Adhyaya 25

Verse 1

श्रीशुक उवाच इन्द्रस्तदात्मन: पूजां विज्ञाय विहतां नृप । गोपेभ्य: कृष्णनाथेभ्यो नन्दादिभ्यश्चुकोप ह ॥ १ ॥

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜ ಪರೀಕ್ಷಿತ! ತನ್ನ ಪೂಜೆ ತಿರಸ್ಕೃತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಇಂದ್ರನು ತಿಳಿದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನೇ ಸ್ವಾಮಿ ಎಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ ನಂದಾದಿ ಗೋಪರ ಮೇಲೆ ಅವನು ಭಾರೀ ಕೋಪಗೊಂಡನು।

Verse 2

गणं सांवर्तकं नाम मेघानां चान्तकारीणाम् । इन्द्र: प्रचोदयत् क्रुद्धो वाक्यं चाहेशमान्युत ॥ २ ॥

ಕೋಪಗೊಂಡ ಇಂದ್ರನು ‘ಸಾಂವರ್ತಕ’ ಎಂಬ ಪ್ರಳಯಕಾರಿ ಮೇಘಗಣವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು; ತಾನೇ ಪರಮ ನಿಯಂತ್ರಕನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು।

Verse 3

अहो श्रीमदमाहात्म्यं गोपानां काननौकसाम् । कृष्णं मर्त्यमुपाश्रित्य ये चक्रुर्देवहेलनम् ॥ ३ ॥

[ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು:] ಅಹೋ! ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಈ ಗೋಪರ ಶ್ರೀಮದದ ಮದೋನ್ಮತ್ತತೆಯನ್ನು ನೋಡಿ! ಅವರು ಮನುಷ್ಯನಾದ ಕೃಷ್ಣನ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದು ದೇವರನ್ನು ಅವಹೇಳನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ।

Verse 4

यथाद‍ृढै: कर्ममयै: क्रतुभिर्नामनौनिभै: । विद्यामान्वीक्षिकीं हित्वा तितीर्षन्ति भवार्णवम् ॥ ४ ॥

ಅವರ ಕೃಷ್ಣಾಶ್ರಯವು ಹೀಗಿದೆ—ಆತ್ಮಜ್ಞಾನರೂಪ ಪರಾವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಕರ್ಮಮಯ ಯಜ್ಞಗಳೆಂಬ ಸುಳ್ಳು ದೋಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಭವಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಲು ಮೂರ್ಖರು ಯತ್ನಿಸುವಂತೆ।

Verse 5

वाचालं बालिशं स्तब्धमज्ञं पण्डितमानिनम् । कृष्णं मर्त्यमुपाश्रित्य गोपा मे चक्रुरप्रियम् ॥ ५ ॥

ಈ ವಾಚಾಳ, ಬಾಲಿಶ, ಹಠಿ, ಅಜ್ಞಾನಿ ಮತ್ತು ತಾನೇ ಪಂಡಿತನೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯ ಕೃಷ್ಣನ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದು ಗೋಪರು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅಪ್ರಿಯವಾಗಿ, ವೈರಾಗ್ರಹದಿಂದ ವರ್ತಿಸಿದ್ದಾರೆ।

Verse 6

एषां श्रियावलिप्तानां कृष्णेनाध्मापितात्मनाम् । धुनुत श्रीमदस्तम्भं पशून् नयत सङ्‌क्षयम् ॥ ६ ॥

ಇವರ ಐಶ್ವರ್ಯವು ಇವರನ್ನು ಗರ್ವಮತ್ತರನ್ನಾಗಿಸಿದೆ; ಕೃಷ್ಣನು ಅವರ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಉಬ್ಬಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಈಗ ಹೋಗಿ ಅವರ ಶ್ರೀಮದ್-ದರ್ಪವನ್ನು ಕುಲುಕಿಹಾಕಿ, ಅವರ ಪಶುಗಳನ್ನು ನಾಶದ ಕಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಿರಿ।

Verse 7

अहं चैरावतं नागमारुह्यानुव्रजे व्रजम् । मरुद्गणैर्महावेगैर्नन्दगोष्ठजिघांसया ॥ ७ ॥

ನಾನು ಐರಾವತ ಆನೆಯ ಮೇಲೆ ಏರಿ ನಿಮ್ಮ ಹಿಂದೆ ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತೇನೆ; ಮಹಾವೇಗದ ಮರುದ್ಗಣಗಳನ್ನು ಜೊತೆಕೊಂಡು ನಂದ ಮಹಾರಾಜರ ಗೋಷ್ಟವನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಸಾಗುತ್ತೇನೆ।

Verse 8

श्रीशुक उवाच इत्थं मघवताज्ञप्ता मेघा निर्मुक्तबन्धना: । नन्दगोकुलमासारै: पीडयामासुरोजसा ॥ ८ ॥

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದರು: ಹೀಗೆ ಮಘವ (ಇಂದ್ರ)ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ಅಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ಪ್ರಳಯಮೇಘಗಳು ನಂದಗೋಕುಲದ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿ, ಅಪಾರ ಬಲದಿಂದ ಧಾರಾಕಾರ ಮಳೆಯನ್ನೆರೆದು ನಿವಾಸಿಗಳನ್ನು ಪೀಡಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದವು।

Verse 9

विद्योतमाना विद्युद्भ‍ि: स्तनन्त: स्तनयित्नुभि: । तीव्रैर्मरुद्गणैर्नुन्ना ववृषुर्जलशर्करा: ॥ ९ ॥

ಮಿಂಚಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ಗುಡುಗಿನಿಂದ ಘೋಷಿಸುತ್ತಾ, ಭಯಂಕರ ಮರುದ್ಗಣಗಳಿಂದ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಮೇಘಗಳು ಜಲಶರ್ಕರೆಗಳಂತೆ ಆಲಿಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಸುರಿಸತೊಡಗಿದವು।

Verse 10

स्थूणास्थूला वर्षधारा मुञ्चत्स्वभ्रेष्वभीक्ष्णश: । जलौघै: प्लाव्यमाना भूर्नाद‍ृश्यत नतोन्नतम् ॥ १० ॥

ಮೋಡಗಳು ಕಂಬಗಳಂತ ದಟ್ಟ ಮಳೆಯ ಧಾರೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರ ಸುರಿಸಿದವು. ಜಲಪ್ರವಾಹಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ ಮುಳುಗಿ, ಎತ್ತರ-ತಗ್ಗಿನ ಭೇದ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.

Verse 11

अत्यासारातिवातेन पशवो जातवेपना: । गोपा गोप्यश्च शीतार्ता गोविन्दं शरणं ययु: ॥ ११ ॥

ಅತಿವೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಭಾರೀ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಪಶುಗಳು ನಡುಗಿದವು. ಚಳಿಯಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟ ಗೋಪರು ಮತ್ತು ಗೋಪಿಯರು ಎಲ್ಲರೂ ಗೋವಿಂದನ ಶರಣಿಗೆ ಹೋದರು.

Verse 12

शिर: सुतांश्च कायेन प्रच्छाद्यासारपीडिता: । वेपमाना भगवत: पादमूलमुपाययु: ॥ १२ ॥

ತೀವ್ರ ಮಳೆಯ ಕಷ್ಟದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ದೇಹದಿಂದ ತಲೆಗಳನ್ನೂ ಕರುಗಳನ್ನೂ ಮುಚ್ಚಲು ಯತ್ನಿಸಿ, ಹಸುಗಳು ಭಗವಂತನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬಂದವು.

Verse 13

कृष्ण कृष्ण महाभाग त्वन्नाथं गोकुलं प्रभो । त्रातुमर्हसि देवान्न: कुपिताद् भक्तवत्सल ॥ १३ ॥

ಗೋಪರು ಗೋಪಿಯರು ಹೇಳಿದರು— “ಕೃಷ್ಣಾ, ಕೃಷ್ಣಾ, ಮಹಾಭಾಗ ಪ್ರಭು! ಗೋಕೂಲವು ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿದೆ. ಕೋಪಗೊಂಡ ಇಂದ್ರನಿಂದ ನಮ್ಮ ಹಸುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಭಕ್ತವತ್ಸಲ, ನಮನ್ನೂ ಕಾಪಾಡು.”

Verse 14

शिलावर्षातिवातेन हन्यमानमचेतनम् । निरीक्ष्य भगवान् मेने कुपितेन्द्रकृतं हरि: ॥ १४ ॥

ಆಲಿಕಲ್ಲು ಮಳೆ ಮತ್ತು ಭಾರೀ ಗಾಳಿಯ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಗೋಕೂಲವಾಸಿಗಳು ಪ್ರಾಯಃ ಅಚೇತನರಾದರು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಭಗವಾನ್ ಹರಿಯು—ಇದು ಕೋಪಗೊಂಡ ಇಂದ್ರನ ಕೃತ್ಯವೆಂದು ತಿಳಿದನು.

Verse 15

अपर्त्वत्युल्बणं वर्षमतिवातं शिलामयम् । स्वयागे विहतेऽस्माभिरिन्द्रो नाशाय वर्षति ॥ १५ ॥

[ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಮನದಲ್ಲೇ ಹೇಳಿದರು:] ನಾವು ಅವನ ಯಾಗವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಇಂದ್ರನು ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಲವಲ್ಲದ ಭೀಕರ ಮಳೆ, ತೀವ್ರ ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಶಿಲಾವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ।

Verse 16

तत्र प्रतिविधिं सम्यगात्मयोगेन साधये । लोकेशमानिनां मौढ्याद्धनिष्ये श्रीमदं तम: ॥ १६ ॥

ನನ್ನ ಯೋಗಮಾಯಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಇಂದ್ರನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಈ ಅಶಾಂತಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರತಿಹತ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳು ಐಶ್ವರ್ಯದ ಗರ್ವದಿಂದ ಮೂಢರಾಗಿ ತಾವೇ ಲೋಕಾಧಿಪತಿಗಳೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಈಗ ಆ ಅಜ್ಞಾನಾಂಧಕಾರವನ್ನು ನಾನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ।

Verse 17

न हि सद्भ‍ावयुक्तानां सुराणामीशविस्मय: । मत्तोऽसतां मानभङ्ग: प्रशमायोपकल्पते ॥ १७ ॥

ದೇವತೆಗಳು ಸತ್ತ್ವಗುಣದಿಂದ ಯುಕ್ತರು; ಆದ್ದರಿಂದ ‘ನಾನೇ ಲೋಕಾಧಿಪತಿ’ ಎಂಬ ಸುಳ್ಳು ಅಹಂಕಾರ ಅವರಿಗೆ ತಕ್ಕದ್ದು ಅಲ್ಲ. ಸತ್ತ್ವವಿಲ್ಲದವರ ಸುಳ್ಳು ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ನಾನು ಮುರಿಯುವುದು ಅವರ ಶಮನ ಮತ್ತು ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ.

Verse 18

तस्मान्मच्छरणं गोष्ठं मन्नाथं मत्परिग्रहम् । गोपाये स्वात्मयोगेन सोऽयं मे व्रत आहित: ॥ १८ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಆತ್ಮಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ಗೋಪಸಮುದಾಯವನ್ನು ನಾನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ನಾನೇ ಅವರ ಆಶ್ರಯ, ನಾನೇ ಅವರ ನಾಥ, ಮತ್ತು ಅವರು ನನ್ನದೇ ಕುಟುಂಬ. ಮೇಲಾಗಿ, ಭಕ್ತರಕ್ಷಣೆಯ ವ್ರತವನ್ನು ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದೇನೆ।

Verse 19

इत्युक्त्वैकेन हस्तेन कृत्वा गोवर्धनाचलम् । दधार लीलया विष्णुश्छत्राकमिव बालक: ॥ १९ ॥

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ, ವಿಷ್ಣುವೇ ಆದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಒಂದೇ ಕೈಯಿಂದ ಗೋವರ್ಧನ ಪರ್ವತವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಒಂದು ಮಗು ಅಣಬೆನ್ನು ಛತ್ರದಂತೆ ಹಿಡಿದಂತೆ, ಲೀಲೆಯಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಧರಿಸಿದನು।

Verse 20

अथाह भगवान् गोपान्हेऽम्ब तात व्रजौकस: । यथोपजोषं विशत गिरिगर्तं सगोधना: ॥ २० ॥

ಆಮೇಲೆ ಭಗವಾನ್ ಗೋಪರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು—ಅಮ್ಮಾ, ಅಪ್ಪಾ, ವ್ರಜವಾಸಿಗಳೇ! ನಿಮಗೆ ಯೋಗ್ಯವೆನಿಸಿದಂತೆ, ಗೋವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಈ ಬೆಟ್ಟದ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬನ್ನಿರಿ.

Verse 21

न त्रास इह व: कार्यो मद्धस्ताद्रिनिपातनात् । वातवर्षभयेनालं तत्‍त्राणं विहितं हि व: ॥ २१ ॥

ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಈ ಬೆಟ್ಟ ಬೀಳುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭಯ ನಿಮಗೆ ಬೇಡ. ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಮಳೆಯ ಭಯವೂ ಸಾಕು; ಈ ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ ನಿಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆ ಈಗಾಗಲೇ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

Verse 22

तथा निर्विविशुर्गर्तं कृष्णाश्वासितमानस: । यथावकाशं सधना: सव्रजा: सोपजीविन: ॥ २२ ॥

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಆಶ್ವಾಸನೆಯಿಂದ ಅವರ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಶಾಂತವಾದವು; ಎಲ್ಲರೂ ಬೆಟ್ಟದ ಕೆಳಗಿನ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ, ಗೋವುಗಳಿಗೆ, ಗಾಡಿಗಳಿಗೆ, ಸೇವಕರಿಗೆ, ಪುರೋಹಿತರಿಗೆ ಮತ್ತು ಸಮಸ್ತ ವ್ರಜಜನರಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಸ್ಥಳ ದೊರಕಿತು.

Verse 23

क्षुत्तृड्‍‌‌‌व्यथां सुखापेक्षां हित्वा तैर्व्रजवासिभि: । वीक्ष्यमाणो दधाराद्रिं सप्ताहं नाचलत् पदात् ॥ २३ ॥

ಹಸಿವು-ಬಾಯಾರಿಕೆಯ ವ್ಯಥೆಯನ್ನೂ ಸ್ವಸೌಖ್ಯದ ಚಿಂತೆಯನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ವ್ರಜವಾಸಿಗಳು ನೋಡುತ್ತಿರಲು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಏಳು ದಿನ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಧರಿಸಿ ನಿಂತನು; ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಕದಲಲಿಲ್ಲ.

Verse 24

कृष्णयोगानुभावं तं निशम्येन्द्रोऽतिविस्मित: । निस्तम्भो भ्रष्टसङ्कल्प: स्वान्मेघान् सन्न्यवारयत् ॥ २४ ॥

ಕೃಷ್ಣನ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯ ಈ ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನು ನೋಡಿ ಇಂದ್ರನು ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡನು. ಅವನ ಸುಳ್ಳು ಅಹಂಕಾರ ಕುಸಿದು, ಸಂಕಲ್ಪ ಭಂಗವಾಗಿ, ತನ್ನ ಮೇಘಗಳಿಗೆ ನಿಲ್ಲಲು ಆದೇಶಿಸಿದನು.

Verse 25

खं व्यभ्रमुदितादित्यं वातवर्षं च दारुणम् । निशम्योपरतं गोपान् गोवर्धनधरोऽब्रवीत् ॥ २५ ॥

ಭಯಂಕರ ಗಾಳಿ-ಮಳೆಯು ನಿಂತು, ಆಕಾಶವು ಮೇಘರಹಿತವಾಗಿ ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸಿದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಗೋವರ್ಧನಧಾರಿ ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಗೋಪರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು।

Verse 26

निर्यात त्यजत त्रासं गोपा: सस्त्रीधनार्भका: । उपारतं वातवर्षं व्युदप्रायाश्च निम्नगा: ॥ २६ ॥

ಓ ಗೋಪರೇ! ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಗೆ ಬನ್ನಿ; ಭಯವನ್ನು ಬಿಡಿರಿ. ಗಾಳಿ-ಮಳೆ ನಿಂತಿದೆ, ನದಿಗಳ ಉಕ್ಕುವಿಕೆಯೂ ಇಳಿದಿದೆ।

Verse 27

ततस्ते निर्ययुर्गोपा: स्वं स्वमादाय गोधनम् । शकटोढोपकरणं स्त्रीबालस्थविरा: शनै: ॥ २७ ॥

ಆಮೇಲೆ ಗೋಪರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಗೋಸಂಪತ್ತನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಗಾಡಿಗಳ ಮೇಲೆ ತುಂಬಿ ಹೊರಟರು; ಮಹಿಳೆಯರು, ಮಕ್ಕಳು, ವೃದ್ಧರು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು।

Verse 28

भगवानपि तं शैलं स्वस्थाने पूर्ववत् प्रभु: । पश्यतां सर्वभूतानां स्थापयामास लीलया ॥ २८ ॥

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ, ಪರಮಪ್ರಭು ಆ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಲೀಲೆಯಿಂದ ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ ಅದರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟನು।

Verse 29

तं प्रेमवेगान्निर्भृता व्रजौकसोयथा समीयु: परिरम्भणादिभि: । गोप्यश्च सस्‍नेहमपूजयन् मुदादध्यक्षताद्भ‍िर्युयुजु: सदाशिष: ॥ २९ ॥

ವ್ರಜವಾಸಿಗಳು ಪ್ರೇಮೋದ್ರೇಕದಿಂದ ತುಂಬಿ, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸಂಬಂಧದಂತೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು—ಕೆಲವರು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು, ಕೆಲವರು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಗೋಪಿಯರು ದಧಿಮಿಶ್ರಿತ ನೀರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಷತಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಮಂಗಳಾಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದರು।

Verse 30

यशोदा रोहिणी नन्दो रामश्च बलिनां वर: । कृष्णमालिङ्‌‌ग्य युयुजुराशिष: स्‍नेहकातरा: ॥ ३० ॥

ಯಶೋದಾ ತಾಯಿ, ರೋಹಿಣೀ ತಾಯಿ, ನಂದ ಮಹಾರಾಜ ಮತ್ತು ಬಲವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಬಲರಾಮರು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದರು. ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಕಾತರರಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು.

Verse 31

दिवि देवगणा: सिद्धा: साध्या गन्धर्वचारणा: । तुष्टुवुर्मुमुचुस्तुष्टा: पुष्पवर्षाणि पार्थिव ॥ ३१ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವಗಣಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಸಾಧ್ಯರು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಚಾರಣರು ಪರಮ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದರು.

Verse 32

शङ्खदुन्दुभयो नेदुर्दिवि देवप्रचोदिता: । जगुर्गन्धर्वपतयस्तुम्बुरुप्रमुखा नृप ॥ ३२ ॥

ಓ ನೃಪ ಪರಿಕ್ಷಿತನೇ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಶಂಖಗಳು ಮತ್ತು ದುಂದುಭಿಗಳು ಘೋಷಿಸಿದವು; ತುಂಭುರು ಮುಂತಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗಂಧರ್ವರು ಹಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.

Verse 33

ततोऽनुरक्तै: पशुपै: परिश्रितोराजन् स्वगोष्ठं सबलोऽव्रजद्धरि: । तथाविधान्यस्य कृतानि गोपिकागायन्त्य ईयुर्मुदिता हृदिस्पृश: ॥ ३३ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ನಂತರ ಹರಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಪ್ರೀತಿಭರಿತ ಗೋಪಬಾಲಕರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಬಲರಾಮನೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಗೋಚರಣಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು. ಗೋಪಿಯರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿ, ಗೋವರ್ಧನಧಾರಣ ಮೊದಲಾದ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.