स चेत्संधौ नावतिष्ठेत ब्रूयादेनं इमे शत्रुषड्वर्गवशगा राजानो विनष्टाः तेषामनात्मवतां नार्हसि मार्गमनुगन्तुम् ॥ कZ_१२.२.०१ ॥
sa cet saṃdhau nāvatiṣṭheta brūyād enaṃ ime śatruṣaḍvargavaśagā rājāno vinaṣṭāḥ teṣām anātmavatāṃ nārhasi mārgam anugantum
ಅವನು ಸಂಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಬೇಕು: ‘ಆರು ಆಂತರಿಕ ಶತ್ರುಗಳ ವಶವಾದ ರಾಜರು ನಾಶರಾದರು; ಆತ್ಮಸಂಯಮವಿಲ್ಲದವರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನೀನು ಅನುಸರಿಸಬಾರದು.’
It frames treaty-breaking as a symptom of poor impulse control, not strategic brilliance—pushing leaders toward disciplined, reputation-preserving policy.