दूतकर्म मन्त्रयुद्धं सेनामुख्यवधः मण्डलप्रोत्साहनं शस्त्राग्निरसप्रणिधयः वीवधासारप्रसारवधः योगातिसंधानम् दण्डातिसंधानमेकविजयः इत्याबलीयसं द्वादशमधिकरणम् ॥ कZ_०१.१.१४ ॥
dūtakarma mantrayuddhaṃ senāmukhyavadhaḥ maṇḍalaprotsāhanaṃ śastrāgnirasapraṇidhayaḥ vīvadhāsāraprasāravadhaḥ yogātisaṃdhānam daṇḍātisaṃdhānam ekavijayaḥ ity ābalīyasaṃ dvādaśam adhikaraṇam
ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧಿಕರಣ ‘ಆಬಲೀಯಸಂ’—ದೂತಕಾರ್ಯ; ಮಂತ್ರಯುದ್ಧ (ಸಲಹೆ/ರಾಜತಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಪೈಪೋಟಿ); ಶತ್ರು ಸೇನಾಧಿಪತಿಯ ವಧ; ಮಂಡಲ (ರಾಜ್ಯವಲಯ)ವನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವುದು/ಉತ್ತೇಜಿಸುವುದು; ಶಸ್ತ್ರ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ವಿಷದ ಬಳಕೆ; ಗುಪ್ತ ಹತ್ಯೆ ಮತ್ತು ವಿನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಗುಪ್ತಚರರು/ಭೇದವನ್ನು ಹರಡುವುದು; ಅಸಾಧಾರಣ ತಂತ್ರಗಳು; ಅಸಾಧಾರಣ ದಂಡೋಪಾಯಗಳು (ಬಲಪ್ರಯೋಗ); ಮತ್ತು ಏಕ, ನಿರ್ಣಾಯಕ ವಿಜಯ.
To define a complete toolkit for achieving state security and expansion—ranging from diplomacy and strategic planning to covert action and decisive military outcomes—so that the ruler can secure advantage in the inter-state system (mandala).
It parallels modern national security doctrine: diplomatic corps (envoys), strategic planning (policy and signaling), leadership targeting and command disruption, alliance management, intelligence operations, and calibrated use of force—emphasizing integrated instruments of power rather than battlefield action alone.
To direct and coordinate envoys, counsel-based strategy, alliance activation within the mandala, intelligence agents, and coercive instruments (including exceptional measures when necessary) to produce a decisive strategic outcome while protecting the state’s security and interests.