Adhyaya 27

Verse 1

नारद उवाच इत्थं पुरञ्जनं सध्र्यग्वशमानीय विभ्रमै: । पुरञ्जनी महाराज रेमे रमयती पतिम् ॥ १ ॥

ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ಮಹಾರಾಜ, ನಾನಾವಿಧ ಮೋಹಗಳಿಂದ ಪುರಂಜನನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಶಕ್ಕೆ ತಂದು, ಪುರಂಜನೀ ರಾಣಿ ಪತಿಯನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ ಅವನೊಡನೆ ರಮಿಸಿದಳು।

Verse 2

स राजा महिषीं राजन् सुस्‍नातां रुचिराननाम् । कृतस्वस्त्ययनां तृप्तामभ्यनन्ददुपागताम् ॥ २ ॥

ಓ ರಾಜನ್, ರಾಣಿ ಸುಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಶುಭ ವಸ್ತ್ರಾಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಮಂಗಳಾಚರಣೆ ನೆರವೇರಿಸಿ, ಭೋಜನದಿಂದ ತೃಪ್ತಳಾಗಿ ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಳು. ಅವಳ ಸುಂದರ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಜನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದನು।

Verse 3

तयोपगूढ: परिरब्धकन्धरो रहोऽनुमन्त्रैरपकृष्टचेतन: । न कालरंहो बुबुधे दुरत्ययं दिवा निशेति प्रमदापरिग्रह: ॥ ३ ॥

ರಾಣಿ ರಾಜನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು; ರಾಜನು ಕೂಡ ಅವಳ ಭುಜಗಳನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಅವರು ಹಾಸ್ಯಮಯ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ರಮಿಸಿದರು. ಸುಂದರ ಪತ್ನಿಯ ಮೋಹದಲ್ಲಿ ರಾಜನು ವಿವೇಕ ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಕಳೆಯುವುದು ತನ್ನ ಆಯುಷ್ಯ ಲಾಭವಿಲ್ಲದೆ ಕುಗ್ಗುವುದೆಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ।

Verse 4

शयान उन्नद्धमदो महामना महार्हतल्पे महिषीभुजोपधि: । तामेव वीरो मनुते परं यत- स्तमोऽभिभूतो न निजं परं च यत् ॥ ४ ॥

ಈ ರೀತಿ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜ ಪುರಂಜನನು, ಚೇತನೆಯಲ್ಲಿ ಉನ್ನತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಪತ್ನಿಯ ಭುಜಗಳನ್ನು ತಲೆಯಣೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅಮೂಲ್ಯ ಶಯ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ ಸದಾ ಮಲಗಿದ್ದನು. ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನೇ ಪರಮ ಆಶ್ರಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು. ತಮೋಗುಣದಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ, ತನ್ನ ಆತ್ಮತತ್ತ್ವವನ್ನೂ ಪರಮ ಪುರುಷನಾದ ಭಗವಂತನನ್ನೂ ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ।

Verse 5

तयैवं रममाणस्य कामकश्मलचेतस: । क्षणार्धमिव राजेन्द्र व्यतिक्रान्तं नवं वय: ॥ ५ ॥

ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ ಪ್ರಾಚೀನಬರ್ಹಿಷತ್, ಈ ರೀತಿ ಕಾಮ ಮತ್ತು ಪಾಪಮಯ ವಾಸನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ರಾಜ ಪುರಂಜನನು ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಭೋಗದಲ್ಲಿ ರಮಿಸಿದಾಗ, ಅವನ ಹೊಸ ವಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ಯೌವನವು ಅರ್ಧಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು।

Verse 6

तस्यामजनयत्पुत्रान् पुरञ्जन्यां पुरञ्जन: । शतान्येकादश विराडायुषोऽर्धमथात्यगात् ॥ ६ ॥

ಪುರಂಜನನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿ ಪುರಂಜನಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದು ನೂರು ಪುತ್ರರನ್ನು ಜನಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಈ ಗೃಹಕಾರ್ಯದಲ್ಲೇ ಅವನ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯದ ಅರ್ಧವು ಕಳೆಯಿತು।

Verse 7

दुहितृर्दशोत्तरशतं पितृमातृयशस्करी: । शीलौदार्यगुणोपेता: पौरञ्जन्य: प्रजापते ॥ ७ ॥

ಹೇ ಪ್ರಜಾಪತೇ! ಪುರಂಜನನು ಇನ್ನೂ ನೂರ ಹತ್ತು ಪುತ್ರಿಯರನ್ನು ಜನಿಸಿದನು. ಅವರು ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವರು; ಸೌಮ್ಯ ಸ್ವಭಾವ, ಔದಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಸದುಗುಣಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು।

Verse 8

स पञ्चालपति: पुत्रान् पितृवंशविवर्धनान् । दारै: संयोजयामास दुहितृ: सद‍ृशैर्वरै: ॥ ८ ॥

ಪಾಂಚಾಲದೇಶದ ರಾಜನಾದ ಪುರಂಜನನು ಪಿತೃವಂಶವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲು ತನ್ನ ಪುತ್ರರನ್ನು ಯೋಗ್ಯ ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ, ಪುತ್ರಿಯರನ್ನು ಯೋಗ್ಯ ವರರೊಂದಿಗೆ ವಿವಾಹಗೊಳಿಸಿದನು।

Verse 9

पुत्राणां चाभवन्पुत्रा एकैकस्य शतं शतम् । यैर्वै पौरञ्जनो वंश: पञ्चालेषु समेधित: ॥ ९ ॥

ಆ ಪುತ್ರರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೂ ನೂರಾರು ನೂರಾರು ಪುತ್ರರು ಹುಟ್ಟಿದರು. ಹೀಗೆ ಪುರಂಜನನ ವಂಶವು ಪಾಂಚಾಲದಲ್ಲಿ ಬಹಳವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಸಿ ನಗರವು ಜನಸಂದಣಿಯಿಂದ ತುಂಬಿತು।

Verse 10

तेषु तद्रिक्थहारेषु गृहकोशानुजीविषु । निरूढेन ममत्वेन विषयेष्वन्वबध्यत ॥ १० ॥

ಆ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಅವನ ಮನೆ, ಖಜಾನೆ, ಸೇವಕರು, ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಗಳು ಹಾಗೂ ಇತರ ಸರ್ವ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವವರಂತೆ ಆಗಿದ್ದರು; ಆದರೂ ಪುರಂಜನನು ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಆಳವಾಗಿ ಬೇರುಬಿಟ್ಟ ಮಮಕಾರದಿಂದ ಬಂಧಿತನಾದನು।

Verse 11

ईजे च क्रतुभिर्घोरैर्दीक्षित: पशुमारकै: । देवान् पितृन् भूतपतीन्नानाकामो यथा भवान् ॥ ११ ॥

ನಾರದರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜ ಪ್ರಾಚೀನಬರ್ಹಿಷತ್! ನಿನ್ನಂತೆಯೇ ರಾಜ ಪುರಂಜನನು ಅನೇಕ ಕಾಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಪಶುಹತ್ಯೆಯ ಆಸೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಘೋರ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ದೇವರು, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಲೋಕನಾಯಕರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.

Verse 12

युक्तेष्वेवं प्रमत्तस्य कुटुम्बासक्तचेतस: । आससाद स वै कालो योऽप्रिय: प्रिययोषिताम् ॥ १२ ॥

ಹೀಗೆ ಕರ್ಮಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ, ಕುಟುಂಬಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಲుషಿತ ಚೇತನೆಯಲ್ಲಿ ಮದಗೊಂಡ ಪುರಂಜನನ ಬಳಿಗೆ ಆ ಕಾಲವು ಬಂದಿತು; ಭೌತಿಕಾಸಕ್ತರಿಗೆ ಅದು ಅಪ್ರಿಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

Verse 13

चण्डवेग इति ख्यातो गन्धर्वाधिपतिर्नृप । गन्धर्वास्तस्य बलिन: षष्ट्युत्तरशतत्रयम् ॥ १३ ॥

ಓ ರಾಜನೇ! ಗಂಧರ್ವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಚಂಡವೇಗ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ರಾಜನಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ 360 ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ಗಂಧರ್ವ ಸೈನಿಕರು ಇದ್ದಾರೆ.

Verse 14

गन्धर्व्यस्ताद‍ृशीरस्य मैथुन्यश्च सितासिता: । परिवृत्त्या विलुम्पन्ति सर्वकामविनिर्मिताम् ॥ १४ ॥

ಅವನ ಜೊತೆಗೆ ಸೈನಿಕರಷ್ಟು ಗಂಧರ್ವಿಯರೂ ಇದ್ದರು; ಅವರು ಶ್ವೇತ-ಶ್ಯಾಮ (ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ) ಸ್ವರೂಪದವರು. ಅವರು ಮರುಮರು ಸುತ್ತುತ್ತಾ ಇಂದ್ರಿಯಭೋಗದ ಎಲ್ಲ ಸಾಮಗ್ರಿಯನ್ನು ಲೂಟಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

Verse 15

ते चण्डवेगानुचरा: पुरञ्जनपुरं यदा । हर्तुमारेभिरे तत्र प्रत्यषेधत्प्रजागर: ॥ १५ ॥

ಚಂಡವೇಗ ಮತ್ತು ಅವನ ಅನುಚರರು ಪುರಂಜನನ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಲೂಟಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಐದು ಹೂಡಗಳಿರುವ ‘ಪ್ರಜಾಗರ’ ಎಂಬ ಹಾವು ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಪ್ರತಿರೋಧಿಸತೊಡಗಿತು.

Verse 16

स सप्तभि: शतैरेको विंशत्या च शतं समा: । पुरञ्जनपुराध्यक्षो गन्धर्वैर्युयुधे बली ॥ १६ ॥

ಐದು ಫಣಗಳ ಸರ್ಪವು, ಪುರಂಜನನಗರದ ಅಧ್ಯಕ್ಷನೂ ರಕ್ಷകനೂ ಆಗಿ, ಒಬ್ಬನೇ ೭೨೦ ಗಂಧರ್ವರೊಂದಿಗೆ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು।

Verse 17

क्षीयमाणे स्वसम्बन्धे एकस्मिन् बहुभिर्युधा । चिन्तां परां जगामार्त: सराष्ट्रपुरबान्धव: ॥ १७ ॥

ಅನೇಕ ಮಹಾಯೋಧರೊಂದಿಗೆ ಒಬ್ಬನೇ ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತಾ ಐದು ಫಣಗಳ ಸರ್ಪವು ಬಹಳ ದುರ್ಬಲವಾಯಿತು. ತನ್ನ ಅತಿನಿಕಟ ಮಿತ್ರನು ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಪುರಂಜನ ರಾಜನು ಹಾಗೂ ನಗರ-ರಾಜ್ಯದ ಬಂಧು-ನಾಗರಿಕರು ತುಂಬಾ ವ್ಯಾಕುಲರಾದರು।

Verse 18

स एव पुर्यां मधुभुक्पञ्चालेषु स्वपार्षदै: । उपनीतं बलिं गृह्णन् स्त्रीजितो नाविदद्भयम् ॥ १८ ॥

ಅದೇ ಪುರಂಜನನು ಪಾಂಚಾಲ ನಗರದಲ್ಲಿ ತೆರಿಗೆ (ಬಲಿ) ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ತನ್ನ ಪರಿವಾರದೊಂದಿಗೆ ಭೋಗವಿಲಾಸದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು. ಸ್ತ್ರೀಯರ ವಶನಾಗಿ, ತನ್ನ ಆಯುಷ್ಯ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಮರಣ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ।

Verse 19

कालस्य दुहिता काचित्‍त्रिलोकीं वरमिच्छती । पर्यटन्ती न बर्हिष्मन् प्रत्यनन्दत कश्चन ॥ १९ ॥

ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಾಚೀನಬರ್ಹಿಷತ್ ರಾಜನೇ! ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರ ಕಾಲದ ಒಬ್ಬ ಮಗಳು ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವರನನ್ನು ಬಯಸಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಯಾರೂ ಅವಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ; ಆದರೂ ಅವಳು ಬಂದಳು.

Verse 20

दौर्भाग्येनात्मनो लोके विश्रुता दुर्भगेति सा । या तुष्टा राजर्षये तु वृतादात्पूरवे वरम् ॥ २० ॥

ಕಾಲದ ಆ ಮಗಳು ದೌರ್ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ‘ದುರ್ಭಗಾ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು. ಆದರೆ ಒಮ್ಮೆ ಅವಳು ಒಬ್ಬ ರಾಜರ್ಷಿಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗಿ, ರಾಜನು ಅವಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗ, ಪೂರುವಿಗೆ ಮಹತ್ತರ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದಳು.

Verse 21

कदाचिदटमाना सा ब्रह्मलोकान्महीं गतम् । वव्रे बृहद्‌व्रतं मां तु जानती काममोहिता ॥ २१ ॥

ಒಮ್ಮೆ ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದೆ. ಆಗ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲಕನ್ಯೆ ನನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದಳು. ನನ್ನನ್ನು ದೃಢ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯೆಂದು ತಿಳಿದು ಕಾಮಮೋಹಿತಳಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕೆಂದು ಪ್ರಸ್ತಾವಿಸಿದಳು.

Verse 22

मयि संरभ्य विपुलमदाच्छापं सुदु:सहम् । स्थातुमर्हसि नैकत्र मद्याच्ञाविमुखो मुने ॥ २२ ॥

ನಾನು ಅವಳ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪದೆ ಇದ್ದಾಗ ಅವಳು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಭಾರೀ ಕೋಪಗೊಂಡು ಅತಿದುಃಸಹವಾದ ದೊಡ್ಡ ಶಾಪವನ್ನು ನೀಡಿದಳು. ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು—“ಮುನಿಯೇ! ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಕಾರಣ ನೀನು ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ನಿಲ್ಲಲಾರೆ.”

Verse 23

ततो विहतसङ्कल्पा कन्यका यवनेश्वरम् । मयोपदिष्टमासाद्य वव्रे नाम्ना भयं पतिम् ॥ २३ ॥

ನನ್ನಿಂದ ನಿರಾಶಳಾದ ಆ ಕನ್ಯೆ, ನನ್ನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ‘ಭಯ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಯವನರ ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅವನನ್ನೇ ಪತಿಯಾಗಿ ವರಿಸಿದಳು.

Verse 24

ऋषभं यवनानां त्वां वृणे वीरेप्सितं पतिम् । सङ्कल्पस्त्वयि भूतानां कृत: किल न रिष्यति ॥ २४ ॥

ಯವನರ ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕಾಲಕನ್ಯೆ ಹೇಳಿದಳು—“ವೀರನೇ! ನೀನು ಯವನರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನೇ ಇಷ್ಟಪಟ್ಟ ಪತಿಯಾಗಿ ವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹ ಮಾಡಿದವರ ಸಂಕಲ್ಪವು ಎಂದಿಗೂ ವಿಫಲವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.”

Verse 25

द्वाविमावनुशोचन्ति बालावसदवग्रहौ । यल्लोकशास्त्रोपनतं न राति न तदिच्छति ॥ २५ ॥

ಲೋಕಾಚಾರ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರವಿಧಿಯಂತೆ ದಾನ ನೀಡದವನು, ಹಾಗೆಯೇ ಆ ವಿಧಿಯಂತೆ ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸದವನು—ಇಬ್ಬರೂ ಅಜ್ಞಾನಗುಣದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿ ಮೂರ್ಖರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 26

अथो भजस्व मां भद्र भजन्तीं मे दयां कुरु । एतावान् पौरुषो धर्मो यदार्ताननुकम्पते ॥ २६ ॥

ಕಾಲಕನ್ಯೆ ಹೇಳಿದಳು: ಓ ಭದ್ರನೇ, ನಿನ್ನ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ನಾನು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಹಾಜರಿದ್ದೇನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರು. ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಕರುಣೆ ತೋರುವುದೇ ಸಜ್ಜನರ ಪರಮ ಧರ್ಮ.

Verse 27

कालकन्योदितवचो निशम्य यवनेश्वर: । चिकीर्षुर्देवगुह्यं स सस्मितं तामभाषत ॥ २७ ॥

ಕಾಲಕನ್ಯೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಯವನೇಶ್ವರನು ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕನು ಮತ್ತು ದೈವದ ಗುಪ್ತ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಕುರಿತು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

Verse 28

मया निरूपितस्तुभ्यं पतिरात्मसमाधिना । नाभिनन्दति लोकोऽयं त्वामभद्रामसम्मताम् ॥ २८ ॥

ಯವನೇಶ್ವರನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಬಹಳ ಆಲೋಚನೆಯ ನಂತರ, ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ ಒಬ್ಬ ಪತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ, ನೀನು ಅಮಂಗಳಕಾರಿ ಮತ್ತು ಅಶುಭ. ಯಾರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡದಿರುವಾಗ, ಯಾರಾದರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಹೇಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ?

Verse 29

त्वमव्यक्तगतिर्भुङ्‌क्ष्व लोकं कर्मविनिर्मितम् । या हि मे पृतनायुक्ता प्रजानाशं प्रणेष्यसि ॥ २९ ॥

ಈ ಜಗತ್ತು ಸಕಾಮ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಅಗೋಚರವಾಗಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಬಹುದು. ನನ್ನ ಸೈನಿಕರ ಸಹಾಯದಿಂದ, ನೀನು ಯಾವುದೇ ವಿರೋಧವಿಲ್ಲದೆ ಅವರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬಹುದು.

Verse 30

प्रज्वारोऽयं मम भ्राता त्वं च मे भगिनी भव । चराम्युभाभ्यां लोकेऽस्मिन्नव्यक्तो भीमसैनिक: ॥ ३० ॥

ಯವನೇಶ್ವರನು ಮುಂದುವರಿಸಿದನು: ಇವನು ನನ್ನ ಸಹೋದರ ಪ್ರಜ್ವರ. ನಾನು ಈಗ ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನ ಸಹೋದರಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಸೈನಿಕರನ್ನು, ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಗೋಚರವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ನೇಮಿಸುತ್ತೇನೆ.