Sukta 142
आशृण्वन्तं यवं देवं यत्र त्वाच्छावदामसि । तदुच्छ्रयस्व द्यौरिव समुद्र इवैध्यक्षितः
āśṛṇvántaṃ yávaṃ deváṃ yátra tvācchā vádāmasi | tád ucchrayásva dyáur iva samudrá iva édhy ákṣitaḥ |
The godlike Barley, hearkening, whereunto we speak to thee—there rise thou up: like heaven be lofty, like ocean wax thou, unwasting.
ದೇವಸಮಾನ ಯವ, ಕೇಳುವವನೇ, ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಸಂಬೋಧಿಸುತ್ತೇವೋ—ಅಲ್ಲೇ ನೀನು ಎತ್ತರವಾಗಿ ಏಳು. ದ್ಯೌರಿವ (ಆಕಾಶದಂತೆ) ಉನ್ನತನಾಗು; ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಅಕ್ಷಯವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಸು, ಅವಿನಾಶಿಯಾಗಿ ಇರು.
Rishi: Atharvanic tradition (Anukramaṇī attribution not supplied in input)
Devata: Yava (Barley) as deified prosperity
Chandas: Anuṣṭubh (probable)
{"primary_rasa":"adbhuta","secondary_rasa":"shanta","emotional_arc":"Calling the listening deva → sudden vastness (sky/ocean) → calm assurance of akṣita continuity.","listener_experience":"Wonder at cosmic-scale abundance; settling into confidence and gratitude.","intensity":5}