Shloka 6
Mahārāja Sagara, Kapila Muni, and the Deliverance of the Sixty Thousand Sons
यस्तालजङ्घान् यवनाञ्छकान् हैहयबर्बरान् । नावधीद् गुरुवाक्येन चक्रे विकृतवेषिण: ॥ ५ ॥ मुण्डाञ्छ्मश्रुधरान् कांश्चिन्मुक्तकेशार्धमुण्डितान् । अनन्तर्वासस: कांश्चिदबहिर्वाससोऽपरान् ॥ ६ ॥
yas tālajaṅghān yavanāñ chakān haihaya-barbarān nāvadhīd guru-vākyena cakre vikṛta-veṣiṇaḥ
ಗುರು ಔರ್ವರ ವಾಕ್ಯಾನುಸಾರ ಸಗರ ಮಹಾರಾಜನು ತಾಲಜಂಘರು, ಯವನರು, ಶಕರು, ಹೈಹಯರು, ಬರ್ಬರರು ಮೊದಲಾದ ಅಸಂಸ್ಕೃತರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ವಿಚಿತ್ರ ವೇಷಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸಿದನು—ಕೆಲವರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಂಡನ ಮಾಡಿ ಮೀಸೆ ಉಳಿಸಿದನು, ಕೆಲವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟ ಕೂದಲಿನಿಂದ, ಕೆಲವರನ್ನು ಅರ್ಧಮುಂಡಿತವಾಗಿ, ಕೆಲವರನ್ನು ಒಳವಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದೆ, ಮತ್ತವರನ್ನು ಹೊರವಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದೆ. ಹೀಗೆ ವೇಷಭೇದ ಮಾಡಿದರೂ ಸಂಹಾರ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ।
FAQs
This verse shows that Paraśurāma restrained violence and followed his guru’s command, choosing discipline and transformation over killing—highlighting guru-vākya as a guiding principle of dharma.
Because his guru instructed him not to kill them; Paraśurāma instead marked them with distinctive outward appearances, indicating submission to higher spiritual authority.
It teaches restraint and principled action: even when one has power to punish, one should act under wise guidance, choosing corrective measures over impulsive harm.