Shloka 15
नन्दिकेशावतारवर्णनम् (Nandikeśa Avatāra Varṇanam) — “Account of the Descent/Origin of Nandikeśvara”
अहं च विष्णुर्भगवान्द्रुहिणश्च महामुने । अयोनिजं मृत्युहीनं पुत्रं दातुं न शक्नुमः
ahaṃ ca viṣṇurbhagavāndruhiṇaśca mahāmune | ayonijaṃ mṛtyuhīnaṃ putraṃ dātuṃ na śaknumaḥ
ឱ មហាមុនី, ខ្ញុំក៏ដោយ ព្រះវិស្ណុដ៏មានព្រះភាគ ក៏ដោយ និង ទ្រុហិណ (ព្រះព្រហ្មា) ក៏ដោយ មិនអាចប្រទានបុត្រដែលមិនកើតពីស្បូន និងមិនស្ថិតក្រោមមរណៈបានឡើយ។ ពរដ៏លើសលប់នេះ លើសពីអំណាចយើង—មានតែព្រះសិវៈ ព្រះបតីលើសកំណើត និងចាស់ស្លាប់ ទើបអាចប្រទានបាន។
Brahma (Druhiṇa)
Tattva Level: pati
Shiva Form: Sadashiva
FAQs
The verse establishes a Shaiva Siddhānta hierarchy: created deities operate within māyā and karma, while Śiva as Pati alone transcends birth and death. Therefore, truly “deathless” grace is not a product of creation but a gift of the Supreme.
The Liṅga signifies Śiva’s reality beyond form and limitation; worship of Saguna Śiva through the Liṅga leads the devotee toward the deathless, unborn principle (Nirguna) that Brahmā and Viṣṇu cannot manufacture as a worldly boon.
A practical takeaway is steadfast Śiva-upāsanā—especially japa of the Pañcākṣarī (“Om Namaḥ Śivāya”) with devotion—seeking Śiva’s grace for liberation rather than demanding impossible worldly boons.