Adhyaya 7

ជំពូកនេះរៀបរាប់ជាសន្ទនាបង្រៀន៖ ព្រះព្រហ្មសូមឲ្យព្រះភគវានពន្យល់យ៉ាងមានរបៀបអំពីផលវិញ្ញាណដែលកើតពីការថ្វាយផ្កាប្រភេទផ្សេងៗ ហើយព្រះអង្គឆ្លើយដោយចាត់ថ្នាក់ជាប្រព័ន្ធ។ ព្រះអង្គរាយបញ្ជីផ្កាដែលសមស្របសម្រាប់បូជា និងលើកឡើងអំពីអំណោយដែលព្រះអង្គពេញព្រះហឫទ័យជាពិសេស ដូចជា តុលសី និងផ្កាឈូកទឹកមួយចំនួន។ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គកំណត់លក្ខណៈគុណភាព៖ ពណ៌ ក្លិនក្រអូប ភាពស្រស់ ស្អាតគ្មានសត្វល្អិត និងភាពបរិសុទ្ធតាមពិធី។ ទោះជាផ្កាមិនក្រអូបក៏អាចទទួលយកបាន ប៉ុន្តែមានការបញ្ជាក់អំពីអ្វីដែលគួរជៀសវាង។ ព្រះអង្គពង្រីកទ្រឹស្តីថ្វាយទៅលើស្លឹក (ដូចជា បិល្វា សាមី ភ្រឹង្គរាជ តាមាលា អាមលគី) ហើយកន្លែងខ្លះអនុញ្ញាតឲ្យប្រើផ្លែជំនួស។ ចុងក្រោយ ព្រះអង្គបង្ហាញលំដាប់គុណផលដោយការវាយតម្លៃ “ពាន់ដង” កើនឡើងតាមប្រភេទផ្កា ដល់កំពូលគឺ ផ្កាជាតិ (មល្លិ/ជាស្មីន) ជាអធិបតីក្នុងចំណោមផ្កាដែលរាយ។ មានផាឡស្រុតិថា ការថ្វាយក្នុងខែនេះនាំឲ្យព្រះអង្គប្រទានភក្តិ និងអាចផ្តល់ផលលោកិយដូចជា ទ្រព្យសម្បត្តិ កូនចៅ និងសេចក្តីប្រាថ្នាផ្សេងៗ តាមរបៀបសេដ្ឋកិច្ចបុណ្យនៃបុរាណ។