Adhyaya 96

ព្រះឥសីទាំងឡាយសរសើរ​សូតា ហើយសុំឲ្យបង្ហាញធម៌បន្ថែម។ សូតា​នាំមកនូវសន្ទនាបុរាណដែលគេរាប់ថាជាព្រះវាចនៈរបស់ព្រះអម្ចាស់អ្នកគ្រប់គ្រងលោក ហើយបញ្ជាក់អំពីភាពបរិសុទ្ធតាមកាលៈទេសៈ៖ ក្នុងចំណោមខែទាំងអស់ ខែវៃសាខ (មាធវ) មានឧត្តមភាព។ ការថ្វាយបង្គំ ការងូតទឹកបរិសុទ្ធ ការធ្វើទាន និងការធ្វើស្រាទ្ធក្នុងខែនេះ ត្រូវបានពោលថា លើសលប់ផលបុណ្យពីយជ្ញៈ។ បន្ទាប់មក ជំពូកបត់ទៅកាន់គំរូសីលធម៌-ទេវវិជ្ជា៖ សន្ទនារវាងយម (ធម្មរាជ) និងព្រាហ្មណ៍យជ្ញទត្ត។ យមពន្យល់យុត្តិធម៌នៃផលកម្ម រាយនាមអំពើនាំទៅនរក—ជាពិសេសការមិនគោរពភក្តិចំពោះវិษ្ណុ និងការបំពានសីលធម៌—ហើយបង្ហាញគុណធម៌នាំទៅសួគ៌។ ចុងក្រោយមានការសរសើរខ្លាំងចំពោះវ្រតឯកាទសី និងការអនុវត្តទ្វាទសី ព្រមទាំងបុណ្យពីការទៅទីរថៈ និងអានិសង្សនៃការស្លាប់នៅទីបរិសុទ្ធ។