Shloka 41
देवकी-विवाहः, आकाशवाणी, भूरभारावतरण-याचना, क्षीराब्धि-स्तुति, केशावतार-नियोजनम्
शृणोष्य् अकर्णः परिपश्यसि त्वम् अचक्षुर् एको बहुरूपरूपः अपादहस्तो जवनो ग्रहीता त्वं वेत्सि सर्वं न च सर्ववेद्यः
śṛṇoṣy akarṇaḥ paripaśyasi tvam acakṣur eko bahurūparūpaḥ apādahasto javano grahītā tvaṃ vetsi sarvaṃ na ca sarvavedyaḥ
ទោះបីគ្មានត្រចៀក ព្រះអង្គទ្រង់សណ្ដាប់បាន ទោះបីគ្មានព្រះនេត្រ ព្រះអង្គទ្រង់ទតឃើញសព្វសារពើ។ ព្រះអង្គមានតែមួយ ប៉ុន្តែទ្រង់បែងភាគជាច្រើនទម្រង់។ ទោះបីគ្មានព្រះបាទឬព្រះហត្ថា ព្រះអង្គយាងទៅយ៉ាងលឿននិងចាប់យកយ៉ាងរឹងមាំ។ ព្រះអង្គដឹងគ្រប់យ៉ាង ប៉ុន្តែគ្មាននរណាអាចស្គាល់ព្រះអង្គបានទាំងស្រុងឡើយ។
Sage Parāśara (narrating to Maitreya as an invocation to the Supreme Vishnu)
FAQs
It affirms Vishnu’s transcendence: His knowing and perceiving are not dependent on physical sense-organs, showing He is beyond material limitation while still all-aware.
Through devotional paradox: Vishnu has no material feet or hands, yet He is “swift” and “the grasping power,” indicating divine agency that operates directly as supreme will and presence.
The verse teaches that Vishnu is the knower of all, but His full nature exceeds ordinary cognition; He is approached through revelation, devotion, and disciplined insight rather than sensory proof alone.