Adhyaya 31

ជំពូកនេះភ្ជាប់រឿងរ៉ាវអំពីកម្ម និងសីលធម៌ជាមួយនឹងវិធីធ្វើវ្រត។ បន្ទាប់ពីឈុតដំណើរទៅនរក ធម្មរាជយមបង្ហាញថា សូម្បីតែអ្នកស្រឡាញ់ព្រះរាមដែលមានបុណ្យធំ ក៏អាចនៅសល់ “អំពើបាបល្អិត” មួយចំនួន—នៅទីនេះបណ្តាលមកពីការរារាំងគោដែលកំពុងស៊ីស្មៅ—ហើយធ្វើឲ្យគាត់ទៅជិតទីក្រុងរបស់យម។ បន្ទាប់មករឿងបត់ទៅកាន់ ធេនុ-វ្រត (វ្រតបូជាគោ)។ សុមតីសួរអំពីការគោរពបូជាគោ ហើយជាបាលីពន្យល់អំពីសេវាការពារប្រចាំថ្ងៃ ការផ្តល់ចំណីទឹកដោយក្តីគោរព និងការផ្តល់អាហារតាមពិធី។ ពេលគោដែលបានការពារត្រូវសត្វសិង្ហសម្លាប់ កើតសំណួរអំពី ប្រាយឆិត្ដ (ការសងបាប)។ គោលបង្រៀនបែងចែកការធ្វើបាបគោដោយចេតនា—ស្ទើរតែមិនអាចសងបាបបាន—ចេញពីការស្លាប់ដោយអចេតនា ដែលនៅអាចមានវិធីសងបាប។ ចុងក្រោយណែនាំឲ្យបូជារ​ឃុនាថ ការពារគោ និងបរិច្ចាគមាសដល់ព្រាហ្មណ៍; សុរ​ភីប្រទានកូនប្រុសអ្នកភក្តីព្រះរាមដល់ព្រះរាជា ឫតំភរ ហើយព្រះរាជាបានទៅដល់លំនៅរបស់ហរិ។