Adhyaya 8

Verse 1

ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः प्रेषित इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः विरथ इति ख, ग, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः आह्वयामास इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः अथ अष्टमो ऽध्यायः श्रीरामावतारकथनं नारद उवाच रामः पम्पासरो गत्वा शोचन् स शर्वरीं ततः हनूमता स सुग्रीवं नीतो मित्रञ्चकार ह

ನಾರದನು ಹೇಳಿದರು—ರಾಮನು ಪಂಪಾ ಸರೋವರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಶೋಕಿಸುತ್ತ ಆ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಕಳೆಯಿತು. ನಂತರ ಹನುಮಂತನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಿಂದ ರಾಮನು ಸುಗ್ರೀವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹಬಂಧ ಕಟ್ಟಿದನು।

Verse 2

सप्त तालान् विनिर्भिद्य शरेणैकेन पश्यतः पादेन दुन्दुभेः कायञ् चिक्षेप दशयोजनं

ನೋಡುತ್ತಿರುವವರ ಮುಂದೆ ಅವನು ಒಂದೇ ಬಾಣದಿಂದ ಏಳು ತಾಳವೃಕ್ಷಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ತನ್ನ ಪಾದದಿಂದ ದುಂದುಭಿಯ ದೇಹವನ್ನು ಹತ್ತು ಯೋಜನ ದೂರ ಎಸೆದನು।

Verse 3

तद्रिपुं बालिनं हत्वा भ्रातरं वैरकारिणम् किष्किन्धां कपिराज्यञ्च रुमान्तारां समर्पयत्

ಸಹೋದರನಾಗಿದ್ದರೂ ವೈರಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಆ ಶತ್ರು ಬಾಲಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ರಾಮನು ಕಿಷ್ಕಿಂಧೆಯನ್ನೂ ವಾನರರಾಜ್ಯಾಧಿಕಾರವನ್ನೂ ರುಮಾಂತರಾಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದನು।

Verse 4

ऋष्यमूके हरीशाय किष्किन्धेशो ऽब्रवीत्स च सीतां त्वं प्राश्यसे यद्वत् तथा राम करोमि ते

ಋಷ್ಯಮೂಕ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಕಿಷ್ಕಿಂಧಾಧಿಪತಿ ಹರೀಶ (ರಾಮ)ನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ನೀನು ಸೀತೆಯನ್ನು ಪುನಃ ಪಡೆಯುವಂತೆ, ಹೇ ರಾಮ, ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ನಾನು ತದನುಗುಣವಾಗಿ ಕಾರ್ಯಮಾಡುವೆನು।”

Verse 5

तच् छ्रुत्वा माल्यवत्पृष्ठे चातुर्मास्यं चकार सः किष्किन्धायाञ्च सुग्रीवो यदा नायाति दर्शनं

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು ಮಾಲ್ಯವತ್ ಪರ್ವತದ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ತಂಗಿ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು; ಏಕೆಂದರೆ ಕಿಷ್ಕಿಂಧೆಯಲ್ಲಿ ಸುಗ್ರೀವನು ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ।

Verse 6

तदाब्रवीत्तं रामोक्तं लक्ष्मणो व्रज राघवम् न स सङ्कुचितः पन्था येन बाली हतो गतः

ಆಗ ರಾಮನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು—“ರಾಘವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು; ಆ ದಾರಿ ಇಳಕು ಅಲ್ಲ—ಅದೇ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ವಾಲಿ ಹೋಗಿ ಹತನಾದನು।”

Verse 7

समये तिष्ठ सुग्रीव मा बालिपथमन्वगाः सुग्रीव आह संसक्तो गतं कालं न बुद्धवान्

“ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲು, ಸುಗ್ರೀವ; ವಾಲಿಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಡ.” ಸುಗ್ರೀವನು ಹೇಳಿದನು—“ನಾನು ಆಸಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದೆ; ಕಾಲ ಕಳೆದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ.”

Verse 8

इत्युक्त्वा स गतो रामं नत्वोवाच हरीश्वरः आनीता वानराः सर्वे सीतायाश् च गवेषणे

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅವನು ರಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹರೀಶ್ವರನು ಹೇಳಿದನು—“ಸೀತೆಯ ಅನ್ವೇಷಣೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ವಾನರರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ಕರೆತಂದಿದ್ದೇವೆ।”

Verse 9

आनरेन्द्रमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः अब्रवीत्तत् इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः प्राप्स्यसि यथा इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सुग्रीवमाह सङ्क्रुद्ध इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः सुग्रीव ऋद्धिसंसक्त इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः त्वन्मतात् प्रेषयिष्यामि विचिन्वन्तु च जानकीम् पूर्वादौ मासमायान्तु मासादूर्ध्वं निहन्मि तान्

ನಿನ್ನ ಸಲಹೆಯಂತೆ ನಾನು ಹುಡುಕಾಟದ ದಳಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವೆನು; ಅವರು ಜಾನಕಿಯನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸಲಿ. ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಮರಳಲಿ; ತಿಂಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ತಡವಾದರೆ ಅವರನ್ನು ನಾನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು।

Verse 10

इत्युक्ता वानराः पूर्व- पश्चिमोत्तरमार्गगाः जग्मू रामं ससुग्रीवम् अपश्यन्तस् तु जानकीम्

ಹೀಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಾನರರು ಪೂರ್ವ, ಪಶ್ಚಿಮ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಮಾರ್ಗಗಳಾಗಿ ಹೊರಟರು; ಅವರು ಸುಗ್ರೀವನೊಡನೆ ರಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರೂ ಜಾನಕಿಯನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ।

Verse 11

रामाङ्गुलीयं सङ्गृह्य हनूमान् वानरैः सह दक्षिणे मार्गयामास सुप्रभाया गुहान्तिके

ರಾಮನ ಮುದ್ರಿಕೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹನುಮಾನ್ ವಾನರರೊಂದಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರಭೆಯ ಗುಹೆಯ ಸಮೀಪ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು।

Verse 12

मासादूर्ध्वञ्च विन्यस्ता अपश्यन्तस्तु जानकीम् ऊचुर्वृथा मरिष्यामो जटायुर्धन्य एवसः

ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಕಾಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದರೂ ಜಾನಕಿಯನ್ನು ಕಾಣದೆ ಅವರು ಹೇಳಿದರು—“ನಾವು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಸಾಯುವೆವು; ಜಟಾಯುವೇ ನಿಜವಾಗಿ ಧನ್ಯನು।”

Verse 13

सीतार्थे यो ऽत्यजत् प्राणान् रावणेन हतो रणे तच् छ्रुत्वा प्राह सम्पातिर् विहाय कपिभक्षणं

“ಸೀತೆಯಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದವನು, ರಾವಣನಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತನಾದನು” ಎಂದು ಕೇಳಿ ಸಂಪಾತಿಯು ಕಪಿಭಕ್ಷಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮಾತಾಡಿದನು।

Verse 14

भ्रातासौ मे जटायुर्वै मयोड्डीनो ऽर्कमण्डलम् अर्कतापाद्रक्षितो ऽगात् दग्धपक्षो ऽहमब्भ्रगः

ಜಟಾಯು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನನ್ನ ಸಹೋದರನು. ನಾನು ಮಯೂರನು; ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದವರೆಗೆ ಹಾರಿದೆ. ಸೂರ್ಯನ ದಹನತಾಪದಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾಗಿ ಮರಳಿ ಬಂದೆ; ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಸುಟ್ಟರೂ ನಾನು ಮೇಘಮಾರ್ಗಗಾಮಿ ಆದೆ.

Verse 15

रामवार्ताश्रवात् पक्षौ जातौ भूयो ऽथ जानकीम् पश्याम्यशोकवनिका- गतां लङ्कागतां किल

ರಾಮವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ನನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿದಂತಾಯಿತು. ಈಗ ನಾನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಜಾನಕಿಯನ್ನು ಕಾಣುವೆ—ಅವಳು ಅಶೋಕವನಿಕೆಗೆ ಹೋಗಿ ಲಂಕೆಗೆ ತಲುಪಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

Verse 16

शतयोजनविस्तीर्णे लवणाब्धौ त्रिकूटके ज्ञात्वा रामं ससुग्रीवं वानराः कथयन्तु वै

ಶತಯೋಜನ ವಿಸ್ತೀರ್ಣವಾದ ಲವಣಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಕೂಟ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ, ಸುಗ್ರೀವನೊಡನೆ ರಾಮನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ವಾನರರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಲಿ.