Adhyaya 26
The Vraja Elders Question Kṛṣṇa’s Identity; Nanda Recounts Garga’s Prophecy
ಗೋವರ್ಧನ-ಲೀಲೆಯ ಅಚ್ಚರಿಯ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಕಂಡ ವ್ರಜದ ಗೋಪವೃದ್ಧರು ನಂದ ಮಹಾರಾಜರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಬಾಲರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಕೃಷ್ಣನ ಅತಿಮಾನವೀಯ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ನೆನೆದು ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ಸಂಶಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ—ಈ ಬಾಲಕ ಯಾರು, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಅವನತ್ತ ಏಕೆ ತಡೆಯಲಾಗದಂತೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ? ಅವರು ವ್ರಜದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಹಿಂದಿನ ಅದ್ಭುತಗಳನ್ನು ಎಣಿಸುತ್ತಾರೆ—ಪೂತನಾವಧ, ಶಕಟ ಉರುಳಿಕೆ, ತೃಣಾವರ್ತ ಸಂಹಾರ, ಯಮಲಾರ್ಜುನ ವಿಮೋಚನೆ, ಬಕಾಸುರ, ವತ್ಸಾಸುರ, ಧೇನುಕಾಸುರ (ಬಲರಾಮನೊಂದಿಗೆ), ಪ್ರಲಂಬಾಸುರ (ಬಲರಾಮನಿಂದ), ದಾವಾಗ್ನಿ ಶಮನ ಮತ್ತು ಕಾಲಿಯ ದಮನ—ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಗೋವರ್ಧನ ಧಾರಣೆ। ನಂದರು ಗರ್ಗಮುನಿಯ ಗುಪ್ತ ನಾಮಕರಣ-ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಕೃಷ್ಣನು ಯುಗಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನ ವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸುತ್ತಾನೆ, ವಾಸುದೇವನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ, ಅನೇಕ ನಾಮರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ವ್ರಜರಕ್ಷಣೆ ಹಾಗೂ ಅಧರ್ಮನಿಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಮಂಗಳಕರ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವನು. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಭಂಗದಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡ ಇಂದ್ರನು ಮಳೆ-ಬಿರುಗಾಳಿ ಎಬ್ಬಿಸಿದನು; ಕೃಷ್ಣನ ಕರుణಸ್ಮಿತ ಮತ್ತು ಗೋವರ್ಧನ ಆಶ್ರಯ ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನ ವಿನಯ-ಸಮಾಧಾನಕ್ಕೆ ಪೀಠಿಕೆ ಆಗುತ್ತದೆ।
Shlokas
Verse 1
श्रीशुक उवाच एवंविधानि कर्माणि गोपा: कृष्णस्य वीक्ष्य ते । अतद्वीर्यविद: प्रोचु: समभ्येत्य सुविस्मिता: ॥ १ ॥
ಶ್ರೀಶುಕದೇವ ಗೋಸ್ವಾಮಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಗೋವರ್ಧನಧಾರಣ ಮೊದಲಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಗೋಪರು ಅತೀವ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು. ಅವನ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಅವರು ನಂದ ಮಹಾರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
Verse 2
बालकस्य यदेतानि कर्माण्यत्यद्भुतानि वै । कथमर्हत्यसौ जन्म ग्राम्येष्वात्मजुगुप्सितम् ॥ २ ॥
ಗೋಪರು ಹೇಳಿದರು—ಈ ಬಾಲನು ಇಷ್ಟು ಅತೀ ಅದ್ಭುತ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ, ನಮ್ಮಂತಹ ಗ್ರಾಮ್ಯ ಲೋಕಜನರಲ್ಲಿ ಅವನ ಜನ್ಮ ಹೇಗೆ ಯೋಗ್ಯ? ಅದು ಅವನಿಗೆ ತಾನೇ ನಿಂದ್ಯವೆನಿಸಬಹುದಲ್ಲವೇ?
Verse 3
य: सप्तहायनो बाल: करेणैकेन लीलया । कथं बिभ्रद् गिरिवरं पुष्करं गजराडिव ॥ ३ ॥
ಏಳು ವರ್ಷದ ಈ ಬಾಲನು ಒಂದೇ ಕೈಯಿಂದ ಲೀಲೆಯಾಗಿ ಗೋವರ್ಧನ ಎಂಬ ಮಹಾಗಿರಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ತಾಳಿಬಿಡಬಲ್ಲನು? ಗಜರಾಜನು ತಾವರೆಯನ್ನು ಎತ್ತುವಂತೆ!
Verse 4
तोकेनामीलिताक्षेण पूतनाया महौजस: । पीत: स्तन: सह प्राणै: कालेनेव वयस्तनो: ॥ ४ ॥
ಕಣ್ಣುಗಳು ಇನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ತೆರೆದಿರದ ಶಿಶುವಾಗಿದ್ದಾಗಲೇ, ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ ಪೂತನೆಯ ಸ್ತನವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಅವಳ ಪ್ರಾಣವಾಯುವನ್ನೂ ಹೀರಿಕೊಂಡನು; ಕಾಲವು ದೇಹದ ಯೌವನವನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ.
Verse 5
हिन्वतोऽध: शयानस्य मास्यस्य चरणावुदक् । अनोऽपतद् विपर्यस्तं रुदत: प्रपदाहतम् ॥ ५ ॥
ಮೂರು ತಿಂಗಳ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಕೆಳಗೆ ಮಲಗಿ ಅಳುತ್ತಾ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ಕಾಲ್ಬೆರಳ ತುದಿಯ ಹೊಡೆತದಿಂದಲೇ ಆ ಭಾರೀ ಗಾಡಿ ಬಿದ್ದು ತಲೆಕೆಳಗಾಯಿತು.
Verse 6
एकहायन आसीनो ह्रियमाणो विहायसा । दैत्येन यस्तृणावर्तमहन् कण्ठग्रहातुरम् ॥ ६ ॥
ಒಂದು ವರ್ಷದ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಾಂತವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ದೈತ್ಯ ತೃಣಾವರ್ತನು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋದನು; ಆದರೆ ಶಿಶು ಕೃಷ್ಣನು ಅವನ ಕಂಠವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಭಾರೀ ನೋವುಂಟುಮಾಡಿ, ಹೀಗೆ ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.
Verse 7
क्वचिद्धैयङ्गवस्तैन्ये मात्रा बद्ध उदूखले । गच्छन्नर्जुनयोर्मध्ये बाहुभ्यां तावपातयत् ॥ ७ ॥
ಒಮ್ಮೆ ಬೆಣ್ಣೆ ಕದ್ದುದರಿಂದ ತಾಯಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಹಗ್ಗಗಳಿಂದ ಉಖಲೆಗೆ ಕಟ್ಟಿದಳು. ಅವನು ಕೈಗಳ ಮೇಲೆ ಸರಿದು ಉಖಲೆಯನ್ನು ಎರಡು ಅರ್ಜುನ ಮರಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅವೆರಡನ್ನೂ ಕೆಡವಿದನು.
Verse 8
वने सञ्चारयन् वत्सान् सरामो बालकैर्वृत: । हन्तुकामं बकं दोर्भ्यां मुखतोऽरिमपाटयत् ॥ ८ ॥
ಒಮ್ಮೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕರುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಬಲರಾಮನೂ ಗೋಪಬಾಲಕರೂ ಜೊತೆಯಿದ್ದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಕಾಸುರನು ಬಂದನು. ಆದರೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅವನನ್ನು ಬಾಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಎರಡೂ ಭುಜಗಳಿಂದ ಚೀರಿ ಹಾಕಿದನು.
Verse 9
वत्सेषु वत्सरूपेण प्रविशन्तं जिघांसया । हत्वा न्यपातयत्तेन कपित्थानि च लीलया ॥ ९ ॥
ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ವತ್ಸಾಸುರನು ಕರು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕರುಗಳ ನಡುವೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಅವನ ದೇಹದಿಂದಲೇ ಲೀಲೆಯಾಗಿ ಕಪಿತ್ಥ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮರಗಳಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
Verse 10
हत्वा रासभदैतेयं तद्बन्धूंश्च बलान्वित: । चक्रे तालवनं क्षेमं परिपक्वफलान्वितम् ॥ १० ॥
ಬಲರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಕತ್ತೆ-ದೈತ್ಯ ರಾಸಭನನ್ನೂ ಅವನ ಸಂಗಾತಿಗಳನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸಿದನು. ಹೀಗಾಗಿ ತಾಳವನವು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪಕ್ವವಾದ ತಾಳಫಲಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಯಿತು.
Verse 11
प्रलम्बं घातयित्वोग्रं बलेन बलशालिना । अमोचयद् व्रजपशून्गोपांश्चारण्यवह्नित: ॥ ११ ॥
ಭೀಕರ ಪ್ರಲಂಬಾಸುರನನ್ನು ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಬಲರಾಮನಿಂದ ಸಂಹರಿಸಿ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ವ್ರಜದ ಪಶುಗಳನ್ನೂ ಗೋಪಬಾಲಕರನ್ನೂ ಅರಣ್ಯಾಗ್ನಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದನು.
Verse 12
आशीविषतमाहीन्द्रं दमित्वा विमदं ह्रदात् । प्रसह्योद्वास्य यमुनां चक्रेऽसौ निर्विषोदकाम् ॥ १२ ॥
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅತ್ಯಂತ ವಿಷಧರನಾದ ಕಾಲಿಯನನ್ನು ದಮನಿಸಿ ಅವನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿ ಯಮುನಾ ಹ್ರದದಿಂದ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹೊರಹಾಕಿದನು. ಹೀಗೆ ಪ್ರಭುವು ಯಮುನೆಯ ನೀರನ್ನು ವಿಷರಹಿತವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು.
Verse 13
दुस्त्यजश्चानुरागोऽस्मिन् सर्वेषां नो व्रजौकसाम् । नन्दते तनयेऽस्मासु तस्याप्यौत्पत्तिक: कथम् ॥ १३ ॥
ಓ ನಂದಾ! ನಿನ್ನ ಈ ಪುತ್ರನ ಮೇಲಿನ ನಮ್ಮೆಲ್ಲ ವ್ರಜವಾಸಿಗಳ ಅನುರಾಗವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ. ಹಾಗೆಯೇ ಅವನು ಸಹ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಇಷ್ಟು ಸ್ವಯಂಸ್ಫೂರ್ತ ಸ्नेಹದಿಂದ ಏಕೆ ಆಕರ್ಷಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ?
Verse 14
क्व सप्तहायनो बाल: क्व महाद्रिविधारणम् । ततो नो जायते शङ्का व्रजनाथ तवात्मजे ॥ १४ ॥
ಒಂದು ಕಡೆ ಈ ಬಾಲಕ ಕೇವಲ ಏಳು ವರ್ಷದವನು; ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಮಹಾ ಗಿರಿಯಾದ ಗೋವರ್ಧನವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ವ್ರಜನಾಥ, ನಿನ್ನ ಪುತ್ರನ ಕುರಿತು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಸಂಶಯ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.
Verse 15
श्रीनन्द उवाच श्रूयतां मे वचो गोपा व्येतु शङ्का च वोऽर्भके । एनं कुमारमुद्दिश्य गर्गो मे यदुवाच ह ॥ १५ ॥
ಶ್ರೀ ನಂದನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಗೋಪರೇ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿರಿ; ನನ್ನ ಬಾಲಕನ ಕುರಿತು ನಿಮ್ಮ ಸಂಶಯ ದೂರವಾಗಲಿ. ಈ ಕುಮಾರನ ಬಗ್ಗೆ ಗರ್ಗಮುನಿ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.
Verse 16
वर्णास्त्रय: किलास्यासन् गृह्णतोऽनुयुगं तनू: । शुक्लो रक्तस्तथा पीत इदानीं कृष्णतां गत: ॥ १६ ॥
[ಗರ್ಗಮುನಿ ಹೇಳಿದರು:] ನಿನ್ನ ಪುತ್ರನು ಯುಗಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಅವತಾರವಾಗಿ ಪ್ರಕಟನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹಿಂದೆ ಅವನು ಶ್ವೇತ, ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಪೀತ ಎಂಬ ಮೂರು ವರ್ಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು; ಈಗ ಅವನು ಕೃಷ್ಣವರ್ಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
Verse 17
प्रागयं वसुदेवस्य क्वचिज्जातस्तवात्मज: । वासुदेव इति श्रीमानभिज्ञा: सम्प्रचक्षते ॥ १७ ॥
ನಿನ್ನ ಈ ಶ್ರೀಮಂತ ಪುತ್ರನು ಅನೇಕ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಹಿಂದೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವಸುದೇವನ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಸಹ ಪ್ರकटನಾದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಕೆಲಕಾಲ ಈ ಬಾಲನನ್ನು ‘ವಾಸುದೇವ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ।
Verse 18
बहूनि सन्ति नामानि रूपाणि च सुतस्य ते । गुणकर्मानुरूपाणि तान्यहं वेद नो जना: ॥ १८ ॥
ನಿನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಅನೇಕ ನಾಮಗಳೂ ರೂಪಗಳೂ ಇವೆ; ಅವು ಅವನ ದಿವ್ಯ ಗುಣಗಳಿಗೂ ಲೀಲಾಕರ್ಮಗಳಿಗೂ ಅನುಗುಣವಾದವು. ಅವನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿಯದು।
Verse 19
एष व: श्रेय आधास्यद् गोपगोकुलनन्दन: । अनेन सर्वदुर्गाणि यूयमञ्जस्तरिष्यथ ॥ १९ ॥
ಈ ಗೋಪ-ಗೋಕುಲನಂದನನು ನಿಮಗೆ ಸದಾ ಮಂಗಳವನ್ನು ನೀಡಿಸಿ ಆನಂದವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವನು; ಅವನ ಕೃಪೆಯಿಂದಲೇ ನೀವು ಎಲ್ಲ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟುವಿರಿ।
Verse 20
पुरानेन व्रजपते साधवो दस्युपीडिता: । अराजके रक्ष्यमाणा जिग्युर्दस्यून्समेधिता: ॥ २० ॥
ಹೇ ವ್ರಜಪತಿ ನಂದಾ! ಪುರಾಣವೃತ್ತಾಂತದಂತೆ, ಆಡಳಿತ ಅರಾಜಕವಾಗಿಯೂ ಅಸಮರ್ಥವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದಾಗ ಸಜ್ಜನರು ದಸ್ಯುಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದರು; ಜನರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ ದುಷ್ಟರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಈ ಬಾಲನು ಪ್ರकटನಾದನು, ಆಗ ಪ್ರಜೆಗಳು ಸುರಕ್ಷಿತರಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಸಿದರು।
Verse 21
य एतस्मिन् महाभागे प्रीतिं कुर्वन्ति मानवा: । नारयोऽभिभवन्त्येतान् विष्णुपक्षानिवासुरा: ॥ २१ ॥
ಈ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ, ಸರ್ವಮಂಗಳಕರ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡುವವರನ್ನು ಶತ್ರುಗಳು ಜಯಿಸಲಾರರು; ವಿಷ್ಣುಪಕ್ಷದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಅಸುರರು ಸೋಲಿಸಲಾರದೇ ಇರುವಂತೆ, ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತರನ್ನು ಯಾರೂ ಪರಾಭವಗೊಳಿಸಲಾರರು।
Verse 22
तस्मान्नन्द कुमारोऽयं नारायणसमो गुणै: । श्रिया कीर्त्यानुभावेन तत्कर्मसु न विस्मय: ॥ २२ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ನಂದ ಮಹಾರಾಜ, ನಿನ್ನ ಈ ಮಗನು ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಸಮಾನನು. ಐಶ್ವರ್ಯ, ನಾಮ, ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾವದಲ್ಲಿ ಅವನು ನಾರಾಯಣನಂತೆಯೇ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನ ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡಬೇಡ।
Verse 23
इत्यद्धा मां समादिश्य गर्गे च स्वगृहं गते । मन्ये नारायणस्यांशं कृष्णमक्लिष्टकारिणम् ॥ २३ ॥
ಗರ್ಗ ಋಷಿಯವರು ಹೀಗೆ ನನಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿ ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹೋದ ನಂತರ, ನಾನು ಯೋಚಿಸಿದೆ—ನಮ್ಮನ್ನು ಕಷ್ಟದಿಂದ ದೂರವಿಡುವ ಕೃಷ್ಣನು ನಿಜಕ್ಕೂ ನಾರಾಯಣನ ಅಂಶವೇ.
Verse 24
इति नन्दवच: श्रुत्वा गर्गगीतं व्रजौकस: । मुदिता नन्दमानर्चु: कृष्णं च गतविस्मया: ॥ २४ ॥
ನಂದ ಮಹಾರಾಜರು ಗರ್ಗ ಮುನಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ಕೇಳಿ ವ್ರಜವಾಸಿಗಳು ಹರ್ಷಿತರಾದರು. ಅವರ ಗೊಂದಲ ದೂರವಾಗಿ, ಅವರು ಮಹಾ ಗೌರವದಿಂದ ನಂದನನ್ನೂ ಭಗವಾನ್ ಕೃಷ್ಣನನ್ನೂ ಆರಾಧಿಸಿದರು।
Verse 25
देवे वर्षति यज्ञविप्लवरुषा वज्राश्मवर्षानिलै:सीदत्पालपशुस्त्रियात्मशरणं दृष्ट्वानुकम्प्युत्स्मयन् । उत्पाट्यैककरेण शैलमबलो लीलोच्छिलीन्ध्रं यथाबिभ्रद् गोष्ठमपान्महेन्द्रमदभित् प्रीयान्न इन्द्रो गवाम् ॥ २५ ॥
ಯಜ್ಞ ಭಂಗವಾದುದರಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡ ಇಂದ್ರನು ವಜ್ರ, ಆಲಿಕಲ್ಲು, ಮಿಂಚು ಮತ್ತು ಪ್ರಬಲ ಗಾಳಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೀಕರ ಮಳೆಯನ್ನೇ ಗೋಕೂಲದ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸಿದನು; ಗೋಪರು, ಪಶುಗಳು, ಸ್ತ್ರೀಯರು ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟರು. ಕೇವಲ ಕೃಷ್ಣನನ್ನೇ ಶರಣವೆಂದುಕೊಂಡ ಅವರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಕರುಣಾಮಯ ಭಗವಾನ್ ಕೃಷ್ಣನು ನಗುತ್ತಾ, ಒಂದು ಕೈಯಿಂದ ಗೋವರ್ಧನ ಪರ್ವತವನ್ನು ಚಿಕ್ಕ ಮಗು ಆಟದಲ್ಲಿ ಅಣಬೆ ಎತ್ತುವಂತೆ ಎತ್ತಿದನು. ಪರ್ವತವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಗೋಷ್ಠವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ಮಹೇಂದ್ರನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು. ಗವಗಳ ಸ್ವಾಮಿ ಗೋವಿಂದನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಲಿ।
Frequently Asked Questions
Their doubt arises from the collision of intimacy and transcendence: they experience Kṛṣṇa as Nanda’s child (mādhurya), yet His deeds reveal limitless potency (aiśvarya). The Bhāgavata portrays this tension as spiritually productive—Vraja’s love remains primary, while the elders seek a conceptual frame to reconcile extraordinary protection and demon-slaying with His apparent human birth.
Nanda cites Garga Muni’s confidential assessment given during the naming ceremony: Kṛṣṇa is an avatāra who appears in every millennium (yuga), previously manifested in three colors (white, red, yellow) and now in a dark hue; He is sometimes known as Vāsudeva; He has many names and forms; and He will always act auspiciously for Vraja, enabling them to surpass dangers. This testimony reframes Kṛṣṇa’s acts as consistent with divine protection (poṣaṇa).
They recall Pūtanā, Śakaṭāsura (cart), Tṛṇāvarta, the deliverance of the arjuna trees (Yamalārjuna), Bakāsura, Vatsāsura, Dhenukāsura (with Balarāma), Pralambāsura (killed by Balarāma), a forest fire, Kāliya, and finally Indra’s storm countered by Govardhana-lifting. The point is not mere heroism: each episode functions as poṣaṇa—Bhagavān’s active safeguarding of devotees—and as nirodha—checking demoniac disruption of dharma and Vraja’s devotional life.
Garga’s statement is traditionally read as describing the Lord’s yuga-avatāras: in different ages the Lord appears with different varṇas (complexions) and corresponding modes of dharma. Many Vaiṣṇava commentarial traditions connect the ‘yellow’ manifestation with a divine appearance associated with saṅkīrtana-yajña, while ‘blackish’ here directly identifies Kṛṣṇa’s present manifestation. The passage supports the doctrine of recurring divine descents (avatāra) while preserving Kṛṣṇa’s unique position in the Bhāgavata’s theology.