Adhyaya 24

ពេលសត្រុឃ្នៈបានឮថា សេះអស្វមេធរបស់ព្រះអង្គត្រូវបានយកទៅ ក៏កើតកំហឹង ហើយប្រញាប់ទៅកាន់សមរភូមិដែលពោរពេញដោយសាកសពទ័ព និងសត្វដែលបែកបាក់។ កណ្ដាលនៃការប្រយុទ្ធគឺ ដមន (កូនសុបាហូ) ដែលត្រូវបានពិពណ៌នាថា ជាអ្នកបង្ហាត់សេះដ៏ខ្លាំងក្លា និងជាវីរបុរសសម្លាប់សត្រូវ។ ពុស្កល បុត្ររបស់ភរតៈ បានប្តេជ្ញាចិត្តនឹងផ្តួលដមន ហើយដឹកនាំទ័ពចូលប្រយុទ្ធ។ ការប្រយុទ្ធកើនឡើងដូចការប្រកួតទ្វេភាគី ដោយអាស្ត្រដែលមានអំណាចមន្ត្រា៖ អាស្ត្រភ្លើងត្រូវបានបំបាត់ដោយទឹករបស់វរុណ; អាស្ត្រខ្យល់ត្រូវបានទប់ដោយអាវុធភ្នំ; ហើយការវាយដូចវជ្រៈបានធ្វើឲ្យព្រះរាជកុមារមួយអង្គរងរបួសធ្ងន់ ដល់ថ្នាក់ត្រូវដកថយតាមយុទ្ធសាស្ត្រ។ ទោះមានអាទិភាពក្នុងយុទ្ធការ ពុស្កលក៏ទប់ខ្លួនមិនវាយបន្ត ដោយរំលឹកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះរាមថា ជ័យជម្នះត្រូវស្ថិតក្រោមធម៌ មិនមែនដោយកម្លាំងប៉ុណ្ណោះ។ ចុងបញ្ចប់មានការអបអរសាទរ និងសត្រុឃ្នៈសរសើរពុស្កលដោយសេចក្តីរីករាយ។