Adhyaya 44

សេស (អនន្ត) ប្រាប់វាត្ស្យាយនៈអំពីព្រឹត្តិការណ៍សមរភូមិមួយក្នុងលំដាប់រាមាស្វមេធៈ។ ហនុមានប្រឈមមុខនឹង រុទ្រ/ព្រះសិវៈ ហើយទោសថា ការវាយប្រហារលើភាគីព្រះរាម គឺផ្ទុយនឹងធម៌។ បន្ទាប់មកមានសង្គ្រាមដ៏សាហាវ—ថ្ម ត្រីសូល ព្រួញ លំពែង និងគដា—ប៉ុន្តែហនុមានបន្តបន្ទាប់ធ្វើឲ្យអាវុធរបស់ព្រះសិវៈអសកម្ម ហើយនៅពេលគ្រោះថ្នាក់ក៏រំលឹកព្រះហរិ។ ចុងក្រោយ ការប៉ះទង្គិចមិនបញ្ចប់ដោយការបំផ្លាញទេ តែបញ្ចប់ដោយការទទួលស្គាល់។ ព្រះសិវៈសរសើរភាពក្លាហានរបស់ហនុមាន ហើយស្ថិតក្នុងអាការៈប្រទានពរ។ ហនុមានសូមការពារ និងស្ដារជីវិតវីរបុរសដែលដួលរលំ—រួមទាំងពុស្កល និងសត្រុឃ្នៈដែលសន្លប់—ខណៈដែលគាត់ទៅយកឱសថជួយឲ្យរស់ឡើងវិញពីភ្នំដ្រូណគិរី ដោយឆ្លងកាត់តំបន់លោកធាតុ។ ពេលហនុមានចាកចេញដោយលើកភ្នំដ្រូណា អ្នកអាណាព្យាបាលទេវតានៃភ្នំវាយប្រហារ តែត្រូវចាញ់ ហើយទៅរាយការណ៍ដល់ព្រះឥន្ទ្រ។ ព្រះឥន្ទ្រពិគ្រោះជាមួយព្រះព្រហស្បតិ ហើយដឹងថាអ្នកវាយប្រហារគឺហនុមាន ដែលមិនអាចឈ្នះដោយកម្លាំង។ ដូច្នេះយុទ្ធសាស្ត្ររបស់ទេវតាប្រែទៅរកការសម្រួល និងការសុំឱសថដោយសន្តិ។