Adhyaya 4

Verse 1

सूत उवाच वैयासकेरिति वचस्तत्त्वनिश्चयमात्मन: । उपधार्य मतिं कृष्णे औत्तरेय: सतीं व्यधात् ॥ १ ॥

ಸೂತ ಗೋಸ್ವಾಮೀ ಹೇಳಿದರು—ವ್ಯಾಸಪುತ್ರ ಶುಕದೇವ ಗೋಸ್ವಾಮಿಯ ಆತ್ಮತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಗೊಳಿಸುವ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಉತ್ತರೆಯ ಪುತ್ರ ಮಹಾರಾಜ ಪರಿಕ್ಷಿತನು ಭಕ್ತಿಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದನು।

Verse 2

आत्मजायासुतागारपशुद्रविणबन्धुषु । राज्ये चाविकले नित्यं विरूढां ममतां जहौ ॥ २ ॥

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅನುರಾಗದಿಂದ ಮಹಾರಾಜ ಪರೀಕ್ಷಿತನು ತನ್ನ ದೇಹ, ಪತ್ನಿ, ಪುತ್ರರು, ಅರಮನೆ, ಕುದುರೆ-ಆನೆ ಮೊದಲಾದ ಪಶುಗಳು, ಧನಭಂಡಾರ, ಬಂಧುಮಿತ್ರರು ಮತ್ತು ನಿರ್ವಿಘ್ನ ರಾಜ್ಯದ ಮೇಲಿನ ಆಳವಾದ ಮಮತೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು।

Verse 3

पप्रच्छ चेममेवार्थं यन्मां पृच्छथ सत्तमा: । कृष्णानुभावश्रवणे श्रद्दधानो महामना: ॥ ३ ॥ संस्थां विज्ञाय संन्यस्य कर्म त्रैवर्गिकं च यत् । वासुदेवे भगवति आत्मभावं द‍ृढं गत: ॥ ४ ॥

ಹೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಷಿಗಳೇ! ಮಹಾಮನಸ್ಸಿನ ಮಹಾರಾಜ ಪರೀಕ್ಷಿತನು ಕೃಷ್ಣನ ಮಹಿಮಾಶ್ರವಣದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧಾವಂತನಾಗಿದ್ದನು. ಸಮೀಪ ಮರಣವನ್ನು ತಿಳಿದು ಧರ್ಮ-ಅರ್ಥ-ಕಾಮರೂಪ ತ್ರೈವರ್ಗಿಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ವಾಸುದೇವ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ದೃಢ ಆತ್ಮಭಾವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುವಂತೆಯೇ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು।

Verse 4

पप्रच्छ चेममेवार्थं यन्मां पृच्छथ सत्तमा: । कृष्णानुभावश्रवणे श्रद्दधानो महामना: ॥ ३ ॥ संस्थां विज्ञाय संन्यस्य कर्म त्रैवर्गिकं च यत् । वासुदेवे भगवति आत्मभावं द‍ृढं गत: ॥ ४ ॥

ಹೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಷಿಗಳೇ! ಮಹಾಮನಸ್ಸಿನ ಮಹಾರಾಜ ಪರೀಕ್ಷಿತನು ಕೃಷ್ಣನ ಮಹಿಮಾಶ್ರವಣದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧಾವಂತನಾಗಿದ್ದನು. ಸಮೀಪ ಮರಣವನ್ನು ತಿಳಿದು ಧರ್ಮ-ಅರ್ಥ-ಕಾಮರೂಪ ತ್ರೈವರ್ಗಿಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ವಾಸುದೇವ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ದೃಢ ಆತ್ಮಭಾವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುವಂತೆಯೇ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು।

Verse 5

राजोवाच समीचीनं वचो ब्रह्मन् सर्वज्ञस्य तवानघ । तमो विशीर्यते मह्यं हरे: कथयत: कथाम् ॥ ५ ॥

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ನಿರ್ದೋಷ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ! ನೀನು ಸರ್ವಜ್ಞನಾಗಿರುವುದರಿಂದ ನಿನ್ನ ವಚನ ನನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಮೀಚೀನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ನೀನು ಹರಿಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳು ನನ್ನ ಅಜ್ಞಾನಾಂಧಕಾರವನ್ನು ಕ್ರಮೇಣ ದೂರಮಾಡುತ್ತಿವೆ।

Verse 6

भूय एव विवित्सामि भगवानात्ममायया । यथेदं सृजते विश्वं दुर्विभाव्यमधीश्वरै: ॥ ६ ॥

ನಾನು ಮತ್ತೆ ನಿಮ್ಮಿಂದ ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ—ಭಗವಾನ್ ತನ್ನ ಆತ್ಮಮಾಯೆಯಿಂದ ಈ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಹೇಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ? ಇದು ಮಹಾದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅಚಿಂತ್ಯವಾಗಿದೆ।

Verse 7

यथा गोपायति विभुर्यथा संयच्छते पुन: । यां यां शक्तिमुपाश्रित्य पुरुशक्ति: पर: पुमान् । आत्मानं क्रीडयन् क्रीडन् करोति विकरोति च ॥ ७ ॥

ಸರ್ವಶಕ್ತಿಮಾನನಾದ ವಿಭು ತನ್ನ ವಿಭಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಪರಪುರುಷನು ಕ್ರೀಡಕನಂತೆ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿ ವಿಕಾರಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 8

नूनं भगवतो ब्रह्मन् हरेरद्भुतकर्मण: । दुर्विभाव्यमिवाभाति कविभिश्चापि चेष्टितम् ॥ ८ ॥

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ! ಭಗವಾನ್ ಹರಿಯ ಅದ್ಭುತ ಲೀಲೆಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ; ಮಹಾಕವಿಗಳು-ಪಂಡಿತರ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೂ ಅವು ಅಚಿಂತ್ಯವೆಂದು ತೋರುತ್ತವೆ।

Verse 9

यथा गुणांस्तु प्रकृतेर्युगपत् क्रमशोऽपि वा । बिभर्ति भूरिशस्त्वेक: कुर्वन् कर्माणि जन्मभि: ॥ ९ ॥

ಪ್ರಕೃತಿಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಧರಿಸುವಂತೆ, ಏಕೈಕ ಭಗವಾನ್ ಅನೇಕ ಜನ್ಮ-ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಗುಣಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 10

विचिकित्सितमेतन्मे ब्रवीतु भगवान् यथा । शाब्दे ब्रह्मणि निष्णात: परस्मिंश्च भवान्खलु ॥ १० ॥

ನನ್ನ ಈ ಸಂಶಯಭರಿತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ನಿವಾರಿಸಿ ಹೇಳಿರಿ; ನೀವು ವೇದಶಬ್ದ-ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಣಾತರು ಮತ್ತು ಪರತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಹೊಂದಿದವರು।

Verse 11

सूत उवाच इत्युपामन्त्रितो राज्ञा गुणानुकथने हरे: । हृषीकेशमनुस्मृत्य प्रतिवक्तुं प्रचक्रमे ॥ ११ ॥

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ರಾಜನು ಹೀಗೆ ಭಗವಾನ್ ಹರಿಯ ಸೃಜನಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸಬೇಕೆಂದು ವಿನಂತಿಸಿದಾಗ, ಶುಕದೇವ ಗೋಸ್ವಾಮಿಯು ಹೃಷೀಕೇಶ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು।

Verse 12

श्री शुक उवाच नम: परस्मै पुरुषाय भूयसे सदुद्भवस्थाननिरोधलीलया । गृहीतशक्तित्रितयाय देहिना- मन्तर्भवायानुपलक्ष्यवर्त्मने ॥ १२ ॥

ಶ್ರೀ ಶುಕದೇವರು ಹೇಳಿದರು—ಸೃಷ್ಟಿ-ಸ್ಥಿತಿ-ಪ್ರಳಯ ಲೀಲೆಗೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ತ್ರಿಗುಣ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು, ಎಲ್ಲ ದೇಹಧಾರಿಗಳ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಾಸಿಸುವವನು, ಅಚಿಂತ್ಯ ಗತಿಯನ್ನುಳ್ಳ ಪರಮ ಪುರುಷೋತ್ತಮನಿಗೆ ನಾನು ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 13

भूयो नम: सद्वृजिनच्छिदेऽसता- मसम्भवायाखिलसत्त्वमूर्तये । पुंसां पुन: पारमहंस्य आश्रमे व्यवस्थितानामनुमृग्यदाशुषे ॥ १३ ॥

ನಾನು ಮತ್ತೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ ಆ ಅಖಿಲ ಸತ್ತ್ವಮೂರ್ತಿಯಾದ ಭಗವಂತನಿಗೆ—ಅವರು ಸತ್ಪಕ್ತರ ದುಃಖವನ್ನು ಛೇದಿಸುವವರು, ಭಕ್ತಿಹೀನ ನಾಸ್ತಿಕ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯ ಮುಂದುವರಿಕೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವರು; ಪರಮಹಂಸಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದ ಸಾಧಕರಿಗೆ ತಕ್ಕ ಪರಮ ಗಮ್ಯವನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ದಯಪಾಲಿಸುವವರು।

Verse 14

नमो नमस्तेऽस्त्वृषभाय सात्वतां विदूरकाष्ठाय मुहु: कुयोगिनाम् । निरस्तसाम्यातिशयेन राधसा स्वधामनि ब्रह्मणि रंस्यते नम: ॥ १४ ॥

ಹೇ ಸಾತ್ವತಗಳ ಋಷಭಾ! ನಿಮಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ. ಕುಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ನೀವು ದೂರದ ಕಾಷ್ಠದಂತೆ ಅಪ್ರಾಪ್ಯರು. ನಿಮ್ಮ ತೇಜೋಮಯ ವೈಭವದಿಂದ ಸಮಾನತೆ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯೇ ನಿರಸ್ತವಾಗುತ್ತದೆ; ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಧಾಮವಾದ ಬ್ರಹ್ಮಧಾಮದಲ್ಲೇ ರಮಿಸುತ್ತೀರಿ—ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 15

यत्कीर्तनं यत्स्मरणं यदीक्षणं यद्वन्दनं यच्छ्रवणं यदर्हणम् । लोकस्य सद्यो विधुनोति कल्मषं तस्मै सुभद्रश्रवसे नमो नम: ॥ १५ ॥

ಯಾರ ಕೀರ್ತನೆ, ಸ್ಮರಣೆ, ದರ್ಶನ, ವಂದನೆ, ಶ್ರವಣ ಮತ್ತು ಅರ್ಚನೆ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಜನರ ಪಾಪಮಲವನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ತೊಳೆದುಹಾಕುತ್ತವೋ, ಆ ಸರ್ವಮಂಗಳಕರ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ—ಅವರ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುವುದೇ ಶುಭ—ನನ್ನ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 16

विचक्षणा यच्चरणोपसादनात् सङ्गं व्युदस्योभयतोऽन्तरात्मन: । विन्दन्ति हि ब्रह्मगतिं गतक्लमा- स्तस्मै सुभद्रश्रवसे नमो नम: ॥ १६ ॥

ನಾನು ಆ ಸರ್ವಮಂಗಳಕರ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ವಿವೇಕಿಗಳು ಅವರ ಪಾದಪದ್ಮಗಳಿಗೆ ಶರಣಾಗುವುದರಿಂದ ವರ್ತಮಾನ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ದೇಹಸಂಬಂಧ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಕ್ಲೇಶರಹಿತರಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಗತಿಗೆ—ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗೆ—ಸುಲಭವಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 17

तपस्विनो दानपरा यशस्विनो मनस्विनो मन्त्रविद: सुमङ्गला: । क्षेमं न विन्दन्ति विना यदर्पणं तस्मै सुभद्रश्रवसे नमो नम: ॥ १७ ॥

ತಪಸ್ವಿಗಳು, ದಾನಪರರು, ಯಶಸ್ವಿಗಳು, ಮನಸ್ವಿಗಳು, ಮಂತ್ರವಿದರು, ಸುಮಂಗಳರು ಕೂಡ—ತಮ್ಮ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಭುವಿನ ಸೇವೆಗೆ ಅರ್ಪಿಸದೆ ಇದ್ದರೆ—ಕ್ಷೇಮಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯರು. ಆ ಶುಭಶ್ರವಣೀಯ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 18

किरातहूणान्ध्रपुलिन्दपुल्कशा आभीरशुम्भा यवना: खसादय: । येऽन्ये च पापा यदपाश्रयाश्रया: शुध्यन्ति तस्मै प्रभविष्णवे नम: ॥ १८ ॥

ಕಿರಾತ, ಹೂಣ, ಆಂಧ್ರ, ಪುಲಿಂದ, ಪುಲ್ಕಶ, ಆಭೀರ, ಶುಂಭ, ಯವನ, ಖಸ ಮೊದಲಾದವರು ಹಾಗೂ ಇತರ ಪಾಪಾಚಾರಿಗಳೂ—ಪ್ರಭುವಿನ ಭಕ್ತರ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದರೆ—ಸರ್ವಶಕ್ತನಾದ ಪ್ರಭುವಿನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆ ಪ್ರಭವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 19

स एष आत्मात्मवतामधीश्वर- स्त्रयीमयो धर्ममयस्तपोमय: । गतव्यलीकैरजशङ्करादिभि- र्वितर्क्यलिङ्गो भगवान् प्रसीदताम् ॥ १९ ॥

ಅವನೇ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೂ ಅಂತರಾತ್ಮ, ಪರಮೇಶ್ವರ. ಅವನೇ ವೇದತ್ರಯಸ್ವರೂಪ, ಧರ್ಮಸ್ವರೂಪ, ತಪಸ್ಸಿನ ಸ್ವರೂಪ. ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಂಕರಾದಿ ಹಾಗೂ ಕಪಟರಹಿತ ಮಹಾತ್ಮರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸುವ ಆ ಭಗವಾನ್ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ.

Verse 20

श्रिय: पतिर्यज्ञपति: प्रजापति- र्धियां पतिर्लोकपतिर्धरापति: । पतिर्गतिश्चान्धकवृष्णिसात्वतां प्रसीदतां मे भगवान् सतां पति: ॥ २० ॥

ಅವನೇ ಶ್ರೀಗಳ ಪತಿ, ಯಜ್ಞಪತಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿ, ಬುದ್ಧಿಯ ಪತಿ, ಲೋಕಪತಿ, ಧರಾಪತಿ. ಅಂಧಕ-ವೃಷ್ಣಿ-ಸಾತ್ವತ (ಯಾದವ) ವಂಶಕ್ಕೆ ಅವನೇ ಆಶ್ರಯವೂ ಗತಿಯೂ. ಸತ್ಪುರುಷರ ಪತಿಯಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಭಗವಾನ್ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ.

Verse 21

यदङ्‍घ्र्‌यध्यानसमाधिधौतया धियानुपश्यन्ति हि तत्त्वमात्मन: । वदन्ति चैतत् कवयो यथारुचं स मे मुकुन्दो भगवान् प्रसीदताम् ॥ २१ ॥

ಅವನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಗೊಂಡ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಭಕ್ತರು ಆತ್ಮತತ್ತ್ವವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಕವಿಗಳು ಮತ್ತು ತರ್ಕಿಕರು ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟದಂತೆ ಅವನನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಮುಕ್ತಿದಾತ ಮುಕುಂದ ಭಗವಾನ್ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ.

Verse 22

प्रचोदिता येन पुरा सरस्वती वितन्वताजस्य सतीं स्मृतिं हृदि । स्वलक्षणा प्रादुरभूत् किलास्यत: स मे ऋषीणामृषभ: प्रसीदताम् ॥ २२ ॥

ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಮೃತಿ ಹಾಗೂ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದವರು, ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮುಖದಿಂದಲೇ ಪ್ರಕಟವಾದಂತೆ ತೋರುವ ಆ ಋಷೀಶ್ವರ ಭಗವಾನ್ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಲಿ।

Verse 23

भूतैर्महद्भिर्य इमा: पुरो विभु- र्निर्माय शेते यदमूषु पूरुष: । भुङ्क्ते गुणान् षोडश षोडशात्मक: सोऽलङ्‌कृषीष्ट भगवान् वचांसि मे ॥ २३ ॥

ಮಹಾಭೂತಗಳಿಂದ ಈ ದೇಹರೂಪಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಅವುಗಳೊಳಗೆ ತಾನೇ ಶಯನಿಸುವ ಸರ್ವವಿಭು, ಪುರುಷಾವತಾರವಾಗಿ ಜೀವಿಯನ್ನು ಹದಿನಾರು-ಹದಿನಾರು ರೂಪಗಳ ಗುಣವಿಭಾಗಗಳ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ಭೋಗಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಆ ಭಗವಾನ್ ನನ್ನ ವಚನಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಲಿ।

Verse 24

नमस्तस्मै भगवते वासुदेवाय वेधसे । पपुर्ज्ञानमयं सौम्या यन्मुखाम्बुरुहासवम् ॥ २४ ॥

ವಾಸುದೇವನ ಅವತಾರವಾದ ವೇಧಸ ಶ್ರೀ ವ್ಯಾಸದೇವರಿಗೆ ನನ್ನ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ಸೌಮ್ಯ, ಪ್ರಭುವಿನ ಕಮಲಮುಖದಿಂದ ಸುರಿಯುವ ಜ್ಞಾನಮಯ ಅಮೃತವನ್ನು ಶುದ್ಧ ಭಕ್ತರು ಪಾನಮಾಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 25

एतदेवात्मभू राजन् नारदाय विपृच्छते । वेदगर्भोऽभ्यधात् साक्षाद् यदाह हरिरात्मन: ॥ २५ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ನಾರದನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ ಆತ್ಮಭೂ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಜನ್ಮದಿಂದಲೇ ವೇದಗರ್ಭನಾಗಿ, ಹರಿಯು ತನ್ನ ಪುತ್ರನಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳಿದುದನ್ನೇ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದನು।