Adhyaya 8

ជំពូកនេះបង្ហាញជាសន្ទនាអំពីវិន័យពិធីបូជា។ ព្រះព្រហ្មសូមឲ្យព្រះភគវានពន្យល់តាមលំដាប់អំពីមហិមារបស់ទុលសី; ព្រះអង្គឆ្លើយថា ការថ្វាយទុលសីលើសលប់ជាងវត្ថុមានតម្លៃទាំងឡាយ ហើយការបូជាដោយផ្កាទុលសី (mañjarī) នាំឲ្យបានស្ថានភាពជិតស្និទ្ធនឹងព្រះវិṣṇu និងឈានទៅកាន់លំនៅដ្ឋានរបស់ព្រះអង្គ ដូចជា Śvetadvīpa។ បន្ទាប់មកមានច្បាប់អំពីភាពបរិសុទ្ធ៖ ផ្កាចាស់ និងទឹកចាស់គួរជៀសវាង ប៉ុន្តែស្លឹកទុលសី និងទឹកគង្គា ត្រូវចាត់ទុកថាមិនគួរបដិសេធ។ ក៏មានការប្រៀបធៀបស្លឹកបូជាផ្សេងៗ (bilva, śamī ជាដើម) ដោយលើកទុលសីថាជាទីស្រឡាញ់ពិសេសរបស់ព្រះវិṣṇu និងពណ៌រូប (kṛṣṇā/sitā) ជាមួយផលបុណ្យពិសេសពីការបូជាទុលសីខ្មៅ។ ចុងក្រោយពិពណ៌នាអំពីការថ្វាយធូប និងការថ្វាយចង្កៀង៖ ធូប (aguru, karpūra, guggulu និង daśāṅga dhūpa) មានអត្ថប្រយោជន៍បរិសុទ្ធ ការពារ និងបំពេញបំណង។ ពិធីចង្កៀង (ārātrika, nīrājana) ត្រូវបានថ្លែងថា បំពេញការបូជាដែលខ្វះខាត និងនាំទៅសួគ៌/វៃគុន្ឋ។ មានការព្រមានកុំបំផ្លាញ ឬលួចចង្កៀងដែលបានថ្វាយ ដោយមានផលកម្មអវិជ្ជមានតាមរបៀប phalaśruti។