Adhyaya 50

ក្នុងពេលព្រះរាមធ្វើពិធីអស្វមេធៈ ព្រះសត្រុឃ្នៈបានឮដំណឹងថា សេះបូជាត្រូវបានចាប់យក ហើយទាហានរបស់ព្រះអង្គត្រូវបានប្រមាថ។ កំហឹងកើតឡើង ប៉ុន្តែសុមតិ មន្ត្រីប្រឹក្សា បានរំលឹកអំពីទូតនីតិថា មុនប្រើកម្លាំង គួរប្រើការទូត ព្រោះទូតអាចសម្រេចអ្វីដែលអាវុធមិនអាចធ្វើបាន។ ដូច្នេះ ព្រះសត្រុឃ្នៈបានផ្ញើអង្គទ/ហរិស្វរ កូនវាលី ជាទូតទៅកាន់ទីក្រុងកុណ្ឌល ដែលមានសុរថ ជាស្តេចក្សត្រិយធម្មិក គ្រប់គ្រង និងល្បីដោយភក្តីចំពោះព្រះបាទព្រះរាម។ នៅក្នុងរាជសភារបស់សុរថ ទូតបានបង្ហាញអត្តសញ្ញាណ និងទាមទារឲ្យប្រគល់សេះវិញ ព្រមទាំងព្រមានថា បើមិនប្រគល់ នឹងនាំទៅសង្គ្រាមធំ និងវិនាសកម្ម។ អង្គទបានទោសទណ្ឌភាពអួតអាងរបស់សុរថ រាយការណ៍វីរភាពរបស់ព្រះសត្រុឃ្នៈ និងសេចក្តីស្មោះត្រង់របស់ពលវានរ ដើម្បីជំរុញឲ្យចុះចូលដោយធម៌ចំពោះព្រះរាម និងសងសេះបូជាវិញ។ ចុងក្រោយ អធ្យាយបង្ហាញថា ការស្រណោះស្រណុក (śaraṇāgati) ចំពោះព្រះរាមជាដំណោះស្រាយខ្ពស់បំផុត ហើយការបញ្ជូនសារត្រឡប់ទៅព្រះសត្រុឃ្នៈជាវិធីដោះស្រាយជាក់ស្តែង។