Adhyaya 9

អគស្ត្យៈបង្ហាញលំដាប់ទីរថៈនៅតំបន់អយោធ្យា និងវិធីប្រើប្រាស់ពិធីសាសនា។ ចាប់ផ្តើមពី «គយាកូប» ជិត «ជតាគុណ្ឌ» ទិសអគ្នេយ៍ ដែលត្រូវបានសរសើរថាជាទីកន្លែងមានផលខ្ពស់សម្រាប់ស្រាទ្ធៈ៖ ងូតទឹក បរិច្ចាគតាមសមត្ថភាព ហើយធ្វើស្រាទ្ធៈជាមួយបិណ្ឌទាន (សេសាម និងបាយាស ឬជំនួសដោយបិញ្យាក និងគុឌ) ដើម្បីបំពេញចិត្តបុព្វបុរស និងទេវតា; ផលស្រស់ថាបុព្វបុរសឡើងដល់វិෂ្ណុលោក។ ក៏មានការបន្ថែមកាលវិភាគ៖ អមាវាស្យាដែលជួបថ្ងៃចន្ទឲ្យផល «អនន្ត» ហើយស្រាទ្ធៈថ្ងៃចន្ទនៅទីនោះមានអានុភាពយូរអង្វែង។ បន្ទាប់មកពិពណ៌នាទីរថៈជិតខាង៖ «ពិសាចមោចន» ខាងកើត ជួយបំបាត់/ការពារការរំខានពីពិសាច ដោយស្នាន-ទាន-ស្រាទ្ធៈ និងមានវិន័យពិសេសនៅមារគសីរ្ស សុក្ល ចតុរទសី។ «មានសទីរថៈ» ត្រូវបានសរសើរថាសម្អាតកំហុសចិត្ត កាយ និងវាចា; ណែនាំយាត្រានៅព្រោស្ឋបដី ជាពិសេសថ្ងៃពេញបូណ៌មី។ បន្ទាប់ទៅទិសត្បូងដល់ទន្លេ «តមសា» ដែលបំផ្លាញបាបធំៗ ពិពណ៌នាឆ្នេរព្រៃ និងអាស្រាមឥសី (មណ្ឌវ្យ និងឥសីបុរាណ) ហើយស្នាន-ទាន-ស្រាទ្ធៈផ្តល់សិទ្ធិកាម-អត្ថៈ ជាមួយវិន័យមារគសីរ្ស សុក្ល បញ្ចទសី។ ចុងក្រោយរាយនាមកន្លែងផ្សេងៗ៖ «សីតាគុណ្ឌ» ជិត «ស្រី ទុគ្ធេស្វរ» មានយាត្រាភាទ្របទ សុក្ល ចតុរថី; «ភైరវ» ជាអ្នកការពារខេត្ត្រ មានពិធីប្រចាំឆ្នាំមារគសីរ្ស ក្រឹෂ್ಣ អഷ്ടមី និងការថ្វាយបង្គំ; «ភরতាគុណ្ឌ» កន្លែងភរតធ្វើរាមធ្យាន និងដំឡើងសញ្ញា ដែលស្នាន និងស្រាទ្ធៈសម្រាប់បុព្វបុរសត្រូវបានលើកទឹកចិត្ត; និង «ជតាគុណ្ឌ» កន្លែងបូជាព្រះរាម និងសហព័ន្ធ មានយាត្រាប្រចាំឆ្នាំចៃត្រ ក្រឹෂ್ಣ ចតុរទសី។ ជំពូកបញ្ចប់ដោយផែនការធម្មយាត្រា៖ បូជារាម–សីតា មកបូជាលក្ខ្មណនៅភরতាគុណ្ឌ ហើយបន្តតាមពិធីងូតទឹកដែលបានកំណត់។