Shloka 5
Duryodhana’s Envy at Yudhiṣṭhira’s Rājasūya and the Avabhṛtha Festival
भीमो महानसाध्यक्षो धनाध्यक्ष: सुयोधन: । सहदेवस्तु पूजायां नकुलो द्रव्यसाधने ॥ ४ ॥ गुरुशुश्रूषणे जिष्णु: कृष्ण: पादावनेजने । परिवेषणे द्रुपदजा कर्णो दाने महामना: ॥ ५ ॥ युयुधानो विकर्णश्च हार्दिक्यो विदुरादय: । बाह्लीकपुत्रा भूर्याद्या ये च सन्तर्दनादय: ॥ ६ ॥ निरूपिता महायज्ञे नानाकर्मसु ते तदा । प्रवर्तन्ते स्म राजेन्द्र राज्ञ: प्रियचिकीर्षव: ॥ ७ ॥
bhīmo mahānasādhyakṣo dhanādhyakṣaḥ suyodhanaḥ sahadevas tu pūjāyāṁ nakulo dravya-sādhane
ಭೀಮನು ಅಡುಗೆಮನೆಯ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕನಾಗಿದ್ದನು; ಸುಯೋಧನ (ದುರ್ಯೋಧನ) ಧನಭಂಡಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರನಾಗಿದ್ದನು; ಸಹದೇವನು ಅತಿಥಿ-ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ, ನಕುಲನು ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತು ಸಂಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದನು. ಅರ್ಜುನನು ಗುರುಜನರ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಎಲ್ಲರ ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಳನೆಯಲ್ಲಿ, ದ್ರೌಪದಿ ಪರಿವೇಷಣದಲ್ಲಿ, ಮಹಾಮನ ಕರ್ಣನು ದಾನವಿತರಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರು. ಯುಯುಧಾನ, ವಿಕರ್ಣ, ಹಾರ್ದಿಕ್ಯ, ವಿದುರಾದಿಗಳು, ಬಾಹ್ಲೀಕಪುತ್ರ ಭೂರಿಶ್ರವಾ ಮೊದಲಾದವರು ಹಾಗೂ ಸಂತರ್ಧನಾದಿಗಳೂ ಮಹಾಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ನಾನಾ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ನಿಯೋಜಿತರಾಗಿ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಕಾರ್ಯನಿರತರಾದರು.
FAQs
This verse shows Krishna personally taking the humble role of washing the guests’ feet, teaching that true greatness expresses itself through loving service (seva) and honoring devotees.
Bhima managed the kitchen, Duryodhana the treasury, Sahadeva the worship, Nakula the supplies, Arjuna served elders, Draupadi served food, Karna gave charity, and many others were assigned specific tasks to support Yudhishthira’s sacrifice.
It teaches cooperative service—each person taking responsibility according to ability—and highlights humility: even the greatest (like Krishna) chooses to serve, making devotion practical through everyday duties.