
ជំពូកនេះរៀបរាប់ជាសន្ទនាបង្រៀនរវាង ព្រះប្រហ្មា និង ព្រះកេសវៈ អំពីការធ្វើឲ្យរាងកាយបរិសុទ្ធតាមវិស្ណវៈ។ វាចាប់ផ្តើមពីសំណួរអំពីប្រភេទ «ពុណ្ឌ្រ» (tilaka) ហើយបែងចែកជាបីប្រភេទ ដោយភ្ជាប់នឹងវត្ថុដូចជា ដីទុលសី និង «គោពីចន្ទន/ហរិចន្ទន»។ បន្ទាប់មកមានការសរសើរមហិមា នៃគោពីចន្ទន ជាពិសេសដីដែលទាក់ទងនឹងទ្វារវតី ថាជាវត្ថុអាចយកតាមខ្លួនសម្រាប់បរិសុទ្ធភាព ការការពារ និងបង្កើនបុណ្យ ទោះបីពិធីខ្វះមន្ត្រ ពេលវេលា ឬនីតិវិធីមិនពេញលេញក៏ដោយ។ ជំពូកនេះក៏ពង្រីកពីការសម្គាល់លើថ្ងាស ទៅការសម្គាល់រាងកាយដោយអាវុធរបស់ព្រះនារាយណៈ (សង្ខៈ ចក្រៈ គដា បទ្ម និងសញ្ញាអវតារ ដូចជា មត្ស្យ និង កូរម) ដើម្បីដុតបាប ការពារពីកម្លាំងអាក្រក់ និងធ្វើឲ្យអ្នកបូជាមានសិទ្ធិពិធី។ វាបន្ថែមសេចក្តីណែនាំតូចៗ (ដូចជាការភ្ជាប់ម្រាមដៃពេលលាប) និងបង្ហាញថាអ្នកពាក់ ūrdhva-puṇḍra និងសញ្ញាចក្រ ត្រូវបានគេគោរព។ ចុងក្រោយព្រមានកុំមើលងាយអ្នកមានសញ្ញា ហើយបញ្ជាក់វិធីកែខ្លួនដោយការគោរពបូជា។
No shlokas available for this adhyaya yet.