Adhyaya 10

ជំពូកនេះបង្ហាញជាសន្ទនាបង្រៀនរវាងអគស្ត្យ និង វ្យាសៈ ក្នុងសូត្រាជាអ្នកនិទាន។ វាចាប់ផ្តើមដោយវិន័យនៃការបូជា និងពិធីបុណ្យ (utsava) នៅអយោធ្យា សម្រាប់ទេវតាអភិរក្ស និងទេវតាបំពេញបំណង ដោយរំលឹកអំពីវីរបុរសអភិរក្ស “អយោធ្យា-រក្សក” និងសុរាសា រាក្សសីជាភក្តិវិស្ណុ ដែលត្រូវបានដំឡើងនៅទីក្រុងដើម្បីការពារ។ បន្ទាប់មកពិពណ៌នាទីកន្លែងខាងលិចដូចជា ពិណ្ឌារក និងការបូជា វិឃ្នេស្វរ ដើម្បីបំបាត់ឧបសគ្គ។ អត្ថបទកំណត់ “ជន្មស្ថាន” ដោយព្រំដែនទិស និងលើកសរសើរថាមានអានុភាពសង្គ្រោះខ្ពស់ ដោយគ្រាន់តែឃើញក៏លើសផលនៃទានធំៗ និងតបស្យា។ អ្នកកាន់វ្រតនៅថ្ងៃទី៩ ត្រូវបាននិយាយថាអាចរួចផុតពី “ចំណងកំណើត” ដោយស្នាន និងទាន។ បន្ទាប់មកមានការសរសើរទន្លេសរាយូ៖ ការទស្សនាវាស្មើនឹងការស្នាក់យូរនៅទីបរិសុទ្ធផ្សេងៗ និងពិធីល្បីៗ ហើយការចងចាំអយោធ្យាត្រូវបានចាត់ថាជាវិធីរំដោះដ៏ខ្លាំង; សរាយូត្រូវបានពិពណ៌នាថាជាព្រហ្មក្នុងរូបទឹក និងជានិច្ចផ្តល់មោក្ស។ បន្ទាប់មកបង្រៀនអំពី “មានសតីរថ” (ទីធម្មយាត្រាខាងក្នុង) ដូចជា សច្ចៈ ការអត់ទោស ការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ មេត្តាករុណា ការនិយាយពិត ចំណេះដឹង និងតបស្យា ដោយថា ភាពបរិសុទ្ធនៃចិត្តជាគោលវិនិច្ឆ័យពិតនៃការងូតទឹក; ពិធីខាងក្រៅគ្មានការសម្អាតខាងក្នុងមិនមានផល។ ចុងក្រោយបង្ហាញលំដាប់យាត្រា៖ ក្រោកព្រលឹម ងូតនៅកុណ្ឌសំខាន់ៗ ទស្សនាទេវតា និងស្ថានីយ៍តាមលំដាប់ ជាមួយកំណត់ពេលដូចជា ឯកាទសី អෂ្ដមី/ចតុរទសី និងអង្គារក-ចតុរថី ហើយអះអាងថាការអនុវត្តជាប្រចាំនាំមង្គល និងរារាំងការត្រឡប់មកវិញ (punarāvṛtti)។