Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 26
Bhagīratha Brings Gaṅgā; Saudāsa’s Curse; Khaṭvāṅga’s Instant Renunciation
क्षुधार्तो जगृहे विप्रं तत्पत्न्याहाकृतार्थवत् । न भवान् राक्षस: साक्षादिक्ष्वाकूणां महारथ: ॥ २६ ॥ मदयन्त्या: पतिर्वीर नाधर्मं कर्तुमर्हसि । देहि मेऽपत्यकामाया अकृतार्थं पतिं द्विजम् ॥ २७ ॥
kṣudhārto jagṛhe vipraṁ tat-patny āhākṛtārthavat na bhavān rākṣasaḥ sākṣād ikṣvākūṇāṁ mahā-rathaḥ
ರಾಕ್ಷಸಸ್ವಭಾವದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಹಾಗೂ ತೀವ್ರ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಸೌದಾಸನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಹಿಡಿದನು. ಆಗ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ದೀನ ಪತ್ನಿ ಹೇಳಿದಳು—ಓ ವೀರ, ನೀನು ನಿಜವಾಗಿ ನರಭಕ್ಷಕನಲ್ಲ; ನೀನು ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶದ ಮಹಾರಥ, ಮದಯಂತಿಯ ಪತಿ. ಇಂತಹ ಅಧರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ನನಗೆ ಪುತ್ರಕಾಮನೆ ಇದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇನ್ನೂ ನನ್ನನ್ನು ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಿಸದ ನನ್ನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪತಿಯನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ಮರಳಿ ಕೊಡು.
FAQs
This verse shows that distress like hunger does not justify adharmic acts; the wife appeals to the assailant’s noble lineage to awaken restraint and righteous conduct.
She uses moral persuasion—reminding him that such cruelty is unworthy of a noble kṣatriya—so he will release the brāhmaṇa and act according to dharma.
When pressured by need or emotion, remember your values and identity; choose integrity over impulse, and avoid harming others for short-term relief.