Niṣādasya Bhillasya Itihāsaḥ — Śivarātri-vrata-prabhāvaḥ (The Hunter’s Account and the Efficacy of the Śivarātri Observance)

Verse 1

ऋषय ऊचुः । सूत ते वचनं श्रुत्वा परानन्दं वयं गताः । विस्तरात्कथय प्रीत्या तदेव व्रतमुत्तमम्

ពួកឥសីបាននិយាយថា៖ «ឱ សូតា ពេលស្តាប់ពាក្យរបស់អ្នក យើងបានឈានដល់សុខានុភាពដ៏លើសលប់។ សូមដោយមេត្តាស្នេហា រៀបរាប់ដោយលម្អិតវ្រតដ៏ប្រសើរនោះ—វ្រតខ្ពស់បំផុតនេះ»។

Verse 2

कृतं पुरा तु केनेह सूतैतद्व्रतमुत्तमम् । कृत्वाप्यज्ञानतश्चैव प्राप्तं किं फलमुत्तमम्

«ឱ សូតា កាលពីបុរាណ អ្នកណាបានអនុវត្តវ្រតដ៏ប្រសើរនេះនៅទីនេះ? ហើយបើទោះធ្វើដោយមិនដឹងក៏ដោយ ការធ្វើវានាំឲ្យទទួលបានផលដ៏លើសលប់អ្វី?»

Verse 3

सूत उवाच । श्रूयतामृषयस्सर्वे कथयामि पुरातनम् । इतिहासं निषादस्य सर्वपापप्रणाशनम्

សូតាបាននិយាយថា៖ «ឱ ពួកឥសីទាំងអស់ សូមស្តាប់។ ខ្ញុំនឹងរៀបរាប់រឿងបុរាណមួយ—ប្រវត្តិនៃនិសាទម្នាក់ ដែលបំផ្លាញបាបទាំងអស់»។

Verse 4

पुरा कश्चिद्वने भिल्लो नाम्ना ह्यासीद्गुरुद्रुहः । कुटुम्बी बलवान्क्रूरः क्रूरकर्मपरायणः

កាលពីបុរាណ នៅក្នុងព្រៃ មានអ្នកប្រមាញ់ជនជាតិភិល្លៈម្នាក់ ឈ្មោះ គុរុទ្រុហៈ។ គាត់ជាមេគ្រួសារ មានកម្លាំង និងសាហាវ រឹងមាំ ហើយតែងតែប្រកបដោយអំពើឃោរឃៅ។

Verse 5

निरन्तरं वने गत्वा मृगान्हन्ति स्म नित्यशः । चौर्य्यं च विविधं तत्र करोति स्म वने वसन्

គាត់ទៅព្រៃជានិច្ច ហើយរាល់ថ្ងៃសម្លាប់ក្តាន់; នៅពេលរស់នៅក្នុងព្រៃ គាត់ក៏ប្រព្រឹត្តអំពើលួចប្លន់ជាច្រើនប្រភេទផងដែរ។

Verse 6

बाल्यादारभ्य तेनेह कृतं किंचिच्छुभं नहि । महान्कालो व्यतीयाय वने तस्य दुरात्मनः

តាំងពីកុមារភាពមក គាត់មិនបានធ្វើសេចក្តីល្អសុភមង្គលសូម្បីតែបន្តិចឡើយ។ ពេលវេលាយូរណាស់បានកន្លងផុតទៅសម្រាប់មនុស្សចិត្តអាក្រក់នោះ ដែលរស់នៅក្នុងព្រៃ។

Verse 7

कदाचिच्छिवरात्रिश्च प्राप्तासीत्तत्र शोभना । न दुरात्मा स्म जानाति महद्वननिवासकृत्

កាលណាមួយ រាត្រីសិវៈដ៏សុភមង្គល (Śivarātri) បានមកដល់ទីនោះយ៉ាងរុងរឿង; ប៉ុន្តែមនុស្សចិត្តអាក្រក់នោះ—អ្នករស់នៅក្នុងព្រៃធំ—មិនបានដឹងសេចក្តីបរិសុទ្ធរបស់វាទេ។

Verse 8

एतस्मिन्समये भिल्लो मात्रा पित्रा स्त्रिया तथा । प्रार्थितश्च क्षुधाऽविष्टैर्भक्ष्यं देहि वनेचर

នៅពេលនោះឯង ភិល្លៈ (អ្នករស់នៅព្រៃ) ត្រូវបានម្តាយ ឪពុក និងប្រពន្ធរបស់គាត់ សុំអង្វរ ដោយពួកគេរងទុក្ខពីភាពឃ្លានថា៖ «ឱ អ្នកដើរព្រៃ សូមផ្តល់អាហារឲ្យយើង»។

Verse 9

इति संप्रार्थितः सोऽपि धनुरादाय सत्वरम् । जगाम मृगहिंसार्थं बभ्राम सकलं वनम्

ដូច្នេះ ពេលត្រូវបានអង្វរ គាត់ក៏យកធ្នូឡើងដោយរហ័ស ហើយចេញទៅប្រមាញ់ក្តាន់ ដើរវង្វេងពេញព្រៃទាំងមូល។

Verse 10

दैवयोगात्तदा तेन न प्राप्तं किंचिदेव हि । अस्तप्राप्तस्तदा सूर्यस्स वै दुःखमुपागतः

ដោយវាសនាប៉ុណ្ណោះ នៅពេលនោះគាត់មិនបានអ្វីសោះ។ ហើយពេលព្រះអាទិត្យជិតលិច គាត់ពិតជាចូលទៅក្នុងទុក្ខសោក។

Verse 11

किं कर्तव्यं क्व गंतव्यं न प्राप्तं मेऽद्य किंचन । बालाश्च ये गृहे तेषां किं पित्रोश्च भविष्यति

«ឥឡូវខ្ញុំត្រូវធ្វើអ្វី ហើយត្រូវទៅណា? ថ្ងៃនេះខ្ញុំមិនបានអ្វីសោះ។ កូនតូចៗនៅផ្ទះ នឹងទៅជាយ៉ាងណា ហើយឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេនឹងទៅជាយ៉ាងណា?»

Verse 12

मदीयं वै कलत्रं च तस्याः किंचिद्भविष्यति । किंचिद्गृहीत्वा हि मया गंतव्यं नान्यथा भवेत्

«នាងជាប្រពន្ធរបស់ខ្ញុំ ហើយទ្រព្យសម្បត្តិរបស់នាងមានចំណែកមួយជារបស់ខ្ញុំ។ ដូច្នេះ ខ្ញុំត្រូវចេញទៅក្រោយពីយកអ្វីមួយទៅជាមួយ មិនអាចផ្សេងពីនេះបានទេ»។

Verse 13

इत्थं विचार्य स व्याधो जलाशय समीपगः । जलावतरणं यत्र तत्र गत्वा स्वयं स्थितः

គិតពិចារណាដូច្នេះ អ្នកប្រមាញ់បានទៅជិតអាងទឹក។ គាត់ទៅដល់កន្លែងចុះទៅទឹក ហើយឈររង់ចាំនៅទីនោះដោយខ្លួនឯង។

Verse 14

अवश्यमत्र कश्चिद्वै जीवश्चैवागमिष्यति । तं हत्वा स्वगृहं प्रीत्या यास्यामि कृतकार्यकः

«ពិតប្រាកដណាស់ នឹងមានសត្វមានជីវិតណាម្នាក់មកទីនេះ។ ខ្ញុំនឹងសម្លាប់គេ ហើយត្រឡប់ទៅផ្ទះខ្ញុំដោយសេចក្តីរីករាយ ដោយការងារខ្ញុំបានសម្រេច»។

Verse 15

इति मत्वा स वै वृक्षमेकं बिल्वेतिसंज्ञकम् । समारुह्य स्थितस्तत्र जलमादाय भिल्लकः

គិតដូច្នេះ ភិល្លកៈបានឡើងលើដើមឈើមួយដែលហៅថា បិល្វៈ ហើយឈរនៅទីនោះ ដោយកាន់ទឹកនៅក្នុងដៃ។

Verse 16

कदा यास्यति कश्चिद्वै कदा हन्यामहं पुनः । इति बुद्धिं समास्थाय स्थितोऽसौ क्षुत्तृषान्वितः

គាត់គិតថា «ពេលណានឹងមាននរណាម្នាក់មក? ពេលណាខ្ញុំនឹងវាយសម្លាប់ម្តងទៀត?» ដោយចិត្តជាប់លាប់នឹងគំនិតនោះ គាត់ឈរនៅទីនោះ ទទួលទុក្ខដោយឃ្លាន និងស្រេក។

Verse 17

तद्रात्रौ प्रथमे यामे मृगी त्वेका समागता । तृषार्ता चकिता सा च प्रोत्फालं कुर्वती तदा

នៅរាត្រីនោះ ក្នុងយាមទីមួយ មានក្តាន់ស្រីមួយមកដល់ទីនោះ។ នាងរងទុក្ខដោយស្រេកទឹក ហើយភ្ញាក់ផ្អើលដោយភ័យ ក៏លោតរវល់មិនស្ងប់នៅពេលនោះ។

Verse 18

तां दृष्ट्वा च तदा तेन तद्वधार्थमथो शरः । संहृष्टेन द्रुतं विष्णो धनुषि स्वे हि संदधे

ព្រះវិṣṇុឃើញនាងហើយ នៅពេលនោះ ដោយចិត្តរីករាយ និងប្រញាប់រហ័ស បានដាក់ព្រួញលើធ្នូរបស់ព្រះអង្គ ដោយមានបំណងសម្លាប់នាង។

Verse 19

इत्येवं कुर्वतस्तस्य जलं बिल्वदलानि च । पतितानि ह्यधस्तत्र शिवलिंगमभूत्ततः

ពេលគាត់បន្តធ្វើដូច្នេះ ទឹក និងស្លឹកបិល្វា បានធ្លាក់ចុះទៅខាងក្រោម; ហើយនៅទីនោះ ពីកន្លែងនោះឯង ព្រះលិង្គនៃព្រះសិវៈបានបង្ហាញខ្លួន។

Verse 20

यामस्य प्रथमस्यैव पूजा जाता शिवस्य च । तन्महिम्ना हि तस्यैव पातकं गलितन्तदा

នៅក្នុងយាមដំបូងនៃរាត្រី ការបូជាព្រះសិវៈបានកើតឡើង។ ដោយមហិមារបស់ការបូជានោះ បាបរបស់គាត់បានរលាយបាត់ភ្លាមៗ។

Verse 21

तत्रत्यं चैव तच्छब्दं श्रुत्वा सा हरिणी भिया । व्याधं दृष्ट्वा व्याकुला हि वचनं चेदमब्रवीत्

នាងក្តាន់ស្រីបានឮសំឡេងនៅទីនោះ ក៏ភ័យខ្លាច។ ពេលឃើញអ្នកប្រមាញ់ នាងក៏រវល់ចិត្ត ហើយនិយាយពាក្យទាំងនេះ។

Verse 22

मृग्युवाच । किं कर्तुमिच्छसि व्याध सत्यं वद ममाग्रतः । तच्छुत्वा हरिणीवाक्यं व्याधो वचनमब्रवीत्

ក្តាន់ស្រីបាននិយាយថា៖ «អ្នកប្រមាញ់អើយ អ្នកចង់ធ្វើអ្វី? សូមនិយាយសេចក្តីពិតនៅមុខខ្ញុំ»។ ពេលឮពាក្យរបស់ក្តាន់ស្រី អ្នកប្រមាញ់ក៏ឆ្លើយតប។

Verse 23

कुटुम्बं पोषितं नित्यं कृत्वा पापान्यनेकशः । एवं पापानि हा कृत्वा का गतिर्मे भविष्यति

«ខ្ញុំបានចិញ្ចឹមគ្រួសាររបស់ខ្ញុំជានិច្ច ហើយក្នុងដំណើរនោះបានប្រព្រឹត្តបាបជាច្រើន។ អាឡាស! បានធ្វើបាបដូចនេះហើយ វាសនាអ្វីនឹងកើតមានចំពោះខ្ញុំ?»

Verse 24

किं करोमि क्व गच्छामि ह्युपायं रचयाम्यहम् । इत्थं विचार्यं सा तत्र वचनं चेदमब्रवीत्

«ខ្ញុំត្រូវធ្វើអ្វី? ខ្ញុំត្រូវទៅណា? ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំនឹងរៀបចំវិធីមួយដូចម្តេច?» គិតដូច្នេះហើយ នាងបាននិយាយពាក្យទាំងនេះនៅទីនោះ។

Verse 25

मृग्युवाच । मन्मांसेन सुखं ते स्याद्देहस्यानर्थकारिणः । अधिकं किं महत्पुण्यं धन्याहं नात्र संशयः

ម្រឹគីបាននិយាយថា៖ «សូមឲ្យអ្នកបានសុខចិត្តដោយសាច់របស់ខ្ញុំ—ទោះបីរាងកាយនេះជាអ្នកបង្កអពមង្គលក៏ដោយ។ តើមានបុណ្យដ៏ធំខ្ពង់ខ្ពស់ជាងនេះទៀតឬ? ខ្ញុំជាអ្នកមានពរ—មិនមានសង្ស័យឡើយ»។

Verse 27

परं तु शिशवो मेऽद्य वर्तंते स्वाश्रमेऽखिलाः । भगिन्यै तान्समर्प्यैव प्रायास्ये स्वामिनेऽथ वा

ប៉ុន្តែកូនៗរបស់ខ្ញុំទាំងអស់ នៅថ្ងៃនេះស្ថិតនៅក្នុងអាស្រាមរបស់ខ្ញុំ។ ដោយប្រគល់ពួកគេឲ្យបងស្រីរបស់ខ្ញុំរួច ខ្ញុំនឹងចាកចេញ—ពិតប្រាកដ ខ្ញុំនឹងទៅរកព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំ។

Verse 28

न मे मिथ्यावचस्त्वं हि विजानीहि वनेचर । आयास्येह पुनश्चेह समीपं ते न संशयः

ឱ អ្នករស់នៅព្រៃអើយ ចូរដឹងច្បាស់ថា ពាក្យរបស់ខ្ញុំមិនមែនកុហកទេ។ ខ្ញុំនឹងមកទីនេះម្តងទៀត ហើយនឹងត្រឡប់មកជិតអ្នកពិតប្រាកដ—មិនមានសង្ស័យឡើយ។

Verse 29

स्थिता सत्येन धरणी सत्येनैव च वारिधिः । सत्येन जलधाराश्च सत्ये सर्वम्प्रतिष्ठितम्

ដោយសេចក្តីសច្ចៈ ផែនដីឈរមាំមួន; ដោយសេចក្តីសច្ចៈ ពិតប្រាកដ សមុទ្រនៅតែអស់កល្ប។ ដោយសេចក្តីសច្ចៈ ស្ទឹងទឹកហូរ—លើសេចក្តីសច្ចៈ សព្វវត្ថុទាំងអស់តាំងស្ថិត។

Verse 30

सूत उवाच । इत्युक्तोऽपि तया व्याधो न मेने तद्वचो यदा । तदा सुविस्मिता भीता वचनं साब्रवीत्पुनः

សូត្រាបាននិយាយថា៖ ទោះនាងបាននិយាយដូច្នោះក៏ដោយ ពេលអ្នកប្រមាញ់មិនទទួលយកពាក្យនាង នាងក៏ភ្ញាក់ផ្អើលខ្លាំង និងភ័យខ្លាច ហើយបាននិយាយឡើងម្ដងទៀត។

Verse 31

मृग्युवाच । शृणु व्याध प्रवक्ष्यामि शपथं हि करोम्यहम् । आगच्छेयं यथा ते न समीपं स्वगृहाद्गता

ក្តាន់ស្រីបាននិយាយថា៖ «ស្តាប់ចុះ អ្នកប្រមាញ់; ខ្ញុំនឹងប្រាប់—ខ្ញុំស្បថជាពាក្យសច្ចៈ។ សូមឲ្យខ្ញុំមិនបានត្រឡប់មកជិតអ្នកទៀត ពីផ្ទះរបស់ខ្ញុំឡើយ»។

Verse 32

ब्राह्मणो वेदविक्रेता सन्ध्याहीनस्त्रिकालकम् । स्त्रियस्स्वस्वामिनो ह्याज्ञां समुल्लंघ्य क्रियान्विताः

ព្រាហ្មណ៍ដែលលក់វេទៈ អ្នកដែលបោះបង់ពិធីសន្ធ្យា៣ពេលរៀងរាល់ថ្ងៃ និងស្ត្រីដែលទោះធ្វើកិច្ចធម៌ក៏ដោយ តែបំពានបញ្ជារបស់ស្វាមីខ្លួន—ទាំងនេះត្រូវបានប្រកាសថា ជាអ្នកល្មើសធម៌ត្រឹមត្រូវ។

Verse 33

कृतघ्ने चैव यत्पापं तत्पापं विमुखे हरे । द्रोहिणश्चैव यत्पापं तत्पापं धर्मलंघने

បាបណាដែលជារបស់អ្នកអកតញ្ញូ នោះបាបដដែលនឹងធ្លាក់លើអ្នកដែលបែរមុខចេញពីព្រះហរៈ (ព្រះសិវៈ)។ ហើយបាបណាដែលជារបស់អ្នកក្បត់ នោះបាបដដែលនឹងធ្លាក់លើអ្នកដែលលំអៀងលើសធម៌ ឬរំលោភធម៌។

Verse 34

विश्वासघातके तच्च तथा वै छलकर्तरि । तेन पापेन लिम्पामि यद्यहं नागमे पुनः

«បើខ្ញុំមិនត្រឡប់មកវិញទៀតទេ សូមឲ្យខ្ញុំត្រូវប្រឡាក់ដោយបាបនោះឯង គឺបាបនៃការក្បត់ទំនុកចិត្ត និងអំពើល្បិចបោកបញ្ឆោត»។

Verse 35

इत्याद्यनेकशपथान्मृगी कृत्वा स्थिता यदा । तदा व्याधस्य विश्वस्य गच्छेति गृहमब्रवीत्

បន្ទាប់ពីឲ្យគាត់ស្បថជាច្រើនប្រការដូច្នេះ នាងនៅទីនោះ ដោយបានយករូបជាមេក្តាន់។ បន្ទាប់មក នាងបាននិយាយទៅកាន់អ្នកប្រមាញ់ វិશ્વៈ ថា «ចូរទៅផ្ទះ»។

Verse 36

मृगी हृष्टाजलं पीत्वा गता स्वाश्रममण्डलम् । तावच्च प्रथमो यामस्तस्य निद्रां विना गतः

មេក្តាន់បានផឹកទឹកដោយរីករាយ ហើយទៅដល់ព្រំដែនអាស្រមរបស់នាងវិញ។ ខណៈនោះ យាមទីមួយនៃរាត្រីបានកន្លងផុតទៅសម្រាប់គាត់ ដោយគ្មានការគេងសោះ។

Verse 37

तदीया भगिनी या वै मृगी च परिभाविता । तस्या मार्गं विचिन्वन्ती ह्याजगाम जलार्थिनी

បន្ទាប់មក ប្អូនស្រីរបស់នាង—មេក្តាន់មួយដែលបានទទួលទុក្ខ—បានមកស្វែងរកទឹក ហើយស្វែងរកផ្លូវរបស់នាងទៅវិញទៅមក។

Verse 38

तां दृष्ट्वा च स्वयं भिल्लोऽकार्षीद्बाणस्य कर्षणम् । पूर्ववज्जलपत्राणि पतितानि शिवोपरि

ពេលឃើញនាង អ្នកប្រមាញ់នោះផ្ទាល់បានទាញព្រួញត្រឡប់វិញ។ ដូចមុន ស្លឹកដែលជ្រាបទឹកបានធ្លាក់ចុះលើព្រះសិវៈ។

Verse 39

यामस्य च द्वितीयस्य तेन शंभोर्महात्मनः । पूजा जाता प्रसंगेन व्याधस्य सुखदायिनी

បន្ទាប់មក ក្នុងយាមទីពីរ តាមវាសនានាំឲ្យកើតឡើង អ្នកប្រមាញ់នោះបានធ្វើបូជាព្រះសម្ភូ មហាត្មា ហើយបូជានោះក្លាយជាប្រភពសេចក្តីអំណរ និងគុណធម៌សម្រាប់គាត់។

Verse 40

मृगी सा प्राह तं दृष्ट्वा किं करोषि वनेचर । पूर्ववत्कथितं तेन तच्छ्रुत्वाह मृगी पुनः

មើលឃើញគាត់ ក្តាន់ញីបាននិយាយថា៖ «ឱ អ្នករស់នៅព្រៃ អ្នកកំពុងធ្វើអ្វី?» គាត់បានឆ្លើយតាមដែលបាននិយាយមុន ហើយពេលក្តាន់ញីស្តាប់ហើយ នាងបាននិយាយឡើងម្ដងទៀត។

Verse 41

मृग्युवाच । धन्याहं श्रूयतां व्याध सफलं देहधारणम् । अनित्येन शरीरेण ह्युपकारो भविष्यति

ក្តាន់ញីបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំមានពរ។ សូមស្តាប់ ឱ អ្នកប្រមាញ់—ការកាន់កាប់រាងកាយនេះរបស់ខ្ញុំបានក្លាយជាមានផល។ ទោះជារាងកាយមិនថេរនេះ ក៏សេវាបរិសុទ្ធ និងអត្ថប្រយោជន៍នឹងត្រូវសម្រេចឡើង។»

Verse 42

परन्तु मम बालाश्च गृहे तिष्ठन्ति चार्भकाः । भर्त्रे तांश्च समर्प्यैव ह्यागमिष्याम्यहं पुनः

«ប៉ុន្តែកូនតូចៗរបស់ខ្ញុំ នៅផ្ទះ—នៅតែជាកូនក្មេង។ បន្ទាប់ពីប្រគល់ពួកគេឲ្យប្តីខ្ញុំហើយ ខ្ញុំនឹងត្រឡប់មកទីនេះម្តងទៀត»។

Verse 43

व्याध उवाच । त्वया चोक्तं न मन्येहं हन्मि त्वां नात्र संशयः । तच्छुत्वा हरिणी प्राह शपथं कुर्वती हरे

អ្នកប្រមាញ់បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំមិនជឿពាក្យដែលអ្នកនិយាយទេ។ ខ្ញុំនឹងសម្លាប់អ្នក—គ្មានសង្ស័យឡើយ»។ ពេលឮដូច្នោះ ក្តាន់ញីបាននិយាយ ដោយធ្វើសច្ចាប្រណិធានយ៉ាងតឹងរឹងថា៖ «ឱ អ្នកប្រមាញ់!»

Verse 44

मृग्युवाच । शृणु व्याध प्रवक्ष्यामि नागच्छेयं पुनर्यदि । वाचा विचलितो यस्तु सुकृतं तेन हारितम्

ក្តាន់ស្រីបាននិយាយ៖ «ស្តាប់ទៅ ឱ អ្នកប្រមាញ់—ខ្ញុំនឹងប្រាប់។ បើខ្ញុំមិនត្រឡប់មកវិញទៀត សូមដឹងថា អ្នកណាដែលរអិលរអួលដោយពាក្យសម្តី ហើយបំពានពាក្យសច្ចា បុណ្យកុសលដែលបានសន្សំ នឹងត្រូវបាត់បង់ដោយគាត់»។

Verse 45

परिणीता स्त्रियं हित्वा गच्छत्यन्यां च यः पुमान् । वेदधर्मं समुल्लंघ्य कल्पितेन च यो व्रजेत्

បុរសណាដែលបោះបង់ភរិយាដែលរៀបការតាមធម៌ ហើយទៅរកស្ត្រីផ្សេងទៀត ហើយលើសលប់ច្បាប់ធម៌វេដៈ ដើរតាមគំនិតដែលខ្លួនបង្កើតឡើង—បុរសនោះវង្វេងចេញពីផ្លូវដែលបានកំណត់ ហើយធ្លាក់ចូលអធម៌។

Verse 46

विष्णुभक्तिसमायुक्तः शिवनिन्दां करोति यः । पित्रोः क्षयाहमासाद्य शून्यं चैवाक्रमेदिह

អ្នកណាដែលមានភក្តីភាពចំពោះព្រះវិṣṇu ក៏ដោយ ប៉ុន្តែធ្វើការប្រមាថព្រះសិវៈ—ពេលវង្សត្រកូលបុព្វបុរសរបស់គាត់ធ្លាក់ចុះ គាត់នឹងរងវិនាសនៅទីនេះឯង ហើយធ្លាក់ចូលភាពទទេ (ភាពរាំងស្ងួតខាងវិញ្ញាណ)។

Verse 47

कृत्वा च पारतापं हि करोति वचनं पुनः । तेन पापेन लिंपामि नागच्छेयं पुनर्यदि

«បានប្រព្រឹត្តអំពើខុសធ្ងន់ធ្ងរនេះហើយ គាត់នៅតែត្រឡប់មកនិយាយសន្យាម្ដងទៀត។ ដោយបាបនោះឯង ខ្ញុំត្រូវបានកខ្វក់—បើខ្ញុំទៅទីនោះម្ដងទៀត។»

Verse 48

सूत उवाच । इत्युक्तश्च तया व्याधो गच्छेत्याह मृगीं च सः । सा मृगी च जलं पीत्वा हृष्टाऽगच्छत्स्वमाश्रमम्

សូតាបាននិយាយថា៖ ដូច្នេះ ពេលនាងនិយាយទៅកាន់គាត់ អ្នកប្រមាញ់បានប្រាប់ក្តាន់ញីថា «ចូរទៅ»។ ក្តាន់ញីបានផឹកទឹកហើយ ដោយចិត្តរីករាយ បានត្រឡប់ទៅអាស្រមរបស់នាងវិញ។

Verse 49

तावद्द्वितीयो यामो वै तस्य निद्रां विना गतः । एतस्मिन्समये तत्र प्राप्ते यामे तृतीयके

ដូច្នេះ យាមទីពីរនៃរាត្រីបានកន្លងទៅសម្រាប់គាត់ ដោយគ្មានការគេង។ ហើយនៅពេលនោះឯង ពេលយាមទីបីមកដល់នៅទីនោះ ព្រឹត្តិការណ៍បន្ទាប់បានកើតឡើង។

Verse 50

ज्ञात्वा विलंबं चकितस्तदन्वेषणतत्परः । तद्यामे मृगमद्राक्षीज्जलमार्गगतं ततः

ពេលដឹងថាមានការពន្យារពេល គាត់ភ្ញាក់ផ្អើលដោយក្តីបារម្ភ ហើយប្តេជ្ញាចិត្តស្វែងរក។ បន្ទាប់មក នៅយាមនោះឯង គាត់បានឃើញសត្វក្តាន់ដើរតាមផ្លូវទឹក ដូចជាផ្លូវលំហូរទឹក។

Verse 51

पुष्टं मृगं च तं दृष्ट्वा हृष्टो वनचरस्स वै । शरं धनुषि संधाय हन्तुं तं हि प्रचक्रमे

ពេលឃើញសត្វក្តាន់ដែលសម្បូរខ្លួននោះ អ្នករស់នៅព្រៃក៏រីករាយ។ គាត់ដាក់ព្រួញលើធ្នូ ហើយចាប់ផ្តើមភ្លាមៗ ដើម្បីសម្លាប់វា។

Verse 52

तदैवं कुर्वतस्तस्य बिल्वपत्राणि कानिचित् । तत्प्रारब्धवशाद्विष्णो पतितानि शिवोपरि

នៅពេលនោះ ខណៈដែលគាត់កំពុងធ្វើដូច្នេះ ស្លឹកបិល្វា (bilva) មួយចំនួន—ដោយអំណាចនៃវាសនាដែលបានចាប់ផ្តើម—បានធ្លាក់ចេញពីព្រះវិṣṇុ ហើយធ្លាក់ចុះលើព្រះសិវៈ។

Verse 53

तेन तृतीययामस्य तद्रात्रौ तस्य भाग्यतः । पूजा जाता शिवस्यैव कृपालुत्वं प्रदर्शितम्

ដោយសំណាងល្អរបស់គាត់ នៅយាមទីបីនៃយប់នោះ ការបូជាព្រះសិវៈបានកើតមានឡើងពិតប្រាកដ ហើយដោយហេតុនោះ ព្រះសិវៈបានបង្ហាញព្រះមេត្តាករុណារបស់ព្រះអង្គយ៉ាងច្បាស់។

Verse 54

श्रुत्वा तत्र च तं शब्दं किं करोषीति प्राह सः । कुटुम्बार्थमहं हन्मि त्वां व्याधश्चेति सोब्रवीत्

ពេលឮសំឡេងនោះនៅទីនោះ គាត់បាននិយាយថា «អ្នកកំពុងធ្វើអ្វី?» អ្នកប្រមាញ់ឆ្លើយថា «ដើម្បីចិញ្ចឹមគ្រួសារខ្ញុំ ខ្ញុំសម្លាប់—សូម្បីតែអ្នកផង—ព្រោះខ្ញុំជាអ្នកប្រមាញ់»។

Verse 55

तच्छ्रुत्वा व्याधवचनं हरिणो हृष्टमानसः । द्रुतमेव च तं व्याधं वचनं चेदमब्रवीत्

ពេលឮពាក្យអ្នកប្រមាញ់ សត្វក្តាន់មានចិត្តរីករាយ។ ភ្លាមៗនោះ វាបាននិយាយទៅកាន់អ្នកប្រមាញ់នោះ ហើយបានថ្លែងពាក្យដូចតទៅ។

Verse 56

हरिण उवाच । धन्योहं पुष्टिमानद्य भवत्तृप्तिर्भविष्यति । यस्यांगं नोपकाराय तस्य सर्वं वृथा गतम्

ហរិណា បានមានព្រះវាចា៖ «ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំមានពរ និងបានបំប៉នពេញលេញ—ភាពឃ្លានរបស់អ្នកនឹងត្រូវបានបំពេញ។ ព្រោះរាងកាយរបស់អ្នកណាដែលមិនប្រើសម្រាប់ប្រយោជន៍ដល់អ្នកដទៃ នោះអ្វីៗទាំងអស់ក្លាយជាឥតប្រយោជន៍ និងសូន្យសារ»។

Verse 57

यो वै सामर्थ्ययुक्तश्च नोपकारं करोति वै । तत्सामर्थ्यं भवेद्व्यर्थं परत्र नरकं व्रजेत्

អ្នកណាមានសមត្ថភាព តែពុំធ្វើការជួយឧបការ នោះសមត្ថភាពនោះក្លាយជាឥតប្រយោជន៍ ហើយនៅលោកក្រោយ គេនឹងទៅកាន់នរក។

Verse 58

परन्तु बालकान् स्वांश्च समर्प्य जननीं शिशून् । आश्वास्याप्यथ तान् सर्वानागमिष्याम्यहं पुनः

«ប៉ុន្តែមុនសិន ខ្ញុំនឹងប្រគល់កូនតូចៗរបស់ខ្ញុំឲ្យម្តាយរបស់ពួកគេ ហើយលួងលោមពួកគេទាំងអស់ រួចខ្ញុំនឹងត្រឡប់មកវិញម្តងទៀត»។

Verse 59

इत्युक्तस्तेन स व्याधो विस्मितोतीव चेतसि । मनाक् शुद्धमनानष्टपापपुंजो वचोऽब्रवीत्

ពេលគេនិយាយដូច្នោះទៅកាន់គាត់ អ្នកប្រមាញ់ក៏ភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំងក្នុងចិត្ត។ ចិត្តគាត់បានស្អាតឡើងបន្តិច បាបសន្ធឹកសន្ធាប់ក៏ចាប់ផ្តើមរលាយ ហើយគាត់បាននិយាយពាក្យទាំងនេះ។

Verse 60

व्याध उवाच । ये ये समागताश्चात्र तेते सर्वे त्वया यथा । कथयित्वा गता ह्यत्र नायान्त्यद्यापि वंचकाः

អ្នកប្រមាញ់បាននិយាយ៖ «អ្នកណាដែលមកទីនេះ—គ្រប់គ្នាទាំងអស់—អ្នកបាននិយាយប្រាប់ពួកគេតាមសមគួរ ហើយពួកគេក៏ចាកចេញទៅ។ តែសូម្បីតែឥឡូវនេះ ពួកអ្នកបោកបញ្ឆោតទាំងនោះមិនត្រឡប់មកទីនេះទេ»។

Verse 61

त्वं चापि संकटे प्राप्तो व्यलीकं च गमिष्यसि । मम सञ्जीवनं चाद्य भविष्यति कथं मृग

អ្នកផងដែរ បានធ្លាក់ចូលក្នុងគ្រោះថ្នាក់ ហើយនឹងត្រូវអាម៉ាស់។ ហើយថ្ងៃនេះ ឱ ម្រឹគា (សត្វក្តាន់) ការស្ដារជីវិតរបស់ខ្ញុំ—ការត្រឡប់មករស់វិញ—នឹងកើតឡើងដូចម្តេច?

Verse 62

मृग उवाच । शृणु व्याध प्रवक्ष्यामि नानृतं विद्यते मयि । सत्येन सर्वं ब्रह्माण्डं तिष्ठत्येव चराचरम्

ម្រឹគ (សត្វក្តាន់) មានពាក្យថា៖ «សូមស្តាប់ ឱ អ្នកប្រមាញ់ ខ្ញុំនឹងនិយាយ; ក្នុងខ្ញុំមិនមានពាក្យកុហកឡើយ។ ដោយសេចក្តីពិតនេះឯង សកលព្រហ្មណ្ឌទាំងមូល—ទាំងចល័តទាំងអចល័ត—ត្រូវបានគាំទ្រឲ្យឈររឹងមាំ»។

Verse 63

यस्य वाणी व्यलीका हि तत्पुण्यं गलितं क्षणात् । तथापि शृणु वै सत्यां प्रतिज्ञां मम भिल्लक

អ្នកណាដែលពាក្យសម្តីក្លែងក្លាយ សេចក្តីបុណ្យរបស់គេរលាយបាត់ភ្លាមៗ។ ទោះជាយ៉ាងណា ឱ ភិល្លកៈ សូមស្តាប់សច្ចាប្រតិជ្ញារបស់ខ្ញុំ។

Verse 64

सन्ध्यायां मैथुने घस्रे शिवरात्र्यां च भोजने । कूटसाक्ष्ये न्यासहारे संध्याहीने द्विजे तथा

ការរួមភេទនៅពេលសន្ធ្យាវន្ទនៈ ការបរិភោគពេលថ្ងៃក្នុងថ្ងៃសិវរាត្រី ការផ្តល់សក្ខីក្លែងក្លាយ ការលួចយកទ្រព្យដែលគេផ្ទុកជាអំណោយទុក និងដូចគ្នានេះ ព្រះទ្វិជៈដែលមិនអនុវត្តសន្ធ្យាបូជា—ទាំងនេះជាកម្មអំពើកំហុសធ្ងន់ ក្នុងវិន័យសម្រាប់អ្នកបម្រើព្រះសិវៈ។

Verse 65

शिवहीनं मुखं यस्य नोपकर्ता क्षमोऽपि सन् । पर्वणि श्रीफलस्यैव त्रोटनेऽभक्ष्यभक्षणे

ទោះបីមានសមត្ថភាពក៏ដោយ អ្នកណាដែលមាត់គ្មាននាមព្រះសិវៈ មិនអាចជួយប្រយោជន៍បានពិតទេ—ដូចជាក្នុងថ្ងៃមង្គល បំបែកដូងតែបរិភោគអាហារដែលមិនគួរបរិភោគ ក្លាយជាការទទេ និងមិនសមរម្យ។

Verse 66

असंपूज्य शिवं भस्मरहितश्चान्नभुक् च यः । एतेषां पातकं मे स्यान्नागच्छेयं पुनर्यदि

«បើខ្ញុំបរិភោគអាហារ ដោយមិនបានបូជាព្រះសិវៈជាមុន ឬបរិភោគដោយគ្មានភស្ម (បាស្ម) ដ៏បរិសុទ្ធ នោះបាបនៃអំពើទាំងនេះ សូមឲ្យធ្លាក់លើខ្ញុំ—សូមកុំឲ្យខ្ញុំត្រឡប់ទៅស្ថានភាពនោះម្ដងទៀតឡើយ»។

Verse 67

शिव उवाच । इति श्रुत्वा वचस्तस्य गच्छ शीघ्रं समाव्रज । स व्याधेनैवमुक्तस्तु जलं पीत्वा गतो मृगः

ព្រះសិវៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «បានស្តាប់ពាក្យរបស់គាត់ហើយ ចូរទៅ—ត្រឡប់មកឲ្យលឿន»។ ដូច្នេះ ពេលអ្នកប្រមាញ់និយាយដូច្នោះ សត្វក្តាន់បានផឹកទឹក ហើយចាកចេញទៅ។

Verse 68

ते सर्वे मिलितास्तत्र स्वाश्रमे कृतसुप्रणाः । वृत्तांतं चैव तं सर्वं श्रुत्वा सम्यक् परस्परम्

ពួកគេទាំងអស់បានមកប្រមូលផ្តុំគ្នានៅទីនោះ ក្នុងអាស្រមរបស់ខ្លួន ដោយមានសេចក្តីសម្រេចចិត្តមាំមួន និងបំណងល្អ។ បន្ទាប់មក ពួកគេបានស្តាប់គ្នាទៅវិញទៅមកយ៉ាងត្រឹមត្រូវអំពីហេតុការណ៍ទាំងមូល ហើយបានដឹងច្បាស់។

Verse 69

गन्तव्यं निश्चयेनेति सत्यपाशेन यंत्रिताः । आश्वास्य बालकांस्तत्र गन्तुमुत्कण्ठितास्तदा

ដោយត្រូវចងរឹតដោយខ្សែព្រ័ត្រនៃសច្ចៈ—គិតថា «យើងត្រូវទៅទីនោះជាក់ជាមិនខាន»—ពួកគេបានលួងលោមកូនៗនៅទីនោះ ហើយដោយចិត្តអន្ទះសារចង់ទៅ ក៏ត្រៀមចេញដំណើរ។

Verse 70

मृगी ज्येष्ठा च या तत्र स्वामिनं वाक्यमब्रवीत् । त्वां विना बालका ह्यत्र कथं स्थास्यंति वै मृग

នៅទីនោះ មេមេក្តាន់ស្រីបាននិយាយទៅកាន់ម្ចាស់របស់នាងថា៖ «ឱ សត្វក្តាន់ឈ្មោលអើយ បើគ្មានអ្នក កូនៗនៅទីនេះ នឹងឈររស់នៅបានដូចម្តេច?»

Verse 71

प्रथमं तु मया तत्र प्रतिज्ञा च कृता प्रभो । तस्मान्मया च गन्तव्यं भवद्भ्यां स्थीयतामिह

ឱ ព្រះអម្ចាស់! ដំបូងខ្ញុំបានធ្វើព្រះបន្ទូលសច្ចា​នៅទីនោះ។ ដូច្នេះខ្ញុំត្រូវទៅ; អ្នកទាំងពីរគួរនៅទីនេះ។

Verse 72

इति तद्वचनं श्रुत्वा कनिष्ठा वाक्यमब्रवीत् । अहं त्वत्सेविका चाद्य गच्छामि स्थीयतां त्वया

ពេលបានឮពាក្យនោះ នាងក្មេងជាងបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំជាអ្នកបម្រើរបស់អ្នក; ថ្ងៃនេះខ្ញុំនឹងទៅ។ អ្នកសូមនៅទីនេះ»។

Verse 73

तच्छ्रुत्वा च मृगः प्राह गम्यते तत्र वै मया । भवत्यौ तिष्ठतां चात्र मातृतः शिशुरक्षणम्

លឺដូច្នោះ សត្វក្តាន់បាននិយាយថា «ខ្ញុំនឹងទៅទីនោះពិតប្រាកដ។ អ្នកទាំងពីរនៅទីនេះ ហើយពីខាងម្តាយ ចូរការពារកូនតូច»។

Verse 74

तत्स्वामिवचनं श्रुत्वा मेनाते तन्न धर्मतः । प्रोचुः प्रीत्या स्वभर्तारं वैधव्ये जीवितं च धिक्

លឺពាក្យស្វាមី នាងមេនាមិនទទួលថាជាធម៌ទេ។ ដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ នាងបាននិយាយទៅកាន់ស្វាមីរបស់នាងថា «អាសូរជីវិតដែលរស់ក្នុងភាពមេម៉ាយ!»

Verse 75

बालानाश्वास्य तांस्तत्र समर्प्य सहवासिनः । गतास्ते सर्व एवाशु यत्रास्ते व्याधसत्तमः

ពួកគេបានលួងលោមកូនៗ ហើយប្រគល់ឲ្យអ្នករស់នៅជាមួយគ្នាថែទាំនៅទីនោះ។ បន្ទាប់មក ពួកគេទាំងអស់បានប្រញាប់ទៅកាន់ទីដែលអ្នកប្រមាញ់ដ៏ល្អឥតខ្ចោះកំពុងស្នាក់នៅ។

Verse 76

ते बाला अपि सर्वे वै विलोक्यानुसमागताः । एतेषां या गतिः स्याद्वै ह्यस्माकं सा भवत्विति

សូម្បីតែកូនៗទាំងអស់ ក៏បានឃើញហើយមកប្រមូលផ្តុំគ្នា និយាយថា «វាសនាឬគោលដៅវិញ្ញាណណាដែលនឹងកើតដល់ពួកអ្នកសក្ការៈទាំងនេះ សូមឲ្យស្ថានភាពដូចគ្នានោះក្លាយជារបស់យើងផង»។

Verse 77

तान् दृष्ट्वा हर्षितो व्याधो बाणं धनुषि संदधे । पुनश्च जलपत्राणि पतितानि शिवोपरि

ឃើញពួកវា អ្នកប្រមាញ់មានចិត្តរីករាយ ហើយដាក់ព្រួញលើធ្នូ។ ហើយម្ដងទៀត ស្លឹកដែលជ្រាបទឹកបានធ្លាក់ចុះលើព្រះសិវៈ (នៅលើព្រះអង្គ)។

Verse 78

तेन जाता चतुर्थस्य पूजा यामस्य वै शुभा । तस्य पापन्तदा सर्वं भस्मसादभवत् क्षणात्

ដោយអំពើនោះ ការបូជានៃយាមទីបួន (វេនយប់) ដ៏មង្គល ត្រូវបានបំពេញត្រឹមត្រូវ។ ហើយនៅខណៈនោះឯង បាបទាំងអស់របស់គាត់ត្រូវបានក្លាយជាផេះភ្លាមៗ។

Verse 79

मृगी मृगी मृगश्चोचुश्शीघ्रं वै व्याधसत्तम । अस्माकं सार्थकं देहं कुरु त्वं हि कृपां कुरु

មេក្តាន់ ក្តាន់ញី និងក្តាន់ឈ្មោល បានស្រែកថា៖ «ឆាប់ឡើង ឱ អ្នកប្រមាញ់ដ៏ល្អបំផុត! សូមបង្ហាញមេត្តា ធ្វើឲ្យរាងកាយរបស់យើងមានន័យ—សូមប្រទានព្រះគុណដល់យើង»។

Verse 80

शिव उवाच । इति तेषां वचश्श्रुत्वा व्याधो विस्मयमागतः । शिवपूजाप्रभावेण ज्ञानं दुर्लभमाप्तवान्

ព្រះសិវៈមានព្រះបន្ទូល៖ «ដូច្នេះ ពេលអ្នកប្រមាញ់បានឮពាក្យរបស់ពួកវា គាត់ក៏ភ្ញាក់ផ្អើលអស្ចារ្យ។ ហើយដោយអานุភាពនៃការបូជាព្រះសិវៈ គាត់បានទទួលបានជ្ញាន (ចំណេះដឹងវិញ្ញាណ) ដ៏កម្រដែលពិបាករក»។

Verse 81

एते धन्या मृगाश्चैव ज्ञानहीनास्सुसंमताः । स्वीयेनैव शरीरेण परोपकरणे रताः

ក្តាន់ទាំងនេះពិតជាមានពរ—ទោះបីខ្វះចំណេះដឹងតាមគោលលទ្ធិក៏ដោយ ក៏គួរឲ្យគោរពយ៉ាងខ្លាំង—ព្រោះដោយរាងកាយរបស់ខ្លួនឯង ពួកវាបានឧស្សាហ៍ក្នុងការជួយប្រយោជន៍ដល់អ្នកដទៃ។

Verse 82

मानुष्यं जन्म संप्राप्य साधितं किं मयाधुना । परकायं च संपीड्य शरीरं पोषितं मया

«បានទទួលកំណើតជាមនុស្សហើយ តើឥឡូវនេះ ខ្ញុំបានសម្រេចធម៌អ្វី? ដោយបង្កទុក្ខដល់រាងកាយអ្នកដទៃ ខ្ញុំគ្រាន់តែចិញ្ចឹមរាងកាយខ្លួនឯងប៉ុណ្ណោះ»។

Verse 84

कां वा गतिं गमिष्यामि पातकं जन्मतः कृतम् । इदानीं चिंतयाम्येवं धिग्धिक् च जीवनं मम

«ខ្ញុំនឹងទៅដល់វាសនាអ្វីបានទេ ខណៈដែលអំពើបាបបានធ្វើដោយខ្ញុំតាំងពីកំណើត? ឥឡូវនេះ ខ្ញុំគិតដូច្នេះ—អាសូរ! អាសូរ! ជីវិតរបស់ខ្ញុំ»។

Verse 85

इति ज्ञानं समापन्नो बाणं संवारयंस्तदा । गम्यतां च मृगश्रेष्ठा धन्याः स्थ इति चाब्रवीत्

ដូច្នេះ គាត់បានទទួលប្រាជ្ញាពិត ហើយនៅពេលនោះ បានទប់ព្រួញរបស់ខ្លួន។ បន្ទាប់មក គាត់បាននិយាយថា «ចូរទៅតាមផ្លូវរបស់អ្នក ឱ ម្រឹគដ៏ប្រសើរ; អ្នកមានពរហើយ»។

Verse 86

शिव उवाच । इत्युक्ते च तदा तेन प्रसन्नश्शंकरस्तदा । पूजितं च स्वरूपं हि दर्शयामास संमतम्

ព្រះសិវៈ បានមានព្រះបន្ទូល៖ ពេលគាត់បាននិយាយដូច្នោះ ព្រះសង្ករ ក៏ពេញព្រះហឫទ័យ។ ហើយព្រះអង្គ ដែលត្រូវបានបូជាដោយសមគួរ បានបង្ហាញរូបស្វរូបដ៏ពេញព្រះគុណ និងជាទីពេញចិត្តរបស់ព្រះអង្គ។

Verse 87

संस्पृश्य कृपया शंभुस्तं व्याधं प्रीतितोऽब्रवीत् । वरं ब्रूहि प्रसन्नोऽस्मि व्रतेनानेन भिल्लक

ដោយព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណា ព្រះសម្ភូ (ព្រះសិវៈ) បានប៉ះពាល់គាត់ ហើយមានព្រះហឫទ័យរីករាយនិយាយទៅកាន់អ្នកប្រមាញ់នោះថា៖ «ចូរប្រាប់ពរ​របស់អ្នក។ ដោយវ្រតនេះ ឱ ភិល្លកៈ យើងពេញព្រះហឫទ័យចំពោះអ្នក»។

Verse 88

व्याधोऽपि शिवरूपं च दृष्ट्वा मुक्तोऽभवत्क्षणात् । पपात शिवपादाग्रे सर्वं प्राप्तमिति बुवन्

សូម្បីតែអ្នកប្រមាញ់ ក៏បានឃើញរូបព្រះសិវៈដោយផ្ទាល់ ហើយបានរួចផុតភ្លាមៗ។ គាត់ដួលក្រាបនៅមុខព្រះបាទព្រះសិវៈ ហើយនិយាយថា៖ «ខ្ញុំបានទទួលបានអ្វីៗទាំងអស់ហើយ»។

Verse 89

शिवोऽपि सुप्रन्नात्मा नाम दत्वा गुहेति च । विलोक्य तं कृपादृष्ट्या तस्मै दिव्यान्वरानदात्

ព្រះសិវៈផងដែរ ដោយមានព្រះហឫទ័យមេត្តាករុណាពេញលេញ បានប្រទាននាម «សុប្រន្នាត្មា» ដល់គាត់ ហើយហៅគាត់ថា «គុហា» ផង។ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គទតមើលគាត់ដោយព្រះនេត្រមេត្តា ហើយប្រទានពរដ៏ទេវីយ៍ជាច្រើន។

Verse 90

शिव उवाच । शृणु व्याधाद्य भोगांस्त्वं भुंक्ष्व दिव्यान्यथेप्सितान् । राजधानीं समाश्रित्य शृंगवेरपुरे पराम्

ព្រះសិវៈមានព្រះបន្ទូល៖ «ស្តាប់ចុះ ឱអ្នកប្រមាញ់។ ចាប់ពីថ្ងៃនេះទៅ សូមរីករាយនឹងសុខសម្បត្តិទេវីយ៍ តាមដែលអ្នកប្រាថ្នា ដោយស្នាក់នៅក្នុងរាជធានីដ៏ឧត្តម នៃទីក្រុងស្រីង្គវេរបុរៈ»។

Verse 91

अनपाया वंशवृद्धिश्श्लाघनीयः सुरैरपि । गृहे रामस्तव व्याध समायास्यति निश्चितम्

ឱអ្នកប្រមាញ់ ពូជពង្សរបស់អ្នកនឹងរីកចម្រើនដោយមិនសាបសូន្យ—សមនឹងទទួលការសរសើរពីទេវតាផងដែរ។ ហើយជាក់ច្បាស់ថា ព្រះរាម នឹងមកដល់ផ្ទះអ្នក។

Verse 92

करिष्यति त्वया मैत्री मद्भक्तस्नेहकारकः । मत्सेवासक्तचेतास्त्वं मुक्तिं यास्यसि दुर्लभाम्

ដោយអង្គ នឹងបង្កើតមិត្តភាព ដែលបណ្តាលឲ្យកើតសេចក្តីស្នេហាដ៏កក់ក្តៅចំពោះអ្នកបូជាភក្តិរបស់ព្រះសិវៈ។ ចិត្តអង្គជាប់នឹងសេវាព្រះអង្គ នោះអង្គនឹងបានដល់មោក្សៈដ៏កម្ររក។

Verse 93

एतस्मिन्नंतरे ते तु कृत्वा शंकरदर्शनम् । सर्वे प्रणम्य सन्मुक्तिं मृगयोनेः प्रपेदिरे

នៅចន្លោះពេលនោះ ពួកគេបានទទួលទស្សនៈដ៏ប្រសើរនៃព្រះសង្ករៈ។ ពួកគេទាំងអស់គ្នាបង្គំដោយគោរព ហើយបានឈានដល់មុខ្តិពិត ប្រោសលែងពីការកើតជាភពសត្វ។

Verse 94

विमानं च समारुह्य दिव्यदेहा गतास्तदा । शिवदर्शनमात्रेण शापान्मुक्ता दिवं गताः

បន្ទាប់មក ពួកគេឡើងជិះវិមានទិព្វ ហើយចេញដំណើរទៅដោយកាយទិព្វភ្លឺរលោង។ ដោយតែបានទស្សនាព្រះសិវៈប៉ុណ្ណោះ ពួកគេរួចផុតពីបណ្តាសា ហើយឡើងទៅសួគ៌។

Verse 95

व्याधेश्वरः शिवो जातः पर्वते ह्यर्बुदाचले । दर्शनात्पूजनात्सद्यो भुक्तिमुक्तिप्रदायकः

នៅលើភ្នំអរពុទៈ ព្រះសិវៈបានបង្ហាញព្រះអង្គជាវ្យាធេស្វរៈ។ ដោយតែបានទស្សនា និងបូជាព្រះអង្គ មនុស្សនឹងទទួលបានភុក្តិ និងមុក្តិ យ៉ាងឆាប់រហ័ស។

Verse 96

व्याधोपि तद्दिनान्नूनं भोगान्स सुरसत्तम । भुक्त्वा रामकृपां प्राप्य शिवसायुज्यमाप्तवान्

សូម្បីតែអ្នកប្រមាញ់នោះផងដែរ ឱ ព្រះទេវតាដ៏ប្រសើរ នៅថ្ងៃនោះឯង បានរីករាយនឹងសុខទិព្វ។ ហើយដោយទទួលព្រះគុណរបស់រាមៈ គាត់បានទទួលសិវសាយុជ្យៈ គឺការរួមជាមួយព្រះសិវៈ។

Verse 97

अज्ञानात्स व्रतञ्चैतत्कृत्वा सायुज्यमाप्तवान् । किं पुनर्भक्तिसंपन्ना यान्ति तन्मयतां शुभाम्

ទោះបីធ្វើដោយអវិជ្ជា ក៏គាត់បានប្រតិបត្តិវ្រតនេះ ហើយទទួលសាយុជ្យៈ—ការរួមជាមួយព្រះសិវៈ។ ដូច្នេះ អ្នកដែលពោរពេញដោយភក្តិ នឹងទៅដល់ស្ថានភាពមង្គលនៃការលាយរលំទាំងស្រុងក្នុងព្រះអង្គ (តន្មយតា) កាន់តែច្បាស់។

Verse 98

विचार्य्य सर्वशास्त्राणि धर्मांश्चैवाप्यनेकशः । शिवरात्रिव्रतमिदं सर्वोत्कृष्टं प्रकीर्तितम्

ក្រោយពិចារណាសាស្ត្រទាំងអស់ និងផ្លូវធម៌ជាច្រើនយ៉ាងដោយល្អហើយ វ្រតៈសិវរាត្រីនេះ ត្រូវបានប្រកាសថា ល្អឥតខ្ចោះជាងគេក្នុងវ្រតៈទាំងអស់។

Verse 99

व्रतानि विविधान्यत्र तीर्थानि विविधानि च । दानानि च विचित्राणि मखाश्च विविधास्तथा

នៅទីនេះ មានវ្រតៈបរិសុទ្ធជាច្រើនប្រភេទ និងទីរមណីយដ្ឋានបុណ្យជាច្រើនប្រភេទផងដែរ; មានទានដ៏អស្ចារ្យនានា និងពិធីយជ្ញៈ (មខៈ) ជាច្រើនប្រភេទដូចគ្នា។

Verse 100

तपांसि विविधान्येव जपाश्चैवाप्य नेकशः । नैतेन समतां यान्ति शिवरात्रिव्रतेन च

ទោះបីមានតបៈជាច្រើនប្រភេទ និងជបៈរាប់មិនអស់ក៏ដោយ ក៏មិនអាចស្មើនឹងវ្រតៈសិវរាត្រីបានឡើយ; ពួកវាមិនអាចប្រៀបបាននឹងបុណ្យផល និងអานุភាពវិញ្ញាណនៃការរក្សាវ្រតៈសិវរាត្រីទេ។

Verse 101

तस्माच्छुभतरं चैतत्कर्तव्यं हितमीप्सुभिः । शिवरात्रिव्रतन्दिव्यं भुक्ति मुक्तिप्रदं सदा

ដូច្នេះ អ្នកដែលប្រាថ្នាសេចក្តីប្រយោជន៍ពិត គួរតែអនុវត្តវានេះជាខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត—វ្រតៈសិវរាត្រីដ៏ទេវីយៈ និងមង្គល—ព្រោះវាប្រទានទាំងសុខសម្បទាលោកិយ និងមុក្ខៈជានិច្ច។

Verse 102

एतत्सर्वं समाख्यातं शिवरात्रिव्रतं शुभम् । व्रतराजेति विख्यातं किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि

ដូច្នេះ ខ្ញុំបានពន្យល់ទាំងស្រុងអំពីវ្រតៈសិវរាត្រីដ៏មង្គល ដែលល្បីថា «ស្តេចនៃវ្រតៈ»។ តើអ្នកចង់ស្តាប់អ្វីទៀត?