Shloka 33
Nābhāga’s Inheritance, Śiva’s Verdict, and the Rise of Ambarīṣa—Prelude to Durvāsā’s Offense
गवां रुक्मविषाणीनां रूप्याङ्घ्रीणां सुवाससाम् । पय:शीलवयोरूपवत्सोपस्करसम्पदाम् ॥ ३३ ॥ प्राहिणोत् साधुविप्रेभ्यो गृहेषु न्यर्बुदानि षट् । भोजयित्वा द्विजानग्रे स्वाद्वन्नं गुणवत्तमम् ॥ ३४ ॥ लब्धकामैरनुज्ञात: पारणायोपचक्रमे । तस्य तर्ह्यतिथि: साक्षाद् दुर्वास भगवानभूत् ॥ ३५ ॥
gavāṁ rukma-viṣāṇīnāṁ rūpyāṅghrīṇāṁ suvāsasām payaḥśīla-vayo-rūpa- vatsopaskara-sampadām
ನಂತರ ಮಹಾರಾಜ ಅಂಬರೀಷನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಾಧು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು—ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು। ಚಿನ್ನದಿಂದ ಹೊದಿಸಿದ ಕೊಂಬುಗಳು, ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದ ಹೊದಿಸಿದ ಕುದುರೆಕಾಲುಗಳು (ಖುರಗಳು), ಸುಂದರ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ, ಹಾಲಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ತೊಟ್ಟಿಲುಗಳಿರುವ, ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದ, ಯೌವನಸಂಪನ್ನ ಹಾಗೂ ಸುಂದರ, ಕರುಗಳೊಡನೆ ಇರುವ ಹಸುಗಳನ್ನು ಅರವತ್ತು ಕೋಟಿ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದನು। ನಂತರ ಮೊದಲು ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರುಚಿಕರ ಅನ್ನವನ್ನು ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ಅವರು ತೃಪ್ತರಾಗಿ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದ ಮೇಲೆ ಏಕಾದಶಿಯ ಪಾರಣಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದನು; ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅನಾಹುತ ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಸాక్షಾತ್ ಭಗವಾನ್ ದುರ್ವಾಸ ಮುನಿ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು।
FAQs
It highlights that righteous charity is offered with care and completeness—valuable gifts given respectfully to worthy recipients as part of devotional life.
To perform charity in an exemplary, dharmic way—offering high-quality gifts with proper adornment and full provisions, not merely token giving.
Give thoughtfully: offer what is genuinely helpful, complete, and respectful—supporting spiritual and charitable causes with integrity rather than minimal or careless donations.