Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 12
The Dynasty of Vaivasvata Manu Begins — Ilā/Sudyumna and the Birth of Purūravā
ततो मनु: श्राद्धदेव: संज्ञायामास भारत । श्रद्धायां जनयामास दश पुत्रान् स आत्मवान् ॥ ११ ॥ इक्ष्वाकुनृगशर्यातिदिष्टधृष्टकरूषकान् । नरिष्यन्तं पृषध्रं च नभगं च कविं विभु: ॥ १२ ॥
tato manuḥ śrāddhadevaḥ saṁjñāyām āsa bhārata śraddhāyāṁ janayām āsa daśa putrān sa ātmavān
ಓ ಭಾರತವಂಶಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನೇ! ವಿವಸ್ವಾನನಿಂದ ಸಂಜ್ಞೆಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧದೇವ ಮನು ಜನಿಸಿದನು. ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಆ ಮನು, ಪತ್ನಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆದನು—ಇಕ್ಷ್ವಾಕು, ನೃಗ, ಶರ್ಯಾತಿ, ದಿಷ್ಟ, ಧೃಷ್ಟ, ಕರೂಷಕ, ನರಿಷ್ಯಂತ, ಪೃಷಧ್ರ, ನಭಗ ಮತ್ತು ಕವಿ।
FAQs
The verse lists ten sons: Ikṣvāku, Nṛga, Śaryāti, Diṣṭa, Dhṛṣṭa, Karūṣaka, Nariṣyanta, Pṛṣadhra, Nabhaga, and Kavi.
Ikṣvāku is highlighted as a प्रमुख progenitor of the solar (Sūrya-vaṁśa) royal line, from which many celebrated kings appear in later narratives.
It encourages remembering sacred lineage and responsibility: noble conduct and self-control (ātmavān) sustain family and society, aligning one’s life with dharma and devotion.