Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 31
Ikṣvāku Dynasty: Vikukṣi’s Offense, Purañjaya’s Victory, Māndhātā’s Birth, and Saubhari’s Fall and Renunciation
कं धास्यति कुमारोऽयं स्तन्ये रोरूयते भृशम् । मां धाता वत्स मा रोदीरितीन्द्रो देशिनीमदात् ॥ ३१ ॥
kaṁ dhāsyati kumāro ’yaṁ stanye rorūyate bhṛśam māṁ dhātā vatsa mā rodīr itīndro deśinīm adāt
ಆ ಶಿಶು ಹಾಲಿಗಾಗಿ ಬಹಳ ಅತ್ತನು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ದುಃಖಿತರಾಗಿ “ಇವನಿಗೆ ಯಾರು ಹಾಲು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ?” ಎಂದರು. ಆಗ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿತನಾದ ಇಂದ್ರನು ಬಂದು ಶಿಶುವನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ ತನ್ನ ತರ್ಜನಿಯನ್ನು ಅದರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು—“ಅಳಬೇಡ; ನನ್ನನ್ನೇ ಕುಡಿ” ಎಂದನು।
FAQs
This verse shows Indra arranging care for a crying infant, illustrating that higher powers may facilitate protection and nourishment when a child is helpless.
Seeing the infant crying for breast-milk and lacking immediate maternal nursing, Indra ensured the child’s survival by appointing a caretaker.
Care for the vulnerable—especially children—should be treated as sacred duty; when we become instruments of protection and support, we align with dharma.