Adhyaya 57

ក្នុងអធ្យាយនេះ វាត្ស្យាយណ សួរអំពីរបៀបដែលព្រះបានបង្កើតឲ្យព្រះនាងជានគី (សីតា) មានព្រះវាចា និងឲ្យមានការសូត្ររំលឹករឿងនោះ។ សេស/អនន្ត នាំរឿងទៅកាន់ទីក្រុងមិថិលា ក្នុងរាជកាលព្រះបាទជនក ពណ៌នាពីការបង្ហាញខ្លួន ការរកឃើញ និងការដាក់ព្រះនាមសីតា។ បន្ទាប់មក សីតាបានជួបគូសេកទេវ (បក្សីគូ) ដែលនិយាយពាក្យទស្សន៍ទាយ៖ ព្រះរាមនឹងបានឡើងគ្រងរាជ្យនៅថ្ងៃក្រោយ បញ្ជាក់អត្តសញ្ញាណពិតរបស់សីតា ហើយប្រាប់ថា នៅពេលអនាគត នឹងមានការសូត្ររាមាយណៈនៅអាស្រមរបស់វាល្មីគិ។ បក្សីទាំងពីររៀបរាប់វង្សាវតារព្រះរាម និងព្រះអនុជទាំងឡាយ ហើយសរសើរព្រះរូបដ៏មង្គលរបស់ព្រះរាមដោយសទ្ធា ដោយថា ពាក្យពេចន៍មិនអាចសរសើរព្រះមហិមាបានគ្រប់គ្រាន់។ ពេលសីតាចាប់ទុកសេកស្រី ក្តីសោក និងកំហឹងកើនឡើង រហូតមានពាក្យសាប ដែលដូចជាមូលហេតុបុរាណនៃការបែកបាក់រវាងសីតា និងព្រះរាមនៅពេលក្រោយ។ ចុងក្រោយ អធ្យាយបង្រៀនឲ្យប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះវាចា និងកំហឹង ព្រោះវាអាចនាំមកនូវផលវិបាកធំធេង។