Shloka 2
Uddhava Meets the Gopīs: Bhramara-gītā and Kṛṣṇa’s Message of Separation
श्रीशुक उवाच तं वीक्ष्य कृष्णानुचरं व्रजस्त्रिय: प्रलम्बबाहुं नवकञ्जलोचनम् । पीताम्बरं पुष्करमालिनं लस- न्मुखारविन्दं परिमृष्टकुण्डलम् ॥ १ ॥ सुविस्मिता: कोऽयमपीव्यदर्शन: कुतश्च कस्याच्युतवेषभूषण: । इति स्म सर्वा: परिवव्रुरुत्सुका- स्तमुत्तम:श्लोकपदाम्बुजाश्रयम् ॥ २ ॥
śrī-śuka uvāca taṁ vīkṣya kṛṣānucaraṁ vraja-striyaḥ pralamba-bāhuṁ nava-kañja-locanam pītāmbaraṁ puṣkara-mālinaṁ lasan- mukhāravindaṁ parimṛṣṭa-kuṇḍalam
ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದರು—ಕೃಷ್ಣನ ಅನುಚರನನ್ನು ನೋಡಿ ವ್ರಜದ ಯುವತಿಯರು ಅಚ್ಚರಿಗೊಂಡರು. ಅವನಿಗೆ ದೀರ್ಘಬಾಹುಗಳು, ಹೊಸದಾಗಿ ಅರಳಿದ ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳು; ಪೀತಾಂಬರ ಧರಿಸಿ, ಕಮಲಮಾಲೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಮಿನುಗುವಂತೆ ಮೆರುಗುಗೊಂಡ ಕಿವಿಯೋಲೆಗಳಿಂದ ಅವನ ಮುಖಕಮಲ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರು ಹೇಳಿದರು—“ಈ ಸುಂದರನು ಯಾರು? ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದನು, ಯಾರ ಸೇವಕ? ಅಚ್ಯುತನ ವೇಷ-ಭೂಷಣಗಳನ್ನೇ ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ!” ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಉತ್ತಮಶ್ಲೋಕ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಕಮಲಾಶ್ರಯನಾದ ಉದ್ಧವನನ್ನು ಉತ್ಸುಕತೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದರು।
FAQs
It refers to Uddhava, Kṛṣṇa’s close associate, who comes to Vraja as Kṛṣṇa’s messenger.
Because Uddhava resembled Kṛṣṇa’s own style—yellow garments and ornaments—stirring their intense remembrance and longing for Kṛṣṇa in separation.
Honoring and eagerly hearing from a sincere devotee—one sheltered at the Lord’s lotus feet—nourishes remembrance of God and deepens bhakti in daily life.