದು ಅಥವಾ ಇತರರಿಂದ ಕೊಲ್ಲಿಸಬಹುದು.

Verse 43

प्रतिश्रुतं ददामीति वचस्तन्न मृषा भवेत् । वधं नार्हति चेन्द्रोऽपि तत्रेदमुपकल्पते ॥ ४३ ॥

ನಾನು ವರವನ್ನು ನೀಡುವುದಾಗಿ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಆ ಮಾತು ಸುಳ್ಳಾಗಬಾರದು. ಆದರೆ ಇಂದ್ರನು ವಧೆಗೆ ಅರ್ಹನಲ್ಲ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ನಾನು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಪರಿಹಾರವು ಸೂಕ್ತವಾಗಿದೆ.

Verse 44

इति सञ्चिन्त्य भगवान्मारीच: कुरुनन्दन । उवाच किञ्चित् कुपित आत्मानं च विगर्हयन् ॥ ४४ ॥

ಶ್ರೀ ಶುಕದೇವ ಗೋಸ್ವಾಮಿ ಹೇಳಿದರು: ಎಲೈ ಕುರುನಂದನನೇ, ಕಶ್ಯಪ ಮುನಿಯು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಕೋಪಗೊಂಡನು. ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ನಿಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಅವನು ದಿತಿಗೆ ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆ ಹೇಳಿದನು.

Verse 45

श्रीकश्यप उवाच पुत्रस्ते भविता भद्रे इन्द्रहादेवबान्धव: । संवत्सरं व्रतमिदं यद्यञ्जो धारयिष्यसि ॥ ४५ ॥

ಶ್ರೀಕಶ್ಯಪನು ಹೇಳಿದರು—ಭದ್ರೇ, ನೀನು ನನ್ನ ಉಪದೇಶದಂತೆ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಒಂದು ವರ್ಷ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಬಲ್ಲ ಮಗನು ನಿನಗೆ ಜನಿಸುವನು; ಆದರೆ ವೈಷ್ಣವ ನಿಯಮಗಳಾದ ಈ ವ್ರತದಿಂದ ತಪ್ಪಿದರೆ, ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾದ ದೇವಬಂಧು ಮಗನು ಜನಿಸುವನು।

Verse 46

दितिरुवाच धारयिष्ये व्रतं ब्रह्मन्ब्रूहि कार्याणि यानि मे । यानि चेह निषिद्धानि न व्रतं घ्नन्ति यान्युत ॥ ४६ ॥

ದಿತಿ ಹೇಳಿದರು—ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಾನು ಈ ವ್ರತವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆಚರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನಗೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕಾರ್ಯಗಳು ಯಾವುವು, ಯಾವುವು ನಿಷಿದ್ಧ, ಮತ್ತು ಯಾವವು ವ್ರತವನ್ನು ಭಂಗಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ।

Verse 47

श्रीकश्यप उवाच न हिंस्याद्भ‍ूतजातानि न शपेन्नानृतं वदेत् । न छिन्द्यान्नखरोमाणि न स्पृशेद्यदमङ्गलम् ॥ ४७ ॥

ಶ್ರೀಕಶ್ಯಪನು ಹೇಳಿದರು—ಭದ್ರೇ, ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಜೀವಿಗೆ ಹಿಂಸೆ ಮಾಡಬೇಡ. ಯಾರನ್ನೂ ಶಪಿಸಬೇಡ, ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಬೇಡ. ನಖ ಮತ್ತು ಕೂದಲು ಕತ್ತರಿಸಬೇಡ; ಕಪಾಲ, ಎಲುಬು ಮುಂತಾದ ಅಶುದ್ಧ ಅಮಂಗಳ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಡ।

Verse 48

नाप्सु स्‍नायान्न कुप्येत न सम्भाषेत दुर्जनै: । न वसीताधौतवास: स्रजं च विधृतां क्‍वचित् ॥ ४८ ॥

ಶ್ರೀಕಶ್ಯಪನು ಹೇಳಿದರು—ಭದ್ರೇ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಾಗ ನೀರಿನೊಳಗೆ ಇಳಿಯಬೇಡ. ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಡ. ದುರ್ಜನರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಬೇಡ, ಸಂಗ ಮಾಡಬೇಡ. ಸರಿಯಾಗಿ ತೊಳೆಯದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಬೇಡ; ಹಿಂದೆ ಧರಿಸಿದ ಹಾರವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಹಾಕಬೇಡ।

Verse 49

नोच्छिष्टं चण्डिकान्नं च सामिषं वृषलाहृतम् । भुञ्जीतोदक्यया द‍ृष्टं पिबेन्नाञ्जलिना त्वप: ॥ ४९ ॥

ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ (ಜೂಠ) ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಡ; ಚಂಡಿಕಾ (ಕಾಳಿ/ದುರ್ಗಾ)ಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಡ; ಮಾಂಸ-ಮೀನುಗಳಿಂದ ಕಲుషಿತವಾದುದನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಡ. ಶೂದ್ರನು ತಂದ ಅಥವಾ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಆಹಾರವನ್ನೂ, ರಜಸ್ವಲೆಯಾದ ಸ್ತ್ರೀ ನೋಡಿದ ಆಹಾರವನ್ನೂ ತಿನ್ನಬೇಡ. ಎರಡೂ ಕೈಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಅಂಜಲಿಯಿಂದ ನೀರು ಕುಡಿಯಬೇಡ।

Verse 50

नोच्छिष्टास्पृष्टसलिला सन्ध्यायां मुक्तमूर्धजा । अनर्चितासंयतवाक्नासंवीता बहिश्चरेत् ॥ ५० ॥

ಊಟದ ನಂತರ ಬಾಯಿ, ಕೈ, ಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯದೆ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಬಾರದು. ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಬಿಡಿಸಿದ ಕೂದಲೊಂದಿಗೆ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಬಾರದು; ಅಲಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ, ವಾಕ್ಸಂಯಮವಿಲ್ಲದೆ, ಯೋಗ್ಯ ಆವರಣವಿಲ್ಲದೆ ಹೊರಗೆ ಸಂಚರಿಸಬಾರದು.

Verse 51

नाधौतपादाप्रयता नार्द्रपादा उदक्शिरा: । शयीत नापराङ्‌नान्यैर्न नग्ना न च सन्ध्ययो: ॥ ५१ ॥

ಎರಡೂ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯದೆ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧನಾಗದೆ ಮಲಗಬಾರದು; ಒದ್ದೆ ಪಾದಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಲಗಬಾರದು; ತಲೆಯನ್ನು ಉತ್ತರ ಅಥವಾ ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟು ಮಲಗಬಾರದು. ನಗ್ನವಾಗಿ, ಇತರ ಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ, ಹಾಗೂ ಸೂರ್ಯೋದಯ-ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಮಲಗಬಾರದು.

Verse 52

धौतवासा शुचिर्नित्यं सर्वमङ्गलसंयुता । पूजयेत्प्रातराशात्प्राग्गोविप्राञ् श्रियमच्युतम् ॥ ५२ ॥

ತೊಳೆಯಲಾದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ನಿತ್ಯ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಅರಿಶಿನ-ಚಂದನಾದಿ ಮಂಗಳ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಪ್ರಾತಃಭೋಜನಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಗೋವುಗಳನ್ನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು, ಶ್ರೀದೇವಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅಚ್ಯುತ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 53

स्त्रियो वीरवतीश्चार्चेत्स्रग्गन्धबलिमण्डनै: । पतिं चार्च्योपतिष्ठेत ध्यायेत्कोष्ठगतं च तम् ॥ ५३ ॥

ಹೂಮಾಲೆ, ಚಂದನ, ಆಭರಣಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ಸ್ತ್ರೀ, ಪುತ್ರವಂತೆಯೂ ಪತಿ ಜೀವಂತನಿರುವ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಗರ್ಭಿಣಿ ಪತ್ನಿ ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು; ಅವನೇ ತನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 54

सांवत्सरं पुंसवनं व्रतमेतदविप्लुतम् । धारयिष्यसि चेत्तुभ्यं शक्रहा भविता सुत: ॥ ५४ ॥

ಕಶ್ಯಪ ಮುನಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—‘ಪುಂಸವನ’ವೆಂಬ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ನೀನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ವರ್ಷ ದೋಷವಿಲ್ಲದೆ ಆಚರಿಸಿದರೆ, ನಿನ್ನ ಪುತ್ರನು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು ಆಗುವನು; ಆದರೆ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಯವಾದರೆ ಅವನು ಇಂದ್ರನ ಮಿತ್ರನಾಗುವನು.

Verse 55

बाढमित्यभ्युपेत्याथ दिती राजन्महामना: । कश्यपाद् गर्भमाधत्त व्रतं चाञ्जो दधार सा ॥ ५५ ॥

ಓ ರಾಜ ಪರಿಕ್ಷಿತ್! ದಿತಿ “ಹೌದು” ಎಂದು ಕಶ್ಯಪರ ಆದೇಶದಂತೆ ಪುಂಸವನ ಶುದ್ಧಿ-ವ್ರತವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದಳು. ಮಹಾನಂದದಿಂದ ಕಶ್ಯಪರಿಂದ ಗರ್ಭಧಾರಣೆ ಮಾಡಿ, ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ವ್ರತಾಚರಣೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದಳು.

Verse 56

मातृष्वसुरभिप्रायमिन्द्र आज्ञाय मानद । शुश्रूषणेनाश्रमस्थां दितिं पर्यचरत्कवि: ॥ ५६ ॥

ಓ ಮಾನದ ರಾಜಾ! ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಅತ್ತೆ ದಿತಿಯ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿದು, ತನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥಸಿದ್ಧಿಗೆ ಯುಕ್ತಿ ಹೂಡಿದನು. ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದ ದಿತಿಗೆ ಸೇವೆ-ಶುಶ್ರೂಷೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಅವಳನ್ನು ಪರಿಚರಿಸಿದನು.

Verse 57

नित्यं वनात्सुमनस: फलमूलसमित्कुशान् । पत्राङ्कुरमृदोऽपश्च काले काल उपाहरत् ॥ ५७ ॥

ಅವನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಕಾಡಿನಿಂದ ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು, ಬೇರುಗಳು, ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಸಮಿತ್ತು, ಕುಶ ಹುಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತರುತ್ತಿದ್ದನು. ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಎಲೆ, ಮೊಗ್ಗು, ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ನೀರನ್ನೂ ಸರಿಯಾದ ವೇಳೆಗೆ ತಂದುಕೊಡುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 58

एवं तस्या व्रतस्थाया व्रतच्छिद्रं हरिर्नृप । प्रेप्सु: पर्यचरज्जिह्मो मृगहेव मृगाकृति: ॥ ५८ ॥

ಓ ನೃಪ ಪರಿಕ್ಷಿತ್! ಜಿಂಕೆಯ ಬೇಟೆಗಾರನು ಜಿಂಕೆಯ ಚರ್ಮ ಹೊದ್ದು ಜಿಂಕೆಯಂತಾಗುವಂತೆ, ದಿತಿಯ ಪುತ್ರರ ಒಳಗಿನ ಶತ್ರುವಾದ ಇಂದ್ರನು ಹೊರಗೆ ಸ್ನೇಹಿತನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾ ದಿತಿಯನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಸೇವಿಸಿದನು. ವ್ರತಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ದೋಷ ಸಿಕ್ಕ ತಕ್ಷಣ ಮೋಸ ಮಾಡಲು ಅವನು ಬಯಸಿದ್ದರಿಂದ, ಪತ್ತೆಯಾಗದಂತೆ ಬಹಳ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ವರ್ತಿಸಿದನು.

Verse 59

नाध्यगच्छद्‌व्रतच्छिद्रं तत्परोऽथ महीपते । चिन्तां तीव्रां गत: शक्र: केन मे स्याच्छिवं त्विह ॥ ५९ ॥

ಓ ಮಹೀಪತೇ! ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ದೋಷ ಕಂಡುಬರದೆ ಶಕ್ರನಾದ ಇಂದ್ರನು ತೀವ್ರ ಚಿಂತೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ, “ಇಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಶುಭವು ಹೇಗೆ ಸಿಗುವುದು?” ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು.

Verse 60

एकदा सा तु सन्ध्यायामुच्छिष्टा व्रतकर्शिता । अस्पृष्टवार्यधौताङ्‌घ्रि: सुष्वाप विधिमोहिता ॥ ६० ॥

ವ್ರತದ ಕಠಿಣ ನಿಯಮಗಳಿಂದ ಕೃಶಳಾಗಿದ್ದ ದಿತಿಯು ಒಮ್ಮೆ ವಿಧಿವಶಾತ್ ಊಟದ ನಂತರ ಕೈಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯದೆ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸಿದಳು.

Verse 61

लब्ध्वा तदन्तरं शक्रो निद्रापहृतचेतस: । दिते: प्रविष्ट उदरं योगेशो योगमायया ॥ ६१ ॥

ಈ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಪಡೆದ ಯೋಗೇಶ್ವರನಾದ ಇಂದ್ರನು, ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ದಿತಿಯ ಗರ್ಭವನ್ನು ತನ್ನ ಯೋಗಮಾಯೆಯಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

Verse 62

चकर्त सप्तधा गर्भं वज्रेण कनकप्रभम् । रुदन्तं सप्तधैकैकं मा रोदीरिति तान् पुन: ॥ ६२ ॥

ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ವಜ್ರಾಯುಧದಿಂದ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಏಳು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು. ಅವರು ಅಳಲಾರಂಭಿಸಿದಾಗ, 'ಅಳಬೇಡಿ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತುಂಡನ್ನು ಮತ್ತೆ ಏಳು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

Verse 63

तमूचु: पाट्यमानास्ते सर्वे प्राञ्जलयो नृप । किं न इन्द्र जिघांससि भ्रातरो मरुतस्तव ॥ ६३ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಕೈಮುಗಿದು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು, 'ಓ ಇಂದ್ರ, ನಾವು ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರಾದ ಮರುತರು. ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಏಕೆ ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ?'

Verse 64

मा भैष्ट भ्रातरो मह्यं यूयमित्याह कौशिक: । अनन्यभावान् पार्षदानात्मनो मरुतां गणान् ॥ ६४ ॥

ಅವರು ತನ್ನ ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತರೆಂದು ಕಂಡ ಇಂದ್ರನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಸಹೋದರರೇ, ಭಯಪಡಬೇಡಿ. ನೀವು ನನ್ನ ಮರುತ್ ಗಣಗಳೆಂಬ ಅನುಚರರಾಗುವಿರಿ.'

Verse 65

न ममार दितेर्गर्भ: श्रीनिवासानुकम्पया । बहुधा कुलिशक्षुण्णो द्रौण्यस्त्रेण यथा भवान् ॥ ६५ ॥

ಶುಕದೇವ ಗೋಸ್ವಾಮಿ ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜ ಪರೀಕ್ಷಿತ್! ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ನೀನು ದಗ್ಧನಾದರೂ, ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ನೀನು ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆ. ಹಾಗೆಯೇ ದಿತಿಯ ಒಬ್ಬೇ ಭ್ರೂಣ ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರದಿಂದ ನಲವತ್ತೊಂಬತ್ತು ತುಂಡಾದರೂ, ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಪರಮಪುರುಷನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಉಳಿದರು।

Verse 66

सकृदिष्ट्वादिपुरुषं पुरुषो याति साम्यताम् । संवत्सरं किञ्चिदूनं दित्या यद्धरिरर्चित: ॥ ६६ ॥ सजूरिन्द्रेण पञ्चाशद्देवास्ते मरुतोऽभवन् । व्यपोह्य मातृदोषं ते हरिणा सोमपा: कृता: ॥ ६७ ॥

ಆದಿಪುರುಷನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರವೂ ಆರಾಧಿಸಿದವನು ವೈಕುಂಠವನ್ನು ಪಡೆದು ವಿಷ್ಣುವಿನಂತೆಯೇ ದಿವ್ಯರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ದಿತಿಯು ಮಹಾವ್ರತವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಸುಮಾರು ಒಂದು ವರ್ಷ ಭಗವಾನ್ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಳು. ಆ ತಪೋಬಲದಿಂದಲೇ ನಲವತ್ತೊಂಬತ್ತು ಮರುತರು ಜನಿಸಿದರು.

Verse 67

सकृदिष्ट्वादिपुरुषं पुरुषो याति साम्यताम् । संवत्सरं किञ्चिदूनं दित्या यद्धरिरर्चित: ॥ ६६ ॥ सजूरिन्द्रेण पञ्चाशद्देवास्ते मरुतोऽभवन् । व्यपोह्य मातृदोषं ते हरिणा सोमपा: कृता: ॥ ६७ ॥

ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಆ ನಲವತ್ತೊಂಬತ್ತು ಮರುತರು ದೇವತుల ಸಮಾನರಾದರು. ಭಗವಾನ್ ಹರಿಯು ಅವರ ಮಾತೃದೋಷವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ, ಅವರನ್ನು ಸೋಮಪಾನ ಮಾಡುವ ದೇವಗಣವಾಗಿ ಮಾಡಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ದಿತಿಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದರೂ ಪರಮೇಶ್ವರನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ದೇವಸಮಾನರಾದುದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನು?

Verse 68

दितिरुत्थाय दद‍ृशे कुमाराननलप्रभान् । इन्द्रेण सहितान् देवी पर्यतुष्यदनिन्दिता ॥ ६८ ॥

ಪರಮೇಶ್ವರನ ಆರಾಧನೆಯಿಂದ ದಿತಿಯು ಸಂಪೂರ್ಣ ಶುದ್ಧಳಾದಳು. ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಎದ್ದು, ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ನಲವತ್ತೊಂಬತ್ತು ಪುತ್ರರನ್ನು ಕಂಡಳು. ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದು ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹಭಾವದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು; ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಅನಿಂದಿತ ದೇವಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಳು.

Verse 69

अथेन्द्रमाह ताताहमादित्यानां भयावहम् । अपत्यमिच्छन्त्यचरं व्रतमेतत्सुदुष्करम् ॥ ६९ ॥

ನಂತರ ದಿತಿಯು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು—ಮಗನೇ! ನಾನು ಆದಿತ್ಯರಿಗೆ ಭಯಕಾರಿಣಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ನಿಮ್ಮ ಹನ್ನೆರಡು ಆದಿತ್ಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಪುತ್ರನನ್ನು ಬಯಸಿಕೊಂಡು ನಾನು ಈ ಅತ್ಯಂತ ದುಷ್ಕರ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದೆನು.

Verse 70

एक: सङ्कल्पित: पुत्र: सप्त सप्ताभवन् कथम् । यदि ते विदितं पुत्र सत्यं कथय मा मृषा ॥ ७० ॥

ನಾನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಮಗನಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಈಗ ನಲ್ವತ್ತೊಂಬತ್ತು ಮಂದಿ ಇರುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಇದು ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಿತು? ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಮಗ ಇಂದ್ರನೇ, ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು. ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಡ.

Verse 71

इन्द्र उवाच अम्ब तेऽहं व्यवसितमुपधार्यागतोऽन्तिकम् । लब्धान्तरोऽच्छिदं गर्भमर्थबुद्धिर्न धर्मद‍ृक् ॥ ७१ ॥

ಇಂದ್ರನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ತಾಯಿಯೇ, ನಾನು ಸ್ವಾರ್ಥಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಕುರುಡನಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಧರ್ಮದ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡೆನು. ನೀನು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮಹಾನ್ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯ ಎಂದು ತಿಳಿದಾಗ, ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ದೋಷವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಬಯಸಿದೆನು. ಅಂತಹ ದೋಷವು ಕಂಡುಬಂದಾಗ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಗರ್ಭವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಭ್ರೂಣವನ್ನು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದೆನು.

Verse 72

कृत्तो मे सप्तधा गर्भ आसन् सप्त कुमारका: । तेऽपि चैकैकशो वृक्णा: सप्तधा नापि मम्रिरे ॥ ७२ ॥

ಮೊದಲು ನಾನು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಗುವನ್ನು ಏಳು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದೆನು, ಅದು ಏಳು ಮಕ್ಕಳಾಯಿತು. ನಂತರ ನಾನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗುವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಏಳು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದೆನು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪರಮಾತ್ಮನ ಕೃಪೆಯಿಂದ, ಅವರಾರೂ ಸಾಯಲಿಲ್ಲ.

Verse 73

ततस्तत्परमाश्चर्यं वीक्ष्य व्यवसितं मया । महापुरुषपूजाया: सिद्धि: काप्यानुषङ्गिणी ॥ ७३ ॥

ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ತಾಯಿಯೇ, ನಲ್ವತ್ತೊಂಬತ್ತು ಗಂಡುಮಕ್ಕಳೂ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ನಾನು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದೆನು. ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ನೀನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಭಕ್ತಿ ಸೇವೆಯ ಆನುಷಂಗಿಕ ಫಲಿತಾಂಶವಿದು ಎಂದು ನಾನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆನು.

Verse 74

आराधनं भगवत ईहमाना निराशिष: । ये तु नेच्छन्त्यपि परं ते स्वार्थकुशला: स्मृता: ॥ ७४ ॥

ಪರಮಾತ್ಮನ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿರುವವರು ಭಗವಂತನಿಂದ ಯಾವುದೇ ಭೌತಿಕ ವಸ್ತುವನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 75

आराध्यात्मप्रदं देवं स्वात्मानं जगदीश्वरम् । को वृणीत गुणस्पर्शं बुध: स्यान्नरकेऽपि यत् ॥ ७५ ॥

ಭಕ್ತರಿಗೆ ತಾನೇ ತಾನು ದಾನಮಾಡುವ ಜಗದೀಶ್ವರನೇ ಆರಾಧ್ಯ. ಆ ಪ್ರಿಯತಮ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಸೇವಿಸುವ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ನರಕದಲ್ಲಿಯೂ ದೊರೆಯುವ ಗುುಣಸ್ಪರ್ಶ ಭೌತಿಕ ಸುಖವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಯಸುವನು?

Verse 76

तदिदं मम दौर्जन्यं बालिशस्य महीयसि । क्षन्तुमर्हसि मातस्त्वं दिष्ट्या गर्भो मृतोत्थित: ॥ ७६ ॥

ಓ ತಾಯಿ, ಓ ಮಹೀಯಸಿ, ನಾನು ಮೂಢನೂ ದುರ್ಜನನೂ; ನನ್ನ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು. ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಗರ್ಭದ ಪುತ್ರರು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದರು—ಶತ್ರುವಾಗಿ ನಾನು ತುಂಡು ಮಾಡಿದರೂ ಅವರು ಸಾಯಲಿಲ್ಲ.

Verse 77

श्रीशुक उवाच इन्द्रस्तयाभ्यनुज्ञात: शुद्धभावेन तुष्टया । मरुद्भ‍ि: सह तां नत्वा जगाम त्रिदिवं प्रभु: ॥ ७७ ॥

ಶ್ರೀಶುಕದೇವ ಗೋಸ್ವಾಮಿ ಹೇಳಿದರು—ಇಂದ್ರನ ಶುದ್ಧಭಾವದ ವರ್ತನೆಯಿಂದ ದಿತಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದಳು. ಆಗ ಇಂದ್ರನು ಮರುತులతో ಸೇರಿ ಆಕೆಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.

Verse 78

एवं ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि । मङ्गलं मरुतां जन्म किं भूय: कथयामि ते ॥ ७८ ॥

ಪ್ರಿಯ ರಾಜ ಪರಿಕ್ಷಿತ್, ನೀನು ಕೇಳಿದುದನ್ನೆಲ್ಲ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮರುತಗಳ ಜನ್ಮದ ಈ ಶುದ್ಧ ಮಂಗಳ ಕಥೆಯನ್ನು—ನಾನು ಯಥಾಶಕ್ತಿ ವಿವರಿಸಿದೆ. ಈಗ ನೀನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೇಳು; ನಾನು ಮುಂದೆಯೂ ಹೇಳುವೆನು.