Adhyaya 3

Verse 1

श्रीशुक उवाच नाभिरपत्यकामोऽप्रजया मेरुदेव्या भगवन्तं यज्ञपुरुषमवहितात्मायजत ॥ १ ॥

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದರು—ಸಂತಾನಕಾಮನೆಯಿಂದ, ಆಗ ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದ ತನ್ನ ಪತ್ನಿ ಮೇರುದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ, ಮಹಾರಾಜ ನಾಭಿ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಯಜ್ಞಪುರುಷನಾದ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು।

Verse 2

तस्य ह वाव श्रद्धया विशुद्धभावेन यजत: प्रवर्ग्येषु प्रचरत्सु द्रव्यदेशकालमन्त्रर्त्विग्दक्षिणाविधानयोगोपपत्त्या दुरधिगमोऽपि भगवान् भागवतवात्सल्यतया सुप्रतीक आत्मानमपराजितं निजजनाभिप्रेतार्थविधित्सया गृहीतहृदयो हृदयङ्गमं मनोनयनानन्दनावयवाभिराममाविश्चकार ॥ २ ॥

ಅವರು ಶ್ರದ್ಧೆಯೂ ಶುದ್ಧಭಾವವೂ ಹೊಂದಿ ಪ್ರವರ್ಗ್ಯಾದಿ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ದ್ರವ್ಯ, ದೇಶ, ಕಾಲ, ಮಂತ್ರ, ಋತ್ವಿಜರು, ದಕ್ಷಿಣೆ ಮತ್ತು ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಪಾಲಿಸಿ ಯಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಈ ಪರಿಕರಗಳಿಂದಲೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಲಭಿಸದ ಭಗವಾನ್ ಭಕ್ತವಾತ್ಸಲ್ಯದಿಂದ ನಾಭಿ ಮಹಾರಾಜನ ಭಕ್ತಿಗೆ ವಶನಾಗಿ, ಭಕ್ತನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು, ಅಜೇಯನಾದ ತನ್ನ ಹೃದಯಂಗಮ, ಮನ-ನೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಆನಂದ ನೀಡುವ ಚತುರ್ಭುಜ ರೂಪವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು।

Verse 3

अथ ह तमाविष्कृतभुजयुगलद्वयं हिरण्मयं पुरुषविशेषं कपिशकौशेयाम्बरधरमुरसि विलसच्छ्रीवत्सललामं दरवरवनरुहवनमालाच्छूर्यमृतमणिगदादिभिरुपलक्षितं स्फुटकिरणप्रवरमुकुटकुण्डलकटककटिसूत्रहारकेयूरनूपुराद्यङ्गभूषणविभूषितमृत्विक् सदस्यगृहपतयोऽधना इवोत्तमधनमुपलभ्य सबहुमानमर्हणेनावनतशीर्षाण उपतस्थु: ॥ ३ ॥

ನಂತರ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣು ನಾಲ್ಕು ಭುಜಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸ್ವರ್ಣಮಯ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ಅವನು ಪೀತಾಂಬರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದ; ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀವತ್ಸ ಚಿಹ್ನೆ ಮಿನುಗುತ್ತಿತ್ತು. ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾ, ಪದ್ಮ, ವನಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿಯಿಂದ ಅವನು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ. ಕಿರಣ ಹೊಳೆಯುವ ಮುಕುಟ, ಕಿವಿಯೋಲೆ, ಬಳೆಗಳು, ಕಟಿಸೂತ್ರ, ಹಾರ, ಕೇಯೂರ, ನೂಪುರ ಮೊದಲಾದ ರತ್ನಾಭರಣಗಳಿಂದ ದೇಹ ದಿವ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನನ್ನು ಕಂಡ ನಾಭಿ ಮಹಾರಾಜ, ಋತ್ವಿಜರು, ಸಭಾಸದರು ಮತ್ತು ಗೃಹಪತಿಗಳು—ಬಡವನು ಅಚಾನಕ್ ಮಹಾಧನ ಪಡೆದಂತೆ—ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿಸಿ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರು।

Verse 4

ऋत्विज ऊचु: अर्हसि मुहुरर्हत्तमार्हणमस्माकमनुपथानां नमो नम इत्येतावत्सदुपशिक्षितं कोऽर्हति पुमान् प्रकृतिगुणव्यतिकरमतिरनीश ईश्वरस्य परस्य प्रकृतिपुरुषयोरर्वाक्तनाभिर्नामरूपाकृतिभी रूपनिरूपणम् ॥ ४ ॥ सकलजननिकायवृजिननिरसनशिवतमप्रवरगुणगणैकदेशकथनाद‍ृते ॥ ५ ॥

ಋತ್ವಿಜರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಅತ್ಯಂತ ಆರಾಧ್ಯನೇ! ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಅನುಯಾಯಿ ಸೇವಕರು; ದಯವಿಟ್ಟು ಮರುಮರು ನಮ್ಮ ಅಲ್ಪ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರಿ. ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರು ನಮಗೆ ‘ನಮೋ ನಮಃ’ ಎಂದು ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕರಿಸುವುದನ್ನೇ ಬೋಧಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಗುಣಗಳ ಮಿಶ್ರಣದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿರುವ ಅಶಕ್ತ ಜೀವಿ, ಪ್ರಕೃತಿ-ಪುರುಷಗಳಿಗೂ ಅತೀತನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಹೆಸರು-ರೂಪ-ಆಕೃತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಹೇಗೆ ನಿರೂಪಿಸಬಲ್ಲನು? ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಪಾಪನಾಶಕ, ಶ್ರೇಯಸ್ಕರ, ಮಂಗಳಮಯ ಗುಣಸಮೂಹದ ಒಂದು ಅಂಶವನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸಿ ನಿಮಗೆ ವಂದಿಸುವುದೇ ನಮ್ಮ ಪರಮ ಮಂಗಳ; ಅದರಿಂದಲೇ ನಿಮ್ಮ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಅರಿಯುತ್ತೇವೆ।

Verse 5

ऋत्विज ऊचु: अर्हसि मुहुरर्हत्तमार्हणमस्माकमनुपथानां नमो नम इत्येतावत्सदुपशिक्षितं कोऽर्हति पुमान् प्रकृतिगुणव्यतिकरमतिरनीश ईश्वरस्य परस्य प्रकृतिपुरुषयोरर्वाक्तनाभिर्नामरूपाकृतिभी रूपनिरूपणम् ॥ ४ ॥ सकलजननिकायवृजिननिरसनशिवतमप्रवरगुणगणैकदेशकथनाद‍ृते ॥ ५ ॥

ಋತ್ವಿಜರು ಹೇಳಿದರು: ಹೇ ಅತ್ಯಂತ ಆರಾಧ್ಯ ಪ್ರಭುವೇ! ನಾವು ನಿಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ದಾಸರು. ನೀವು ಸ್ವಯಂಪೂರ್ಣನಾಗಿದ್ದರೂ ಕಾರಣರಹಿತ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಅಲ್ಪ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನಾವು ಸಮ್ಯಕ್ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರು ಬೋಧಿಸಿದಂತೆ ‘ನಮೋ ನಮಃ’ ಎಂದು ಮರುಮರು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಗುಣಗಳಿಗೆ ಆಕರ್ಷಿತರಾದ ಜೀವಿಗಳು ಪರಿಪೂರ್ಣರಾಗರು; ನೀವು ಎಲ್ಲ ಭೌತಿಕ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಗೂ ಅತೀತ. ನಿಮ್ಮ ನಾಮ, ರೂಪ, ಗುಣಗಳು ಅತೀಂದ್ರಿಯ, ಪ್ರಯೋಗಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಅಗ್ರಾಹ್ಯ; ನಿಮ್ಮನ್ನು ಯಾರು ನಿರೂಪಿಸಬಲ್ಲರು? ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಕೇವಲ ಪ್ರಣಾಮ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಿಮ್ಮ ಮಂಗಳ ಗುಣಕೀರ್ತನೆ ಸಮಸ್ತರ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ; ಅದೇ ನಮ್ಮ ಪರಮ ಶುಭ ಕಾರ್ಯ, ಅದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಅಲೌಕಿಕ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಅರಿಯುತ್ತೇವೆ।

Verse 6

परिजनानुरागविरचितशबलसंशब्दसलिलसितकिसलयतुलसिकादूर्वाङ्कुरैरपि सम्भृतया सपर्यया किल परम परितुष्यसि ॥ ६ ॥

ಹೇ ಪರಮೇಶ್ವರ! ನಿಮ್ಮ ಭಕ್ತರು ಪ್ರೇಮದಿಂದ ತಡಬಡುವ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಿ ನೀರು, ಶುಭ್ರ কোমಲ ಕಿಸಲಯಗಳು, ತುಳಸಿ ಎಲೆಗಳು ಮತ್ತು ದೂರ್ವಾ ಹೊಸ ಮೊಗ್ಗುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೂ ನೀವು ಅತ್ಯಂತ ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತೀರಿ—ಇದು ನಿಶ್ಚಯ।

Verse 7

अथानयापि न भवत इज्ययोरुभारभरया समुचितमर्थमिहोपलभामहे ॥ ७ ॥

ನಾವು ಅನೇಕ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದೇವೆ; ಆದರೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಇಷ್ಟು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ।

Verse 8

आत्मन एवानुसवनमञ्जसाव्यतिरेकेण बोभूयमानाशेषपुरुषार्थस्वरूपस्य किन्तु नाथाशिष आशासानानामेतदभिसंराधनमात्रं भवितुमर्हति ॥ ८ ॥

ಹೇ ನಾಥನೇ! ನಿಮ್ಮಲ್ಲೇ ಜೀವನದ ಎಲ್ಲ ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳೂ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳೂ ಪ್ರತಿಕ್ಷಣ ಸ್ವಯಂಸಿದ್ಧವಾಗಿ, ನಿರಂತರವಾಗಿ, ಅನಂತವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತವೆ; ನೀವು ಸ್ವತಃ ಸತ್-ಚಿತ್-ಆನಂದ ಸ್ವರೂಪವೇ. ಆದರೆ ನಾವು ಭೋಗದ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಯಜ್ಞವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ನಿಮಗೆ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ; ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯಿರುವ ನಮಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕೃಪೆಯಿಂದ ವರ ದೊರಕಲೆಂದು ಇವು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ.

Verse 9

श्लोक ५.३.९ तद्यथा बालिशानां स्वयमात्मन: श्रेय: परमविदुषां परमपरमपुरुष प्रकर्षकरुणया स्वमहिमानं चापवर्गाख्यमुपकल्पयिष्यन् स्वयं नापचित एवेतरवदिहोपलक्षित: ॥ ९ ॥

ಹೇ ಪ್ರಭುಗಳ ಪ್ರಭು, ಪರಮ ಪರಮ ಪುರುಷನೇ! ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು; ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷಗಳ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ನಾವು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಜೀವನದ ಗುರಿಯೇ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ನೀವು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಪೂಜೆ ಬೇಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ದರ್ಶನ ನೀಡಲು ಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಅಪಾರ, ಕಾರಣರಹಿತ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಮಹಿಮೆ—‘ಅಪವರ್ಗ’ ಎನ್ನುವ ಮುಕ್ತಿ—ಕೊಡಲು ನೀವು ಆಗಮಿಸಿದ್ದೀರಿ. ನಮ್ಮ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಾವು ನಿಮಗೆ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಲಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ನೀವು ಸ್ವಯಂ ಉಪಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದೀರಿ।

Verse 10

अथायमेव वरो ह्यर्हत्तम यर्हि बर्हिषि राजर्षेर्वरदर्षभो भवान्निजपुरुषेक्षणविषय आसीत् ॥ १० ॥

ಹೇ ಅತ್ಯಂತ ಪೂಜ್ಯ ಪ್ರಭುವೇ! ನೀವೇ ವರದಾತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು. ರಾಜರ್ಷಿ ನಾಭಿಯ ಯಜ್ಞವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾಕಟ್ಯ ನಮ್ಮ ಮಂಗಳಾರ್ಥ. ನಾವು ನಿಮ್ಮ ದರ್ಶನ ಪಡೆದದ್ದರಿಂದ ನೀವು ನಮಗೆ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯ ವರವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದ್ದೀರಿ.

Verse 11

असङ्गनिशितज्ञानानलविधूताशेषमलानां भवत्स्वभावानामात्मारामाणां मुनीनामनवरतपरिगुणितगुणगण परममङ्गलायनगुणगणकथनोऽसि ॥ ११ ॥

ಹೇ ಪ್ರಭುವೇ! ಸಂಗವಿಲ್ಲದವರಾಗಿ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಜ್ಞಾನಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಮಲಿನತೆಯನ್ನು ದಹಿಸಿದ, ಆತ್ಮಾರಾಮರಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದ ಮಹಾಮುನಿಗಳು ನಿರಂತರ ನಿಮ್ಮ ದಿವ್ಯಗುಣಗಳನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿಮ್ಮ ಗುಣಕಥೆಯೇ ಪರಮ ಮಂಗಳಾಶ್ರಯ.

Verse 12

अथ कथञ्चित्स्खलनक्षुत्पतनजृम्भणदुरवस्थानादिषु विवशानां न: स्मरणाय ज्वरमरणदशायामपि सकलकश्मलनिरसनानि तव गुणकृतनामधेयानि वचनगोचराणि भवन्तु ॥ १२ ॥

ಹೇ ಪ್ರಭುವೇ! ತಡಕಾಡುವುದು, ಹಸಿವು, ಬೀಳುವುದು, ಜಂಭ ಅಥವಾ ಇತರ ದುಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಜ್ವರದೊಂದಿಗೆ ಮರಣದಶೆಯಲ್ಲಿಯೂ ನಾವು ನಿಮ್ಮ ನಾಮ-ರೂಪ-ಗುಣಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಲಾರದೆ ಹೋಗುವ ಭಯವಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಫಲಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ನಿಮ್ಮ ಪವಿತ್ರ ನಾಮಗಳು ಮತ್ತು ಗುಣಕಥೆಗಳು ನಮ್ಮ ವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ಇರಲಿ; ಸ್ಮರಣಕ್ಕೆ ನೀವು ಸಹಾಯಮಾಡಿರಿ.

Verse 13

किञ्चायं राजर्षिरपत्यकाम: प्रजां भवाद‍ृशीमाशासान ईश्वरमाशिषां स्वर्गापवर्गयोरपि भवन्तमुपधावति प्रजायामर्थप्रत्ययो धनदमिवाधन: फलीकरणम् ॥ १३ ॥

ಮತ್ತೂ, ಹೇ ಪ್ರಭುವೇ! ಈ ರಾಜರ್ಷಿ ನಾಭಿ ಪುತ್ರಕಾಮನೆಯಿಂದ, ನಿಮ್ಮಂತೆಯೇ ಸಂತಾನವನ್ನು ಆಶಿಸಿ, ಆಶೀರ್ವಾದಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಶರಣಾಗಿದ್ದಾನೆ. ನೀವು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೂ ಮೋಕ್ಷವನ್ನೂ ಕೊಡಬಲ್ಲಿರಿ; ಆದರೂ ಅವನು ಪುತ್ರಾರ್ಥವಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ—ಬಡವನು ಧನವಂತನ ಬಳಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಧಾನ್ಯ ಬೇಡುವಂತೆ.

Verse 14

को वा इह तेऽपराजितोऽपराजितया माययानवसितपदव्यानावृतमतिर्विषयविषरयानावृतप्रकृतिरनुपासितमहच्चरण: ॥ १४ ॥

ಹೇ ಅಜೇಯ ಪ್ರಭುವೇ! ನಿಮ್ಮ ಅಜೇಯ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಜಯಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ? ಮಹಾಭಕ್ತರ ಪದಪದ್ಮಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸದವನ ಬುದ್ಧಿ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ವಿಷದಂತೆ ಇರುವ ವಿಷಯಭೋಗದ ಅಲೆಗಳು ಅವನ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಮಾಯೆಯ ದಾರಿ ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದು; ಅದು ಹೇಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಯಾರೂ ತಿಳಿಸಲಾರರು.

Verse 15

यदु ह वाव तव पुनरदभ्रकर्तरिह समाहूतस्तत्रार्थधियां मन्दानां नस्तद्यद्देवहेलनं देवदेवार्हसि साम्येन सर्वान् प्रतिवोढुमविदुषाम् ॥ १५ ॥

ಹೇ ಪ್ರಭು! ನೀನು ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನು. ಈ ಮಹಾಯಜ್ಞದಿಂದ ನಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶ ಕೇವಲ ಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿಯೇ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ ಮಂದ, ಜೀವನಲಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸುವಲ್ಲಿ ನಾವು ಅನುಭವಹೀನರು. ತুচ್ಛ ಭೌತಿಕ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಈ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ನಿನ್ನ ಪದಪದ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವದೇವಾ! ನಿನ್ನ ಅಹೇತುಕ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಹಾಗೂ ಸಮದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು.

Verse 16

श्रीशुक उवाच इति निगदेनाभिष्टूयमानो भगवाननिमिषर्षभो वर्षधराभिवादिताभिवन्दितचरण: सदयमिदमाह ॥ १६ ॥

ಶ್ರೀಶುಕದೇವ ಗೋಸ್ವಾಮಿ ಹೇಳಿದರು—ಈ ರೀತಿ ಗದ್ಯಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಅನಿಮಿಷರ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭಗವಂತನ ಪದಪದ್ಮಗಳಿಗೆ, ಭರತವರ್ಷಾಧಿಪತಿ ನಾಭಿರಾಜನಿಂದಲೂ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಋತ್ವಿಜರು ವಂದಿಸಿದರು. ಭಗವಂತನು ಅವರ ಮೇಲೆ ಬಹಳ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ, ಕರುಣೆಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

Verse 17

श्रीभगवानुवाच अहो बताहमृषयो भवद्भ‍िरवितथगीर्भिर्वरमसुलभमभियाचितो यदमुष्यात्मजो मया सद‍ृशो भूयादिति ममाहमेवाभिरूप: कैवल्यादथापि ब्रह्मवादो न मृषा भवितुमर्हति ममैव हि मुखं यद् द्विजदेवकुलम् ॥ १७ ॥

ಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು—ಓ ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ! ನಿಮ್ಮ ಸತ್ಯವಚನಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ರಾಜ ನಾಭಿಗೆ ನನ್ನಂತೆಯೇ ಪುತ್ರನು ಆಗಲಿ ಎಂದು ನೀವು ವರವನ್ನು ಬೇಡಿದ್ದೀರಿ; ಆದರೆ ಆ ವರವು ದುರ್ಲಭ. ನಾನು ಅದ್ವಿತೀಯ ಪರಮಪುರುಷ; ನನಗೆ ಸಮನಾದವನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನಂತೆಯೇ ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ದೊರಕುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ನೀವು ಯೋಗ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು; ನಿಮ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮವಾಣಿ ಅಸತ್ಯವಾಗಬಾರದು, ಏಕೆಂದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಕುಲವೇ ನನ್ನ ಮುಖವೆಂದು ನಾನು ಗಣಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 18

तत आग्नीध्रीयेंऽशकलयावतरिष्याम्यात्मतुल्यमनुपलभमान: ॥ १८ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ, ನನಗೆ ಸಮನಾದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ದೊರಕದ ಕಾರಣ, ನಾನು ಸ್ವತಃ ನನ್ನ ಅಂಶ-ಕಲಾರೂಪವಾಗಿ ಅವತರಿಸಿ, ಆಗ್ನೀಧ್ರನ ಪುತ್ರ ಮಹಾರಾಜ ನಾಭಿಯ ಪತ್ನಿ ಮೇರುದೇವಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸುವೆನು.

Verse 19

श्रीशुक उवाच इति निशामयन्त्या मेरुदेव्या: पतिमभिधायान्तर्दधे भगवान् ॥ १९ ॥

ಶ್ರೀಶುಕದೇವ ಗೋಸ್ವಾಮಿ ಮುಂದುವರೆದು ಹೇಳಿದರು—ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿ ಭಗವಂತನು ಮಹಾರಾಜ ನಾಭಿಯನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಿದನು; ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಕುಳಿತಿದ್ದ ರಾಣಿ ಮೇರುದೇವಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿದಳು. ನಂತರ ಭಗವಂತನು ಅಂತರಧಾನನಾದನು.

Verse 20

बर्हिषि तस्मिन्नेव विष्णुदत्त भगवान् परमर्षिभि: प्रसादितो नाभे: प्रियचिकीर्षया तदवरोधायने मेरुदेव्यां धर्मान्दर्शयितुकामो वातरशनानां श्रमणानामृषीणामूर्ध्वमन्थिनां शुक्लया तनुवावततार ॥ २० ॥

ಆ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಪರಮರ್ಷಿಗಳು ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಿದಾಗ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುದತ್ತನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು. ಮಹಾರಾಜ ನಾಭಿಯ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಹಾಗೂ ಆಶ್ರಮಧರ್ಮದ ವಿಧಾನವನ್ನು ತೋರಿಸಲು, ಆತನು ಮೇರುದೇವಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶುದ್ಧ, ಗುಣಾತೀತ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಅವತರಿಸಿದನು.